II SA/Kr 1715/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. i R. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 października 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu działek postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Wojewoda decyzją z 8 października 2014 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty, którą na podstawie art. 229 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami orzeczono o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonych jako części działek nr [...] i [...] poł. w obr. [...], jedn. ewid. [...] m. K. w granicach wywłaszczonej parceli l. kat. [...] b. gm. kat. B. oraz część działki nr [...] poł w obr. [...], jedn. ewid. [...] m. K. w granicach wywłaszczonej parceli l. kat. [...] b. gm. kat. B. na rzecz W. T., E. T., J. T. i R. T.. Na powyższą decyzję J. T. i R. T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wskazując jednocześnie na zasadność zawieszenia postępowania do czasu rozpoznania sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygn. akt SK 6/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem do Trybunału Konstytucyjnego skierowano skargę konstytucyjną objętą sygnaturą akt SK 6/13 o zbadanie zgodności art. 229 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 93) ustawy z dnia 7 stycznia 2000 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw, przewidujący, iż "Roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3 nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej", tj. roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany (art. 136 ust. 3 w związku z art. 137 ust. 1 u.g.n.) z art. 2 w związku z art. 7 w związku z art. art. 21 ust. 1-2 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP a także z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. W związku z tym, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 6/13. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy jw.