II SA/Kr 1747/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski / spr. / Sędziowie WSA Jacek Bursa Krystyna Daniel Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu12 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 19 października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę skargę oddala W dniu 6 sierpnia 2010 r. decyzją Prezydenta Miasta K. udzielono pozwolenia na budowę nr [....] , dla [....] . z o.o. ul. [....] w K. , zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym (Budynek A) wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., gaz, c.o., elektr., wentyl, mech. oraz budowa schodów zewnętrznych i szafek wolnostojących na zestawy przyłączeniowe energii elektrycznej i gazu (lokalizacja kurka głównego gazu i złącza energetycznego) na działce nr [....] obręb [....] , ze zjazdem z ul. [....] dz. Nr [....] obręb [....] poprzez działki nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. " - znak: [....] . Decyzja ta została przeniesiona na rzecz Przedsiębiorstwa Inwestycyjnego "[....] " Sp. z o.o. ul. [....] w K. , decyzją nr [....] z 11 kwietnia 2012 r. znak: [....] Inwestor - Przedsiębiorstwo Inwestycyjne [....] " Sp. z o.o. - złożył w dniu 20 kwietnia 2012 r. wniosek o zmianę pozwolenia na budowę ww. inwestycji, w zakresie zmiany obszaru terenu objętego wnioskiem, zmiany architektury obiektu kubaturowego wraz z wewnętrznymi instalacjami, zmiany zagospodarowania terenu na działce nr [....] obr. [....] przy ul. [....] , załączając projekt budowlany zamienny. Decyzją Nr [....] Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2012 r. znak: [....] , orzeczono o zmianie pozwolenia na budowę nr [....] z dnia 6 sierpnia 2010 r. znak: [....] dla zamierzenia budowlanego.: "budowa budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym (Budynek A) wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., gaz, c.o., elektr., wentyl, mech. oraz budowa schodów zewnętrznych i szafek wolnostojących na zestawy przyłączeniowe energii Elektrycznej i gazu (lokalizacja kurka głównego gazu i złącza energetycznego) na działce nr [....] obręb [....] , ze zjazdem z ul. [....] dz. Nr [....] obręb [....] poprzez działki nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. ", w zakresie: zmiany obszaru terenu objętego wnioskiem, zmiany architektury obiektu kubaturowego wraz z wewnętrznymi instalacjami, zmiany zagospodarowania terenu wraz ze zmianą rampy dla inwalidów, zmiany lokalizacji schodów terenowych z chodnikami; na działce nr [....] obr. [....] oraz zatwierdzeniu projektu budowlanego obejmującego ww. zmiany. Zarówno pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę nr [....] z 06 sierpnia 2010 r. wydane zostały w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy nr [....] z dnia 16 kwietnia 2007 r. Odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2012 r. zostały złożone z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 129 K.p.a. A.S. podniósł w swoim odwołaniu argumenty o naruszeniu ustaleń warunków zabudowy w zakresie formy budynku i maksymalnej długości elewacji frontowej (ukośne odejście od linii zabudowy od ul......), pozbawienie mieszkania nr [....] i nr [....] w budynku przy ul. [....] słońca i światła, oraz możliwości przewietrzania w wyniku wysunięcia elewacji wschodniej o 5 m poza linię zabudowy wschodniej elewacji, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji. A.G. podnosiła argumenty, naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego przez nie zawiadomienie jej o toczącym się postępowaniu w sprawie zmiany pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia 19 października 2012 r. znak: [....] Wojewoda [....], na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Wojewoda podało, że kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Zmiana pozwolenia na budowę dotyczy istotnych zmian i zatwierdzony jest w związku z tymi zmianami projekt budowlany zamienny. Zwrócono uwagę, że załączony projekt budowlany zamienny dotyczy budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym (Budynek A). Zakres zmiany obejmuje inną architekturę obiektu, zmianę obszaru terenu i zmiany projektu zagospodarowania terenu polegającą na ograniczeniu do części działki nr [....] obręb [....] (pierwotnie w całości objętej projektem zagospodarowania terenu). Projekt przedstawiony do zatwierdzenia nie zawiera i nie przedstawia: - sposobu dojazdu do podziemnego garażu projektowanego budynku (wjazd do garażu ozn. literą G - projekt zagospodarowania terenu); - rozwiązania dotyczącego rampy dla niepełnosprawnych (w jakim miejscu rampa łączy się z ogólnodostępnym ciągiem pieszym); - projektowany obiekt budowlany nie posiada dostępu do drogi publicznej i możliwości zjazdu do garażu, gdyż dojazd do podziemnego garażu jest uwarunkowany wybudowaniem innego obiektu na działkach nr nr [....]- projekt zagospodarowania terenu nie przedstawia sposobu dojazdu do podziemnego garażu oraz dojścia do rampy, a zatem projektowany obiekt nie może samodzielnie funkcjonować; - inwestycja nie została podzielona na etapy, dlatego nie można przyjąć, że budynek "A" to drugi etap inwestycji. Zwrócił organ uwagę, że jak wynika z art. 33 Prawa budowlanego, jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 dla całego zamierzenia budowlanego. Dodatkowo wskazano, że zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę nr [....] z dnia 6 sierpnia 2010 r. (dotyczącą wniosku o zmianę pozwolenia na budowę) projekt budowlany, w części dotyczącej projektu zagospodarowania terenu również nie zawiera zjazdu z ul. [....] działka nr [....] obręb [....] poprzez działki nr nr [....] obr. [....] w K. Natomiast w ocenie organu nie znajduje potwierdzenia argument odwołującego się A.S. o naruszeniu ustaleń decyzji o warunkach zabudowy w zakresie szerokości elewacji frontowej do 24 metrów. Szerokość elewacji frontowej projektowanego budynku "A" wynosi 9,93 metra. Zaskarżona decyzja dotyczy jednego a nie dwóch budynków, zatem nie znajduje uzasadnienia argument dotyczący likwidacji przerwy 5 metrów pomiędzy projektowanymi budynkami, ponadto projektowany obiekt (budynek "A") nie zawiera "ukośnego odejścia elewacji frontowej od ul. [....] ". Organ odwoławczy podniósł również, że wyjaśnienia wymaga ustalenie, czy projektowany obiekt powoduje ograniczenie dostępu światła słonecznego w pokojach mieszkalnych budynku skarżącego, czy też spełnione są wymagania określone w przepisach § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odpowiadając na argument podnoszony w odwołaniu A.G. o niezawiadomieniu jej o toczącym się przed organem I instancji postępowaniu w sprawie przedmiotowej zmiany pozwolenia na budowę zwrócono uwagę na treść art. 41 § 1 i § 2 K.p.a. Jak wynika z akt sprawy pisma kierowane były do skarżącej na adres nieaktualny wynikający z ewidencji gruntów, ponieważ nie została przez skarżącą zgłoszona do ewidencji zmiana adresu. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I. instancji będzie zobowiązany do poinformowania wszystkich stron i zapewnieniu im udziału w postępowaniu. Analizując sprawę organ odwoławczy stwierdził, że należało uchylić zaskarżoną decyzję i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia. Rozpatrując zatem sprawę ponownie organ I instancji winien uwzględnić wyżej wymienione okoliczności i nie ograniczając się do zakresu uzasadnienia organu odwoławczego ponownie przeanalizować całość sprawy wydając stosowne orzeczenie. W związku z powyższym uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, organ II instancji uznał, że sprawa wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. A.S. w piśmie z dnia 21 stycznia 2013 r. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący nie zgodził się z wydaną decyzją wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie o odmowie wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalno - usługowego na działce nr [....] obręb [....] przy ul. [....] w K. Skarżący podniósł, że w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono jego zarzutów zamieszczonych w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2012 r. naruszając przez to jego istotne interesy i prawa co jest niezgodne z zasadą, że decyzja nie narusza praw osób trzecich. Przede wszystkim w ocenie skarżącego pogorszono warunki przewietrzania terenu poprzez połączenie budynku "A" z budynkiem "B" i likwidację przerwy pomiędzy budynkami. Nadto zmiana projektu jest niezgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy określającej długość elewacji frontowej na 24 metry, bowiem podanie w zaskarżonej decyzji, że elewacja budynku "A" wynosi 9,93 metra jest po prostu półprawdą, bo do budynku "A" dobudowany ma być budynek "B", co łącznie da długość elewacji 36 metrów, a czego nie bierze pod uwagę Wojewoda K. , który rozpatrywał jego odwołanie od decyzji dotyczącej budynku "A", oraz odwołanie sąsiadów od decyzji dotyczącej budynku B (decyzji z 25 października 2012 r. znak...). W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o odmowie wydania pozwolenia na budowę i decyzji o zmianie pozwolenia. Ponadto wnioskuje o przyznanie mu prawa strony w postępowaniu dotyczącym budynków "A" i "B". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), w skrócie jako "P.p.s.a."), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Należy również podkreślić, że sąd administracyjny jedynie kontroluje organ administracyjny, ale nie zastępuje organu w zakresie wydawania decyzji lub innych aktów administracyjnych. Analiza prawidłowości kontrolowanego postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżona decyzja nie zawiera uchybień, które mogłyby uzasadniać jej uchylenie. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dokonał oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody [....] z dnia 19 października 2012 r. znak: [....] , mocą której Wojewoda uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Decyzja Nr [....] Prezydenta Miasta K. z dnia 13 czerwca 2012 r. znak: [....] obejmowała zmianę pozwolenia na budowę nr [....] z dnia 6 sierpnia 2010 r. znak: [....] dla zamierzenia budowlanego.: "budowa budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym (Budynek A) wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., gaz, c.o., elektr., wentyl, mech. oraz budowa schodów zewnętrznych i szafek wolnostojących na zestawy przyłączeniowe energii Elektrycznej i gazu (lokalizacja kurka głównego gazu i złącza energetycznego) na działce nr [....] obręb [....] , ze zjazdem z ul. [....] dz. Nr [....] obręb [....] poprzez działki nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. ", w zakresie: zmiany obszaru terenu objętego wnioskiem, zmiany architektury obiektu kubaturowego wraz z wewnętrznymi instalacjami, zmiany zagospodarowania terenu wraz ze zmianą rampy dla inwalidów, zmiany lokalizacji schodów terenowych z chodnikami; na działce nr [....] obr. [....] oraz zatwierdzeniu projektu budowlanego obejmującego ww. zmiany. Z akt sprawy wynika, że zostało wydane pozwolenie na budowę z dnia 6 sierpnia 2010 r. Nr [....] dla inwestycji pod nazwą: "budowa budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym (Budynek A) wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., gaz, c.o., elektr., wentyl, mech. oraz budowa schodów zewnętrznych i szafek wolnostojących na zestawy przyłączeniowe energii elektrycznej i gazu (lokalizacja kurka głównego gazu i złącza energetycznego) na działce nr [....] obręb [....] , ze zjazdem z ul. [....] dz. Nr [....] obręb [....] poprzez działki nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K". Pozwolenie to zostało przeniesione na rzecz Spółki [....] sp. z o.o. z siedzibą w K. Spółka ta zwróciła się, na podstawie art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) o dokonanie zmiany ww. pozwolenia na budowę z 6 sierpnia 2010 r. Zgodnie z powołanym przepisem w przypadku, gdy inwestor przed przystąpieniem do realizacji inwestycji zamierza – przy jej wykonywaniu – w istotnym zakresie odstąpić od już zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, może zwrócić się do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej o wydanie decyzji w sprawie zmiany pozwolenia na budowę. W tej sprawie takim organem był Prezydent Miasta K. Wniosek inwestora – Spółki [....] sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia 20 kwietnia 2012 r. obejmował zmianę ww. pozwolenia na budowę w zakresie: zmiany obszaru terenu, zmiany planu zagospodarowania i zmiany architektury obiektu kubaturowego (planowanego do wykonania). Taki zakres proponowanych zmian uzasadniał wystąpienie przez inwestora w trybie powołanego art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego do dokonania zmiany już wydanego pozwolenia na budowę, ponieważ są to istotne odstępstwa. Sąd podziela i uznaje za trafne rozstrzygniecie Wojewody [....] , który uznał, że projekt budowlany sporządzony do zmiany pozwolenia na budowę zawiera wady. Wady te powinny być uzupełnione lub poprawione w toku postępowania przez organem i-instancji. W szczególności trafnie Wojewoda [....] zarzucił brak uwzględnienia w projekcie zagospodarowania terenu wszystkich obiektów planowanych do realizacji przez inwestora. Zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy co do zasady całego zamierzenia budowlanego, ale w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. To od inwestora zależy, czy zamierza uzyskać pozwolenie na budowę dla całej inwestycji obejmującej dwa lub więcej obiektów, czy też w pierwszej kolejności inwestor zamierza uzyskać pozwolenie na budowę jednego lub wybranych obiektów, a pozostałe obiekty będą objęte kolejnym pozwoleniem lub pozwoleniami na budowę. Jeżeli jednak, tak jak w tej sprawie, inwestor zamierza uzyskać zmianę pozwolenia na budowę w zakresie budynku oznaczonego symbolem "A", to należało w projekcie planu zagospodarowania terenu przedstawić także pozostałą część inwestycji (całe zamierzenie budowlane). Trafnie w ocenie Sądu Wojewoda [....] podniósł, że projekt budowlany w części obejmującej projekt zagospodarowania terenu nie zawiera sposobu dojazdu do podziemnego garażu projektowanego budynku; rozwiązań dotyczących rampy dla niepełnosprawnych ze wskazaniem miejsca, w którym rampa ta łączy się z ogólnodostępnym ciągiem pieszym. Trafnie wskazano, że projektowany budynek "A" nie posiada zaprojektowanego dostępu do drogi publicznej w związku z możliwością zjazdu do garażu, a tym samym skoro dojazd do podziemnego garażu jest uwarunkowany wybudowaniem innego obiektu na działkach nr nr [....] – to należało przedstawić sposób skomunikowania z drogą publiczną do czasu realizacji pozostałych obiektów. Trafnie wskazano przy tym, że częściowa realizacja całego zamierzenia budowanego jest możliwa pod warunkiem, że inwestycja zrealizowana w pierwszym etapie będzie mogła samodzielnie funkcjonować. Wskazano przy tym, że organ I. instancji winien wyjaśnić kwestie związane z ograniczaniem (lub brakiem ograniczania) dostępu do światła wobec pomieszczeń znajdujących się w budynku skarżącego i wskazano na przepisy obowiązującego w tym zakresie rozporządzenia. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy wskazać, że nie są one uzasadnione. Przede wszystkim zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Żaden przepis nie uzależnia udzielenia pozwolenia na budowę od zgody bądź uwzględnienia uwag właściciela sąsiedniej nieruchomości. Zarzuty skarżącego obejmują następujące kwestie: a) pogorszenia bądź brak możliwości przewietrzania tego obszaru poprzez takie zaprojektowanie przez inwestora budynku "A" i "B", w wyniku którego nastąpi połączenie tych budynków; b) niezgodności sporządzonego projektu budowlanego z treścią decyzji ustalającej warunki zabudowy terenu, w wyniku czego łączna szerokość (lub jak wskazuje skarżący - długość elewacji) budynków "A" i "B" będzie wynosiła 36 metrów, podczas gdy decyzja ustalająca warunki zabudowy pozwala na maksymalną szerokość tych budynków w zakresie do 24 metrów; c) projektowania zmiany konstrukcji budynku "A" powodującej zacienienie mieszkań w budynku skarżącego. Skarżący wskazał przy tym, że ww. zarzuty wskazują na naruszenie jego praw, a ponadto powinien on być uznany za stronę w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę w odniesieniu do budynku "B". Ustosunkowując się do tych zarzutów należy wskazać, że skarżący w tej sprawie był stroną tak w postępowaniu przed organem I. instancji, jak i organem odwoławczym. Otrzymał on decyzję organu I. instancji, od której wniósł odwołanie, otrzymał zawiadomienie organu I. instancji o wszczęciu postępowania administracyjnego. Co do ewentualnego odrębnego postępowania administracyjnego dotyczącego budynku "B" Sąd w tej sprawie nie może się wypowiadać, ponieważ nie jest to objęte przedmiotem tej sprawy. Sąd nie może wypowiadać ocen i stanowisk w innej sprawie, która nie jest przedmiotem zaskarżenia. Zarzut objęty powyżej literą "c" jest zasadny w tym zakresie, że Wojewoda Małopolski uchylając decyzję organu I. instancji wskazał na konieczność wyjaśnienia zakresu zacienienia budynku skarżącego. Zarzut ten został więc już uwzględniony i Prezydent Miasta Krakowa ponownie prowadząc postępowanie winien ustalić ponad wszelką wątpliwość zakres i obszar zacienienia sąsiednich budynków. Tym samym skoro uwzględnił ten zarzut Wojewoda, to nie można czynić skutecznie organowi odwoławczemu zarzutu braku uwzględnienia tego zarzutu. Zarzut zawarty pod literą "b" także nie jest zasadny. Jak wynika z decyzji z dnia 16 kwietnia 2007 r. Nr [....] ustalającej warunki zabudowy ustalono szerokość elewacji frontowej nowej zabudowy na maksymalnie do 24 metrów. Elewacja frontowa to ta część budynku, która swoim frontem jest skierowana do drogi lub z której strony ma miejsce lokalizacja głównego wjazdu bądź wejścia na działkę (lub bezpośrednio do budynku). Jak wynika z przedłożonego organowi odwoławczemu projektu budowlanego, szerokość budynku "A" miała wynosi prawie 10 metrów (9,945 metra) co oczywiście jest mniejszym wymiarem niż 24 metry. Nie oznacza to jednak, że całość budynku (inwestycji na obszarze objętym ustalonymi w decyzji z 16 kwietnia 2007 r. warunkami zabudowy) będzie wynosiła 24 metra + 9,945 metra. Całość szerokości frontowej inwestycji na tych działkach może wynosić jedynie do 24 metrów. Tym samym nietrafnie skarżący podnosi, że już w tej sprawie inwestor przedstawił tak obiekt budowlanym, że szerokość jego ściany frontowej nie jest zgodna z decyzją ustalającą warunki zabudowy. Ponieważ w tej sprawie Wojewoda [....] nie wiedział, jaka będzie szerokość ściany frontowej całej inwestycji, tym samym to dodatkowo uzasadnia trafność decyzji Wojewody uchylającej decyzję organu I. instancji w związku brakiem przedstawienia ma mapie zawierającej projekt zagospodarowania terenu całość inwestycji. Dopiero bowiem przedstawienie całości inwestycji pozwoli na ocenę, czy ten parametr (szerokość elewacji frontowej) został spełniony. Niewątpliwie w tej sprawie sporządzając projekt zabudowy działki nr [....] nie przekroczono szerokości elewacji frontowej. Sąd nie podzielił także zarzutu skarżącego opisanego pod literą "a". Kwestia przewietrzania terenu ma niewątpliwie znaczenie faktyczne związane z korzystaniem (użytkowaniem) danego budynku, ale skarżącego w tym zakresie (co do ruchu powietrza, czyli przewietrzania) nie chroni żaden przepis rangi ustawy. Inwestor nie jest zobowiązany do takiego projektowania swojego terenu, aby nie zmieniać kierunków czy też zakresu przewietrzania. Każda inwestycja kubaturowa lub związana z posadowieniem na gruncie obiektu ma wpływ na ruchy powietrza, a więc i na przewietrzanie terenu. Zgodnie z art. 85 i następne ustawy z dnia 27 kwietnia Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) ochrona powietrza polega na zapewnieniu jak najlepszej jego jakości, w szczególności przez: 1) utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej dopuszczalnych dla nich poziomów lub co najmniej na tych poziomach; 2) zmniejszanie poziomów substancji w powietrzu co najmniej do dopuszczalnych, gdy nie są one dotrzymane; 3) zmniejszanie i utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej poziomów docelowych albo poziomów celów długoterminowych lub co najmniej na tych poziomach. Utrzymanie jak najlepszej jakości powietrza związane jest z ograniczeniami i zakazami emisji do powierza niedopuszczalnych substancji lub substancji w ilościach przekraczających dopuszczalne normy. W ocenie Sądu projektowana inwestycja nie powoduje wprowadzania do powietrza niedopuszczalnych substancji. W istocie owo przewietrzanie może mieć dla skarżącego znaczenie w tym zakresie, że już w powietrzu na tym obszarze znajdują się niedopuszczalne substancje emitowane przez źródła emisji w postaci palenisk domowych i stąd wymaga ono przewietrzania. To jednak nie dotyczy tej sprawy, ale ewentualnie powiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska celem zbadania poziomu substancji w powietrzu i na podstawie tych ustaleń podjęcia ewentualnie dalszych czynności. Nie jest dopuszczalnym, aby na inwestora nakładać obowiązki, które mają przeciwdziałać sytuacjom wynikającym z ewentualnego zanieczyszczanie powietrza przez inne podmioty. Ponadto nie można na inwestora nakładać obowiązków nie wynikających wprost z przepisów rangi ustawowej lub wynikających z delegacji ustawowej. Żaden zaś przepis nie nakłada obowiązku takiego projektowania budynków, aby zachowywać istniejący stan przewietrzania danego terenu. Sama wysokość projektowanego budynku "A" wynosiła 13,8 metra co nie powoduje zatrzymanie ruchu powietrza, a więc nawet po wybudowaniu przedmiotowego budynku zasadniczo zachowane zostanie przewietrzanie tego terenu. Jest rzeczą powszechnie znaną, że wiatry wieją bowiem także w pasie powyżej 13,8 metra. Ponadto zgodnie z treścią decyzji ustalającej warunki zabudowy warunki te ustalono dla budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego, a tym samym trafnie inwestor zamierza zaprojektować jedną bryłę budynku, co nie wyklucza, że mogą to być funkcjonalnie dwa budynki, ale stanowiące jeden obiekt budowlany. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że żaden z zarzutów zawartych w skardze nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji, a organ odwoławczy ani nie naruszył przepisów procedury administracyjne, ani przepisów prawa materialnego w tej sprawie. W związku z tym w ocenie Sądu w tej sprawie Wojewoda [....] jako organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo uznał, że przedłożony projekt budowlany w istotnym zakresie narusza przepisy prawa i nie pozwala na wydanie na jego podstawie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Sąd informuje, że akta administracyjne powinny być uporządkowane według podejmowanych chronologicznie czynności oraz przynajmniej posegregowane w skoroszycie, tak aby uniemożliwić ich ewentualną zamianę lub zagubienie (co w tej sprawie nie miało miejsca). Tego obowiązku ani organ I. instancji, ani organ II. instancji nie dopilnowały. Nie może to być jednak przyczyną uchylenia decyzji. Ponieważ organ odwoławczy wydał decyzję kasacyjną, Sąd nie odnosi się co szczegółowych zasad projektowania w tej sprawie danego zamierzenia budowlanego. Sąd jedynie informuje, że projekt bowiem powinien być sporządzony zgodnie z wymogami decyzji ustalającej warunki zabudowy lub miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także warunkami technicznymi zawartymi w obowiązujących przepisach. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę z nieuzasadnioną i orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 P.p.s.a.