II SA/Kr 1749/12
WyrokWSA w Krakowie2013-05-07
Skład orzekający: Waldemar Michaldo, Jacek Bursa, Mariusz Kotulski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę i uchylił ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, a następnie odmówił wydania pozwolenia, ze względu na rozpoczęcie robót budowlanych przed uzyskaniem pozwolenia oraz naruszenie praw strony postępowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji prawidłowo wznowił postępowanie, ponieważ sąsiad, którego działka znajdowała się w odległości mniejszej niż 4 metry od ściany budynku z oknami, powinien być stroną postępowania. Ponadto, sąd potwierdził, że pozwolenie na budowę nie może zostać wydane, gdy roboty budowlane zostały rozpoczęte z naruszeniem przepisów, co miało miejsce w tej sprawie, zgodnie z oświadczeniem inwestora.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M.Ł. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o uchyleniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i odmowie wydania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne. Organ I instancji wznowił postępowanie na wniosek sąsiada, B.G., stwierdzając, że jego działka znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Ponadto, ustalono, że roboty budowlane zostały rozpoczęte przed uzyskaniem pozwolenia. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy, powołując się na art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie WSA Jacek Bursa / spr. / WSA Mariusz Kotulski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy wydania pozwolenia na budowę skargę oddala
II SA/Kr 1749/12
Uzasadnienie
wyroku z dnia 7 maja 2013 roku
Decyzją z dnia [...] lipca 2012 roku (znak: [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Starosta P. po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia 29 czerwca 2010 roku, znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M.Ł. pozwolenia na budowę, w zakresie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne z instalacjami wewnętrznymi, wg projektu indywidualnego, na działce nr [...] w P. oraz odmówił wydania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne z instalacjami wewnętrznymi, wg projektu indywidualnego, na działce nr [...] w P.
W uzasadnieniu wskazał, że na wniosek B.G. z dnia 13 lipca 2011 roku złożony z powołaniem na art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a., wznowiono postępowanie w w/w sprawie. Z ustaleń organu wynikało bowiem, że ściana budynku z oknami, którego dotyczy decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania znajduje się w odległości mniejszej niż 4 metry od działki B.G. . Tym samym B.G. winna być stroną w/w postępowania. Ponadto organ wskazał, że inwestor M.Ł. przyznała, że prace polegające na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne, wymagające pozwolenia na budowę, zostały w zasadniczej części zrealizowane przed uzyskaniem decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2010 roku, znak: [...] o pozwoleniu na budowę.
Decyzją z dnia [...] października 2012 roku, znak: [...], Wojewoda po rozpoznaniu odwołania M.Ł. , utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu podzielił ustalenia oraz rozważania organu I instancji oraz wskazał, że zgodnie z art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1. Ponieważ taka sytuacja wystąpiła w niniejszym wypadku, orzeczenie organu I instancji zostało uznane za trafne. Oczywistym bowiem jest, że pozwolenie na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. W innym wypadku sprowadzałoby się do oceny prac już wykonanych, co byłoby sprzeczne z zamierzeniem ustawodawcy.
Skargę na powyższą decyzję Wojewody z dnia [...] października 2012 roku, znak: [...] wniosła M.Ł. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymania w mocy pierwotnej decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2010 roku, znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M.Ł. pozwolenia na budowę, ewentualnie przekazania sprawy organowi do ponownego rozpoznania
Zaskarżonej decyzji w szczególności zarzucono, że organy bezpodstawnie przyznały B.G. przymiot strony, co stanowi naruszenie art. 28 k.p.a. Szczególnie, że przekształcenie charakteru przedmiotowego budynku, a nie jego konstrukcji, gabarytów itd. w niczym nie naruszało i nie narusza interesu prawnego B.G. . Ponadto zarzucono, że prace projektowe i wykonawcze zostały zrealizowane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, a finałem inwestycji było nadanie inwestycji numeru.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.
Skarga jako bezzasadna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań prawnych podkreślić należy, że w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, o statusie strony tego postępowania nie decyduje art. 28 k.p.a., lecz art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który w stosunku do tego pierwszego ma charakter szczególny. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego stanowi, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Natomiast w myśl § 12 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zwanego dalej rozporządzeniem, sytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2 i 3 tego przepisu, powoduje objęcie sąsiedniej działki budowlanej obszarem oddziaływania w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z § 12. ust 1 rozporządzenia, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy i 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. W § 12. ust 2 i 3 rozporządzenia, przewidziane są wyjątki od reguły wynikającej z ust. 1, dopuszczające mniejszą odległość niż określona w ust. 1, z którymi prawodawca wiąże automatyczne objęcie działki sąsiedniej obszarem oddziaływania. Jak natomiast wynika z akt administracyjnych, ściana z otworami okiennymi budynku, którego dotyczy postępowanie, znajduje się w odległości ok. 2,8 m. (2,71 m. do 3,21 m. jak wynika ustaleń PINB - k. [...] akt sądowych) od granicy działki nr [...], będącej własnością B.G,. . Tym samym nie może budzić wątpliwości, że B.G. przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, w zakresie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne z instalacjami wewnętrznymi, wg projektu indywidualnego, na działce nr [...] w P. Biorąc pod uwagę, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem terminu o jakim mowa w art. 148 § 2 k.p.a. – jak wynika z akt sprawy B.G. dowiedziała się o decyzji w dniu 24 czerwca 2011 roku, a wniosek o wznowienie złożyła 13 lipca 2011 roku - zachodziła podstawa do jego wznowienia.
Przechodząc do dalszych rozważań wskazać należy, że trafne jest rozstrzygnięcie organu co do uchylenia decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia 29 czerwca 2010 roku, znak: [...]o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M.Ł. pozwolenia na budowę, w zakresie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne z instalacjami wewnętrznymi, wg projektu indywidualnego, na działce nr [...] w P. oraz odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania w powyższym zakresie pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1. Jak natomiast wynika z nie budzących wątpliwości ustaleń organów, prace budowlane, których dotyczyło pozwolenie na budowę zostały rozpoczęte z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego i nie doszło do ich całkowitego zakończenia, w zakresie opisanym w projekcie (k. [...].). W szczególności należy podkreślić, że sama skarżąca złożyła i podpisała w dniu 7.02.2012 roku oświadczenie (k. [...]), z którego w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości wynika, że do rozpoczęcia robót budowlanych doszło z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego który stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Sama okoliczność nadania numeru oraz wykonania projektu i robót budowlanych przez osoby posiadające stosowne uprawnienia nie ma w sprawie znaczenia. Również treść dziennika budowy i oświadczeń kierownika budowy nie podważa ustaleń organu, szczególnie w kontekście nie kwestionowanego w/w oświadczenia samej skarżącej. Dodać jedynie można, że wnikliwa analiza zapisów w dzienniku budowy (k. 20 x 5 a.a.) daje podstawy do wyciągnięcia wniosku, że oświadczenie skarżącej, jak najbardziej odpowiada rzeczywistości.
Mając zatem na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło