II SA/Kr 1754/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 października, znak: [...] w przedmiocie zapewnienia drogi pożarowej, postanawia: wniosek oddalić. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl § 5 cyt. przepisu postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, działająca przez prezesa Zarządu M. O. i jego zastępcę K. B., w skardze na decyzję na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 października 2014r., znak: [...], w przedmiocie zapewnienia drogi pożarowej, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca, jako przyczynę mającą uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podała wyłącznie zbyt krótki termin jej wykonania. Argumentując ponadto, iż "skarżący nie może dokonać usunięcia drzew pomiędzy drogą ulicą miejską a ścianą budynku, bez stosownych zezwoleń i uwarunkowań właściwego organu" oraz, że "istniejące drzewa stanowią rodzaj naturalnego ekranu oddzielającego budynek od bardzo ruchliwej drogi publicznej", a także, to, że "mieszkańcy budynku już podnoszą bunt na wycięcie drzew". Po pierwsze wskazać należy, że strona skarżąca w ogóle nie powołała podstawy prawnej na mocy, której żąda wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zakładając, że ewentualnie jest to podstawa z art. 61 § 3 p.p.s.a, to strona skarżąca nie wskazała żadnej z zamieszczonych w tym przepisie przesłanek na mocy, których można żądać wstrzymania wykonania decyzji. Zauważyć należy, iż ani zbyt krótki termin wykonania decyzji, ani inne wskazane okoliczności nie spełniają przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez sąd, określonych we wspomnianym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie podniosła żadnych okoliczności mogących powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, tudzież spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić podstaw prawnych do wstrzymania wykonania decyzji, ani tym bardziej dokonać oceny spełnienia przesłanek wstrzymania (których nie podano). Uznać więc należy, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przyjmując w związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji za nieuzasadniony, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.