II SA/Kr 1755/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia : NSA Wiesław Kisiel Sędziowie : NSA Piotr Lechowski (spr.) AWSA Dorota Dąbek Protokolant : Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2004 r sprawy ze skargi J. K. i G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 maja 2000 r Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości -skargę oddala- Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , po rozpatrzeniu odwołania G. i J. małż. K., decyzją z dnia 25 maja 2000r [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] 2000r Nr [...] , którą zatwierdzono projekt podziału nieruchomości obj, KW [...], składającej się z działki [...] o pow. 0.07 ha, położonej w obrębie [...] gm [...] , na działki [...] o pow. 0,00 ha ( 46 m² ) i [...] o pow. 0.07 ha. Decyzja organu odwoławczego oparta została na przepisach art. 95 pkt 6, 96 ust. 1, 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami, oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano następujące przesłanki faktyczne i prawne rozstrzygnięcia. Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] 2000r, podjęta została z urzędu, w celu wydzielenia części nieruchomości obj. KW [...] odpowiadającej działce [...] o pow. 46 m², na potrzeby budowy autostrady płatnej. Wskazano , że lokalizację autostrady płatnej ustalono decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] 1998r na obszarze miasta [...], oraz gminy [...],[...] , i [...] , oraz zmieniającą ją w części decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast Nr [...] z dnia [...] 1999r. Przyjął organ I instancji ustalenie, że projekt podziału stanowiącej własność G. i J. małż. K. nieruchomości, sporządzony przez uprawnionego geodetę w dniu [...]. 2000r za Nr ks. rob. [...] i przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] 2000r za Nr [...] , na działki [...] i [...] , odpowiada decyzji o lokalizacji autostrady i jest niezależny od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odwołaniu od tej decyzji G. K. i J. K. sprzeciwiali się podziałowi nieruchomości, podnosząc, iż znajduje się na niej nowowybudowany budynek mieszkalny wraz z otaczającą go infrastrukturą, a dokonanie podziału nieruchomości o stosunkowo niewielkiej powierzchni spowoduje pozbawienie nieruchomości wjazdu i dostępu do garażu, domagając się odstąpienia od podziału i wykupu całej nieruchomości. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze za własne przyjęło ustalenia organu I instancji, dodatkowo czyniąc ustalenie, że granice pomiędzy nowopowstałymi działkami [...] i [...] stanowią odzwierciedlenie linii rozgraniczających w odniesieniu do działki [...] teren objęty lokalizacją autostrady płatnej, oznaczony na załączniku graficznym decyzji Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia tej lokalizacji. Przywołując treść przepisu art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami, organ odwoławczy przyjął, że przy wyznaczaniu linii rozgraniczających nowopowstałe działki , decydujące znaczenie dla organu zatwierdzającego podział nieruchomości z uwagi na objęcie jej części decyzją o lokalizacji autostrady, mają postanowienia ostatecznej decyzji o lokalizacji autostrady rozgraniczające jej teren. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, wnieśli G. i J. małż. K.. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, skarżący podnieśli, że nie wyrażają zgody na podział działki, odsyłając do zajętego w odwołaniu stanowiska jako propozycji "niekolizyjnego rozwiązania sytuacji", przez wykup całej nieruchomości. Skarżący, nie kwestionując, że linie podziału nieruchomości pokrywają się z liniami rozgraniczenia nieruchomości podnosili, że podział przebiega przez garaż, a cała nieruchomość traci swe walory użytkowe. Podnosili także skarżący, że nie byli uczestnikami postępowania zakończonego decyzją o lokalizacji inwestycji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Z przeprowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny dowodu z akt administracyjnych postępowania zakończonego w I instancji decyzja Nr [...] b. Wojewody [...] z dnia [...] 1998r RP. [...] o ustalenie lokalizacji autostrady płatnej [...] na obszarze m. [...] oraz gmin [...] , [...] i [...] , częściowo zmienionej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] .1999r [...] , wynika że o wszczęciu postępowania lokalizacyjnego, oraz decyzjach wydanych przez organy I i II instancji, strony zawiadamiane były w trybie przewidzianym przepisami art. 21 ust 3 i art. 22 ust 2 ustawy z dnia 27 października 1994r o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym ( tj. Dz. U. z 2001r Nr 110, poz, 1192), tj. w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i ogłoszeń w prasie lokalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył : Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przed dniem 1 stycznia 2004r i przed tą datą postępowanie nie zostało zakończone. Zgodnie zatem z przepisem art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego stosownie do przepisu art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1270) jest kontrola działalności administracji publicznej. Kontrolę tę sprawują sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej ( art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż jest ona zgodna z prawem co skargę czyni bezzasadną. Zasadą wynikającą z art. 93 ust. 1 zd. I obowiązującej od dnia 1 stycznia 1998r ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami ( tj. Dz. U. z 2000r, Nr 46, poz. 543 z późn. zm) jest, że podziału nieruchomości można dokonać jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy - według art. 93 ust. 2 zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Od zasady tej przepis art. 95 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami - zwanej dalej ustawą- wprowadza wyczerpująco wymienione przypadki, w których z uwagi na cel podziału nieruchomości jej podział może nastąpić niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Wzajemna relacja art. 95 do przepisu 93 ust. 1 i 2 ustawy wskazuje, że niezależność podziału od ustaleń miejscowego planu oznacza niezależność zarówno od przeznaczenia terenu w tym planie, jak i niezależność od możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Przepis art. 95 pkt 6, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, stanowił że niezależny od ustaleń planu miejscowego podział może nastąpić w celu wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji autostrady. Wskazany przepisem art. 96 ust. 1 ustawy organ, może dokonać z urzędu- na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 - podziału nieruchomości w przypadku , o którym mowa m.in. w art. 95 pkt 6, a więc w celu wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o lokalizacji autostrady. Podziału dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, zatwierdzającej projekt podziału. Projekt podziału winien być sporządzony na aktualnej mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ( art. 96 ust. 1). Powyższe regulacje oznaczają zatem, że podział nieruchomości w celu wydzielenia jej części objętej decyzją o lokalizacji autostrady nie jest zależny ani od zgody właściciela, ani też od możliwości zagospodarowania działek gruntu. Zarzuty zatem skargi co do braku zgody, czy podziału nieruchomości w sposób utrudniający, czy uniemożliwiający korzystanie z działek, nie mają prawnej doniosłości dla dopuszczalności podziału. Pozytywne przesłanki decyzji o podziale stanowią natomiast : ostateczna decyzja o lokalizacji autostrady i sporządzenie projektu podziału na aktualnej mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Obie te przesłanki zostały w postępowaniu przed organami administracji zakończonym zaskarżoną decyzją spełnione. Postępowanie w przedmiocie ustalenia lokalizacji autostrady odbywało się w trybie i na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 października 1994r o autostradach płatnych ( tj. Dz. U. z 2001r Nr 110, poz. 1192 z późn. zm.). W tym trybie wydana została decyzja ostateczna o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej A-4 m. in. przebiegającej przez teren gminy [...] . W postępowaniu tym skarżący byli stronami i wbrew podniesionym zarzutom, byli powiadamiani w trybie przewidzianym art. 21 ust 3 i 22 ust. 2, o wszczęciu tego postępowania oraz o wydanych decyzjach organu I i II instancji i o środkach odwoławczych, w drodze obwieszczeń w Urzędzie Gminy i w prasie lokalnej. Podniesione zatem w niniejszej sprawie zarzuty, iż skarżący nie wiedzieli o wydaniu decyzji lokalizacyjnej nie są równoznaczne z zarzutem niebrania udziału w postępowaniu, w którym ta decyzja została wydana. Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady, zawiera m. in. stosownie do przepisu art. 22 ust. 1 pkt 2 linie rozgraniczające teren autostrady, oraz m. in. formułuje wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich ( pkt 5). W postępowaniu zatem o ustalenie lokalizacji autostrady, możliwe było kwestionowanie przebiegu linii rozgraniczających teren autostrady. Ani przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami, ani przepisy wydanego na jej podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998r w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu ( Dz. U. Nr 25, poz. 130),nie dają organowi dokonującemu podziału nieruchomości w celu wydzielenia z niej części objętej decyzją ostateczną o lokalizacji autostrady, uprawnienia do korygowania linii rozgraniczających autostradę ustalonych w decyzji o jej lokalizacji. Zarazem linie rozgraniczenia autostrady, stanowią linie podziału nieruchomości oznaczone na jej projekcie. Wyjaśnił już tę kwestię Naczelny Sąd Administracyjny w motywach uchwały 5 sędziów NSA z dnia 4 marca 2002r OPK 25/01 ( ONSA /2002/4/140 ). Stanowisko to podziela Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie z przyczyn wyżej wskazanych. Dokonany podział nieruchomości skarżących stanowiących działkę [...] na działki [...] i [...] , nie zmienia i nie ogranicza sam przez się tytułu ich własności. Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzja o podziale nieruchomości stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości skarżących o jej podziale na dwie działki. Odjęcie natomiast prawa własności działki przeznaczonej pod autostradę może nastąpić w odrębnym postępowaniu w wywłaszczenie, które jak wynika z przedłożonych przez skarżących dokumentów jest w toku. Ostateczne ewentualne decyzje wydane w takim postępowaniu również podlegają kontroli sądów administracyjnych. Rozpatrując niniejszą skargę na decyzję w przedmiocie podziału nieruchomości, Sąd związany jest granicami sprawy, w której zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie ( art. 134 ustawę o p.s.a). Z tych względów wszelkie okoliczności dotyczące przebiegu postępowania wywłaszczeniowego i rokowanie stron w tym postępowaniu, nie miały doniosłości prawnej z punktu widzenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).