II SA/Kr 1778/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.N. i W.N. na decyzję Wojewody z dnia 9 września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty L. z [...] kwietnia 2011 r. znak: [...]. L.N. i W.N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z [...] września 2011 r., znak: [...]którą utrzymano w mocy decyzję Starosty L. z [...] kwietnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia C.S. pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego, parkingu podziemnego, z wewnętrznymi instalacjami i przyłączami, zjazdu na terenie obejmującym działki nr [...] ,[...] [...] [...] itd... położonych w miejscowości R. gmina M. Skarżący wnieśli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wskazali, że realizacja inwestycji grozi niebezpieczeństwem wyrządzeniem im znacznej szkody, gdyż przylegająca do terenu działka stanowiąca ich własność straci na wartości z uwagi na całkowite jej zacienienie. Inwestycja będzie również szkodą dla społeczeństwa, z uwagi na zabranie miejsc postojowych przeznaczonych dla funkcjonującego ośrodka zdrowia, apteki i mieszkających w pobliżu rodzin, poza tym podłączenie planowanej inwestycji do istniejącego wodociągu spowoduje spadek wydajności wody. Ponadto podnieśli, że inwestycja jest sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż teren ten miał zostać przeznaczony pod cele publiczne, a nie prywatne. Wskazali także, że projektowany zbiornik na nieczystości ciekłe jest zbyt mały w stosunku do planowanej inwestycji co skutkować będzie zanieczyszczeniem środowiska. Postanowieniem z 10 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty L. z [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] . Na skutek rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 370/12 uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA podniósł, że budowa obiektu na podstawie pozwolenia na budowę przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie są spełnione warunki do legalnego prowadzenia robót budowlanych, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed ich rozpoczęciem. Wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć inne podmioty, ale przede wszystkim inwestora - z tego względu konieczne jest przedstawienie jego stanowiska co do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę i wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Istotne jest też ustalenie na jakim etapie zaawansowania znajduje się przedmiotowa inwestycja i czy wstrzymanie wykonania na tym etapie decyzji, na podstawie której jest realizowana, odniesie zamierzony przez skarżących skutek. Uwzględnić należy również, czy w niniejszej sprawie mógłby znaleźć zastosowanie przepis art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Stosownie do wytycznych zawartych w ww. postanowieniu Sąd zwrócił się do inwestora C.S. o ustosunkowanie się do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Inwestor w piśmie z dnia 5 czerwca 2012 r. wskazał, że projektowany budynek jest zlokalizowany 7,23 m od granicy działki, a przy różnicy w wysokości ok. 3 m w między (poziomem parteru projektowanego budynku a najniższą rzędną na terenie wyżej wymienionej działki) nie ma przesłanek zacieniania ani przesłaniania zabudowy lokalizowanej w przyszłości na tej działce. Projektowany budynek nie jest inwestycją uciążliwą dla sąsiedniej zabudowy, a jego bryła jest tak zaprojektowana, że nie stwarza monolitycznej zabudowy. Nadto, projektowana inwestycja nie wskazuje, wedle obowiązujących przepisów dotyczących ochrony środowiska, w tym ustawy z 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, iż jest inwestycją uciążliwą. Nie ma więc podstaw do stwierdzenia, iż działka nr [...] straci na wartości jako działka budowlana. Podniósł również, że inwestycja nie utrudni korzystanie już z miejsc postojowych przeznaczonych dla funkcjonowania ośrodka zdrowia, apteki i mieszkających tam rodzin. Odnośnie zaś zarzutu dotyczącego zasilania projektowanej inwestycji wodę z istniejącego wodociągu inwestor podał, iż dla projektowanej inwestycji uzyskał warunki zasilania w wodę od Wójta Gminy M. , na pobór wody 6 m3/dobę. Rozwiązania projektowe w tym zakresie zostały przedstawione w opracowaniu branżowym. W sprawie rozwiązań dot. usuwania ścieków sanitarnych - również w tym zakresie rozwiązanie zostało przedstawione w opracowaniu branżowym. Zbiornik na ścieki został zaprojektowany jako szczelny okresowo wybieralny i w taki sposób, by mógł obsłużyć użytkowany budynek. W tej sprawie odbiorca ścieków zapewnił możliwość odbioru tych ścieków. Ponadto podał, że na terenie wsi R. przewidywana jest realizacja kanalizacji sanitarnej. Charakter projektowanej inwestycji nie odbiega także od zapisu w miejscowym planie dla tego terenu. Jednocześnie inwestor poinformował, że nie przystąpił jeszcze do realizacji inwestycji, jednakże w najbliższym czasie zamierza to zrobić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę Sąd nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Zestawienie stanowiska inwestora zawartego w piśmie z dnia 5 czerwca 2012 r. z argumentami przytoczonymi we wniosku o wstrzymanie wykonania pozwala na stwierdzenie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko NSA wyrażone w postanowieniu z 8 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 1041/08 w którym stwierdzono, że nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo. Podane we wniosku okoliczności skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie. Podkreślić wypada, że jeśli inwestor zdecyduje się na rozpoczęcie robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi, to istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, ale nie po stronie skarżących, lecz inwestora. W razie bowiem wydania wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora obciążać będą dodatkowe koszty przy ewentualnym rozebraniu przedmiotowej inwestycji. Z powyższych względów Sąd nie znalazł również podstaw do zastosowania w sprawie art. 35a § 1 ustawy Prawo budowlane. Dlatego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.