II SA/Kr 1779/00

Sygn. akt. IISA/Kr 1779 /00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 września 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska / spr. / AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 września 2004r. sprawy ze skargi W.C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej W. C. kwotę 10 /dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 1779/00 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2000r znak :[....] , na podstawie art.134 kpa , Wojewoda :[....] stwierdził, że odwołanie W.C. od decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta Z. w dniu 27.04.2000 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona W.C. w dniu 12 maja 2000r. Odwołanie z datą 29.05.2000r do organu II instancji wpłynęło w dniu 30.05.2000r. , czyli z uchybieniem podanego w art.129 kpa 14 - dniowego terminu do wniesienia odwołania , który upłynął w dniu 26.05.2000r W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie W.C. zarzuciła, że odwołanie wniosła pod koniec okresu chorobowego, kiedy poczuła się lepiej. W odwołaniu podała, że wnosi je z opóźnieniem ze względu na stan zdrowia, co może potwierdzić odpowiednim zaświadczeniem. Zdaniem skarżącej, postanowienie narusza przepis art.9 kpa. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wyjaśniła, że obowiązki organu wynikające z art.9 kpa nie mogą być rozumiane jako obowiązek świadczenia pomocy prawnej stronom. Podniosła również, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca składała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i dlatego organ prawidłowo zastosował przepis art.134 kpa. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do- naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podkreślenia jednakże wymaga, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania wtedy dopiero rodzi obowiązek organu odwoławczego do stwierdzenia takiego uchybienia, gdy strona nie domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 i nast. k.p.a., albo wnosi o przywrócenie terminu a wniosek nie zostanie uwzględniony . Zdaniem Sądu treść zawarta w odwołaniu : "Nie mogłam odwołania złożyć wcześniej, ponieważ byłam chora. W razie potrzeby mogę przedstawić odpowiednie zaświadczenie", stanowi o zawarciu w odwołaniu wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Niezasadnie zatem organ przyjął , że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu i dlatego były podstawy do zastosowania przez organ przepisu art.134 kpa. Organ odwoławczy obowiązany był przed rozpatrzeniem odwołania wydać orzeczenie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - stosownie do art. 58 i 59 kpa. Orzeczenia takiego jednak nie wydał, lecz pozostawiając prośbę o przywrócenie terminu bez rozpatrzenia, wydał od razu postanowienie stwierdzające, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Tym samym naruszone zostały przepisy postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącej, należy podkreślić , że jakkolwiek art. 9 kpa obliguje organy administracji do "wyczerpującego informowania stron", jest pewna granica realizacji tego obowiązku. Jeżeli strona wnosi środek prawny o charakterze odwołania (art. 127 § 3 kpa), z pełną świadomością, że termin do wniesienia tego środka minął, ale nie wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego, jak to przewiduje art. 58 kpa, nie można organowi administracji czynić zarzutu, że nie zastosował art. 9 kpa i nie wezwał strony do uzupełnienia podania. Żaden przepis prawa nie nakłada obowiązku na organy rozpatrujące sprawy w trybie administracyjnym udzielania stronom takiego pouczenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) i art.200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak wyżej.