II SA/Kr 1789/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. G. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 16 października 2014 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a ustanowić dla S. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek S. G. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód brutto z emerytury wynosi 1.302,87 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy S. G. podniósł, iż jest samotnym emerytem nie posiadającym własnego mieszkania. Nie jest zorientowany w prawie, dlatego prosi o pomoc prawną adwokata z urzędu. Odnosząc się do zarządzenia referendarza sądowego wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że lokal mieszkalny, w którym aktualnie zamieszkuje stanowi własność Pani H. R.. Skarżący mieszka tam zimą partycypując w opłatach za czynsz, prąd, wodę i gaz kwotą 200 zł miesięcznie. W okresie letnim strona przebywa na działce pracowniczej, za którą opłaca ok. 1.400 zł rocznie. Na wyżywienie, ubranie, telefon, przejazdy i leki wnioskodawca przeznacza kwotę ok. 1.000 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że nie posiada konta bankowego. Do wniosku załączone zostało zaświadczenie ZUS z dnia 6 lutego 2015 roku z którego wynika, że wysokość świadczenia emerytalnego strony za miesiąc styczeń 2015 roku wyniosła 1.302,82 zł brutto, zaś kwota do wypłaty, po potrąceniu podatku, składek i zajęć komorniczych, wyniosła 772,87 zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie S. G. wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika. Skarżący dysponuje, co prawda, stałym dochodem z emerytury w wysokości netto 772,87 zł, jednakże te niewielkie środki w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów jego bieżącego utrzymania i leczenia. Wnioskodawca nie posiada przy tym żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Powołane okoliczności świadczą o tym, że strona może mieć trudności z wygospodarowaniem środków finansowych na pokrycie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Przedstawiona sytuacja pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.