II SA/Kr 18/13

Kraków, dnia 28 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2013r., sygn. akt II SA/Kr 18/13 w zakresie zwrotu kosztów postępowania poprzez dodanie do sentencji wyroku pkt III w brzmieniu: "zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M. M. kwotę 740 (słownie: siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Wnioskiem z dnia 20 marca 2013 r. skarżący zwrócił się o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2013 r., poprzez przyznanie na jego rzecz należnych kosztów postępowania. Z uwagi na to, iż w ww. wyroku, uwzględniającym skargę, Sąd, nie zamieścił orzeczenia o kosztach, wniosek skarżącego należało uznać za zasadny. Uzupełniając wyrok w powyższym zakresie Sąd określił wysokość kosztów postępowania zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § P.p.s.a. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania sądowego. Stosownie do art. 205 § 2P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Na przyznaną w przedmiotowej sprawie pełnomocnikowi kwotę740,00 zł złożyło sięzatem wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 zł (przyznane zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 cww. rozporządzenia) oraz uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 157P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.