II SA/Kr 180/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Agnieszka Nawara- Dubiel Protokolant: starszy sek. sądowy Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na zbieranie odpadów skargę oddala. Starosta [...] decyzją z dnia 13 lutego 2015 r. znak OS l [...], udzielił Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S., zezwolenia na zbieranie odpadów. Decyzja ta została wydana po wnikliwej analizie dokumentacji, przedłożonej wraz z wnioskiem, która to dokumentacja miała odzwierciedlać stan faktyczny obiektu i gwarantować, że działalność w nim prowadzana nie będzie stanowić zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. W dniu 29 marca 2016r. do Starosty [...] wpłynęło pismo komendy Miejskiej Straży Pożarnej w K., znak: [...] z dnia 23 marca 2016r. informujące o nieprawidłowościach w zakresie ochrony przeciwpożarowej, wykrytych podczas czynności kontrolno-rozpoznawczych na terenie Spółki [...] Sp. z o.o. w dniach 21 października – 21 grudnia 2015 r. Powyższa kontrola wykazała niezgodność stanu faktycznego z opisem zawartym w operacie "Wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla modernizacji zakładu odzysku odpadów wraz z niezbędną infrastruktura techniczną w S., ul. [...], część hali nr [...]", który to operat był jednym z gwarantów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego obiektu przy wydawaniu zezwolenia na zbieranie odpadów. W związku z powyższym pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. wezwano Spółkę [...] Sp. z o.o. do niezwłocznego zaniechania naruszeń warunków decyzji Starosty [...] na zbieranie odpadów. W wezwaniu wyznaczono 14 dniowy termin usunięcia naruszeń, licząc od daty otrzymania wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka [...] Sp. z o.o. złożyła wyjaśnienia, a nadto przedłożyła: 1) opinię techniczną autorstwa mgr inż. W. K. "Określenie klasy odporności ogniowej ściany oddzielenia pożarowego", 2) aktualizację Instrukcji Bezpieczeństwa Pożarowego autorstwa B. R., 3) protokół uruchomienia sygnalizacji pożarowej autorstwa W. C., "[...]", 4) oświadczenie odnośnie spełniania wymagań w zakresie wentylacji mechanicznej. W związku z szeregiem wątpliwości dotyczącym przedstawionej dokumentacji ponownie wezwano Spółkę [...] Sp. z o.o. pismem z dnia 12 maja 2016r. do złożenia wyjaśnień. Wskazano m.in. na znaczne obniżenia wartości obciążenia ogniowego Q z wartości powyżej 4000 [...] do wartości poniżej 500 [...] Spółka [...] Sp. z o.o przesłała kolejne wyjaśnienia w dniu 24 maja 2016r. Z uwagi na skomplikowany charakter sprawy organ zwrócił się m.in. do Straży Pożarnej o opinię, czy przedstawiona przez Spółkę [...] Sp. z.o.o. dokumentacja spełnia wymogi prawne, wystąpiono także z wnioskiem o ponowną kontrolę w zakresie ochrony przeciwpożarowej (dalej: "ppoż"). W wyniku kontroli stwierdzono, iż główna ściana rozdziału hali pomiędzy użytkownikami [...] Sp. z o.o., a [...] SA Oddział [...] S. nie została wykonana w klasie odporności ogniowej REI 240. Hala nie została wyposażona w stałe urządzenia oddymiające. Ponadto nie wydzielono stref pożarowych PM1 i PM2. Hala w całości stanowi jedną strefę pożarową z wydzielonym pomieszczeniem socjalnym i warsztatem. Nie zrealizowano również założeń monitoringu pożarowego - brak przesyłania informacji o pożarze generowanych przez system SAP. W związku z obniżeniem w aktualizacji bezpieczeństwa pożarowego wartości gęstości obciążenia ogniowego do poziomu 481 [...], zwrócono uwagę, aby kontrolować ilość materiałów składowanych w hali i nie przekraczać ilości materiałów uwzględnionych przy wyliczaniu gęstości obciążenia ogniowego. W trakcie kontroli prokurent Spółki [...] Sp. o.o. nie przedstawił metodologii stałego monitorowania ilości i rodzaju składowanych w hali materiałów, aby nie przekroczyć określonej w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego gęstości obciążenia ogniowego. Ponadto w związku z otrzymaną od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego informacją o magazynowanych odpadach poza halą, niezgodnie z warunkami decyzji Starosty [...] wystosowano do Spółki [...] Sp. z o.o. kolejne wezwanie znak: OS l [...] z dnia 10 czerwca 2016r. do zaniechania naruszeń. Zobowiązano Spółkę do przeniesienia odpadów znajdujących się na otwartym terenie do hali magazynowej lub przekazania podmiotom posiadającym zezwolenia na gospodarkę tymi odpadami. W dniu 29 czerwca 2016r. pracownicy Starostwa Powiatowego w K. próbowali przeprowadzić czynności kontrolne w celu sprawdzenia, czy podmiot decyzji zastosował się do wezwania, jednak w tym czasie trwała kontrola wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, który stwierdził następujące naruszenia: - odpady 16 0601 magazynowane były po lewej stronie hali magazynowej na paletach, nie zostały one umieszczone w specjalistycznych kwasoodpornych pojemnikach - odpady 15 01 01 i 15 01 02, 15 02 03 magazynowane były nieselektywnie (zmieszane ze sobą) luzem w końcowej części hali - odpady 20 01 99 były magazynowane luzem - stwierdzono magazynowanie odpadów poza terenem hali, tj. na powierzchni utwardzonej pomiędzy halą magazynową, a budynkiem stacji trafo. Pojemniki, kontenery, beczki w których magazynowane były odpady nie były opisane kodem, część odpadów była niezabezpieczona przed wpływem czynników atmosferycznych (co powoduje rozcieńczanie przez wody opadowe zgromadzonych w nich odpadów płynnych) - odpady metali od osób fizycznych Spółka przyjmuje nie wypełniając formularza, którego wzór został określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2013r. w sprawie wzoru formularza przyjęcia metali (DZ.U z 2013 póz. 1607) - Spółka nieterminowo złożyła do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska sprawozdanie o masie zebranego i przekazanego do zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego z II półrocze 2015r. - Spółka nie zrealizowała zaleceń pokontrolnych WIOŚ. W związku z powyższym Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o cofnięcie zezwolenia Starosty [...] znak: OS l [...] z dnia 13 lutego 2015 r. W konsekwencji stwierdzono, że odpady były magazynowane niezgodnie z warunkami decyzji na zewnątrz hali. Ponadto, zgodnie z ustaleniami WIOŚ w K., Spółka [...] Sp. z o.o. prowadziła nielegalne przetwarzanie odpadów niebezpiecznych, naruszając przepis, art. 41 ust.1, i art. 21 ustawy o odpadach. Następnie w dniu 8 – 13 lipca 2016 r. pracownicy Starostwa Powiatowego w K. przeprowadzili kolejną kontrolę w wyniku której stwierdzili następujące naruszenia warunków decyzji: - w miejscu przeznaczonym do magazynowania odpadów z grupy 17 magazynowano odpad niebezpieczny o kodzie 14 06 03* (rozpuszczalniki organiczne), a także nieopisane beczki z odpadami - w miejscu przeznaczonym do magazynowania odpadów z grupy 19 znajdowały się nieopisane beczki z pozostałościami nieznanych substancji zalęgającymi na dnie - w miejscu przeznaczonym do magazynowania odpadów z grupy 20 znajdowały się odpady o kodzie 19 13 05* - w miejscu przeznaczonym do magazynowania odpadów z grupy 07 magazynowano beczki oznaczone kodem 05 01 03, 05 01 17 - w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów z grupy 01*, 02*, 03*, 04* znajdowały się beczki z odpadami z grupy 05*. - w miejscu magazynowania odpadów o kodach 15 01 04 i 15 01 10* znajdowało się ok. 25 nieopisanych beczek z piktogramami substancji niebezpiecznych. Na jednej z nich znajdował się kod 07 05 04* oznaczający inne rozpuszczalniki organiczne, roztwory przemywania, ciecze macierzyste, co pozwala przypuszczać, że wszystkie beczki mogły zawierać ten rodzaj odpadów. Beczki nie były opisane, a prokurent Firmy nie był w stanie wyjaśnić jakiego rodzaju odpady są w nich magazynowane. - w wielu miejscach zaobserwowano nieopisane otwarte beczki z pozostałościami odpadów zawierających rozpuszczalniki. Ponadto podczas kontroli Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, przeprowadzonej w dniu [...] 2016r, w którym doszło do pożaru urządzenia do przetwarzania odpadów, zostały pobrane próbki substancji m.in. z miejsc które znajdowały się powyżej terenu na którym wybuchł pożar, ze studzienek burzowych będących w ciągu kanalizacyjnym od zakładu [...] Sp. z o.o. do wylotu do rzeki S. . We wszystkich próbkach zidentyfikowano szkodliwą substancję – tetrachloroetylen. Stanowi to jednoznaczny dowód, że substancja ta przedostała się z zakładu [...] Sp. z o.o. do kanalizacji zbiorczej i trafiła do rzeki. Natomiast zgodnie z Kartą Charakterystyki Substancji Chemicznej nie należy dopuścić do jego przedostania się do systemów wodnych, cieków oraz studzienek. Ponadto Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem znak: [...] z dnia 27 lipca 2016r. przekazał wyniki stężeń lotnych związków organicznych z terenu zakładu [...] Sp. z o.o. w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika nr [...] oraz terenu jednej z pobliskich firm. W próbkach stwierdzono obecność między innymi toluenu, styrenu, acetonu, 2-butanonu, benzenu. Substancje te zostały wymienione w § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy. Wyniki wskazują, że w zbiorniku nr [...], przeznaczonym do magazynowania odpadów 0 kodzie 05 01 09* (osady z zakładowych oczyszczalni ścieków, zawierające substancje niebezpieczne) przedsiębiorca magazynuje również odpady z grupy 08, pochodzące z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, szczeliw i farb drukarskich. Zmieszanie ze sobą odpadów niebezpiecznych różnego pochodzenia spowodowało reakcje chemiczne, które stały się źródłem zanieczyszczenia środowiska. Ponadto art. 21 ust.1 ustawy o odpadach jednoznacznie zakazuje mieszania ze sobą odpadów niebezpiecznych, ten warunek został także wpisany do decyzji Starosty [...] znak: OS l [...] z dnia 13 lutego 2015r. -pkt.1 oraz pkt 6 lit.k decyzji. W tak ustalonym stanie faktycznym, Starosta [...] decyzją z dnia 5 grudnia 2016 r. znak: [...] na podstawie art. art. 47 ust. 2, ust. 3, ust.5, ust.6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz.U. z 2013, póz. 21, z późn.zm), art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016r. póz. 23, z późn.zm.) cofnął bez odszkodowania zezwolenie Starosty [...] na zbieranie odpadów udzielone decyzją znak: OS l [...] z dnia 13 lutego 2015r. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił podjęte w sprawie czynności w sprawie wykrytych nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej, mogące mieć znaczenie dla bezpieczeństwa obiektu. Wskazano również na nieprawidłowe magazynowanie odpadów na zewnątrz hali, a także nielegalne przetwarzanie odpadów niebezpiecznych, co potwierdził Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K.. Organ I instancji wskazał, że spółka [...] nie tylko permanentnie narusza warunki decyzji Starosty [...], ale przede wszystkim działa niezgodnie z przepisami ustawy o odpadach i ustawy prawo ochrony środowiska. Wyniki stężeń substancji wprowadzanych do studzienek opadowych wskazują jednoznacznie, że podmiot prowadzi działalność w zakresie zbierania odpadów w sposób bezpośrednio zagrażający środowisku. Prowadzono także nielegalne przetwarzanie odpadów, które bezpośrednio przyczyniło się do pożaru. W ocenie organu I instancji Spółka [...] sp. z o.o. narusza w szczególności przepisy art. 16 pkt. 1, art. 25 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 21 ust. 1 ustawy o odpadach. Tym samym wskazane naruszenia przepisów, stwierdzone po wezwaniu spółki do zaniechania naruszeń, zobligowały organ I instancji do cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania, zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach (dalej "uj.o."). Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie wniósł prokurent spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. - A. N. wskazując, iż z zawiadomienia organu I instancji o wszczęciu z urzędu postępowania w niniejszej sprawie z dnia 18 lipca 2016 r., wynika, iż zostało ono wszczęte tylko w związku z rzekomym niewykonaniem przez Spółkę dwóch wezwań Starosty [...] z dnia 22 kwietnia 2016 r. oraz z dnia 10 czerwca 2016 r., z których pierwsze dotyczyło rzekomych nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej obiektów Spółki, zaś drugie magazynowania przez Spółkę odpadów poza budynkiem hali magazynowej. Oba wezwania do zaniechania naruszeń zawierały rygor cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania. Natomiast z uzasadnienia decyzji wynika, iż bezpośrednią przyczyną orzeczenia przez Starostę [...] o cofnięciu udzielonego Spółce zezwolenia na zbieranie odpadów było ustalenie, że Spółka narusza wskazane przez organy przepisy ustawy o odpadach, w tym m. in. ustawowy zakaz mieszania odpadów niebezpiecznych, czy nakaz posiadania zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów. W ocenie Odwołującego tym samym organ nie wyczerpał trybu wezwania z art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach. Wezwanie dotyczy naruszeń zezwolenia, a nie naruszeń przepisów ustawy o odpadach. Ponadto przypisywane Spółce naruszenia przepisów ustawowych odnoszą się do całkowicie innych kwestii aniżeli naruszenia wskazane w wezwaniach z dnia 22 kwietnia 2016 r. i 10 czerwca 2016 r. W jego ocenie przedmiot niniejszego postępowania wyznaczony został przez treść powyższych wezwań. Wszelkie inne okoliczności odnoszące się m. in. do pożaru na terenie Spółki do którego doszło [...] 2016 r., jego następstw, a także naruszeń stwierdzonych przez organ w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 2016 r., jak też przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w trakcie kontroli przeprowadzonej już po wszczęciu przez Starostę [...] niniejszego postępowania, nie mogą być przedmiotem jakiejkolwiek merytorycznej oceny w sprawie. Odnośnie treści wezwań z dnia 22 kwietnia 2016 r. oraz 10 czerwca 2016 r., w okresie bezpośrednio poprzedzającym ich wystosowanie organ nie przeprowadził żadnych oględzin, ani innych czynności wyjaśniających czy kontrolnych na terenie zakładu Spółki, w wyniku których miałyby zostać stwierdzone przez ten organ naruszenia (nieprawidłowości), o których mowa w wezwaniach. Zostały one wystosowane w związku z informacjami uzyskanymi od Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w K. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., przy czym organ w żaden sposób nie weryfikował "w terenie" czy podnoszone w tych pismach nieprawidłowości rzeczywiście miały, czy też mają miejsce. Tymczasem to wyłącznie Starosta [...] jako organ, który wydał Spółce zezwolenie na zbieranie odpadów oraz ewentualnie organy inspekcji ochrony środowiska uprawnione są do oceny zgodności prowadzonej przez Spółkę działalności w zakresie gospodarki odpadami, w tym do weryfikowania i ewentualnego stwierdzenia naruszeń warunków takiego zezwolenia. Odwołujący wskazał, iż wezwanie z dnia 22 kwietnia 2016 r. nie zawiera jakiegokolwiek konkretnego naruszenia przez Spółkę warunku udzielonego jej zezwolenia na zbieranie odpadów. Organ zarzucił jedynie Spółce "niezgodność stanu faktycznego z opisem zawartym w operacie "Wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla modernizacji zakładu odzysku odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w S., ul. [...], część hali nr [...]", przy czym nie wyjaśnił, jakie naruszenie i jakiego warunku zawartego w udzielonym Spółce zezwoleniu powyższa niezgodność miałaby dotyczyć. Odnośnie wezwania z dnia 10 czerwca 2016 r. zostało ono wystosowane do Spółki w związku z oględzinami przeprowadzonymi na terenie zakładu Spółki przez PINB w K. na potrzeby postępowań prowadzonych przez organ nadzoru budowlanego w trybie przepisów prawa budowlanego, sprawdzenie "legalności robót budowlanych wraz ze zmianą sposobu użytkowania na terenie dz. nr [...] w m. S.." Organ nadzoru budowlanego nie został wyposażony w żadne kompetencje, które uprawniałyby go do weryfikacji prawidłowości działalności prowadzonej przez posiadacza odpadów z uzyskanymi przez taki podmiot pozwoleniami czy zezwoleniami w zakresie gospodarki odpadami. Odwołujący oświadczył, iż w dniu 31 maja 2016 r. podczas czynności administracyjnych wykonywanych przez PINB na terenie zakładu Spółki na otwartym terenie zlokalizowanym w północnej części działki nie były magazynowane żadne odpady. Spółka nigdy nie magazynowała w tym miejscu żadnych odpadów. W dniu oględzin PINB we wskazanej lokalizacji mogły się znajdować co najwyżej puste opakowania po odpadach. Z kolei zezwolenie nie zawiera zakazu składowania opakowań/ pustych pojemników na odpady we wskazanej lokalizacji. Z treści wezwania skierowanego do Spółki nie wynika jakie odpady (o jakim kodzie) spółka miała magazynować w północnej części działki. Wskazano, iż organ szereg ustaleń faktycznych w sprawie poczynił na podstawie pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 8 lipca 2016 r. W ocenie Odwołującego organ I instancji nie był uprawniony do powoływania się na wyniki powyższej kontroli, skoro w następstwie tak stwierdzonych naruszeń nie zostało wystosowane do Spółki jakiekolwiek wezwanie do ich zaniechania. Z kolei w odpowiedzi na wyniki kontroli spółka skierowała do organu pismo z dnia 25 lipca 2016 r. zawierające obszerne wyjaśnienia i zastrzeżenia do protokołu kontroli tego organu z dnia 19 lipca 2016 r., jednak nie otrzymała żadnego formalnego stanowiska organu ochrony środowiska. Wyjaśniono, że jedyne odpady, które były i są magazynowane przez Spółkę poza budynkiem hali stanowią odpady w zbiornikach o kodach 05 01 09* i 16 07 08*, a taki sposób ich magazynowania jest zgodny z warunkami udzielonego Spółce zezwolenia. Inne odpady, o których mowa w protokole kontroli WIOŚ oraz uzasadnieniu decyzji nie były magazynowane poza halą, ale stanowiły odpady dopiero co przywiezione i rozładowane samochodem ciężarowym. Rozładunek odbywa się poza budynkiem hali, bezpośrednio przy samochodzie ciężarowym, którym zostały przywiezione, opisywane odpowiednim kodem, a następnie jeszcze w tym samym dniu przewożone wózkami lub przenoszone na docelowe miejsce ich magazynowania znajdujące się w hali. Wszystkie odpady, których magazynowanie poza halą stwierdzili pracownicy WIOŚ podczas oględzin w dniu 7 lipca 2016 r. udokumentowane zostały kartami przekazania odpadów sporządzonych w tej samej dacie. Wszelkie odpady "zmagazynowane" poza halą w dniu 7 lipca 2016 r. były odpadami które zostały w tej dacie przez spółkę odebrane. Spółka nie zgadza, się z zarzucanym jej naruszeniem warunków zezwolenia na zbieranie odpadów o kodzie 15 01 01 (opakowania z papieru i tektury), 15 01 02 (opakowania z tworzyw sztucznych) oraz 15 02 03 (sorbenty). Otóż odpady zakwalifikowane jako 15 01 01 stanowiły w rzeczywistości odpady o kodach 15 01 05 i 15 01 06, które zgodnie z posiadanym przez spółkę zezwoleniem mogły być magazynowane luzem. Ponadto wszystkie miejsca magazynowania odpadów na terenie hali są oznaczone odpowiednimi kodami. Fakt, iż pracownicy przeprowadzający oględziny nie dostrzegli tych oznaczeń, nie oznacza, że takich oznaczeń nie było. Znajdują się one na bocznej ścianie hali. Odnośnie ustalenia organu, jakoby przyczyną pożaru w dniu 7 lipca 2016 r. było nielegalne przetwarzanie przez spółkę odpadów niebezpiecznych bez wymaganego zezwolenia, nie znajduje poparcia w jakimkolwiek wiarygodnym materiale dowodowym. Przyczyna pożaru nie została ustalona, ani przez straż pożarną, ani przez policję, ani przez zakład ubezpieczeń, zaś organ I instancji nie przeprowadził żadnego dowodu na okoliczność jego przyczyny. Na chwilę obecną przeprowadzane są dopiero czynności dowodowe i analizy, które w sposób jednoznaczny mają wskazać przyczynę zapalenia się w/w maszyny. Przyczyną stwierdzenia podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 7 lipca 2016 r. śladów substancji o wysokiej zawartości CgŻT było następstwem pożaru, do którego doszło [...] 2016 r. W szczególności podczas czyszczenia przez pracowników Spółki maszyny [...] doszło do jej zapalenia się, w efekcie czego zniszczeniu uległa instalacja elektryczna, przenośnik taśmowy, jak też nastąpił niekontrolowany wyciek substancji w postaci oleju napędowego, oleju hydraulicznego oraz płynu chłodzącego, z których część dostała się do kanalizacji. Wskazano, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przez Starostę [...] w dniu 18 lipca 2016 r., tj. w dniu, w którym cały czas toczyło się wszczęte przez ten organ postępowanie w tym samym przedmiocie. Dodatkowo w piśmie z dnia 7 lutego 2017 r. spółka [...] sp. z o.o. podniosła kolejne zarzuty tj.: - z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że odwołująca Spółka w zbiorniku nr [...] przeznaczonym do magazynowania odpadów o kodzie 05 01 09* magazynowała również odpady z grupy 08, czym naruszyć miała zakaz mieszania odpadów wyrażony w art. 21 ust. 1 ustawy o odpadach. Zdaniem odwołującej się, ustalenia poczynione przez organ I instancji na podstawie dokumentacji WIOŚ z dnia 27 lipca 2016 r. są wadliwe i pozostają w sprzeczności z badaniami nr [...] z dnia 11 lipca 2016 r. Nadto badania stężeń lotnych związków organicznych, na które powołuje się organ I instancji zostały przeprowadzone w sposób nieprawidłowy. Próbki do badań miały zostać pobrane z terenu Spółki, w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika nr l, a tymczasem w sprawozdaniu z badań z dnia 11 lipca 2016 r. wprost wskazano, że punkt pomiarowy nr [...] był zlokalizowany na terenie firmy [...] Sp. z o.o. przy ogrodzeniu spółki [...] Sp. z o.o., obok bramy wjazdowej. Zatem istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że próbki do badań pobrano z terenu firmy [...] Sp. z o.o. Dodatkowo wskazano, że MWIOŚ przeprowadził badania tła w punkcie zlokalizowanym na terenie firmy [...] Sp. z o.o., która zlokalizowana jest na obrzeżach tutejszej strefy przemysłowej i bezpośrednio sąsiaduje z terenami zieleni. Dlatego też, zdaniem strony, tak wybrany punkt pomiarowy nie jest prawidłowy dla wyznaczenia wartości tła zanieczyszczenia powietrza terenu przemysłowego. Dodatkowo w piśmie z dnia 16 lutego 2017 r. odwołująca się wniosła: - o przesłuchanie w charakterze świadków R. W., M. K., tj. pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K., którzy w dniu [...] 2016 r. przeprowadzili oględziny na terenie użytkowanym przez Spółkę, na okoliczność: zakresu przedmiotowego przeprowadzonych oględzin terenu Spółki w dniu 31 maja 2016 r.; dysponowania przez ww. pracowników PINB kompetencjami do weryfikowania zgodności prowadzonej przez Spółkę działalności w zakresie zbierania odpadów z warunkami prowadzenia takiej działalności w zezwoleniu na zbieranie odpadów; sposobu ustalenia, że w dniu oględzin na terenie otwartym należącym do Spółki były magazynowane odpady; rodzaju, ilości i pochodzenia odpadów rzekomo magazynowanych przez Spółkę na terenie otwartym, jak też sposobu ich magazynowania; a w konsekwencji, bezpodstawności twierdzeń, jakoby w dacie oględzin przeprowadzonych przez PINB odwołująca strona magazynowała odpady w miejscu do tego nieprzeznaczonym, - o przesłuchania w charakterze świadka M. K. oraz A. N. na okoliczność miejsc pobrania przez pracowników [...] Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. próbek powietrza na potrzeby przeprowadzenia badań emisji lotnych związków organicznych, odległości tych miejsc od zbiornika nr l, jak również stanu zagospodarowania terenów bezpośrednio sąsiadujących z miejscem pobrania próbek, a w konsekwencji nieprawidłowości badań przeprowadzonych przez MWIOŚ, których wyniki legły u podstaw ustalenia przez organ I instancji, jakoby w następstwie rzekomego mieszania odpadów przez Spółkę w zbiorniku nr l, doszło do zanieczyszczenia powietrza, - oględziny terenu, na którym Spółka prowadzi działalność, na okoliczność: stanu zagospodarowania, lokalizacji bramy wjazdowej na teren Spółki oraz należących do niej dwóch zbiorników betonowych na odpady, odległości przedmiotowej bramy od zbiornika nr l, stanu zagospodarowania terenów bezpośrednio sąsiadujących z terenem Spółki, - przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych ds. budownictwa oraz pożarnictwa i ochrony przeciwpożarowej na okoliczność stanu technicznego i wyposażenia obiektów użytkowanych przez Spółkę, spełnieniu przez te obiekty przepisów prawnych i norm technicznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej, - zwrócenie się do [...] Inspektora Ochrony Środowiska w K. o przeprowadzenie powtórnych badań próbek powietrza pobranych w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika nr [...], na okoliczność występowania emisji ŁZO we wskazanej lokalizacji oraz ewentualnej wielkości takiej emisji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 8 grudnia 2017 r. znak: [...] działając na podstawie art. 47 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2016 r., póz. 1897) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017.935), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Na wstępie organ streścił przebieg dotychczasowego postępowania. Następnie powołując się na treść art. 47ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (dalej "u.o."), wyjaśnił, że jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. W przypadku, gdy posiadacz odpadów mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania (art. 47 ust. 2 ustawy). Decyzja o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie m.in. przetwarzania odpadów ma charakter związany co oznacza, że w przypadku niezastosowania się posiadacza odpadów do wystosowanego do niego wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. l ustawy o odpadach, organ jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia. Powyższe oznacza, że cofnięcie zezwolenia może nastąpić w ściśle określonych sytuacjach, tj. 1) naruszenia przepisów ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub 2) działania niezgodnego z wydanym zezwoleniem. Z kolei organ właściwy do wydania zezwolenia zobowiązany jest do stałego monitorowania sposobu wykonywania uzyskanego przez podmiot indywidualny zezwolenia. Zgodnie bowiem z art. 47 ust. 6 ustawy postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia wszczynane jest z urzędu. Wobec tego, jeśli wyniki takich kontroli działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów wykażą nieprawidłowości skutkujące zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy koniecznością cofnięcia zezwolenia, to organ właściwy powinien wezwać do usunięcia nieprawidłowości. Wezwanie to powinno zawierać: opis stwierdzonych naruszeń, w sposób jasny i szczegółowy objaśniający ich istotę, termin usunięcia nieprawidłowości. W ocenie organu odwoławczego Starosta [...] przeprowadził wymagane prawem procedury. Organ I instancji w dniu 22 kwietnia 2016 r. oraz w dniu 10 czerwca 2016 r. działając na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, wezwał spółkę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niezwłocznego zaniechania naruszeń ww. zezwolenia, pod rygorem cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania. Następnie organ odwoławczy opisał szczegółowo podjęte przez organ i instancji podjęte w sprawie czynności dotyczące wykrytych nieprawidłowości. Odnosząc się do zarzutu, iż wezwanie z dnia 22 kwietnia 2016 r. nie zawiera jakiegokolwiek konkretnego naruszenia przez Spółkę warunku udzielonego jej zezwolenia na zbieranie odpadów, ponieważ organ zarzucił Spółce jedynie niezgodność stanu faktycznego z opisem zawartym w operacie "Wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla modernizacji zakładu odzysku odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w S., ul. [...], część hali nr [...]", przy czym nie wyjaśnił, jakie naruszenie i jakiego warunku zawartego w udzielonym Spółce zezwoleniu powyższa niezgodność miałaby dotyczyć; organ odwoławczy wskazał, że powyższy zarzut jest niezasadny, ponieważ w decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów (decyzja z dnia 13 lutego 2015 r. Nr OS I [...]) ustalono dodatkowe warunki prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów, a punkt 6 lit. d zezwolenia brzmi następująco "Obiekt, w którym magazynowane będą odpady niebezpieczne, zwłaszcza łatwopalne, powinien posiadać odporność przeciwpożarową oraz w pełni sprawną wentylację grawitacyjną i mechaniczną. Miejsca magazynowania odpadów należy wyposażyć w zapas sorbentów oraz sprzęt gaśniczy." Organ odwoławczy uznał również kolejny zarzut za niezasadny, a dotyczący stwierdzenia, iż ww. operat odnosi się tylko i wyłącznie do planowanego w przyszłości rozszerzenia profilu działalności spółki i nie może być podstawą jakichkolwiek ustaleń faktycznych jakichkolwiek organów czy instytucji kontrolujących działalność Spółki prowadzoną w obecnym kształcie, a polegającą tylko na zbieraniu i transporcie odpadów. Bowiem z uzasadnienia decyzji zezwalającej spółce [...] Sp. z o.o. na zbieranie odpadów wynika, że ww. opracowanie było jednym z dokumentów przedstawionych przez spółkę [...] Sp. z o.o., w celu wykazania, że obiekt przeznaczony do magazynowania odpadów jest przystosowany do takiej działalności m.in. pod względem przeciwpożarowym. W odwołaniu postawiono zarzut naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przypisanie Spółce naruszenia polegającego na magazynowaniu odpadów poza budynkiem hali tylko w oparciu o pisemną informację uzyskaną z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K.. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż na otwartym terenie (poza halą) magazynowane są znaczne ilości odpadów i jest to niezgodne z warunkami określonymi w decyzji zezwalającej spółce [...] Sp. z o.o. na zbieranie odpadów, a ustalenia te poczynił podczas kontroli przeprowadzonej dnia 31 maja 2016 r. Z kolei organ, który wydał zezwolenie zobowiązany jest do monitorowania sposobu wykonywania uzyskanego przez podmiot zezwolenia. Jeżeli podczas kontroli przeprowadzonej przez inny organ ujawniono, że podmiot posiadający zezwolenie narusza warunki tego zezwolenia, to organ właściwy do wydania zezwolenia ma prawo wykorzystać te ustalenia i wezwać do usunięcia nieprawidłowości. Nadto należy wskazać, iż zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. - w postępowaniu administracyjnym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, że organ I instancji nie był uprawniony do powoływania się na wyniki kontroli przeprowadzonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, skoro w następstwie tak stwierdzonych naruszeń nie zostało wystosowane do Spółki jakiekolwiek wezwanie do ich zaniechania, organ odwoławczy wyjaśnił, że Starosta [...] cofnął spółce [...] Sp. z o.o. zezwolenie na zbieranie odpadów ze względu na to, że spółka nie zastosowała się w pełni do wezwań z dnia 22 kwietnia 2016 r. i 10 czerwca 2016 r., co jest w tym postępowaniu, prowadzonym w oparciu o art. 47 ustawy o odpadach, zasadne i co zostało wskazane. Natomiast uzasadniając cofnięcie zezwolenia, organ I instancji nie miał podstaw do wskazywania innych nieprawidłowości, które zostały ustalone w trakcie postępowania (np. naruszenie zakazu mieszania odpadów niebezpiecznych), do których usunięcia organ nie wzywał spółki w wezwaniach: z dnia 22 kwietnia 2016 r. i 10 czerwca 2016 r. Na poparcie swojego stanowiska organ odwoławczy przytoczył treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt II SA/Łd [...]. W odwołaniu podniesiono również, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przez Starostę Krakowskiego w dniu 18 lipca 2016 r., tj. w dniu, w którym cały czas toczyło się wszczęte przez ten organ postępowanie w tym samym przedmiocie. Natomiast organ odwoławczy wskazał, że wiadomym jest mu z urzędu, iż w dniu 25 stycznia 2016 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia spółce [...] Sp. z o.o. zezwolenia na zbieranie odpadów, ponieważ [...] Sp. zo.o. nie zastosowała się do wezwania z dnia 30 grudnia 2015 r. do zaniechania naruszeń warunków zezwolenia. Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] wydał decyzję z dnia 20 kwietnia 2016 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji (decyzja z dnia 20 lipca 2016 r. Nr [...]), decyzja ta była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (wyrok z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn.akt II SA/Kr [...]) i aktualnie złożono kasację do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei wbrew twierdzeniom odwołującej się w sprawach nie występuje tożsamość, ponieważ zakres postępowania z art. 47 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach wyznacza, wystosowane przez organ właściwy do wydania zezwolenia, wezwanie podmiotu, który uzyskał zezwolenie, do niezwłocznego zaniechania naruszeń. I tak zakres postępowania wszczętego 25 stycznia 2016 r. wyznacza treść wezwania z dnia 30 grudnia 2015 r., natomiast zakres postępowania wszczętego dnia 18 lipca 2016 r. wyznaczają wezwania z dnia 22 kwietnia 2016 r. i z dnia 10 czerwca 2016 r., a zakres tych wezwań jest różny, tym samym różny jest stan faktyczny spraw. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów zawartych w piśmie z dnia 7 lutego 2017 r. dotyczących wyników badań przeprowadzonych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, które to badania dotyczyły się lotnych związków organicznych i na podstawie których organ I instancji ustalił, że odwołująca Spółka w zbiorniku nr [...] przeznaczonym do magazynowania odpadów o kodzie 0501 09* magazynowała również odpady z grupy 08, czym naruszyć miała zakaz mieszania odpadów wyrażony w art. 21 ust. 1 ustawy o odpadach, wyjaśnił, że kwestie te nie wchodzą w zakres przedmiotowej sprawy. Nadto organ odwoławczy nie uwzględnił wniosków dowodowych złożonych przez spółkę [...] Sp. z o.o. bowiem materiał w sprawie potwierdza ustalenia jakich dokonał PINB podczas kontroli przeprowadzonej dnia 31 maja 2016 r. Nie ma wątpliwości, że odpady, które zgodnie z zezwoleniem powinny być magazynowane w hali znajdowały się na zewnątrz hali, co potwierdziła kontrola przeprowadzona przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Nadto wyjaśnił, że kwestia zanieczyszczenia powietrza w wyniku mieszania odpadów nie była przedmiotem wezwań: z dnia 22 kwietnia 2016 r. i z dnia 10 czerwca 2016 r. Z kolei kwestie spełnienia przez obiekty użytkowane przez firmę [...] Sp. z o.o. przepisów prawnych i norm technicznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej - zostały szczegółowo zbadane przez najbardziej do tego kompetentny podmiot, tj. Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w K., która przeprowadziła czynności kontrolno -rozpoznawcze w zakresie ochrony przeciwpożarowej, a protokół z ustaleń znajduje się w aktach sprawy. Zdaniem organu odwoławczego brak jest podstaw do przeprowadzenia w sprawie mediacji, o co wnioskowała strona odwołująca. Zgodnie z przepisem art. 96a k.p.a. - mediacja może być przeprowadzona, jeżeli pozwala na to charakter sprawy. Charakter sprawy prowadzonej na podstawie art. 47 ustawy o odpadach, a dotyczącej cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów - nie pozwala na przeprowadzenie mediacji. Ponieważ przepisy jasno wskazują, iż w przypadku naruszenia warunków zezwolenia, organ najpierw wzywa posiadacza odpadów do usunięcia tych naruszeń, a następnie cofa zezwolenie, jeżeli te naruszenia nie zostaną usunięte. Zatem rozstrzygnięcie tej sprawy nie jest możliwe w drodze konsensusu, bowiem brak jest miejsca na uznanie organów administracji publicznej w tej sprawie. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Firma A, - dalej strona skarżąca, podnosząc: - naruszenie art. 47 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach polegające na wydaniu decyzji o cofnięciu zezwolenia bez odszkodowania z uwagi na częściowe niewykonanie przez skarżącego wezwania Starosty [...] z dnia 22 kwietnia 2016 r. do zaniechania naruszeń zezwolenia na zbieranie odpadów, w sytuacji, gdy wszystkie wskazane w tym wezwaniu nieprawidłowości nie stanowiły naruszenia jakichkolwiek warunków zezwolenia na zbieranie odpadów z dnia 13 lutego 2015 r., a co najwyżej przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, względnie przepisów przeciwpożarowych, - naruszenie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach polegające na wystosowaniu do skarżącego wezwań z dnia 22 kwietnia 2016 r. oraz z dnia 10 czerwca 2016 r. do zaniechania naruszeń zezwolenia na zbieranie odpadów, przy braku uprzedniego stwierdzenia takich naruszeń, - naruszenie art. 7 i art. 77 §1 k.p.a. polegające na uznaniu, że brak dostosowania przez skarżącego ochrony przeciwpożarowej hali magazynowej do wymogów wynikających z opracowania pn.: "Wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla modernizacji zakładu odzysku odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w S., ul. [...], część hali nr [...]", stanowi naruszenie warunku określonego w pkt. 6 lit. d) zezwolenia na zbieranie odpadów, - naruszenie art. 77 § 1, art. 80 i art. 84 § 1 k.p.a. polegające na zakwestionowaniu przez organ l instancji bezpieczeństwa przeciwpożarowego hali magazynowej skarżącego, przy braku przeprowadzenia na tę okoliczność dowodu z opinii biegłego, - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że skarżąca nie dostosowała ochrony przeciwpożarowej hali magazynowej do wymogów wynikających z opracowania pn.: "Wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla modernizacji zakładu odzysku odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w S., ul. [...], część hali nr, 3" pomimo, że dokument ten określa wymogi odnoszące się wyłącznie do planowanej przez skarżącego działalności w zakresie odzysku odpadów, której aktualnie skarżący nie prowadzi, - naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez przypisanie skarżącemu naruszenia polegającego na magazynowaniu odpadów poza budynkiem hali magazynowej wyłącznie w oparciu o pisemną informację uzyskaną z Powiatowego Inspektoratu nadzoru Budowlanego w K., - naruszenie art. 78 §1 w zw. z art. 10 k.p.a. polegające na odmownym rozpatrzeniu wniosków strony o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych ds. budownictwa oraz ds. pożarnictwa, jak również dowodu z przesłuchania świadków, tj. Pana R. W. i Pani M. K. - pracowników Powiatowego Inspektoratu nadzoru Budowlanego w K., - naruszenie art. 10 §1 i art.81 k.p.a. polegające na nieuzasadnionym ograniczeniu prawa skarżącego do czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu poprzez zaniechanie zawiadomienia skarżącego o możliwości zapoznania się aktami sprawy i zgromadzonym w nich materiałem dowodowym oraz końcowego wypowiedzenia się w sprawie, pomimo, iż skarżący, w piśmie z dnia 16 lutego 2017 r., wnioskował o zapewnienie mu takiej możliwości, - naruszenie art. 13 §2 w zw. z art. 96a §1 i art. 96b § 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw poprzez zaniechanie podjęcia czynności umożliwiającej przeprowadzenie mediacji. W oparciu o powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca obszernie rozwinęła zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna. Skarżący słusznie wskazuje, że w stanie faktycznym sprawy jedyną dopuszczalną podstawą cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów mogło być niewykonanie przez Spółkę wezwań Starosty [...] z dnia 22 kwietnia 2016r. /k.k. 298 T.I akt adm./ oraz z dnia 10 czerwca 2016r. /k.23, T.I/. Kwestia prawidłowości cofnięcia zezwolenia będzie dalej przedmiotem rozważań w odniesieniu do zarzutów. W tym miejscu należy jednak podnieść, że ogólny zarzut skarżącego sprowadza się do tego, że wezwania zostały wystosowane w związku z informacjami Komendy Miejskiej Straży Pożarnej w K. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Zdaniem skarżącego, w trybie art. 47 ust. 1 u.o. wezwania były nieuzasadnione, albowiem to nie Starosta stwierdził w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych rzekome naruszenia, ale inne organy, których ustalenia nie zostały bezpośrednio przez kontrolę Starosty zweryfikowane. Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. W przypadku, gdy posiadacz odpadów mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania (art. 47 ust. 2 ustawy). Decyzja o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie m.in. przetwarzania odpadów ma charakter związany co oznacza, że w przypadku niezastosowania się posiadacza odpadów do wystosowanego do niego wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, organ jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia. Odpowiedzialność przewidziana w art. 47 ustawy oparta jest na idei bezprawności, w związku z czym jest ona odpowiedzialnością obiektywną. Oznacza to, iż wystarczającą podstawą do zastosowania sankcji w postaci cofnięcia zezwolenia jest konkretne zachowanie, naganne z punktu widzenia treści normy prawnej oraz zobiektywizowanych zakazów lub nakazów z normy tej wynikających. Powyższe oznacza, że cofnięcie zezwolenia może nastąpić w ściśle określonych sytuacjach, tj. 1) naruszenia przepisów ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub 2) działania niezgodnego z wydanym zezwoleniem. Organ właściwy do wydania zezwolenia zobowiązany jest do stałego monitorowania sposobu wykonywania uzyskanego przez podmiot indywidualny zezwolenia. Zgodnie bowiem z art. 47 ust. 6 ustawy postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia wszczynane jest z urzędu. Wobec tego, jeśli wyniki takich kontroli działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów wykażą nieprawidłowości skutkujące zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy koniecznością cofnięcia zezwolenia, to organ właściwy powinien wezwać do usunięcia nieprawidłowości. "Wezwanie do usunięcia nieprawidłowości powinno być poprzedzone postępowaniem dowodowym, mającym na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, przy jednoczesnym zapewnieniu czynnego udziału strony. Przeprowadzenie przez organ dowodów potwierdzających istnienie naruszenia umożliwia właściwe sformułowanie treści kierowanego do posiadacza odpadów wezwania do zaniechania naruszeń" ( tak B. R. – komentarz do art. 47 ustawy o odpadach, publ. Lex/el.). Wyjaśnić jednakże należy, że właściwy organ ( tu Starosta) może korzystać z każdego dowodu, o ile stwierdzi, że jest on wiarygodny, to jest umożliwiający przekonanie się o istnieniu bądź nieistnieniu określonych faktów. Wynika to z art. 75 § 1 k.p.a., który wskazuje, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem są dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Przepis art. 75 § 1 k.p.a. wskazuje na istnienie w postępowaniu administracyjnym otwartego katalogu środków dowodowych, a zatem dopuszczalne jest wykorzystanie w tym postępowaniu także dowodów niewymienionych w tym przepisie. Nadto k.p.a. przyjmuje zasadę równej mocy środków dowodowych, to jest nie wprowadza ograniczeń co do rodzaju dowodów, którym należy przyznać pierwszeństwo w ustaleniu danego faktu, czyli nie wprowadza hierarchii środków dowodowych ( poza subsydiarnym dowodem z przesłuchania stron). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje także zapatrywanie, że organ administracyjny nie jest związany zasadą bezpośredniości rozumianą jako obowiązek oparcia ustaleń faktycznych na bezpośrednio przeprowadzonych dowodach i może oprzeć swoje rozstrzygnięcie na dowodzie utrwalonym przez inny organ procesowy w innym postępowaniu (por. np. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2012r. I OSK [...], publ. Lex/el.). Dowód pozyskany przez inny organ, w tym przypadku organ nadzoru budowlanego czy państwowej straży pożarnej, mógł zatem posłużyć Staroście [...] do ustalenia, że zachodzą przesłanki do wystosowania wezwania, o którym mowa w art. 47 ust. 1 u.o. Ponadto istotne są okoliczności, które towarzyszyły pozyskaniu dowodów od innych organów. Otóż uprzednio, w oparciu o wyniki kontroli Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, w związku ze stwierdzeniem magazynowania przez Spółkę niektórych odpadów niezgodnie z wyznaczonym miejscem oraz innymi nieprawidłowościami, Starosta [...] wystosował w dniu 15 grudnia 2015r. wezwanie o ich usunięcie. Następnie wszczęto odrębne od niniejszego postępowanie administracyjne, w sprawie cofnięcia spółce [...] Sp. zo.o. zezwolenia na zbieranie odpadów (decyzja z dnia 13 lutego 2015 r. Nr OS I [...]), ponieważ [...] Sp. zo.o. nie zastosowała się do wezwania z dnia 30 grudnia 2015 r. do zaniechania naruszeń warunków zezwolenia. Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] wydał decyzję z dnia 20 kwietnia 2016 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji (decyzja z dnia 20 lipca 2016 r. Nr [...]), decyzja ta była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (wyrok z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr [...]) i aktualnie złożono kasację do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W takich okolicznościach, to jest w trakcie trwania w/w postępowania, Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej pismem z dnia 23 marca 2016r. powiadomił Starostę [...] o wynikach kontroli przeprowadzonej przez Komendę w październiku – grudniu 2015r. i stwierdzonych nieprawidłowościach /k.12, T.2 akt adm./. , które to pismo stało się podstawą do wystosowania wezwania z dnia 22 kwietnia 2016r. Trzeba wobec tego zauważyć, że zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.u.2017.1204 t.j.) w celu rozpoznawania zagrożeń, realizacji nadzoru nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych oraz przygotowania do działań ratowniczych Państwowa Straż Pożarna przeprowadza m.in. czynności kontrolno-rozpoznawcze. Zgodnie z ust. 3 omawianego przepisu czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane w zakresie m.in.: 1) kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych; 2) oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań technicznych zastosowanych w obiekcie budowlanym; 3) oceny zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Jeśli zatem organ kompetentny do przeprowadzenia kontroli wskazuje na jej wyniki, informując organ właściwy w sprawach wydawania i cofnięcia zezwolenia, tj. Starostę o nieprawidłowościach w tym zakresie, to jest to niewątpliwie podstawa do poczynienia ustaleń faktycznych co do stwierdzonego stanu rzeczy. Podstawą natomiast wezwania z dnia 10 czerwca 2016r. były ustalenia faktyczne poczynione w oparciu o pismo z dnia 7 czerwca 2016r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] /k.16, [...] Pismem tym PINB zawiadamiał, że prowadzi postępowanie odnośnie zbiornika nr [...] na terenie należącym do Spółki [...] Sp. z o.o. i że w trakcie kontroli w dniu 31.05.2016r. stwierdzono, że w północnej części działki, na otwartym terenie magazynowane są znaczne ilości odpadów, niezgodnie z wydaną decyzją na zbieranie odpadów. W aktach administracyjnych znajdują się zdjęcia wykonane przez urzędników PINB podczas oględzin w dniu 31 maja 2016r. na terenie działki nr [...] w S.. Ich treść potwierdza stwierdzenia zawarte w piśmie PINB z dnia 7 czerwca 2016r. /k.33, [...] Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 81 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno- budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów praw budowlanego, a w szczególności: a) zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska, b) warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych. Oczywistym jest, że główne zadanie organów nadzoru budowlanego to kontrola wymagań związanych z prawem budowlanym. Niemniej PINB prawidłowo zgłosił zauważone nieprawidłowości w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska, związane pośrednio z eksploatacją (utrzymaniem) obiektu budowlanego, właściwemu organowi czyli Staroście. Takie postępowanie wymusza zasada praworządności i szeroko pojętego współdziałania i współpracy organów administracji publicznej w wykonywaniu swoich ustawowych obowiązków. Organy administracji winny bowiem współdziałać ze sobą w każdym przypadku, gdy przyczyni się to do szybszego załatwienia sprawy. Sposób współdziałania powinien być odpowiedni do sytuacji. Potwierdzeniem tego wywodzonego wcześniej z zasad ogólnych obowiązku jest to, że zasada ta została obecnie wprowadzona do kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art.7b k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Reasumując, w ocenie Sądu pisma formacji państwowej (straż pożarna) i organu państwowego (organ nadzoru budowlanego) informujące: w pierwszym wypadku o wynikach kontroli czynionej w ramach ustawowych kompetencji, a w drugim wypadku o spostrzeżeniach poczynionych przy okazji legalnej kontroli, z punktu widzenia art. 75 k.p.a. mogły posłużyć jako materiał do ustaleń faktycznych powodujących wystosowanie wezwania w trybie art. 47 ust. 1 u.o. Badając zarzuty skargi w zakresie bezzasadności kierowanych do Spółki wezwań, należy rozpocząć od wezwania z dnia 10 czerwca 2016r, jako że odnosi się bezpośrednio do przedmiotu działalności Spółki, czyli zbierania odpadów. Odnośnie zarzutu o braku możliwości weryfikacji prawidłowości działalności prowadzonej przez posiadacza odpadów przez PINB, wskazać należy, że zarzut ten polega na nieporozumieniu. PINB bowiem nie weryfikował w żaden sposób tej działalności, gdyż, jak słusznie wskazuje skarga, nie miałby do tego uprawnień. Jak to wyżej wskazano, przesłał jedynie swoje spostrzeżenia organowi uprawnionemu do wszczęcia odpowiedniej procedury. Powyżej Sąd odniósł się do tego zagadnienia, akcentując, że wezwanie winno być poprzedzone ustaleniami faktycznymi w zakresie wskazanym przez art. 47 ust. 1 u.o., w oparciu o różne możliwe środki dowodowe. W szczególności zaznaczenia wymaga, że wbrew stanowisku skarżącej Spółki, przepis nie wymaga przeprowadzenia kontroli przez Starostę, jako jedynego wiarygodnego dowodu poprzedzającego wezwanie. To, czy taka kontrola winna być przeprowadzona, zależy bowiem od sytuacji faktycznej i oceny organu, czy dostarczone informacje i dowody są odpowiednio wiarygodne. Skarżący wskazuje w skardze okoliczność, że w dniu 31 maja 2016r. czyli w dacie kontroli PINB, która dała asumpt do zawiadomienia Starosty o składowaniu odpadów w północnej części działki, w północnej części działki nie były magazynowane żadne odpady, a co najwyżej puste pojemniki po odpadach. Temu twierdzeniu zaprzeczają zdjęcia zalegające w aktach /k.33, T.1/, a nadesłane przez PINB, na których widać wyraźnie, że składowane były oprócz pustych także pełne pojemniki. Nadto twierdzi się, że tego dnia odbywał się rozładunek samochodu z partią odpadów. Jednak i tej okoliczności nie potwierdzają zdjęcia, które nie uwidaczniają takiego rozładunku z samochodu w pobliżu pojemników. Skarżący zarzuca także, że z protokołu kontroli PINB z 31 maja 2016r. /k.19-22 akt sądowych/ ma wynikać, że jedyne odpady, jakie stwierdzili w dniu oględzin pracownicy PINB poza budynkiem hali magazynowej to odpady o kodach 05 01 09* i 16 07 08*. Tymczasem nic takiego nie wynika ze wspomnianego protokołu, bowiem jest w nim mowa wyłącznie o tym, jaki kod odpadów znajdował się na ścianie budynku przy zbiorniku nr [...], które były przedmiotem oględzin. Natomiast niewątpliwie protokół stwierdza, że wykonano zdjęcia cyfrowe jako załącznik /k.22 akt sądowych/. Nawiązując do wspomnianego protokołu PINB z 31 maja 2016r, skarżący zarzuca naruszenie przez organ II instancji art. 10 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia skarżącej Spółki o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Rzeczywiście, organ odwoławczy nie dokonał takowego zawiadomienia, w odpowiedzi na skargę wyjaśniając, że nie prowadził postępowania dowodowego. Przypomnieć należy, że wedle ustalonej judykatury, dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. (por. przykł. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., VII SA/Wa [...], LEX nr 2148956). Skarżący wskazuje, że wnioskował o takie zawiadomienie w piśmie z dnia 16 lutego 2017r. /k.280. T.1/ i że miało to istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwiło mu złożenie do akt administracyjnych protokołu kontroli PINB z 31 maja 2016r, o którym wyżej mowa. We wspomnianym piśmie skarżący istotnie zawarł taki wniosek ( tj. o zawiadomienie o zakończeniu przez organ postępowania wyjaśniającego, możliwości zapoznania się z całością akt sprawy i zgromadzonym w nim materiałem dowodowym), ale w odniesieniu do faktu, że zgłosił szereg wniosków dowodowych. Organ nie przeprowadził tych dowodów; w postępowaniu odwoławczym dołączył tylko kserokopie części akt przesłanych do NSA. Trzeba jednak wskazać, że wśród wniosków dowodowych skarżącego złożonych w postępowaniu odwoławczym brak jest wniosku dowodowego związanego z tym protokołem. Niezrozumiałe jest zatem stwierdzenie, że poprzez brak zawiadomienia uniemożliwiono skarżącemu przedłożenie tego protokołu, skoro mógł to uczynić przy okazji składania wniosków dowodowych. Niezależnie od tego, protokół ten nie zawiera żadnych treści mających jakikolwiek wpływ na postępowanie ( w przeciwieństwie do zdjęć będących jego załącznikiem, które były przedstawione w postępowaniu administracyjnym). Tak więc zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. nie może odnieść skutku. Zarzut procesowy skarżącej Spółki dotyczył także nieuwzględnienia wniosku dowodowego przez organy obu instancji o przesłuchanie świadków – pracowników PINB przeprowadzających oględziny w dniu 31 maja 2016r. – na okoliczność zakresu przedmiotowych oględzin, dysponowania przez w/w pracowników kompetencjami do weryfikowania zgodności prowadzonej przez skarżącego działalności w zakresie zbierania odpadów z warunkami zezwolenia, sposobu stwierdzenia, że w dniu oględzin na terenie otwartym były magazynowane odpady, rodzaju, ilości i pochodzenia odpadów rzekomo magazynowanych. Odnośnie tego zarzutu SKO wskazało, że materiał zebrany w sprawie potwierdza ustalenia PINB dokonane w dniu 31 maja 2016r. Należy zgodzić się z taką oceną SKO. Przede wszystkim zdjęcia wykonane podczas kontroli dokumentują fakt zalegania pojemników z odpadami, także o większych gabarytach oraz płynnych, które są widoczne w pojemnikach, także typu Mauser. Nie istniała zatem potrzeba potwierdzenia tego faktu poprzez przesłuchanie świadków, w szczególności w zakresie ilości i rodzaju odpadów. Trzeba bowiem wskazać, że zgodnie z decyzją Starosty [...] z dnia 13 lutego 2015r. [...] o udzieleniu Spółce z o.o. [...] zezwolenia na zbieranie odpadów /k.174, T.2/, poza halą magazynową mogły być magazynowane odpady na trzy sposoby. Pierwsze to odpady o kodzie 05 01 09* oraz 16 07 08* które winny być magazynowane w szczelnym, zamykanym zbiorniku betonowym na zewnątrz hali (miejsce opisane kodem); o kodzie 13 02 08* w szczelnej cysternie usytuowanej na zewnątrz hali opisanej kodem odpadu. Wreszcie odpady inne niż niebezpieczne, o kodzie rozpoczynającym się od "01" – będące odpadami skalnymi, pyłami, proszkami, piaskami, iłami, żwirem (czyli nie płynne), opisane kodem odpadu, przy czym w wypadku magazynowania ich w kontenerach, pojemnikach i beczkach na placu, odpady pyliste należy zabezpieczyć np. plandekami. Jeśli zatem na zdjęciach widoczne są pojemniki z cieczami czy odpady nie należące do grup wymienionych jako te o kodzie "01" ( gdyż widoczne są wielkogabarytowe), to wystarczyło to do ustalenia, że magazynuje się odpady poza zezwoleniem. Z kolei kwestia weryfikacji warunków zezwolenia przez pracowników PINB w ogóle nie mogła być przedmiotem dowodzenia, gdyż jak to już powiedziano, pracownicy nie zajmowali się weryfikacją wykonywania warunków zezwolenia, a tylko przy okazji wykonywania czynności stwierdzili stan faktyczny, który udokumentowali zdjęciowo i zawiadomili organ właściwy. Nie istniała także potrzeba weryfikacji zakresu czynności pracowników PINB, gdyż o tym PINB powiadomił Starostę w piśmie z dnia 7.06.2016r. /k.16, [...] Mianowicie podano, że toczy się postępowanie odnośnie zbiorników nr [...] (zgodnie z projektem na trociny). Co do zbiornika nr [...], chodzi o pozwolenie na użytkowanie. Tymczasem w obu zbiornikach stwierdzono przechowywanie rozdrobnionych odpadów 16 07 08* i 05 01 09*. Jak wynika z powyższego, nie było potrzeby prowadzenia przez organy dowodów z przesłuchania świadków, gdyż fakty i okoliczności, na które mieli zeznawać, zostały już wykazane innymi dowodami lub nie były istotne dla sprawy. Należy wskazać, że "Organ administracji ma obowiązek podejmować czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy, nie zaś wszystkie czynności, które postuluje strona postępowania. To, czy dany dowód zostanie przeprowadzony, zależy od przydatności tego dowodu dla wyjaśnienia okoliczności sprawy, co do których organ ma wątpliwości. Szeroki zakres środków dowodowych możliwych do przeprowadzenia w sprawie na podstawie art. 75 k.p.a. nie powoduje konieczności ich przeprowadzenia, jeśli dana okoliczność została już wyjaśniona w oparciu o inny dowód i nie został on podważony" ( tak wyrok NSA z dnia 29 marca 2017r. II OSK [...], Lex nr 2283181 oraz z dnia 16 lutego 2017r. II OSK [...], Lex nr 2292197). Ponadto "Organ administracji nie ma obowiązku przeprowadzenia takich dowodów, które nie przyczynią się do wyjaśnienia sprawy" ( wyrok NSA z 28 lutego 2017r. II OSK [...], Lex nr 2290093). Przesłuchanie świadków po roku od przeprowadzenia czynności, w sytuacji, gdy istnieje materiał zdjęciowy, jest zbędne. Skarżący zarzuca, że organ odwoławczy przemilczał kwestię oględzin w dniu 17 czerwca 2016r., gdy tymczasem analiza treści protokołu rozprawy pozwala stwierdzić, że organ nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w zakresie miejsc czy sposobu magazynowania odpadów. Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń faktycznych organów, Spółce [...] doręczono wezwanie z 10 czerwca 2016r. w dniu 15 czerwca 2016r. Zgodnie z wezwaniem, Spółka miała 3 dni na usunięcie odpadów od otrzymania wezwania, zatem termin upłynął w dniu 19 czerwca 2016r. W dniu 17 czerwca 2016r. zatem termin ten jeszcze nie upłynął. Nie dziwi wobec tego, że nie odbyły się w tym dniu żadne oględziny, wbrew temu, co pisze skarżący. Natomiast istotnie dnia 17 czerwca 2016r. odbyła się rozprawa administracyjna, ale dotyczyła ona wezwania do zaniechania naruszeń warunków zezwolenia w kwestii bezpieczeństwa pożarowego oraz wydania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do magazynowania odpadów niebezpiecznych o pojemności powyżej 50 Mg /k.53, [...] W jej trakcie w ogóle nie poruszano kwestii magazynowania odpadów poza halą. Skarżący zatem błędnie twierdzi, że w dniu 17 czerwca miały się odbyć oględziny. W nawiązaniu do powyższego twierdzenia, skarżący sformułował tezę, że miała być to jedyna czynność dowodowa przeprowadzona bezpośrednio przez organ I instancji, że organ ten nie sprawdzał wykonania wezwania z dnia 10 czerwca 2016r. Tymczasem nie polega to na prawdzie. Poza okolicznością, że w dniu 17 czerwca nie było żadnych oględzin, stwierdzić trzeba, że pracownicy Starostwa udali się na oględziny w dniu 29 czerwca 2016r. Jednak w protokole z czynności stwierdzono, że ma miejsce kontrola Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. (dalej WIOŚ), rozpoczęta w dniu 20 czerwca 2016r., w zakresie przestrzegania warunków zezwolenia na zbieranie odpadów. Odstąpiono wówczas od kontroli, co znajduje usprawiedliwienie w treści art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.u.2017.2168 t.j.), który powiada, iż poza wskazanymi wyjątkami nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy. Skarżący krytycznie ocenił w skardze fakt oparcia się organów administracji o wyniki kontroli WIOŚ w celu weryfikacji wezwania z dnia 10 czerwca 2016r. Tymczasem wynika to bezsprzecznie z roli i zadań inspekcji ochrony środowiska. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o inspekcji ochrony środowiska (Dz.u.2016.1688 t.j.), Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w wykonywaniu czynności kontrolnych z innymi organami kontroli, w tym z Państwową Inspekcją Sanitarną, organami administracji państwowej i rządowej, organami samorządu terytorialnego, organami obrony cywilnej oraz organizacjami społecznymi. Wedle zaś ust. 2 pkt 2, współdziałanie to obejmuje w szczególności: przekazywanie właściwym organom administracji państwowej i rządowej oraz organom samorządu terytorialnego informacji o wynikach kontroli przeprowadzonych przez Inspekcję Ochrony Środowiska. Wedle ust. 3 przeprowadzenie kontroli nieobjętej planem kontroli Inspekcji Ochrony Środowiska mogą zarządzić wojewoda lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska, zaś ust. 4 powiada, iż Inspekcja Ochrony Środowiska udziela pomocy organom samorządu terytorialnego w realizacji ich zadań kontrolnych w zakresie ochrony środowiska. Z powyższego wynika, że współpraca i współdziałanie organów samorządu terytorialnego z Inspekcją Ochrony Środowiska w zakresie kontroli jest przewidziane ustawowo. Należy wskazać, że Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przesłał do Starostwa Powiatowego w K. protokół kontroli przeprowadzonej na terenie działania Spółki [...] sp. z o.o. przy ul. [...] nr [...] w S. w dniach 20 czerwca 2016r. do 19 lipca 2016r. /k. 211, [...] Dowód z dokumentu urzędowego, jakim jest prawidłowo sporządzony protokół kontroli ma znaczenie szczególne, bowiem zostaje w nim utrwalony stan rzeczy, jaki zastali kontrolerzy. Protokół ten podpisany przez osoby uczestniczące w kontroli stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone ( por. wyrok NSA z 7 grudnia 2010, II GSK [...], Lex nr 746054). Z protokołu tego wynikało, że w dniu 20 czerwca 2016r. w czasie oględzin stwierdzono magazynowanie odpadów poza terenem hali magazynowej, tj. na powierzchni pomiędzy halą magazynową a budynkiem byłej stacji trafo. Pojemniki/kontenery/beczki w których magazynowane były odpady nieopisane kodem odpadu, a część odpadów niezabezpieczona przed wpływem czynników atmosferycznych ( co powoduje rozcieńczenie przez wody opadowe zgromadzonych w nich odpadów płynnych) /str. 7 protokołu/. Dowodem jest tu w szczególności protokół oględzin z dnia 20 czerwca 2016r. /k.194 verte, t. 1 akt adm./ i dokumentacja fotograficzna z dnia 20 czerwca 2016r dołączona do protokołu oględzin, która została nadesłana do Starostwa oddzielnie przez WIOŚ za pismem z dnia 8 lipca 2016r. w postaci płyty CD /k.76, [...] Przypomnieć w tym miejscu należy, że do środków dowodowych nienazwanych ( nieuregulowanych w kodeksie) należą m.in. fotografie ( por. H. K. – Molczyk, komentarz do art. 75 k.p.a., publ. Lex/el.). W zakresie ich przeprowadzenia należy stosować odpowiednio art. 308 i 309 k.p.c. (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2015r. II OSK [...], Lex nr 1624459). Z uwagi na istotność tego materiału Sąd zapoznał się z płytą CD i następnie polecił wydruk materiału zdjęciowego, który zamieszczono w aktach sądowych. Podkreślenia wymaga, że poza zbiornikami betonowymi i cysternami, jedynie odpady o kodzie zaczynającym się od "01", inne niż niebezpieczne, będące skałami, piaskami, żwirami itp. mogły być przechowywane poza halą magazynową, z warunkiem, że będą oznaczone kodem odpadów. Tymczasem na zdjęciach /k. 126-141 akt sądowych/ widać magazynowane poza halą różnego rodzaju odpady, ale nie będące skałami, piskami, żwirami, iłami itp. oraz nie posiadające kodu odpadu "01". Na zdjęciach w większości odpady nie posiadają kodu odpadu na pojemnikach czy beczkach. Jednakże, na niektórych zdjęciach można odczytać kod odpadów 14 06 03* - inne rozpuszczalniki i mieszaniny rozpuszczalników /k.142 i 143 akt sądowych/, kod odpadów 16 07 09* - odpady zawierające inne substancje niebezpieczne /k.144/ i kod odpadów 12 01 01* - odpady z toczenia i piłowania żelaza i jego stopów /k.145/. Żadne z tych odpadów zgodnie z decyzją nie ma zezwolenia na składowanie w takiej postaci ( w pojemnikach, beczkach czy kontenerach) poza halą magazynową. Słusznie zatem SKO w K. stwierdziło, że powyższa kontrola (przeprowadzona, dodajmy, przez organ uprawniony) wykazała, że Spółka [...] sp. z o.o. nie usunęła wskazanych w wezwaniu z dnia 10 czerwca 2016r. nieprawidłowości, ponieważ na otwartym terenie magazynowano także odpady niebezpieczne oraz inne niż niebezpieczne poza zezwoleniem, w beczkach, pojemnikach typu Mauser, kanistrach metalowych i z tworzyw sztucznych, w większości nieopisanych kodem odpadu. Te zaś odpady, które opisano, nie miały prawa tam się znajdować. Jest to wbrew zezwoleniu, gdyż, jak już wielokrotnie stwierdzono, tylko odpady opisane kodem rozpoczynającym się od "01" mogły być przechowywane poza halą, zbiornikami i cysternami. Skarżący zarzucił, że umknęło uwadze organu odwoławczego, że zarzut, iż w dniu 20 czerwca 2016r. na terenie zakładu były magazynowane odpady na otwartym terenie, dotyczył odpadów odebranych przez skarżącą w tym dniu od 4 spółek. Tymczasem z kart ewidencji odpadów dołączonych do protokołu WIOŚ wynika, że w dniu 20 czerwca 2016r. zostały odebrane odpady o kodach 08 01 11*, 08 01 12* i 08 02 01* - wszystkie zgodnie z zezwoleniem mogły być magazynowane tylko w hali, podpisane kodem odpadu w widocznym miejscu. Wobec tego żadne z odpadów nieopisanych oraz tych opisanych, o których mowa w treści protokołu oględzin oraz uwidocznionych na zdjęciach, nie było tymi przywiezionymi w dniu 20 czerwca 2016r. Należy więc wykluczyć sytuację, że kontrola WIOŚ natrafiła w dniu 20 czerwca 2016r. na odpady zebrane poza halą z powodu rozładunku w tym dniu. Niezależnie od tego można zauważyć, że odpady podlegające magazynowaniu w hali powinny być od razu tam przewożone i składowane. Reasumując, nie ulega wątpliwości, że Spółka [...] Sp. z o.o. nie zastosowała się do treści wezwania z dnia 10 czerwca 1916r. i nie zaprzestała magazynowania poza halą tych odpadów, odnośnie których nie posiadała zezwolenia na taki rodzaj magazynowania. W tej sytuacji należało zastosować się do art.47 ust. 2 o treści: "W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal odpowiednio narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia [...], właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania. Organ I instancji wydał zatem prawidłową i zgodną z prawem decyzję. Odnosząc się teraz do zarzutów skargi związanych z wezwaniem z dnia 22 kwietnia 2016r., należy wskazać, co następuje. Wbrew zarzutom skargi, wezwanie kierowane do Spółki wskazywało szczegółowo stwierdzone naruszenia w zakresie bezpieczeństwa pożarowego obiektu, w 7 punktach /k. 298, [...] Owe 7 punktów wezwanie kwalifikowało jako naruszenie zezwolenia Starosty [...] z dnia 13 lutego 2015r. znak [...], co jasno wskazano w wezwaniu. W ocenie Sądu, wezwanie zostało sformułowane w sposób klarowny i zawierało wezwanie do usunięcia naruszeń w terminie 14 dni. Jak wynika z ustaleń organu odwoławczego, wezwanie doręczono Spółce w dniu 27 kwietnia 2016r. W dniach 1-24 czerwca 2016r. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w K., na wniosek organu I instancji, przeprowadziła kontrolę przestrzegania przepisów przeciwpożarowych. Pismem z dnia 28 czerwca 2016r. poinformowano Starostę o jej wynikach /k.64, T.1 akt adm./. Z pisma tego wynikało, że Spółka [...] nie usunęła wszystkich nieprawidłowości wyszczególnionych w wezwaniu. W szczególności nie zrealizowano punktu 2 ( wyposażenie hali w stałe urządzenia oddymiające), punktu 3 ( hala stanowi jedną strefę pożarową, nie wydzielono stref PM i PM2), zaś punkt 4 zrealizowano w części ( wyposażono budynek w instalacje SAP, natomiast nie zrealizowano założeń monitoringu pożarowego, brak bowiem przesyłania informacji o pożarze generowanych przez system SAP do Państwowej Straży Pożarnej. Podobnie w części zrealizowano punkt 1 ( pasy z materiału niepalnego o szerokości 2 m i klasie odporności ogniowej EI 60 nie zostały wykonane w części szczytowej hali i nie przedstawiono dokumentacji technicznej potwierdzającej poprawność przedmiotowych pasów). W skardze skarżąca nie kwestionuje faktu jak wyżej, kwestionuje natomiast podstawy do zastosowania się do wezwania. Odrębnym zatem zagadnieniem jest zatem to, czy słuszny jest zarzut skarżącej Spółki, że w decyzji nie sformułowano warunków, do których odnoszą się naruszenia wskazane w wezwaniu. Skarżący w tym zakresie zarzuca, że: 1/ żaden zapis decyzji o zezwoleniu na zbieranie odpadów ( dalej "zezwolenie") nie zobowiązywał skarżącego do zapewnienia zgodności prowadzonej działalności z dokumentem "Wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla modernizacji zakładu odzysku odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w S., ul. [...], część hali nr [...]" – dalej "Wymagania"; 2/ w żadnym punkcie zezwolenia nie zawarto warunków wyposażenia hali w urządzenia oddymiające, wydzielenia stref PM i PM2, wyposażenia w system sygnalizacji pożarowej SAP czy wyposażenia w instalacje awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego; 3/ z wyjątkiem instalacji urządzeń gaśniczych pianowych – żaden inny punkt wezwania nie stanowi naruszenia pkt 6 lit. d zezwolenia; 4/ ewentualne uchybienia w punktach 1-6 wezwania z dnia 22 kwietnia 2016r. winny być kwalifikowane wyłącznie jako naruszenia przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. 2015, 1422 t.j.), a zatem organ wydający zezwolenie na zbieranie odpadów nie jest uprawniony do sankcjonowania naruszenia w/w przepisów; 5/ "Wymagania" zostały sporządzone przy założeniu, że skarżący będzie prowadził działalność w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów i zostało przedwcześnie przedłożone; jednak skoro skarżący nie starał się o zezwolenie na przetwarzanie odpadów, należy uznać, że ten poziom wymagań go nie dotyczy i nie obowiązuje; 6/ na etapie uzyskania zezwolenia przedłożono Instrukcję Bezpieczeństwa Pożarowego autorstwa B. R., gdzie wskazano gęstość obciążenia ogniowego Q > 4000 [...]; orzekając w sprawie, organ był w posiadaniu aktualizacji Instrukcji Bezpieczeństwa Pożarowego tegoż autora oraz dokumentu "Warunki ochrony przeciwpożarowej dla hali magazynowej zlokalizowanej na terenie firmy [...] Sp. z o.o. ul. [...] w S." w których gęstość obciążenia ogniowego ustalono na 481 [...] i które odpowiadają obecnej działalności; 7/ nie przeprowadzono w tym zakresie wnioskowanego dowodu z opinii biegłych ds. pożarnictwa i ochrony przeciwpożarowej na okoliczność, czy stan obiektów gwarantuje bezpieczeństwo pożarowe w zakresie działalności polegającej na zbieraniu odpadów. W ocenie Sądu, istota sprawy w zakresie będącym konsekwencją wezwania z dnia 22 kwietnia 2016r. sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zasadnie nawiązano w wezwaniu do treści "Wymagań" jako warunków zezwolenia. Jeśli bowiem odpowiedź na to pytanie będzie pozytywna, to brak podstaw do opierania się o jakiekolwiek inne dokumenty i opinie biegłych. W innym wypadku należałoby dojść do przeciwnych konkluzji. Sięgając do treści zezwolenia z dnia 13 lutego 2015r./k. 174, T.2 akt adm./, istotnie w punkcie 6 lit. d jako dodatkowe warunki prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów wskazano, że "Obiekt, w którym magazynowane będą odpady niebezpieczne, powinien posiadać odporność przeciwpożarową oraz w pełni sprawną wentylację grawitacyjną i mechaniczną. Miejsca magazynowania odpadów należy wyposażyć w zapas sorbentów i sprzęt gaśniczy". W punkcie 6 lit. f wskazano, że miejsca gromadzenia odpadów muszą być zgodne z odpowiednimi przepisami BHP i ochrony przeciwpożarowej, oraz że użytkowanie obiektu zgodnie z zezwoleniem wymaga z uwagi na magazynowanie materiałów niebezpiecznych pożarowo, postępowania zgodnie z instrukcją dołączoną do wniosku, która powinna być poddawana okresowej aktualizacji co najmniej raz na dwa lata, a także po takich zmianach sposobu użytkowania obiektu, które wpływają na zmianę warunków ochrony przeciwpożarowej. W uzasadnieniu zaś decyzji /k. 148-149, T.2/ Starosta wskazał, że w toku postępowania wątpliwości wzbudził opis możliwości technicznych i organizacyjnych, pozwalających należycie prowadzić działalność w zakresie zbierania odpadów, przede wszystkim niebezpiecznych zwłaszcza w zakresie zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi i środowiska, co mogłoby stanowić podstawę do odmowy zezwolenia. Inwestor wezwany został do złożenia wyjaśnień także w zakresie tego, czy obiekt przeznaczony do działalności w zakresie magazynowania odpadów jest przeznaczony do tego także pod względem przeciwpożarowym. W wyniku spotkań inwestor przedstawił m.in. "Wymagania" /k.97, T.2/ i Instrukcję Bezpieczeństwa Pożarowego /k.147, T.2/ opracowane dla obiektu, gdzie będzie realizowane przedsięwzięcie określane w tych dokumentach jako "zakład odzysku odpadów [...] Sp z o.o.". Z dokumentów tych wynika, jak wskazano w uzasadnieniu decyzji, że obiekt jest przystosowany do działalności objętej zezwoleniem. Powstaje zatem pytanie, czy warunki wskazane w "Wymaganiach", w tym przyjęcie "maksymalnej wartości gęstości obciążenia ogniowego w pomieszczeniach magazynowych i produkcyjnych kwalifikowanych do PM określonej jako Q>4000 [...]" /k.83 T.2/ , co generuje dalsze wskazania ( w tym np. strefy pożarowe PM) – mogą być uznane za immamentną część decyzji. W ocenie Sądu tak właśnie jest i wobec tego stanowisko organów w tym zakresie jest prawidłowe. Należy wskazać, że wbrew sugestiom skargi, decyzja o zezwoleniu na zbieranie odpadów nie ogranicza się tylko do wyliczenia samych odpadów objętych zezwoleniem. Zgodnie z art. 41 ust. 1 i 2 u.o. prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia; zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów. Wedle zaś art. 43 ust. 1 pkt 6 u.o. w zezwoleniu na zbieranie odpadów określa się także dodatkowe warunki zbierania odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w szczególności niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia lub zdrowia ludzi lub środowiska. W Komentarzu do art. 43 autorstwa W. Radeckiego ( publ. Lex/el.) czytamy: "Natomiast na szczególną uwagę zasługuje ten element zezwolenia, jakim jest określenie dodatkowych warunków zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów "jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w szczególności niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia lub zdrowia ludzi lub środowiska" (art. 43 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 4). Z uwagi na wprowadzone zastrzeżenie należy przyjąć, ze określenie tego elementu będzie miało miejsce tylko w przypadku stwierdzenia przez organ zaistnienia przynajmniej jednej z tych dwóch przesłanek. Organ powinien ten fakt omówić szczegółowo w uzasadnieniu decyzji, gdyż w takim przypadku ma miejsce wprowadzenie dodatkowych, ponadstandardowych obciążeń spoczywających na posiadaczu odpadów, będącym adresatem zezwolenia. Nieprzedstawienie lub przedstawienie w sposób niewystarczający przez organ uzasadnienia w tym zakresie zakwalifikować więc należy jako naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ustawodawca nie zawarł też żadnego przykładowego wyliczenia tychże "dodatkowych warunków", pozostawiając ich dobór organowi właściwemu do wydania zezwolenia, który jednakże powinien się kierować w tym zakresie bezpieczeństwem życia i zdrowia człowieka i środowiska, dobierając dodatkowe warunki o charakterze adekwatnym i proporcjonalnym, co powinno także zostać omówione w uzasadnieniu". Odczytanie omawianego przepisu ustawy o odpadach na potrzeby intetrpretacji możliwych do nałożenia dodatkowych warunków ( w tym przypadku z aktywnym udziałem przedsiębiorcy, który sam przedstawił stosowne ekspertyzy) ma także uzasadnienie w przepisach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (DZ.U. 2017.519. t.j.). Jak to słusznie wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 16 września 2015 r. IV SA/Po [...] (publ. Lex/el.), art. 6 ust. 1 i 2 P.o.ś. formułują zasadę prewencji i przezorności. Zasady te rzutują na wykładnię przepisów szczególnych z zakresu ochrony środowiska (por. A. Lipiński, Prawne podstawy ochrony środowiska, K. 2010, s. 34-35). Z zasady prewencji i przezorności wywieść można, że w sytuacjach wątpliwych należy raczej kierować się koniecznością ograniczenia (zapobieżenia) negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na człowieka. Wiążąc te zasady ze wspomnianą interpretacją, czego mogą dotyczyć owe dodatkowe warunki, należy dojść do przekonania, że w sposób oczywisty także ustalenia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pożarowego zakładu, gdzie magazynuje się odpady, w tym odpady niebezpieczne, mogące negatywnie oddziaływać na życie i zdrowie człowieka. W ocenie Sądu, powyższe rozważania mają znaczenie w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy istnieje konieczność właściwego odczytania decyzji o zezwoleniu na zbieranie odpadów i jej zakresu. Organ wykonując dyspozycję art. 43 ust. 1 pkt 6 u.o., prowadził postępowanie wyjaśniające, w oparciu o które uzyskał dokument określający poziom bezpieczeństwa przeciwpożarowego ("Wymagania"), do którego wyraźnie odwołuje się w uzasadnieniu decyzji. Uzasadnienie jest częścią decyzji, dlatego w ocenie Sądu decyzję o zezwoleniu na zbieranie odpadów należy odczytywać w taki sposób, że sentencja zawiera wymóg posiadania przez obiekt odporności przeciwpożarowej, który został uszczegółowiony w uzasadnieniu decyzji poprzez odwołanie się do "Wymagań". Nie ma przy tym znaczenia, że inwestor dla potrzeb wydania decyzji przedłożył warunki sformułowane w sposób maksymalny, pod kątem, jak teraz twierdzi, rozszerzenia działalności. Nie ulega bowiem wątpliwości, że procedura dotyczyła uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zażądano od Spółki dokumentów potwierdzających wymogi bezpieczeństwa w tym zakresie. Aktualnie stały się one wymogami, do których odwołuje się decyzja o zezwoleniu. Bez jej zmiany, nie można w sposób dowolny zmieniać treści tych wymagań. Przyjęcie odmiennego poglądu powodowałoby niemożność skontrolowania obiektu z punktu widzenia bezpieczeństwa przeciwpożarowego, bez sporządzenia za każdym razem ekspertyzy określającej poziom bezpieczeństwa w omawianym zakresie dla aktualnie prowadzonej działalności ( której zakres mógłby być dowolnie zmieniany przez inwestora). Zaznaczenia także wymaga, że w piśmie Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 9 maja 2016r. podkreślono, że warunki wskazane w "Wymaganiach" są niezbędne dla funkcjonowania zakładu /k.65, [...] Warto nadto zauważyć, że w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego będącej podstawą do wydania zezwolenia wskazano, że budynek jest wyposażony w instalację samoczynnych urządzeń oddymiających /k.123, T.2/, oraz wspomina się także o systemie sygnalizacji pożaru SAP /k.122/. Podobnie "Wymagania" wskazują, że halę wyposażono w samoczynne urządzenia oddymiające /k.84, [...] Tymczasem z wyników kontroli straży pożarnej wynika, że takich urządzeń brak. Powstaje wobec tego pytanie, dlaczego we wskazanych dokumentach stwierdzono na potrzeby postępowania o zezwolenie, że hala była w nie wyposażona ( co implikowało przyjęcie klasy odporności pożarowej "E" budynku, z uwagi na złagodzenia wynikające z § 215 warunków technicznych – k. 84 t. 2 oraz k. 64 verte, t. 1). Nadto należy zauważyć, że zgodnie z treścią pierwotnej ( dołączonej do wniosku) instrukcji – nie obejmuje ona zagadnień dotyczących prawidłowości pod kątem rozwiązań techniczno – budowlanych oraz zastosowanych urządzeń i zabezpieczeń przeciwpożarowych /k.142, [...] W rzeczy samej, gdy mowa np. o przewidywanej gęstości obciążenia ogniowego, instrukcja przywołuje ekspertyzę techniczną /k.135, [...] w zakresie przepisów techniczno – budowlanych i przeciwpożarowych, a zatem przedmiotowe "Wymagania" ( por. k. 95 i 91, t.2/. Dziwić musi zatem aktualizacja instrukcji jedynie w zakresie gęstości obciążenia ogniowego /k.36, T.2/ o tyle, że nie upłynęły jeszcze dwa lata od pierwotnej oraz nie miała miejsca zmiana użytkowania obiektu w stosunku do tego, który był objęty zezwoleniem. Reasumując, w ocenie Sądu, o ile można co do zasady aktualizować instrukcję bezpieczeństwa pożarowego ( niezależnie od powyższej uwagi), to obiekt powinien spełniać wymogi bezpieczeństwa pożarowego określone w "Wytycznych", do których odwołuje się w uzasadnieniu decyzja o zezwoleniu na zbieranie odpadów. Wnioskodawca – inwestor starał się od początku o uzyskanie zezwolenia na zbieranie odpadów ( nie w szerszym zakresie) i przedstawił "Wymagania" określające poziom wymagań z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego budynku. Decyzja odniosła się do tego dokumentu w uzasadnieniu, określając ogólnie wymóg odporności ogniowej w sentencji, zatem zdaniem Sądu warunki bezpieczeństwa obowiązują w takim kształcie, jak w "Wymaganiach". Potwierdziła to zresztą Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w K., po przeprowadzeniu kontroli na miejscu w obiekcie. Wobec tego prawidłowo wezwano Spółkę do usunięcia naruszeń jak w wezwaniu z dnia 22 kwietnia 2016r. Przy przyjęciu powyższego poglądu nie było potrzeby prowadzenia dowodu z opinii biegłych ds. pożarnictwa. Wymogi dotyczące bezpieczeństwa przeciwpożarowego obiektu wynikały bowiem z dokumentu, do którego odwołuje się decyzja ("Wymagania"). Przypomnieć należy, iż "Organ administracji nie jest związany wnioskiem strony o powołanie biegłego dla ustalenia okoliczności, która w sposób nie budzący wątpliwości może być ustalona przez ten organ. Dowód z opinii biegłego powinien być dopuszczony wówczas, gdy po przeprowadzeniu postepowania dowodowego co do okoliczności faktycznych okaże się, że pełna ocena jego wyników wymaga bliższego poznania reguł istniejących w danej dziedzinie" (tak wyrok NSA z 28 września 2010r. II OSK [...], Lex nr 746892). Na marginesie wspomnieć należy, że odnośnie działalności Spółki kwestia bezpieczeństwa pożarowego nie jest już zagadnieniem teoretycznym, gdyż w aktach sprawy w załącznikach do protokołu kontroli WOIŚ można odnaleźć notatki o pożarze, który miał miejsce w dniu [...]. /k.187, [...] Odnośnie zarzutów nieprzeprowadzenia mediacji, należy w pełni podzielić pogląd organu odwoławczego, iż charakter sprawy prowadzonej w oparciu o art. 47 ust. 1 i 2 u.o. nie dopuszcza konsensusu i przeprowadzenia mediacji. Podsumowując całość wywodów, niewątpliwie ocena prawidłowości wezwania z dnia 22 kwietnia 2016r. jest związana z interpretacją zakresu decyzji o zezwoleniu na zbieranie odpadów. Co zaś do wezwania z dnia 10 czerwca 2016r. - w świetle poczynionych ustaleń faktycznych, zwłaszcza wynikających z protokołu kontroli WOIŚ z załączonym materiałem zdjęciowym, nie budzi wątpliwości fakt składowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym ( poza halą) sprzecznie z wydanym zezwoleniem. Wobec tego decyzje organów w kwestii cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania znajdują uzasadnienie w przedstawionym stanie faktycznym oraz przepisach prawa. Z powołanych przyczyn w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.