II SA/Kr 1802/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: NSA Stanisław Biernat ( spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2002r., Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z [...] 2002r. II. zasądza od Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz K. R. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 25.02.2002 r. do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wpłynął wniosek K.R., ur. [...]1924 r., o przyznanie jej uprawnień kombatanckich. Decyzją z dnia [...]04.2002 nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t. jedn. Dz.U., 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich K.R. W uzasadnieniu organ podał, że stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach..., wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane, w trybie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski". W wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 17.06.2002 r. r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wydał decyzję, nr [...], w której utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję na podstawie art. 127 § 3, art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 k.p.a., w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... . Na tę decyzję K.R. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podając, że dopiero niedawno odnalazła dokumenty dotyczące okoliczności śmierci swojego męża, S.R. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o oddalenie skargi powołując się na to, że wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich został złożony przez skarżącą po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270). Stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U., Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15.04.2003 r. (sygn. akt SK 4/02, opublikowany: OTK-A 2003/4/31) orzekł, że art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach..., ustanawiający końcowy termin występowania z wnioskami o przyznanie uprawnień kombatanckich, jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. Orzeczenie o niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją może, zgodnie z art. 145a § 1 k.p.a., stanowić podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, opartej na takim przepisie ustawowym. Stosownie do 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U,., Nr 153, póz. 1270) sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że również sytuacja unormowana w art. 145a § 1 k.p.a. stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji (por. np. orzeczenia sygn. akt II SA/Gd 375/00; II SA 1294/99; IV SA 1360/97; II SA 1027/99; II SA 1240/99; II SA/ 1222/99). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U,., Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 97 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) w związku z art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.