II SA/Kr 1803/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących M. P. i S. P. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] lipca 2009 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 kpa odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza C. z [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] ustalającej warunki zabudowy dla zabudowy mieszkaniowe, jednorodzinnej, obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i urządzeniami infrastruktury technicznej na działce nr 1 przy ul. S. w części tj. w zakresie nałożonego w pkt II lit. e decyzji obowiązku uwzględnienia w projektowaniu i realizacji inwestycji zabezpieczeń na wpływy eksploatacji górniczej. W uzasadnieniu organ l instancji wskazał, że decyzją z [...] kwietnia 2005 r. Burmistrz C. ustalił warunki zabudowy dla opisanego wyżej zamierzenia inwestycyjnego. Decyzja ta została następnie sprostowana postanowieniem Burmistrza C. z [...] marca 2007 r. w zakresie punktu II lit. e. Pismem z 15. 10. 2008 r. M. i S.P. wnieśli o stwierdzenie nieważności w/w decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zakresie nałożonego w punkcie II lit e decyzji obowiązku uwzględnienia w projektowaniu i realizacji inwestycji zabezpieczeń na wpływy eksploatacji górniczej. W ocenie wnioskodawców organ dokonał nad interpretacji rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Dyrektora UOG w K. , gdyż przedmiotowe uzgodnienie nie nakładało na inwestora obowiązku uwzględniania jakichkolwiek zabezpieczeń inwestycji na oddziaływania typu górniczego. W ocenie organu zaskarżona decyzja nie jest dotknięta żadną wadą kwalifikowaną, która uzasadniałaby stwierdzenie nieważności decyzji w całości lub w części. Organ odwołał się do zasady stabilności decyzji wynikającej z art. 16 kpa. Podał, że decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślił, że rażącego naruszenia prawa nie można utożsamiać z każdym naruszeniem prawa. Naruszenie prawa ma cechę rażącego, gdy dotknięta nim decyzja wywołuje skutki prawa nie dające się pogodzić z wymaganiami praworządności. Przedmiotowa decyzja organu l instancji została doręczona M. i S.P. 28 lipca 2009 r., natomiast w dniu 12 sierpnia 2009 r. M. i S. P. wnieśli wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wskazali, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz zarzucili błędną wykładnię i niezastosowanie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 4 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 6, art. 7 i art. 8 kpa, jak również brak wskazania normy prawnej uprawniającej organ do nałożenia na inwestorów obowiązku zastosowania zabezpieczeń na wpływy górnicze na etapie decyzji o warunkach zabudowy. Wskazali, że treść pkt II lit. e decyzji ma inne brzmienie niż wynika to z postanowienia Dyrektora OUG w K. z [...] 03. 2005 r. W uzasadnieniu podkreślili, że postanowienie Dyrektora OUG w K. z [....]. 03. 2005 r. nie nakładało na inwestora obowiązku zastosowania jakichkolwiek zabezpieczeń inwestycji na oddziaływania typu górniczego, jedynie wskazano w nim jakie uwarunkowania geologiczno-górnicze należy uwzględnić przy realizacji przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] października 2009 r. , znak: [...] na podstawie art. 127 § 3 i art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1, art. 158 § 1 kpa w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 4 i 5, art. 61 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił uregulowania dotyczące decyzji o warunkach zabudowy, w szczególności w zakresie wydawania postanowień uzgadniających przez inne organy administracji publicznej w trybie art. 53 ust. 4 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazał, że sporny obowiązek w pkt II lit. e został określony w oparciu i zgodnie z treścią uzgodnienia przedmiotowej decyzji postanowieniem Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K,. z [...]. 03. 2005 r. Wobec powyższego w ocenie organu odwoławczego decyzja ustalająca warunki zabudowy jest prawidłowa i nie została obarczona wadami, o których mowa wart. 156 § 1 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. złożyli M. i S.P. , zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa, art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 158 § 1 kpa oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowaniu. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że uzgodnienia wydawane w trybie art. 53 ust. 4 pkt 4 cyt. ustawy w formie postanowienia mają charakter wiążący dla organu podejmującego decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Związanie to należy rozumieć w ten sposób, że pozbawiają organ orzekający w sprawie głównej możliwości weryfikacji wyniku postępowania uzgodnieniowego. Postanowienie Dyrektora OUG w K. z [...]. 03. 2005 r. nakazało uwzględnienie w projektowaniu i realizacji inwestycji wpływów dynamicznych pochodzenia górniczego, natomiast nie nałożyło na inwestora obowiązku jakichkolwiek zabezpieczeń inwestycji typu górniczego. W ocenie skarżących nałożenie powyższego obowiązku było pozbawione podstawy prawnej, gdyż wymóg uwzględnienia wpływów dynamicznych pochodzenia górniczego nie jest tożsamy z wymogiem zabezpieczenia konstrukcji obiektu wynikającym z występowania deformacji podłoża gruntowego o charakterze ciągłym wyrażonych kategorią terenu górniczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawom o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja podlega stwierdzeniu nieważności, ale z innych powodów niż podniesione w skardze. Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie była kontrola decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] października 2009 r., znak: [...], którą Kolegium utrzymało w mocy decyzję z [...] lipca 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza C. z [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] którą ustalono warunki zabudowy dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i urządzeniami infrastruktury technicznej na działce nr 1 przy ul. [...]w G. w części tj. w zakresie nałożonego w pkt II lit. e decyzji obowiązku uwzględnienia w projektowaniu i realizacji inwestycji zabezpieczeń na wpływy eksploatacji górniczej. Już na wstępie należy wskazać, że zgodnie z trybem wskazanym w kodeksie postępowania administracyjnego postępowanie odwoławcze oparte jest na zasadzie skargowości i może być uruchomione tylko poprzez wniesienie przez uprawniony podmiot odwołania w terminie wskazanym w art. 129 kpa albo złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 kpa. Obowiązkiem organu jest natomiast należyte zbadanie w postępowaniu wstępnym czy odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zostało wniesione przez stronę w terminie przewidzianym w art. 129 kpa. Warunkiem skuteczności złożenia odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zachowanie ustawowego terminu do ich wniesienia, natomiast uchybienie terminu powoduje ich bezskuteczność, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie oraz w orzecznictwie przyjmuje się, że rozpatrzenie przez organa II instancji środka zaskarżenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa z art. 156 § 1 pkt 2 in fine (wyrok WSA w Kielcach z 25. 09. 2008 r., sygn. akt IISA/Ke 375/08, Lex 471558, wyrok NSA z 14.04. 1999 r. l SA 1823/98, ONSA 2000 nr 2, póz. 70) Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy decyzja pierwszoinstancyjna, wydana przez SKO w K. w dniu [...] lipca 2009 r., została doręczona M. i S.P. w dniu 28 lipca 2009 r. na adres zamieszkania( podany m.in. na kopercie z wnioskiem skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy), o czym świadczy potwierdzenie odbioru podpisane przez dorosłego domownika. W powyższej decyzji l instancji organ umieścił prawidłowo pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium w K. w terminie 14 dni o jej otrzymania, natomiast M. i S.P. złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 12 sierpnia 2009 r. ( wynika z daty stempla pocztowego) tj. jest z jednodniowym uchybieniem terminu, który upływał w dniu 11 sierpnia 2009 r. (wtorek). Zaznaczenia wymaga, że skarżący nie wnieśli o przywrócenie uchybionego terminu. Nadto trzeba podkreślić, że nie ma znaczenia, że uchybienie to wynosi jeden dzień, ponieważ uchybienie 14 dniowego ustawowego terminu do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ( co wynika z art. 127 §3 w zw. z § 1 kpa ) powoduje bezskuteczność wniosku, czego następstwem jest ostateczność decyzji pierwszoinstancyjnej. Merytoryczne rozpoznanie wniosku wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - oznacza natomiast, że wydana przez SKO w K. zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą nieważności wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa In fine, a decyzja ją poprzedzająca stała się ostateczna. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stwierdza nieważność decyzji w całości.