II SA/Kr 181/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: NSA Izabela Dobosz WSA Małgorzata Brachel- Ziaja Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi S.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...]grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. WSA/wyr. l - sentencja wyroku Decyzją z dnia [...]maja 2000r., utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] października 2000r., nr[...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił S.C. uprawnień kombatanckich przyznanych na mocy orzeczenia ZBOWiD w K. z tytułu utrwalania władzy ludowej w okresie od czerwca do września 1952r. w ramach służby w KBW. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2004r. sygn. akt II SA/Kr 2867/00 oddalił skargę na w/w decyzję w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Wnioskiem z dnia 8.08.2005r. S.C. (zwany dalej skarżącym) wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...]października 2000r. na podstawie art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazując jako nowe dowody - oświadczenia świadków. Decyzją z dnia [...]września 2005r., nr [...] wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 149 § 3 kpa, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił wznowienia postępowania w trybie art. 145 § l pkt 5 kpa z uwagi na to, że strona w rażący sposób uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 28.09.2005r. S.C. wystąpił do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...]grudnia 2005r., nr[...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § l pkt l kpa oraz art. 22 ust. l ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 371), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2005r. o odmowie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu organ ponownie rozpatrujący sprawę podniósł, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona nie wskazała, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, że postępowanie, w wyniku którego została wydana zaskarżona decyzja nie zostało dotknięte wadliwością. Decyzja ta była również zgodna z obowiązującym stanem prawnym w dacie jej wydania i tenże stan prawny w przedmiotowym zakresie nie uległ zmianie do chwili obecnej. Kwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o wnikliwą analizę zebranego materiału dowodowego, w tym również wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28.06.2004r. Zdaniem organu nie ulega wątpliwości, iż oświadczenia świadków, które złożyła strona w dniu 10 sierpnia 2005r. jako nowy dowód w sprawie sygnowane są następującymi datami: 9 grudnia 1996r., 20 września 2000r., 17 września 2004r. oraz 20.11.2000r., a więc wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie miesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. W uzasadnieniu wskazano również, że zgodnie z orzeczeniem NSA z 08.12.1995r. (sygn. akt SA/Wr 1164/95) wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólna trwałości decyzji administracyjnych (art. 76 § l kpa). Skargę na powyższą decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył S.C. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 3, art. 25 ust. 2 pkt 2, art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 371), art. 77 kpa oraz art. 2, art. 8 ust. 2 i art. 19 Konstytucji RP. Podniósł, że został bezprawnie pozbawiony uprawnień kombatanckich, a odmowa wznowienia postępowania w oparciu o uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania była nieuzasadniona, ponieważ nie został on o istnieniu takiego terminu poinformowany przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W przedmiotowej sprawie jako przesłankę wznowienia postępowania w oparciu o cytowany wyżej przepis, na którą powołuje się skarżący - nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi - należy traktować oświadczenia świadków E.G., J.K., B.C. i Z.Z. Z treści oświadczeń dwóch pierwszych świadków miałoby wynikać, że skarżący brał udział w działaniach partyzanckich w czasie II wojny światowej. Należy jednak podkreślić, że w oparciu o art. 148 § 1 kpa wznowienie postępowania na podstawie tego, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, może nastąpić na podstawie podania o wznowienie postępowania wniesionego do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Ze złożonych kserokopii oświadczeń, nie sposób stwierdzić kiedy zostały złożone dwa pierwsze. Znajdują się na nich jedynie daty weryfikacji przez Komisję Weryfikacyjną: odpowiednio 9 grudnia 1996r., 20 września 2000r. Natomiast dwa pozostałe oświadczenia złożono w dniach 17 września 2004r. oraz 20 września 2004r. O tym, że skarżący znał te zeznania (był nawet w ich posiadaniu) najpóźniej w dniu 21.09.2004r. świadczy dołączenie ich do skargi kasacyjnej wniesionej imieniem skarżącego przez adw. K.K. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 28.06.2004r., sygn. akt II SA/Kr 2867/00. Natomiast jak wynika z akt sprawy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez skarżącego 10 sierpnia 2005r., a zatem ze znacznym przekroczeniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Termin ten może zostać wprawdzie przywrócony, jednakże w takim przypadku na stronie spoczywa ciężar udowodnienia, że niedochowanie terminu nastąpiło z przyczyn, za które strona nie ponosi winy. W przedmiotowej sprawie zaś skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które uzasadniałyby to, że dowody, które mogły być podstawą przyznania mu uprawnień kombatanckich, przedstawił organowi uprawnionemu do wznowienia postępowania po upływie tak znacznego okresu czasu od dowiedzenia się o nich. Co więcej tylko oświadczenia E.G. i J.K. zostały złożone przed wydaniem decyzji z dnia [...]października 2000r., nr[...] przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, a więc mogłyby ewentualnie spełniać przesłankę, iż są dowodami istniejącymi w dniu wydania decyzji. Dwa pozostałe oświadczenia zostały złożone później tj. po wydaniu ostatecznej decyzji z [...].10.2000r. - zatem nie spełniają wymogu art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj nie istniały w dniu wydania decyzji. Na koniec wreszcie odnieść się należy do oświadczenia samego skarżącego S.C. z dnia 8.08.2005r. Otóż tak jak w przypadku poprzednich oświadczeń zostało ono złożone po dniu wydania ostatecznej decyzji z [...].10.2000r. i tym samym również nie spełnia podstawowej przesłanki z art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. Co więcej podstawowym celem złożenia tego oświadczenia było wyartykułowanie przez skarżącego faktu, iż działał on w ruchu oporu w czasie II wojny światowej. Podkreślić przy tym należy, iż okoliczność ta była znana skarżącemu od kilkudziesięciu lat, tj. od chwili podjęcia owej działalności w ruchu oporu. Nie sposób zatem przyjąć, że jest to okoliczność, o której skarżący dowiedział się niedawno. Jednocześnie faktu aktywnego uczestnictwa w ruchu oporu skarżący nie podawał zarówno w swoim życiorysie i deklaracji członkowskiej z 1986r., jak i w toku postępowania weryfikacyjnego zakończonego ostateczną decyzją z [...].10.2000r. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy orzekające w kwestii wznowienia postępowania prawidłowo ustaliły stan faktyczny i właściwie oceniły, że nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania. Okoliczności podane w skardze do sądu oraz zawarte w złożonych w sprawie oświadczeniach mogą stanowić ewentualnie przesłanki weryfikacji decyzji ostatecznej w trybie art.154 k.p.a., a nie w trybie art.145 k.p.a. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w skardze należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kontrola zasadności pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich, lecz kwestia wznowienia postępowania w sprawie, która już została zakończona ostateczną decyzją. Natomiast odnośnie braku pouczenia skarżącego o możliwości wniesienia postępowania należy wskazać, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie ustanawiają obowiązku informowania stron o nadzwyczajnych trybach wzruszania decyzji administracyjnych, a do takich należy tryb wznowienia postępowania. Dlatego też brak poinformowania skarżącego o terminie do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu z art. 148 § 1 kpa. W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), Sąd skargę oddalił.