II SA/Kr 182/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2005r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Biernat Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005r sprawy ze skargi S.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 grudnia 2000r, Nr : [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Decyzją z dnia [...]12.2000 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...].10.2000 r. Znak: [...] nakazującą S.W. jako inwestorowi wykonać rozbiórkę samowolnie wybudowanego zadaszenia (wiaty) o konstrukcji stalowej przy budynku mieszkalnym na posesji przy. ul. [...] w K. W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny: Organ I instancji przeprowadził w dniu 1.06.2000 r. oględziny na działce Nr [...] przy ul. [...] w K. i stwierdził, że na działce tej istnieje między innymi wiata konstrukcji metalowej, której dach oparty jest na ogrodzeniu działki i utwierdzony jest w północnej i wschodniej ścianie budynku mieszkalnego istniejącego na tej działce. Przedmiotowa wiata jest użytkowana do przechowywania opon samochodowych, desek, trocin i innych różnego rodzaju materiałów. Inwestorem budowy wiaty jest Pan S.W. , który wybudował przedmiotowy obiekt bez pozwolenia na budowę w latach 1998 - 1999 przebudowując istniejącą uprzednio szklarnię. Szklarnia wybudowana była w roku 1981 bez pozwolenia na budowę. Szopa od ul.[...] została wybudowana jesienią 1995 r. również bez pozwolenia na budowę Pismem z dnia [...].09.2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie przedmiotowego obiektu, a następnie wydał decyzję z dnia [...].10.2000 r. Znak: [...], nakazującą Panu S.W. wykonać rozbiórkę przedmiotowej metalowej wiaty. Od decyzji tej odwołanie złożył Pan S.W. , a organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].07.2000 r. Znak:[...] utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę do Sądu wniósł S.W. Skarżący stwierdził, że zadaszenie od strony ulicy[...] (tzn. od strony wschodniej budynku mieszkalnego) wybudowane zostało jako szklarnia i użytkowane było jako szklarnia do 1992 r. W 1993 r. zrobił dach i ściany z blachy trapezowej, a w 1999 r. zmienił kolor dachu poprzez jego pomalowanie i wykończył wnętrze na "sklepik". Odnośnie zadaszenia od strony północnej (tzn. od strony ulicy [...]) skarżący stwierdził, że wybudował je w 1998 r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł ojej oddalenie podnosząc, że: Do protokołu oględzin S.W. oświadczył, że wiata od strony wschodniej została "przerobiona" ze szklarni w 1998 i 1999 r. Przepis art. 28 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy. W świetle przepisu art. 29 ust. l Prawa budowlanego (w którym wymieniono obiekty zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę) budowa takiego obiektu budowlanego jak wiata czy też nawet samo zadaszenie oparte na istniejącym ogrodzeniu i istniejącym budynku wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Zatem wykonanie wszystkich elementów tworzących obecnie istniejącą wiatę wymagało w latach 1998-1999 uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a wykonanie tego obiektu bez takiej decyzji stanowi samowolę budowlaną. Przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. stanowiący podstawę prawną zaskarżonej decyzji organu l instancji mówi, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Orzeczony w decyzji organu I instancji nakaz rozbiórki elementów ewidentnie tworzących przedmiotową wiatę jest zasadny i zgodny z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § l i art. 134 § l ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono naruszenia ww. przepisów prawnych, a zatem skarga jako niezasadna nie została uwzględniona. Organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustalając na podstawie zebranych dowodów stan faktyczny sprawy. Prawidłowo ustalono, że S.W. wybudował wiatę bez pozwolenia na budowę w latach 1998 - 1999 przebudowując istniejącą uprzednio szklarnię. Fakt ten został potwierdzony przez samego skarżącego w protokole z przeprowadzonych na jego działce oględzin. W protokole (podpisanym przez skarżącego) stwierdzono, że szopa wzdłuż ulicy [...] została przerobiona ze szklarni w 1998 - 1999r., a wzdłuż ul. [...] została wybudowana jesienią 1995 r. Brak zatem podstaw aby dać wiarę twierdzeniom skarżącego podniesionym w skardze. Powyższe ustalenia obligowały organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki wiaty na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 1996r.Nr 89 poz.414 z późn. zm.) Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami).