II SA/Kr 1825/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U. M. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 sierpnia 2011 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wraz z wniesieniem skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 sierpnia 2011 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na cele realizacji budynku inwentarsko-składowego z gnojownią i zbiornikiem na gnojówkę, doprowadzeniem energii elektrycznej i wjazdem z drogi publicznej, został złożony wniosek o wstrzymanie wykonywania tej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca U. M. zawarła zarzuty dotyczące nieprawidłowości popełnionych przez organy przy wydawaniu decyzji w tej sprawie, a w szczególności nieprawidłowemu doręczeniu decyzji skarżącej jako rzekomemu pełnomocnikowi K. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest w tej sprawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej daje w skrócie P.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może - na wniosek strony skarżącej - wydać postanowienie o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia - w związku z jej wykonaniem - znacznej szkody stronie skarżącej lub też spowodowałoby to trudne do przezwyciężenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 sierpnia 2011 r. nie spełnia warunków wynikających z podanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a., które mogłyby uzasadniać wstrzymanie jej wykonania. Przede wszystkim należy podnieść, że strona skarżąca całkowicie pominęła jakiekolwiek uzasadnienie swojego żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym pozbawiła Sąd możliwości ustalenia, która z przesłanek wynikających z powołanego art. 61 P.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie tej decyzji w tej sprawie występuje. Jedną z przesłanek uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji stanowi wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno zawierać skonkretyzowanie przez stronę skarżącą okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do niej wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Takiego uzasadnienia nie ma. Tym niemniej brak podniesienia jakiegokolwiek okoliczności w tym zakresie przez stronę skarżąca nie oznacza, że a limine wniosek strony nie jest zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przeprowadził badanie akt sprawy w zakresie ewentualnego istnienia (występowania) jakichkolwiek okoliczności wskazujących na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przeprowadzonej analizy akt nie wynika jednak, aby wykonanie ww. decyzji mogło skutkować po stronie skarżącej powstaniem niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda" nie zostało odrębnie zdefiniowane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w tej sprawie podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że pod pojęciem "znaczna szkoda" chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Dotyczy to takich przypadków, w których grozi stronie utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie powoduje powstania takiej szkody. Analiza akt sprawy wskazuje, że w tej sprawie nie występuje również druga podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką jest spowodowanie przez dany akt trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie trudnych do odwrócenia skutków oznacza sytuację, w której po ewentualnym wyeliminowaniu z obrotu prawnego danej decyzji (już wykonanej lub wykonywanej) będzie można wprawdzie przywrócić stan istniejący przed jej wydaniem, ale będzie to wymagało podjęcia szeregu dodatkowych czynności, nieraz skomplikowanych. Będzie więc to możliwe, ale znacznie utrudnione i tym samym wymagające znacznego zaangażowania środków organów administracji (środków publicznych). Nie powinno przy tym budzić wątpliwości, że pod pojęciem "trudnych do odwrócenia skutków" należy również rozumieć i taką sytuację, w której należy podjąć znacznie więcej czynności celem doprowadzenia do stanu "wyjściowego" (pierwotnego) niż czynność lub czynności podejmowane w związku z zamiarem wykonania danej decyzji. Również ta przesłanka w sprawie nie zachodzi, ponieważ samo ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie pozwala na wykonywanie jakichkolwiek prac budowlanych, a dopiero późniejsze wydanie pozwolenia na budowę stanowi podstawę do podjęcia takich prac. Jednocześnie należy wyjaśnić, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia Sąd nie dokonuje jakiejkolwiek oceny zawartości skargi w odniesieniu do prawidłowości lub braku prawidłowości samej zaskarżonej decyzji (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). badanie legalności działania organu administracji dopuszczalne jest tylko w ramach rozpoznania samej skargi. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 sierpnia 2011 r. znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 20 czerwca 2011 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie ogranicza prawa strony skarżącej do ewentualnego złożenia do Sądu kolejnego wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.