II SA/Kr 1835/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr.) Sędziowie WSA Aldona Gasecka-Duda AWSA Beata Cieloch Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II S A/Kr 1835/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2000r , wydaną na podstawie art. 5 l ust.2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane(Dz.U. Nr 89 poz.414 z 1994r z późn. zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał T. P. rozbiórkę wykonanych elementów pomniejszających wysokość otworów okiennych o około 40 cm w kondygnacji pietra i doprowadzenie elewacji budynku zlokalizowanego w [...] przy ul. [...] do stanu pierwotnego. W uzasadnieniu decyzji wskazał , że w związku ze stwierdzeniem , iż inwestor wykonał roboty polegające na demontażu okien i pomniejszeniu otworów okiennych o około 40 cm w kondygnacji I piętra przedmiotowego budynku , na podstawie art.50 ust. l pkt l prawa budowlanego wstrzymano prowadzenie tych robót, a następnie w dniu [...].2000r wydano decyzję nakładającą na inwestora obowiązek przedłożenia wymaganych przepisami prawa dokumentów do dnia [...].2000r. Wobec niewykonania tych obowiązków orzeczono jak w sentencji decyzji. W odwołaniu od tej decyzji T. P. zarzucił , że decyzja jest nieprawidłowa , gdyż dokonał zgłoszenia zamiaru wymiany okien i uzyskał zgodę Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...]. Przyznał, iż nie uzyskał zgody współwłaściciela na prowadzenie przedmiotowych robót , ale była ona zbędna , gdyż budynek posiada ustalony sposób użytkowania i pierwsze piętro stanowi wyłącznie jego własność. Podniósł również , że drugi współwłaściciel nieruchomości przeprowadzał roboty bez uzyskania pozwolenia na budowę i nie spotkało się to z żadną reakcją nadzoru budowlanego. Decyzją z dnia [...] 2002r znak : [...], wydaną na podstawie art. 138 par.l pkt 2 i art. 104 kpa , [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art.51 ust.2 prawa budowlanego oraz art. 104 kpa nakazał T. P. rozbiórkę wykonanych elementów pomniejszających wysokość otworów okiennych o około 40 cm w kondygnacji I piętra budynku przy ul. [...] w [...] W uzasadnieniu decyzji wskazał , że organ I instancji w ramach prowadzonego postępowania dokonał oględzin przedmiotowego budynku w dniu [...]2000r. Podczas tej czynności stwierdzono , że T.P. w budynku przy ul. [...] w [...] w kondygnacji I piętra wyjął okna drewniane z zamiarem wstawienia 2 okien z PCV. Istniejący otwór okienny jest niższy od poprzedniego o 40 cm, pozostałe wymiary bez zmian. Ustalono również, że inwestor [...].1998r dokonał zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia modernizacji budynku przez rozburzenie pieców kaflowych i wykonaniu ekologicznej gazowej instalacji centralnego ogrzewania. Organ odwoławczy stwierdził , że przyjęty przez organ i instancji tryb postępowania z art.50 i art.51 ustawy jest prawidłowy. Niezasadnie tylko organ powołał w podstawie prawnej przepis art.51 ust.3 prawa budowlanego, który nie ma zastosowania do sytuacji w niniejszej sprawie , gdyż inwestor nie dokonał rozbiórki części obiektu a demontażu okien. Skoro inwestor nie wykonał nałożonych decyzją z dnia [...].2000r obowiązków, organ był zobligowany do wydania decyzji w trybie art.51 ust.2 prawa budowlanego , zgodnie z którym , w razie nie wykonania obowiązków o których mowa w ust.l pkt 2 , właściwy organ nakazuje w drodze decyzji zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części. W ustosunkowaniu się do zarzutów organ odwoławczy stwierdził , że dostarczenie przez zobowiązanego części dokumentów nie wyjaśnia istotnych dla sprawy okoliczności , a materiał dowody zebrany w sprawie nie wskazuje , aby inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru dokonania wymiany stolarki okiennej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję T. P. wniósł ojej uchylenie. Zarzucił, że już w dniu [...]1998r dokonał zgłoszenia modernizacji budynku , a w dniu [...].2000r ponownie wystąpił do Starostwa Powiatowego w [...] ze zgłoszeniem zamiaru zmniejszenia otworów okiennych w przedmiotowym budynku o 30 cm. Wobec braku sprzeciwu rozpoczął prace. W dniu [...] 2000r uzyskał opinię Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] , a w dniu [...].2000r - orzeczenie techniczne dotyczące prawidłowości wykonanych robót. Zgoda A. N. nie była wymagana z uwagi na określenie sposobu korzystania z nieruchomości. Skarżący podkreślił , że decyzja z dnia [...].2000r została wydana po upływie terminu dwumiesięcznego określonego w art.50 ust.4 prawa budowlanego. Nadto zarzucił , że w postępowaniu nie brała udziału jego żona , która jest współwłaścicielem nieruchomości. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , powołując się na stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...].2002r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Organ I instancji ustalenia faktyczne ograniczył do stwierdzenia , że inwestor wykonał roboty polegające na demontażu okien i pomniejszeniu otworów okiennych o około 40 cm w kondygnacji I piętra przedmiotowego budynku , że na podstawie art.50 ust. l pkt l prawa budowlanego wstrzymano prowadzenie tych robót , a następnie w dniu [...].2000r wydano decyzję nakładającą na inwestora obowiązek przedłożenia wymaganych przepisami prawa dokumentów do dnia [...].2000r. oraz , że obowiązków tych inwestor nie wykonał. Również organ II instancji nie uzupełnił ustaleń faktycznych dokonanych przez organ i instancji . Przede wszystkim nie ustalono daty wykonania przedmiotowych robót budowlanych przez inwestora. Ma to o tyle istotne znaczenie , że do skargi T. P. dołączył kserokopię ( z prezentatą Starostwa Powiatowego w [...] - [...].2000r) dokonanego zgłoszenia dotyczącego wymiany okien w przedmiotowym budynku. Strona przeciwna nie ustosunkowała się do tej okoliczności. Skoro oględzin budynku dokonano w dniu [...].2000r , niezbędnym jest ustalenie czy inwestor rozpoczął roboty budowlane przed dokonaniem tego zgłoszenia , czy po upływie 30 dni od jego złożenia w urzędzie. Organy obydwu instancji nawet nie przytoczyły treści decyzji z dnia [...] 2000r, nie ustaliły w jaki sposób inwestor wykonał nałożone tą decyzją obowiązki , jakich żądanych dokumentów nie złożył i dlaczego przedłożone przez inwestora dokumenty uznano za niewystarczające. Organ I instancji stwierdził tylko , że T. P. nie wykonał nałożonych obowiązków. Organ odwoławczy, dostrzegając, że inwestor wykonał niektóre obowiązki, ogólnikowo stwierdził, że "dostarczenie części żądanych dokumentów nie wyjaśnia istotnych dla sprawy okoliczności". Po wezwaniu organu o przedłożenie kompletnych akt administracyjnych , przy piśmie z dnia [...].2006r doręczono brakującą część akt organu i instancji. Znajduje się w nich pismo A. N. z dnia [...].2000r (bez prezentaty urzędu) , w którym informuje o przeprowadzanym przez T. P. remoncie , polegającym m.in. na wymianie okien ze zmianą ich wymiarów. Na karcie 2 akt zalega pismo organu z dnia [...].2000r skierowane do stron z zawiadomieniem o wizji lokalnej w dniu [...].2000r. Bezpośrednio za dowodami doręczenia tego zawiadomienia znajduje się protokół oględzin z dnia [...].2000r, a następnie postanowienie o wstrzymaniu z dnia [...].2000r. Jak wynika z karty 11 akt administracyjnych, [...].2000r skierowano do stron wezwanie na rozprawę na dzień [...].2000r. W aktach brak jest protokołu rozprawy, znajduje się jedynie notatka służbowa spisana w dniu [...] 2000r. Powyższe narusza przepis art.67 § l i 2 kpa, stanowiący ,że organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie. W szczególności sporządza się protokół rozprawy. Nie można uznać odręcznych notatek pracowników organu za dowody w sprawie. Możliwość sporządzenia adnotacji z czynności organu, przewidziana w art. 72 k.p.a., nie może dotyczyć ustaleń istotnych dla sprawy. Mogą to być bieżące adnotacje, pomocne wprawdzie przy rozpatrywaniu sprawy, jednakże nie obejmujące ustaleń, od których jej rozstrzygnięcie zależy lub może zależeć. Ustalenia istotne dla sprawy powinny więc spełniać warunki określone w art. 67 i nast. k.p.a. Wobec powyższego uznać należy , że zaskarżona decyzja narusza przepis art.7 , art.77 i art. 107 kpa , w sposób , który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Nadto stwierdzić należy , że jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy kserokopii aktu notarialnego z dnia [...].1987r, udział w przedmiotowej nieruchomości wynoszący 1/3 został nabyty przez T. P. i jego żonę H. P. H. P. nie była stroną przedmiotowego postępowania. Stosownie do treści art. 145 § l pkt b i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach nie orzeczono w oparciu o przepis art.209 i 210 ustawy , gdyż skarżący reprezentowany przez radcę prawnego nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów.