II SA/Kr 185/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Krystyna Daniel Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej A. Spółka z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 23 września 2005 r. nr: [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego p.n.: "Budowa budynku handlowo - usługowego z biurami i częścią hotelową wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] - zainwestowanie kubaturowe oraz na działkach nr [...], [...] obr. [...] - infrastruktura techniczna i wjazdy przy ul. [...] i ul. [...] w K.". W dniu 30 maja 2012 r. do Prezydenta Miasta K. wpłynął wniosek "A" Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w K. o wyjaśnienie, czy w zakresie usług określonych przedmiotową decyzją, mieszczą się usługi medyczne. Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 19 lipca 2012 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wyjaśnił wątpliwości co do treści ww. decyzji z dnia 23 września 2005 r. i wskazał, że w koncepcji urbanistyczno - architektonicznej planowanej inwestycji stanowiącej uzupełnienie do wniosku S. P. z dnia 14 czerwca 2002r. widnieje następująca informacja:: "(...)Program funkcjonalny: – piwnice - miejsca postojowe, pomieszczenia techniczne – parter — lokal usługowy — komercyjny: bank, salon samochodowy itp. – I piętro - handel, ekspozycja – II piętro - handel, ekspozycja – III piętro - centrum biznesu i zarządzania: pokoje biurowe – IV piętro - centrum szkoleniowo - dydaktyczne – V piętro - gastronomia – VI piętro -pokoje hotelowe – VII piętro - apartamenty". Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła "A" Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w K., zarzucając: 1) brak merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości treści decyzji będącej przedmiotem wniosku, ponieważ nie wyjaśniono, czy w zakresie usług wskazanych w decyzji mieszczą się usługi medyczne; 2) wydanie negatywnego rozstrzygnięcia poprzez odwołanie się do elementów zawartych w bliżej nieokreślonej koncepcji urbanistyczno - architektonicznej, w której wnioskodawca przykładowo wskazuje usługi, które mogą być wykonywane w budynku, nie zamykając jednakże tego katalogu, ponieważ po wykazie usług znajduje się "itp."; 3) art. 7 w związku z art. 77 kpa poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i niepodjęcie wszystkich kroków zmierzających do załatwienia sprawy; 4) art. 107 § 1 i 3 kpa w związku z art. 126 kpa polegające na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego, świadczącego w szczególności o tym, w jaki sposób wątpliwości zostały wyjaśnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 22 listopada 2012 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105, art. 126, art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie I instancji w całości. Kolegium wskazało, że decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 23 września 2005 r. dla ww. zamierzenia inwestycyjnego była ważna do dnia 31 grudnia 2006 r. Ponadto z oświadczenia strony wnoszącej zażalenie wynikało, że na podstawie tej decyzji wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę. Dlatego w ocenie Kolegium aktualnie brak jest w obrocie prawnym decyzji administracyjnej, której treść mogłaby podlegać wyjaśnieniu, a więc postępowanie zażaleniowe należało umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość o charakterze przedmiotowym. Skargę na postanowienie SKO w [...] wniosła "A" Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w K., zarzucając naruszenie: 1) art.138 i 105 kpa przez jego niewłaściwe zastosowanie; 2) art. 6 i 7 w związku z art. 77 kpa; 3) art. 136 kpa. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że udzielenie pozwolenia na budowę na podstawie ww. decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wyklucza bezprzedmiotowość postępowania o wyjaśnienie treści decyzji wzizt. Ponadto zarzucono, że w sentencji zaskarżonego postanowienia umorzono postępowanie przed organem I instancji, a w uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że umorzeniu podlega postępowanie zażaleniowe. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Jeżeli zaś sąd nie stwierdzi tego rodzaju naruszeń prawa, oddala skargę. Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Przepis art. 105 § 1 kpa stanowi, że, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Oczywistym wnioskiem wypływającym z treści przytoczonego przepisu jest to, że przesłanką umorzenia postępowania administracyjnego jest stwierdzenie, że zniknął jego przedmiot. W niniejszej sprawie kontroli Sądu podlegało postanowienie, którego przedmiotem było wyjaśnienie treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 23 września 2005 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Art. 113 § 2 kpa stanowi, że organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Zatem przesłanką umorzenia postępowania w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji wzizt byłoby wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu wyjaśnienia, czyli decyzji wzizt objętej wnioskiem o wyjaśnienie. Bezspornym jest, że decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 23 września 2005 r. utraciła ważność z dniem 31 grudnia 2006 r. Utrata ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oznacza (a dokładniej - oznaczała), że podmiot, który uzyskał taką decyzję, nie może wykorzystać tej decyzji do uzyskania pozwolenia na budowę. Jeżeli jednak na podstawie danej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w okresie jej ważności wydane zostało pozwolenie na budowę, to późniejszy upływ ważności decyzji wzizt nie oznacza, że decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego. W takiej bowiem sytuacji treść decyzji wzizt miała wpływ na pozwolenie na budowę i może mieć znaczenie przy kontroli prawidłowości takiego pozwolenia na budowę np. w ramach tzw. trybów nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji). Rozstrzygnięcia zawarte w takiej decyzji będą więc miały znaczenie dla badania okoliczności zaistniałych w okresie obowiązywania decyzji. Dlatego za błędne Sąd uznał stanowisko organu odwoławczego, że postępowanie w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji wzizt objętej wnioskiem strony skarżącej było bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Upłynął bowiem termin ważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 23 września 2005 r. i decyzja nie może aktualnie stanowić podstawy do ubiegania się o pozwolenie na budowę, lecz nie zmienia to faktu, że decyzja z dnia 23 września 2005 r. stanowiła podstawę do wydania pozwolenia na budowę, a więc nie została wyeliminowana z obiegu prawnego. To zaś prowadzi do wniosku, że treść decyzji może podlegać wyjaśnianiu w trybie art. 113 § 2 kpa, tym bardziej, że "wyjaśnienie treści decyzji przez organ wywołuje ten skutek, że decyzja już od daty jej wydania posiada treść nadaną jej przez organ dokonujący wyjaśnienia. Jest to skutek ex tunc, a to powoduje, że w zakresie, w jakim chodzi o wykonanie decyzji i korzystanie z uprawnień z niej płynących, wyjaśnienie wątpliwości co do jej treści mieć będzie cechy elementu trwale złączonego z decyzją" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 maja 2011 r. sygn. akt I GSK 240/10 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem organ odwoławczy naruszył art. 105 § 1 kpa w związku z art. 113 § 2 kpa, uznając, że bezprzedmiotowe jest wyjaśnianie treści decyzji wzizt tylko z tego powodu, że decyzja ta utraciła ważność. To zaś naruszenie przepisów postępowania niewątpliwie miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało brakiem merytorycznego rozpatrzenia złożonego wniosku o wyjaśnienie treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 23 września 2005 r. Dlatego przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ zobowiązany będzie uwzględnić wykładnię przepisów przedstawioną powyżej, rozpatrzyć wniosek "A" Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w K., a następnie wydać rozstrzygnięcie zawierające wszystkie wymagane przez art. 107 § 3 kpa elementy uzasadnienia. Ponadto w skardze zasadnie wskazano na rozbieżność pomiędzy sentencją zaskarżonego postanowienia (umorzenie postępowania przed organem I instancji), a uzasadnieniem tego postanowienia (umorzenie postępowania zażaleniowego), jednakże w ocenie Sądu uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art.. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 psa, zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę odpowiadającą uiszczonemu wpisowi od skargi.