II SA/Kr 186/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej Kraków na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 29 listopada 2013 r., znak: WS-VI.7570.1.134.2013.EJ w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania administracyjnego postanawia: sprostować uzasadnienie wyroku z dnia 11 kwietnia 2014 r. w ten sposób, że na końcu strony 10 uzasadnienia po słowach: "Zdaniem Sądu nie ma" dodać słowa: "zatem żadnej bezpośredniej relacji pomiędzy art. 22 specustawy i art. 3 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego a art. 262 KPA – gdyż przepisy te regulują zupełnie inne materie. Sąd podziela w pełni stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 15 czerwca 2011r. sygn. OSK 1547/10, zgodnie z którym "odstępstwo od zasady ogólnej, określającej, na kim spoczywa obowiązek ponoszenia kosztów postępowania". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia (postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. II OSK 260/10, LEX nr 992532). Uzasadnienie podpisane przez skład orzekający oraz doręczone stronom postępowania zostało błędnie wydrukowane. Jak bowiem wynika z wersji elektronicznej uzasadnienia, będącej w posiadaniu sędziego sprawozdawcy, w sposób omyłkowy usunięto z niego fragment tekstu. Na skutek powyższej oczywistej omyłki brak spójności logicznej i stylistycznej w uzasadnieniu. Z tego względu należało sprostować uzasadnienie poprzez dodanie do niego brakującej części tekstu. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 powołanej wyżej ustawy.