II SA/Kr 1863/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2005 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2002r., Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia skargę odrzucić Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga do sądu administracyjnego służy na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie oraz na postanowienia rozstrzygające co do istoty sprawy. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w kpa. Katalog ten jest zamknięty i nie znajduje się w nim postanowienie uznającego zażalenie strony na bezczynność organu za zasadne i wyznaczające dodatkowy termin do załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarżący - A.C. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...].06.2002 Nr [...], w którym SKO uznało jego zażalenie na bezczynność MOPR w K. za zasadne i wyznaczyło dodatkowy termin do załatwienie sprawy udzielenia pomocy finansowej na remont łazienki oraz zakup okularów. W uzasadnieniu SKO wskazało na bezczynność MOPR, który nie odpowiedział na pismo A.C. i nie załatwił sprawy dotyczącej remontu łazienki i okularów w terminie przewidzianym a art. 35 kpa. Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie znajduje się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.