II SA/Kr 187/17
WyrokWSA w Krakowie2017-06-22
Skład orzekający: Magda Froncisz, Jacek Bursa, Małgorzata Łoboz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym, polegający na niedoręczeniu decyzji nowo powołanemu zarządowi wspólnoty mieszkaniowej, nastąpił bez winy strony, jeśli osoba reprezentująca poprzedni zarząd odebrała korespondencję skierowaną do innego podmiotu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że brak udziału wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie nastąpił z jej winy. Organ I instancji nie dopełnił obowiązku ustalenia kręgu stron i prawidłowego skierowania korespondencji. Osoba reprezentująca poprzedni zarząd wspólnoty, odbierając korespondencję skierowaną do spółki, nie miała obowiązku domniemywać, że organ działa niezgodnie z prawem i nie zawiadamia innych stron postępowania. W związku z tym, Wojewoda powinien rozpoznać odwołanie wspólnoty, przyjmując, że strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę, wskazując na brak udziału w pierwotnym postępowaniu. Organ I instancji wznowił postępowanie, ale stwierdził, że mimo wady formalnej, decyzja mogłaby być taka sama. Wojewoda uchylił decyzję organu I instancji i odmówił uchylenia pierwotnej decyzji, uznając, że brak udziału wspólnoty w postępowaniu był zawiniony. Sąd administracyjny uznał skargę wspólnoty za zasadną, uchylając decyzję Wojewody.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej w K. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Prezydent Miasta K. , po wznowieniu postępowania, decyzją z 28.01.2016 r. znak: [...] , orzekł o wydaniu z naruszeniem prawa decyzji Prezydenta Miasta K. z 3.03.2015 Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego pn: budynek mieszkalny wielorodzinny z garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi: wod.-kan., c.o., c.w.u., wymiennikownią, elektryczną, wentylacją mechaniczną wraz z droga wewnętrzną, na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.
W uzasadnieniu wskazano, iż pismem z 31.8.2015 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. złożyła wniosek o wznowienie postępowania. Jako przesłankę uzasadniającą wznowienie, wskazany został art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. brak udziału wnioskodawców w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z 3.03.2015 Nr [...]. Organ I instancji, po ustaleniu, że wnioskodawcy dochowali terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa, postanowieniem z 4.12.2015 r. wznowił postępowanie, a następnie stwierdził, że wspólnota mieszkaniowa powstała w dniu 15.12.2014 r. tj. w dniu zawarcia pierwszych umów, na mocy których przeniesiono własność pierwszych lokali w budynkach posadowionych na terenie, znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji tj. pomiędzy spółką [...] sp. z o.o. (inwestorem), a nowymi właścicielami w budynkach przy ul. [...] w K . Ponadto w dniu 22.12.2014 do sądu wieczystoksięgowego wpłynął wniosek o dokonaniu wpisu o utworzeniu wspólnoty mieszkaniowej. Wpisu dokonano w dniu 18.02.2015 r. Organ I instancji uznał więc, że wnioskodawca tj. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. , będąc stroną postępowania, bez własnej winy nie brała w nim udziału i tym samym potwierdzona została przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Oceniono jednak, że przepisy prawa materialnego pozwalają uznać, że w sprawie, pomimo wady formalnej, zapadłaby decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej.
Od decyzji tej odwołała się Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. zarzucając, że w sprawie nie zapadłaby taka sama decyzja, bowiem zaprojektowana inwestycja jest niezgodna z decyzją o warunkach zabudowy z 24.08.2012 r. w zakresie szerokości elewacji frontowej, wysokości attyki od strony wschodniej. Zarzucono ponadto, że projekt zagospodarowania został wykonany na nieaktualnej mapie, bowiem nastąpiły zmiany w zagospodarowaniu terenu, w tym między innymi w zakresie inwestycji drogowych i infrastrukturalnych, która ponadto nie jest wykonana w skali 1 :500, pomimo takiego zapisu w tabelce rysunku, co skutkuje niezgodnością pokazanych odległości między budynkami i wykonanymi na tej podstawie analizami przesłaniania i zacieniania, Zgłoszono zastrzeżenia dotyczące wykonanej analizy w zakresie spełnienia wymogów § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, braku spójności pomiędzy poszczególnymi częściami projektu budowlanego w zakresie wymiarów i odległości, wskazano ponadto na brak rozwiązania w projekcie budowlanym sposobu odprowadzenia wód opadowych, oraz wadliwie zaprojektowaną drogę pożarowa. Wskazano również na niekompletność dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, brak decyzji na wycinkę drzew, których istnienie na działce wynika z decyzji o warunkach zabudowy, zakwestionowano również zbyt małą ilość miejsc postojowych.
Wojewoda [...] decyzją z dnia 25 listopada 2016r. nr [...] , na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2016.290 - ze zmianami) i art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa orzekł o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej z 3.03.2015 Nr [...] , gdyż stwierdzono brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa. W uzasadnieniu wskazano, iż nie potwierdziła się przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Jak wynika z dokumentów sprawy zakończonych decyzją Prezydenta Miasta K. z 3.03.2015, inwestor wnioskiem 18.07.2014 r. wystąpił o pozwolenie na budowę. Organ I instancji zawiadomieniem z 4.02.2015 r. poinformował strony postępowania o wszczęciu postępowania, kierując je między innymi do [...] sp. z o.o. Korespondencja została odebrana w dniu 9.02.2015 r. przez J.G. , który w tym czasie pełnił funkcję zarządu wspólnoty mieszkaniowej. Decyzja z 3.03.2015 również została skierowana do [...] sp. z o.o. i została odebrana w dniu 9.03.2015 r. przez M.G. . Jak wynika z przekazanych przez wnioskodawcę dokumentów, w dniu 6.02.2015r. uchwałą nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. odwołany został dotychczasowy zarząd (J.G. ), a uchwałą nr [...] z tego samego dnia powołano nowy zarząd: T.M. , L.S. i K.D. . Ponieważ uchwały nie uzyskały wymaganej ilości głosów na zebraniu wspólnoty, pozostałą ilość głosów zebrano w ramach indywidualnego zbierania głosów. Zawiadomienie o podjętych uchwałach przekazano do zainteresowanych w dniu 17.02.2015 r. Ten dzień organ odwoławczy uznał, jako dzień podjęcia uchwał dotyczących między innymi zmiany osób reprezentujących wspólnotę mieszkaniową budynków. W ocenie organu odwoławczego zawiadomienie z 4.02.2016 r. o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, zostało skierowane i doręczone w sposób prawidłowy do osoby reprezentującej Wspólnotę Mieszkaniowa [...] w K. , bowiem w dacie jego wydania i doręczenia, wspólnotę mieszkaniową reprezentował J.G. . Natomiast w odniesieniu do decyzji z 3.03.2015 r. należy uznać, że nie została ona ani skierowana ani doręczona do wspólnoty mieszkaniowej, bowiem w dacie wydania decyzji wspólnota mieszkaniowa była reprezentowana przez inny skład osobowy zarządu. W tej sytuacji dopuszczalne jest uznanie, że w tej części postępowania Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. nie uczestniczyła. Ustalenie to jednak jest niewystarczające do uznania, że potwierdzona została przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, bowiem ustalenia również wymaga czy zaistnienie tej okoliczności nie nastąpiło z winy strony. Jak wynika z dokumentów sprawy tj. treści uchwał podjętych przez wspólnotę mieszkaniową, J.G. , pełnił funkcję członka zarządu wspólnoty i jednocześnie (jak wynika z [...] ) był upoważniony do reprezentacji [...] sp. z o.o. sp.k. Zasadą działania zarządu wspólnoty jest ciągłość kierowania sprawami wspólnoty mieszkaniowej tzn. przekazywanie zarówno informacji jak i dokumentów zgromadzonych w trakcie pełnienia funkcji przez zarząd, które dotyczą całej wspólnoty. Jak należy domniemywać J.G. nie przekazał informacji o toczącym się postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę na sąsiedniej nieruchomości i nie powiadomił organu administracji o zmianę składu zarządu, pomimo jak wynika z przekazanych dokumentów (kopia maiła) [...] sp.z o.o. s.k. zostały poinformowane o podjętych uchwałach, między innymi o odwołaniu zarządu i powołaniu nowego składu zarządu. W tej sytuacji nie można uznać, że brak uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym, polegający na niedoręczeniu decyzji nowo powołanemu składowi zarządu i tym samym wspólnocie mieszkaniowej, którą on reprezentuje (art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali), nastąpiło bez winy wnioskodawcy (wspólnoty mieszkaniowej). Na powyższą ocenę nie może wpływać okoliczność związana z brakiem komunikacji pomiędzy starym i nowym zarządem wspólnoty. Uznać należy, że osoba zobowiązana do reprezentowania wspólnoty powinna podejmować wszelkie kroki zmierzające do ochrony interesów wspólnoty, w tym jej interesów w ramach postępowania administracyjnego jej dotyczących. Brak powiadomienia organu administracji prowadzącego postępowanie, w którym stroną postępowania jest wspólnota mieszkaniowa, stanowi zaniedbanie osoby ją reprezentującej. Zaniechanie to obciąża Wspólnotę Mieszkaniową [...] w K. czego skutkiem jest uznanie, że brak uczestniczenia w postępowaniu nastąpił z winy wnioskodawcy. W takiej sytuacji organ winien wydać decyzję, o której mowa w art. 151 § 1 pkt 1 kpa W odpowiedzi na zgłaszane w odwołaniu zarzuty dotyczące poprawności projektu budowlanego, czy też kompletności materiału dowodowego podano, że w związku z ustaleniem, że nie potwierdziła się przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa, zagadnienia wskazywane w odwołaniu nie mogą być przedmiotem oceny organu w postępowaniu. Decyzja o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej nie stanowi rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.). Wydanie tej decyzji jest bowiem następstwem ustalenia przez organ braku podstaw wznowieniowych, co wyłącza dopuszczalność rozstrzygania o istocie sprawy. Ustalenie to pozbawia bowiem organ możliwości przystąpienia do oceny decyzji dotychczasowej, a w szczególności oceny, czy zapadła ona z naruszeniem prawa - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 768/09 LEX nr 597846. Ponieważ w ocenie organu odwoławczego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania merytorycznego orzeczenia i sprawa nie wymaga zgromadzenia żadnych dodatkowych dowodów, związanych z oceną istnienia okoliczności o których mowa w art. 145 § 1 kpa, brak jest zasadności uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia tylko z powodu odmiennej oceny tych dowodów, jak i formy zakończenia wznowionego postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. zarzucając naruszenie:
- art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez jego: błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że nie dochodzi do sytuacji, w której strona bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu, gdy brak udziału strony dotyczył tylko niektórych etapów postępowania, błędną wykładnię pojęcia "winy strony", polegającą na przyjęciu, że zawinieniem strony będącej jednostką organizacyjną jest brak przekazania przez członka jej zarządu informacji o postępowaniu jego następcom na stanowisku zarządu, w sytuacji gdy wiedzę o postępowaniu ów członek zarządu uzyskał z korespondencji do innego podmiotu, niż ta jednostka organizacyjna, która jako strona postępowania nie brała w nim udziału;
- art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez ich zastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji Organu I instancji i odmowę uchylenia decyzji dotychczasowej z 3.3.2015 r., a to po błędnej ocenie Wojewody [...] zastosowania przez organ I instancji przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wyrażającej się w niewłaściwym uznaniu, iż nie potwierdziła się w nin. sprawie przesłanka wznowienia postępowania polegająca na tym, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, podczas gdy:
a) organ I instancji zaniechał skierowania (zob. rozdzielnik decyzji) oraz doręczenia decyzji z 3.3.2015 r. stronie postępowania - Wspólnocie Mieszkaniowej [...] , podczas gdy w dacie wydanie decyzji, wspólnota mieszkaniowa już istniała, i w konsekwencji Organ I instancji nie dopełnił ciążącego obowiązku badania (aktualizowania) z urzędu kręgu stron postępowania, w skutek czego organ l instancji naruszył przepis art. 10 § 1 i art. 109 § 1 k.p.a., nakładający na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz doręczenia stronie decyzji, co doprowadziło do pozbawienia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] bez własnej winy możliwości działania w postępowaniu, natomiast zarzut niedziałania bez własnej winy w postępowaniu może dotyczyć albo całości albo jedynie części postępowania administracyjnego, a zatem również etapu wydania i doręczenia decyzji administracyjnej.
b) Organ I instancji zaniechał zawiadomienia stron postępowania - Wspólnoty Mieszkaniowej [...] oraz mieszkańców znajdujących się na obszarze oddziaływania obiektu o wszczęciu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zamierzeniu inwestycyjnemu przy ul. [...] w K. , ograniczając się jednocześnie do zawiadomienia wyłącznie spółki [...] Sp. z o.o., podczas gdy w dacie zawiadomienia o wszczęciu postępowania na obszarze oddziaływania obiektu znajdowali się mieszkańcy (nabywcy lokali od spółki [...] Sp. z o.o.) oraz istniała już Wspólnota Mieszkaniowa [...] , w związku z czym należy uznać, iż Organ I instancji zaniechał ciążącego na Nim obowiązku badania (aktualizowania) z urzędu kręgu stron postępowania, bowiem zawiadomiona o wszczęciu postępowania spółka [...] Sp. z o.o. nie była wówczas jedyną stroną postępowania, wskutek czego Organ I instancji naruszył przepis art. 10 § 1 w zw. z art. 61 § 4 k.p.a., nakładający na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż zawiadomienie o wszczęciu postępowania kierowane do spółki [...] Sp. z o.o. odebrał, będący również członkiem zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] J.G. , skoro zawiadomienie nie było kierowane do skarżącej Wspólnoty, wobec czego J.G. nie był zobowiązany przekazywać skarżącej Wspólnocie pism czy informacji niekierowanych do niej i tego nie uczynił, co więcej działanie polegające na przekazaniu pisma wspólnocie naruszałoby reguły postępowania z korespondencją, bowiem pismo adresowane było do spółki, a nie do wspólnoty mieszkaniowej;
c) Organ II instancji bezpodstawnie przyjął, że na osobie sprawującej zarząd we Wspólnocie Mieszkaniowej [...] ciążył obowiązek zawiadomienia Organu I instancji o zmianie składu osobowego zarządu skarżącej wspólnoty, podczas gdy żaden przepis postępowania administracyjnego nie nakłada na stronę takiego obowiązku, w konsekwencji Organ II instancji bezzasadnie przerzucił na Wspólnotę Mieszkaniową [...] odpowiedzialność, w tym ujemne konsekwencje procesowe braku wiedzy późniejszego zarządu skarżącej wspólnoty o toczącym się postępowaniu i dopuścił się naruszenia opisanego na wstępie art 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez nieprawidłową wykładnię pojęcia winy strony
d) Organ I instancji zaniechał powiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów materiałów oraz zgłoszonych żądań, czym naruszył zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, w konsekwencji doprowadzając do pozbawienia strony bez własnej winy możliwości działania w postępowaniu.
W uzasadnieniu podkreślono, iż skarżąca nie została prawidłowo dopuszczona do udziału w postępowaniu w którym wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, organ I instancji winien z urzędu ustalić krąg stron i prawidłowo skierować do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania, o zapoznaniu z aktami, możności zgłaszania zastrzeżeń, jak i decyzje. Gdyby organ uczynił temu zadość do projektu budowlanego zgłoszone zostałyby liczne zastrzeżenia.
W oparciu o to wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Uczestnik postępowania [...] sp. k. w K. wniosła o oddalenie skargi podnosząc, iż brak udziału skarżącej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę nastąpił z jej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że jak wynika z akt administracyjnych i bezspornego w tym zakresie stanowiska stron, w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta Miasta K. z 3.03.2015 Nr [...] , stronie skarżącej przysługiwał przymiot strony, oraz że w toku tego postępowania żadna korespondencja, w tym w/w decyzja nie były do strony skarżącej kierowane. Nie była ona bowiem traktowana przez organ jako strona tego postępowania. Nie budzi zatem wątpliwości, że podmiot któremu w w/w postępowaniu przymiot strony przysługiwał, w postępowaniu tym w ogóle nie brał udziału. Istota problemu sprowadza się do oceny, czy brak udziału strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę był przez nią zawiniony, czy też niezawiniony. Organ II instancji, z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji wyraził pogląd, że brak udziału w postępowaniu był przez stronę skarżącą zawiniony. Z poglądem tym nie można się jednak zgodzić.
Podkreślić należy, że ustalenie kręgu stron określonego postępowania administracyjnego, jest podstawowym obowiązkiem organu, który to obowiązek w przedmiotowym wypadku nie został przez organ I instancji wypełniony. Brak też podstaw, co słusznie zarzuca strona skarżąca, aby na stronę przerzucać skutki takiego zaniedbania. Jest bowiem oczywiste, że skoro strona nic o postępowaniu nie wiedziała, to się do niego sama zgłosić nie mogła.
Również argumenty organu w kwestii braku komunikacji pomiędzy starym i nowym zarządem strony skarżącej - Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. nie są trafne. Tę część rozważań należy zacząć od przypomnienia, że stroną postępowania o pozwolenie na budowę nie był J.G. jako osoba fizyczna, lecz dwa całkowicie odrębne i niezależne od siebie podmioty, tj. [...] Sp. z o.o. oraz (w sensie materialnym) strona skarżąca - Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. , które to podmioty miały też różne siedziby i adresy. Natomiast J.G. , w spółce [...] Sp. z o.o. był osobą uprawnioną do jej reprezentacji, a we Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w K. , na pewnym odcinku czasu pełnił równolegle funkcję jej zarządu. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania o pozwolenie na budowę, na co powołuje się organ, skierowane było nie do J.G. , lecz do spółki [...] Sp. z o.o., na adres tej spółki i zostało odebrane przez osobę uprawnioną do jej reprezentacji tj. J.G. . Nie było ono zatem kierowane imiennie do J.G. , ani do Wspólnoty, lecz do innego w stosunku do niej podmiotu i na inny adres niż adres Wspólnoty. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do przyjęcia, że w sytuacji kiedy J.G. jako osoba uprawniona do reprezentacji spółki [...] Sp. z o.o. odebrał skierowane do niej zawiadomienie, to był obowiązany poinformować o tym nowy zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. , a zaniechanie w tym zakresie pozwala przypisać winę za brak udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę Wspólnocie. Podkreślić w tym miejscu należy, że J.G. odbierając zawiadomienie skierowane do spółki [...] Sp. z o.o., w ogóle nie musiał obejmować swoją świadomością faktu, że inny podmiot, który powinien być stroną wszczynanego postępowania tj. Wspólnota nie jest o nim zawiadomiony. Uwzględniając treść art. 6 kpa, art. 8 kpa, czy art. 9 kpa należy wyrazić pogląd, że wręcz powinien przyjąć, że o postępowaniu zawiadamiane są wszystkie strony, którym taki przymiot przysługuje, w tym Wspólnota.
Nie są również trafne poglądy organu, co do daty odwołania J.G. z funkcji zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. , przy czym ta kwestia nie ma już charakteru decydującego. Przypomnieć przy tym należy, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania skierowane do spółki [...] Sp. z o.o., J.G. odebrał 3 dni po zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. , na którym rozpoczęto procedurę odwołania go z funkcji zarządu Wspólnoty, tj. podjęto uchwałę o jego odwołaniu i powołaniu nowego zarządu. Uchwała ta była podjęta w wyniku głosów oddanych częściowo na zebraniu, a częściowo w drodze indywidualnego ich zbierania. W związku z tym, organ stanął na stanowisku, że była ona podjęta w dniu zawiadomienia o nich zainteresowanych tj. w dniu 17.02.2015 roku. Stanowisko to jest jednak błędne. Art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, stanowi o obowiązku powiadomienia na piśmie właścicieli lokali, o treści uchwały, która została podjęta z udziałem głosów zebranych indywidualnie. Z przepisu tego nie można natomiast wyciągać wniosku, że dopiero z chwilą zawiadomienia następuje podjęcie uchwały. Z poglądów doktryny do art. 23 ustawy o własności lokali wynika jednoznacznie, że kwestia powiadomienia dotyczy po pierwsze właścicieli lokali, a zaniedbania w tym względzie mają jedynie wpływ na bieg terminu do zaskarżenia uchwały. W przypadku podejmowania uchwał w tzw. trybie mieszanym, uchwała jest podjęta z chwilą kiedy zagłosuje za nią większość głosów, co do zasady liczona według wielkości udziałów. Z powyższego wynika, że również pogląd organu co do daty podjęcia uchwały o odwołaniu J.G. z funkcji zarządu Wspólnoty jest błędny. Niewykluczone przy tym (organ tego nie ustalił), że w chwili odbioru przesyłki kierowanej do spółki [...] Sp. z o.o., J.G. formalnie nie pełnił już funkcji zarządu Wspólnoty.
Konkludując należy wskazać, że w świetle powyżej wskazanych faktów oraz poglądów, brak jest podstaw aby Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w K. przypisać winę w braku jej udziału w przedmiotowym postępowaniu o pozwolenie na budowę.
Brak bowiem jakichkolwiek podstaw do wyrażenia stanowiska, aby J.G. odbierając korespondencję o wszczęciu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę kierowaną do spółki [...] Sp. z o.o., miał obowiązek domniemywać, że organ administracji publicznej działa niezgodnie z prawem i nie zawiadamia o tym postępowaniu innej strony postępowania tj. Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. , a co za tym idzie aby miał obowiązek zawiadomić o toczącym się postępowaniu nowy zarząd Wspólnoty, którą wcześniej reprezentował.
Uwzględniając powyższe, w ponownym postępowaniu Wojewoda [...] rozpozna odwołanie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K . wniesione od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 28.01.2016 r. znak: [...] , przyjmując jako wiążący pogląd, że w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zakończonym decyzją Prezydenta Miasta K. z 3.03.2015r. Nr [...] , strona skarżąca nie brała udziału bez własnej winy.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w/w ustawy, zasądzając zwrot wpisu w wysokości 500 zł, 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokackiego i 17 zł tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło