II SA/Kr 1871/00

Sygn. akt. II SA/Kr 1871/ 00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr) WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004r sprawy ze skargi H.G. na decyzję Wojewody [....] z dnia 28 czerwca 2000r, Nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I uchyla zaskarżoną decyzję , II zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącej H.G. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II S A/Kr 1871/00 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28.02.2000r , wydaną na podstawie art.28 , art.34 ust. l i 4, art.36 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./, po rozpatrzeniu wniosku inwestorów U.G. i J.G. , Starosta C. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na parceli nr [....] w T., wraz z infrastrukturą techniczną . W uzasadnieniu wskazano , inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedstawiając niezbędne dokumenty tj. pozytywną decyzję Burmistrza Miasta T. o wzizt , mapę geodezyjną do celów projektowych , protokół ZUDP z dnia [....] .02.2000r , zapewnienia odbioru ścieków , dostawy wody i energii, projekt budowlany oraz potwierdzenie własności parcel nr nr [....] oraz współwłasności parceli /udział 1/4/ w parceli nr [....] , przy czym parcele nr nr [....] stanowią drogę dojazdową. W odniesieniu do zarzutów H.G. , których przedmiotem był nieprawidłowy dojazd do parceli inwestorów , organ stwierdził w czasie wizji lokalnej w dniu [....].02.2000r , że droga ta w najszerszym miejscu ma 3,20 m , a w najwęższym - 3,02 m. Zarzuty R.B. i B.B. , uzależniające wyrażenie zgody na przedmiotową budowę od udostępnienia im podłączenia budynku nr [....] do kanalizacji przebiegającej przez nieruchomość nr [....] oraz zgody na ogrodzenie parcel, winne być załatwione w postępowaniu cywilnym. W odwołaniu od tej decyzji H.G. zarzuciła , że wbrew ustaleniom organu , szerokość drogi dojazdowej do działki inwestorów na wysokości budynku mieszkalnego nr [....] wynosi 2,80 m i nie jest możliwe jej poszerzenie bez rozstrzygnięć sądowych. Zgodnie z ustawą Prawo budowlane - § 14 ust. 1 i 2 , droga dojazdowa do zespołu budynków winna wynosić 5,0 m. W chwili obecnej droga ta prowadzi do 3 budynków mieszkalnych, Wydawanie pozwolenia na budowę kolejnego budynku, bez wcześniejszych rozwiązań mających na celu poszerzenie drogi, doprowadzi do znacznego pogorszenia już złego dojazdu. Decyzją z dnia 28 czerwca 2000r znak: [....] , na podstawie art.81 ust.1 pkt 2 i art.82 ust.3 prawa budowlanego i art.138 § 1 pkt 1 kpa, Wojewoda [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że, sprawdzono zgodność projektu zagospodarowania działki z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń oraz wykonanie projektu przez osobę uprawnioną. Organ odwoławczy stwierdził , że stosownie do przepisu § 14 ust. l rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie , do działki budowlanej oraz do budynku i rządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej , odpowiednie do przeznaczenia i sposobu użytkowania , a szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Projektowany budynek ma być wzniesiony na działce nr [....] , która jest już zabudowana budynkiem mieszkalnym i do którego prowadzi dojazd o szerokości od 3,02 do 3,20 m , urządzony na działkach nr nr [....]. Spełniony został warunek zawarty w cytowanym przepisie. Nie ma przesłanek aby zabudowę działki nr [....] uznać jako zespół budynków jednorodzinnych, co skutkowałoby obowiązkiem zapewnienia dojazdu o szerokości co najmniej 5m. Brak jest podstaw materialnoprawnych do uzależnienia budowy domu na działce nr [....] od uprzedniego wykonania przebudowy tego dojazdu. Warunku takiego nie formułuje również decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Z kolei jak wynika z akt sprawy, szerokość dojazdu ustalona została w czasie oględzin i na podstawie dokumentów geodezyjnych, tak więc brak podstaw do kwestionowania tych ustaleń. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję H.G. podtrzymała zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Dodała, że skoro projektowany budynek będzie czwartym, do którego prowadzić będzie przedmiotowy dojazd, można o istniejącej zabudowie powiedzieć, że jest zespołem budynków. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych iustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Treść art.35 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji była następująca : przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego , brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem . Znajdująca się w aktach decyzja wzizt z dnia 20.10.1999r nie zawiera załącznika graficznego , o którym mowa w decyzji. Podnieść również należy , że zgodnie z treścią art.34 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Organ nie wypowiedział się, czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia warunek z punktu III.3 decyzji wzizt , nakazujący zachowanie warunków wynikających z ustawy o ochronie gruntów i leśnych oraz warunek wynikający z punktu IV.2 i IV.3 tej decyzji. Nadto podnieść należy , że zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Na projekcie zagospodarowania działki nie naniesiono szerokości przedmiotowej drogi, nie wiadomo więc z jakich dokumentów geodezyjnych miała wynikać jej szerokość ustalona przez organ. Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego , a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz.906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy z 1999r , nie zawiera zaznaczenia stron świata Tak więc przedstawiony wyżej wymóg nie został spełniony. Wreszcie , znajdujący się w aktach projekt nie został opieczętowany przez organ , tak wiec nie wiadomo , czy właśnie ten projekt został zatwierdzony zaskarżona decyzja. Powracając do zakresu obowiązkowych sprawdzeń Jakich musi dokonać organ przed wydaniem pozwolenia na budowę, przypomnieć należy konieczność sprawdzenia projektu budowlanego z przepisami technicznymi. Wchodzi tu w grę przede wszystkim treść przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tekst jednolity - Dz.U. z 1999r Nr 15 poz. 1407. Stosownie do przepisu § 14 rozporządzenia , do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu jego użytkowania oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach szczególnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. W zespole budynków jednorodzinnych dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m. Wreszcie , podnieść należy , że w rozstrzyganiu sprawy organy naruszyły przepisy art.75, 79, 67 §2 pkt 3 i 68 § 2 kpa. Jak podano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , szerokość przedmiotowej drogi organy ustaliły m.in. na podstawie oględzin. W aktach administracyjnej znajduje się jedynie notatka służbowa z dnia [....].02.2000r dotycząca dokonania pomiaru szerokości drogi. Dowód ten został przeprowadzony z naruszeniem powyższych przepisów. Strony o terminie przeprowadzenia dowodu nie zostały powiadomione i w czynności nie brały udziału. Protokołu z oględzin nie może zastąpić notatka służbowa. Skoro skarżąca zarzucała, że szerokość drogi dojazdowej wynosi 2,80 m , dokonanie odmiennych ustaleń winno być poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym. Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art.34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art.145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.