II SA/Kr 188/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 9 listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 9 listopada 2016 r., znak: [...]. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] i zakazał T. Z. użytkowania budynku hali (dotychczas pełniącej funkcję warsztatu naprawczego po byłej zajezdni PKS w [...] ) zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w [...] przy ul. [...] j oraz nakazał wykonanie robót budowlanych o charakterze zabezpieczających budynek hali, mających na celu usunięcie zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia poprzez: usunięcie zniszczonego i mogącego stwarzać zagrożenie przeszklenia i fragmentów odpadającego tynku oraz okładziny kamiennej w elewacjach budynku hali, ogrodzenie terenu wokół hali uniemożliwiające dostęp do niej w odległości min. 10 m od ścian zewnętrznych budynku, umieszczenie informacji i tablic o zakazie wejścia w strefę wydzieloną i stanie zagrożenia, w terminie do 15 grudnia 2016 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ppsa. W przedmiotowej sprawie, skarżący nie powołał żadnych okoliczności z których wynikałoby, że wykonanie decyzji powodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezależnie od powyższego, należy mieć na uwadze, że decyzja została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, ze względu na stwierdzone zagrożenie życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Taki stan rzeczy rodzi konieczność niezwłocznego podjęcia działań, które zlikwidują stwierdzony stan zagrożenia. Tymczasem wstrzymanie wykonania, na obecnym etapie postępowania, skutkowałoby odroczeniem wykonania obowiązku nawet na kilka lat i to nawet w sytuacji gdyby Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę (por. 61 § 6 pkt 2 ppsa). Warto również przypomnieć, że zgodnie z art. 152 § 1 ppsa w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba, że sąd postanowi inaczej. W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, orzekł jak w sentencji.