II SA/Kr 1886/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Krystyna Daniel / spr. / AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Krakowa- Śródmieścia w K. B. K. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia [...] 2001 r. II. zasądza od Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na rzecz skarżącego K. D. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2001 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 stycznia 1991 o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Z 1997 r. nr 142, poz. 950 z późniejszymi zm.) oraz art. 104 kpa pozbawił uprawnień kombatanckich K. D. ur. [...] 1928. w m. Leśna, przyznanych przez ZBoWiD w B. decyzją z [...] 1986 r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej w okresie od [...] 1950r. do [...] 1950 r. (łącznie 2 miesiące). W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że K. D., w okresie, za który zostały mu przyznane uprawnienia kombatanckie, odbywał służbę w Wojsku Polskim i jak wynika z akt nie brał udziału w walkach wymienionych w art. l ust. 2 pkt. 6 cyt. ustawy. W związku z tym Kierownik Urzędu stwierdził, że K. D. uzyskał uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej". W myśl art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach osoby takie pozbawia się uprawnień kombatanckich. Organ stwierdził, że nie jest obowiązany do wyjaśnienia, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust 2. art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K. D. podał, że był żołnierzem grup operacyjnych w 8 Pułku KBW i brał udział w walkach z reakcyjnym podziemiem i zbrojnymi bandami w latach 1950-1951. W dniu [...] 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wydał decyzję Nr[...], w której utrzymał w mocy swoją wcześniejsza decyzję na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach i art. 138 § l pkt l w zw. z art.127 § 3 kpa. W uzasadnieniu organ powtórzył motywy zawarte w uzasadnieniu swojej wcześniejszej decyzji. Organ stwierdził, że okoliczności podniesione przez K. D. w odwołaniu nie mają wpływu na wynik sprawy. Ponadto powołał się na dane z wykazu CAW (z dnia [...]1995 r. Nr[...]), z których nie wynika aby 8 pułk KBW, w którym służył skarżący, w okresie 1950-1951 brał udział w walkach z UPA i grupami Wehrwolfu, są natomiast zapisy, że walczył z niepodległościowym podziemiem. W skardze do NSA K. D. uznał decyzje Kierownika Urzędu za krzywdzącą i wskazał, że służbę wojskową odbył w okresie od [...] 1949 r. do [...] 1951 r. w 8 Pułku KBW, uściślił, że walczył w ramach tej jednostki z bandami UPA w Bieszczadach (okolice U.) w listopadzie i grudniu 1949 r. Podał, że prawdziwość tych danych może potwierdzić świadek, F. B., który razem z nim brał udział w walkach z UPA i został pozytywnie zweryfikowany jako kombatant. Wskazał, że powołany przez Organ wykaz CAW obejmuje lata 1950-1951 i nie obejmuje roku 1949 r., w którym przedmiotowe walki miały miejsce. W uzupełnieniu skargi skierowanym do NSA wskazuje, że podobnie jak F. B. posiada zaświadczenie o służbie wojskowej, wydane przez WKU w O., z którego wynika, że służył w wojsku także w 1949 r. Do pisma załącza ksero tego zaświadczenia i książeczki wojskowej, z adnotacją o jego służbie w wojsku w okresie od [...]1949 do [...] 1951 r. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o jej oddalenie, powtarzając motywy swoich decyzji. Obecny na rozprawie Prokurator Prokuratury Rejonowej w dla K., B. K., przyłączyła się do argumentów skargi i wniosła o uchylenie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 97 § l ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270). Stosownie do § l rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. Uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która spełnia jedno lub więcej wymagań określonych w art. l, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach. W przypadku K. D., który rozpoczął odbywanie służby po [...] 06.1947r. jedyny tytuł przyznawania lub zachowania uprawnień kombatanckich mógłby wynikać z art. l ust. 2 pkt 6 w/w ustawy czyli z racji uczestniczenia w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami UPA lub grupami Wehrwolfu. WSA stwierdza, że w aktach ZBoWiD znajduje się deklaracja członkowska skarżącego, z której wynika że pełnił on służbę wojskową w jednostce 8 Pułku KB W od 14. 5. 1949 r. do 5.10. 1951 r. i w tym okresie walczył z bandami UPA w listopadzie i grudniu 1949 r. w okolicach S. i U., pod dowództwem porucznika S. i B. W późniejszym okresie - kwiecień, maj, 1950 walczył w okolicach W. i S. Sąd zwraca także uwagę, że analogiczne fakty, opisane z większą dokładnością, zawiera życiorys z 1986 r. dołączony do akt ZBoWiD, a w aktach znajduje się także zaświadczenie WKU z Oświęcimia wydane w 1986 r. potwierdzające, że K. D. pełnił służbę w WP od [...] 1949 r. do [...] 1951 r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. powinien przeprowadzić postępowanie mające na celu zweryfikowanie tych okoliczności. Jeśli okazałyby się wiarygodne stanowiłoby to podstawę do przyznania K. D. uprawnień kombatanckich stosownie do art. l, ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 7 i 77 kpa poprzez zaniechanie zbadania, czy skarżący spełnia przesłanki do uprawnień kombatanckich, zarówno pozytywne jak negatywne, w tym przede wszystkim przesłanki z art. l ust. 2 pkt. 6 w/w ustawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § l pktl lit. c/ ustawy z 30.08.2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 97 § 2 w związku z art. 200 ustawy z 30.08. 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).