II SA/Kr 1892/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2012 r. sprawy ze skargi L.R. na decyzję Wojewody z dnia 12 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz L.R. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 5 sierpnia 2011 r. znak: [...] Starosta Powiatowy w T. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) - zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla firmy "[...]" Spółka jawna pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej zlokalizowanej na działkach nr "1", "2’, "3" w Z. wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną z odcinkiem zewnętrznym napowietrznym przebiegającym przez działki nr "3’, "4", odcinkiem kanalizacji deszczowej przebiegającym przez działki nr "1", "2’, "4", "3’, miejscami postojowymi wraz z zabezpieczeniem sieci teletechnicznej, usytuowanymi na działkach nr ‘1’ i ‘5’. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego uwagi wniósł właściciel działek nr "2", "3", "4", "6" w Z. – L. R., który poinformował, że lokalizacja inwestycji spowoduje uniemożliwienie dojazdu dotychczasowym traktem do Zakładu Przetwórstwa "[...]" oraz działek nr: "6", "7", "8", "9", "10", "11" będących jego własnością. Następnie organ wskazał, że na podstawie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z wydaniem przez sąd postanowienia z dnia 30 grudnia 2008 r. o zabezpieczeniu roszczenia m.in. [...] o ustanowienie drogi koniecznej poprzez zakazanie czynienia przeszkód w przejeździe po nieruchomości tj. działkach nr "2", "4" i "3" pasem szerokości 3 m od granicy działki "12" do granicy działki nr "6", który został zajęty pod projektowany obiekt, Starosta [...] postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. zawiesił postępowanie z urzędu do czasu rozpoznania wniosku o uchylenie lub zmianę postanowienia z dnia 30 grudnia 2008 r. o udzieleniu zabezpieczenia na poczet ustalenia drogi koniecznej. W dniu 10 czerwca 2011 r. inwestor zwrócił się z wnioskiem do Starosty [...] o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując na wyrok Sądu Okręgowego w [...] Wydział I Cywilny z dnia [...] lutego 2011 r. sygn. akt [...] w sprawie wydania nieruchomości oraz postanowienie Sądu Rejonowego w [...] Wydział I Cywilny z dnia [...] grudnia 2010 r. sygn. akt [...] ustanawiające służebność drogi koniecznej przechodu i przejazdu po nieruchomościach położonych w Z. oznaczonych nr "13", "14" powstałej z podziału działki nr "15". Wskazano także na prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w [...] Wydział I Cywilny z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt [...] dotyczące oddalenia apelacji w sprawie ustanowienia służebności. Wobec powyższego Starosta [...] podjął zawieszone postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej, zlokalizowanej na działkach "1", "2" i "3" w miejscowości Z.. Dalej wskazano, że w dniu 13 czerwca 2011 r. [...] zawiadomił organ o rozpoczęciu prac budowlanych na działkach "4", "3", "2" i "1". W związku z powyższym Starosta zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o sprawdzenie czy istotnie na w/w działkach zostały rozpoczęte prace budowlane bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na powyższe organ nadzoru budowlanego nie stwierdził prowadzenia robót budowlanych na terenie w/w działek ani istnienia żadnych obiektów budowlanych, bądź rozpoczęcia budowy jakiegokolwiek obiektu. Organ zaznaczył, że nie zgromadzono w sprawie nowych dokumentów dotyczących samej budowy budynku w/w hali magazynowej, dlatego też odstąpiono od ponownego zawiadomienia stron postępowania. Stwierdzono ponadto że, na terenie w którym położone są działki nr "5", "1", "2", "4", "3" w miejscowości Z., obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] uchwalonego Uchwałą Nr XXVI/254/2005 Rady Gminy Tarnów, z dnia 7 lipca 2005 r. Zgodnie z w/w planem działki nr "5", "1", "2", "3" w miejscowości Z., położone są w terenie oznaczonym symbolem planu l-P, przeznaczonym pod zabudowę produkcyjno usługową z dopuszczeniem zabudowy pomocniczej związanej z funkcją podstawową. Po sprawdzeniu przedłożonych dokumentów, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ stwierdził, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania gminy, a także z wymaganiami ochrony środowiska oraz z zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, zaświadczenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został wykonany i sprawdzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się, aktualnym na dzień opracowania i sprawdzenia projektu, zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W związku z powyższym organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł [...] zarzucając naruszenie art. 10 § 1 i 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, co uniemożliwiło odwołującemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i zgłoszonych żądań, oraz odstąpienie od ponownego zawiadomienia stron postępowania w kolejnym stadium postępowania i tym samym uniemożliwienie zgłoszenia nowych dowodów. Wskazał, że pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. zgłoszono podstawę do ponownego zawieszenia postępowania z uwagi na toczącą się przed Sądem Rejonowym w [...] sprawę o naruszenie posiadania służebności przejazdu i przechodu m. in. po działkach nr "1", "2" i "3", na których jest planowana inwestycja, a także toczącą się sprawę o ustanowienie drogi koniecznej po przedmiotowym gruncie. Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia 12 października 2011 r. znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnienieu organ opisał przebieg dotychczasowego postępowania a odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków organ wskazał, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Z przedłożonych akt sprawy wynika, że po wydaniu postanowienia Wojewody [...] z dnia 29 lipca 2011 r. o uchyleniu postanowienia Starosty [...] z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego, nie zgromadzono w sprawie nowych dokumentów dotyczących budowy hali magazynowej. Organ wskazał, że w dniu 10 sierpnia 2011 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynął wniosek L. R. - po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę - o zawieszenie postępowania administracyjnego z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym w [...] postępowania cywilne o naruszenie posiadania służebności przejazdu i przechodu m. in. po działkach nr "1", "2" i "3" oraz o ustanowienie drogi koniecznej, a ich rozstrzygnięcia będą miały wpływ na postępowanie administracyjne w przedmiocie budowy magazynu. Ponadto wskazano, że wniosek L. R. w sprawie o ponowne ustanowienie służebności (sygn. akt I Ns [...]) po nieruchomościach inwestora o udzielenie zabezpieczenia został oddalony. Nadto w aktach sprawy udokumentowano, iż wniosek L. R. o ustanowienie służebności poprzez działki inwestora został rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] grudnia 2011 r. jako szlak drożny po działce nr "13" i działce nr "14" (powstałej z podziału działki nr "15"), których nie obejmuje inwestycja - budowa budynku hali magazynowej zlokalizowanej na działkach nr "1", "2", "3" w Z. wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną z odcinkiem zewnętrznym napowietrznym przebiegającym przez działki nr "3", "4", odcinkiem kanalizacji deszczowej przebiegającym przez działki nr "1", "2", "4", "3", miejscami postojowymi wraz z zabezpieczeniem sieci teletechnicznej, usytuowanymi na działkach nr "5" i "1". Z uwagi na spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 4 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł L. R. zarzucając naruszenie art. 77 i 80 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, co spowodowało, że nie został uwzględniony podniesiony w odwołaniu zrzut uniemożliwienia przez organ I instancji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 77 i art. 80 w zw. z art. 10 § 2 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie wobec bezprawnego odstąpienia od ponownego zawiadomienia stron postępowania w kolejnym stadium tego postępowania i tym samym uniemożliwienie zgłoszenia nowych dowodów, jak również naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Skarżący podniósł, że postanowienie Wojewody [...] o uchyleniu postanowienia Starosty [...] z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2011 r., co oznacza, że do tego dnia skarżący nie miał możliwości zapoznania się z jego treścią. Skarżący zwróci uwagę, że postanowienie z dnia 28 czerwca 2011 r. o podjęciu z urzędu postępowania jak i postanowienie z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania zostało doręczone skarżącemu w jednej kopercie, a więc nie mogły zostać podjęte jakiekolwiek czynności w sprawie. Z uwagi na to, że postępowanie zostało wszczęte po upływie 1,5 roku organ administracji powinien zawiadomić strony o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranego materiału i zgłoszenia wniosków. Tymczasem organ administracji odstąpił od zawiadomienia stron, pomimo, że nie zachodziły przesłanki wymienione w art. 10 § 2 k.p.a. Skarżący podniósł, że organ otrzymał pełne informacje o stanie faktycznym, w szczególności o podstawach do zawieszenia postępowania. Tym samym naruszył art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Skarżący zarzucił także błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że wniosek skarżącego o ustanowienie służebności drogi koniecznej został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] jako szlak drożny po działkach nr "13" i "14", których nie obejmuje przedmiotowa inwestycja, pomimo tego, że zostały przedstawione dowody, iż postępowanie o służebność drogi koniecznej z wniosku skarżącego toczy się przed Sądem Rejonowym w [...]. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasadzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 k.p.a. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zawisłej przed organem I instancji. Dlatego rola organu odwoławczego nie ogranicza się tylko do kontroli instancyjnej decyzji organu I instancji, lecz organ odwoławczy obowiązany jest ponownie sprawę rozpatrzyć i rozstrzygnąć w jej całokształcie, według stanu prawnego i faktycznego aktualnego na datę orzekania przez ten organ. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana została z naruszeniem tej zasady. Zasada dwuinstancyjności jest zasadą konstytucyjną ustanowioną w art. 78 Konstytucji RP, który stanowi: "Każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżania określa ustawa". Ustanowiona w Konstytucji RP zasada dwuinstancyjności jest realizowana w postępowaniu administracyjnym, które przyjmuje w art. 15 zasadę ogólną. Zgodnie z tą zasadą każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania, przez legitymowany podmiot, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Sprawa administracyjna jest zatem dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, po raz pierwszy w I instancji, a następnie w II instancji. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej (B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980, s. 144 i nast.). A zatem ponownie rozpoznając i rozstrzygając sprawę organ odwoławczy obowiązany jest przede wszystkim ustalić w oparciu o przepisy prawa materialnego mające w sprawie zastosowanie, zakres postępowania wyjaśniającego niezbędnego do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (załatwienia wniosku), później poddać ocenie materiał dowodowy zebrany i zbadany przez organ I instancji oraz dokonane przez ten organ ustalenia, a następnie usunąć stwierdzone naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego, których dopuścił się organ niższej instancji (B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2006, s. 606 oraz powołane tam orzecznictwo) oraz mieć na uwadze zasadę ekonomiki procesowej (art. 12 § 1 i 2 k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że działanie organu odwoławczego naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania, która wymaga aby postępowanie przed organem drugiej instancji miało wymiar w pełni merytoryczny, a nie tylko kontrolny. Organ II instancji jest bowiem zobowiązany rozpoznać i ustalić we własnym zakresie prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie. Do realizacji tej zasady nie wystarczy opisanie przebiegu przeprowadzonego dotychczas postępowania w sprawie czy ustosunkowanie się do zarzutów odwołania - do tego sprowadza się w istocie uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Analizując tą decyzję nie sposób przyjąć, że organ odwoławczy dokonał merytorycznej i prawnej oceny decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opisano przebieg postępowania i ustosunkowano się do zarzutu odwołania naruszenia przez organ I instancji zasady wyrażonej w art. 10 k.p.a. Cała merytoryczna ocena [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego sprowadza się do stwierdzenia, że "z uwagi na spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 4 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej". Takie działanie organu odwoławczego godzi w podstawowe prawa i gwarancje procesowe obywatela. Raz jeszcze należy podkreślić, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji, ponieważ istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, a nie tylko na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia pierwszej instancji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt SA/Wa 1368/09). Konsekwencją naruszenia w rozpoznawane sprawie zasady dwuinstancyjności postępowania jest naruszenie przez organ odwoławczy także zasady prawdy obiektywnej oraz reguł prawidłowego uzasadnienia decyzji, które powinno w sposób pełny wyjaśniać motywy i przesłanki, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie natomiast do treści art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. A zatem prawidłowe uzasadnienie, to takie które zawiera ocenę stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa, oraz wskazuje, jaki zachodzi związek między tą oceną, a treścią rozstrzygnięcia. Organ powinien zatem należycie uzasadnić, jak rozumie przepisy mające zastosowanie w rozpoznawanej sprawie i dlaczego należy je zastosować do konkretnych warunków stanu faktycznego danej sprawy. W uzasadnieniu organ powinien także wskazać wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy fakty, które uznał za udowodnione. Brak w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji ustaleń oraz jakiegokolwiek rozważenia okoliczności związanych z przedmiotem postępowania stanowi naruszenie dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wadliwe uzasadnienie decyzji nie pozwala na również na ocenę, czy przy jej wydaniu organ nie dopuścił się dowolności lub zaniechania przy wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie rozpoznał przedmiotowej sprawy, do czego był zobowiązany, ani nie wyjaśnił dlaczego, jego zdaniem, decyzja organu I instancji jest prawidłowa i zasługuje nautrzymanie. Samo ustosunkowanie się do zarzutów odwołania nie świadczy o ponownym rozpatrzeniu sprawy a co najwyżej o dokonaniu kontroli instancyjnej decyzji będącej przedmiotem odwołania. Zarzuty podniesione przez pełnomocnika uczestnika Firmy [...] Sp. jawna na rozprawie w dniu 24 lutego 2012 r. są bezzasadne. Fakt zrealizowania inwestycji przez rozstrzygnięciem sądu sprawy w przedmiocie skargi na decyzję zatwierdzająca projekt budowlany nigdy postępowania sądowego nie czyni bezprzedmiotowym. Co do zasady wniesienie skargi na taka decyzję (ostateczną) nie pozbawia ją wykonalności. Inwestycja może być zatem realizowana mimo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (chyba że została wstrzymana decyzją organu lub orzeczeniem sądu). Późniejsze uchylenie decyzji o pozwolenia na budowę ma tylko taki skutek, iż inwestycji takiej nie można traktować jako zrealizowanej w ramach samowoli budowlanej a co za tym idzie organy nadzoru budowlanego nie mogą prowadzić w stosunku do niej postępowania na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane a jedynie tzw. postępowanie naprawcze. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd uznał, że organ II instancji, nie rozpoznając należycie sprawy i sporządzając nieprawidłowe uzasadnienia decyzji, naruszył przepisy postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i z tych też przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 152 w/w ustawy sąd orzekł, iż uchylona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygając ponownie sprawę organ powinien wydać decyzję z uwzględnieniem powyższych wskazań i wyeliminować wymienione uchybienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.