II SA/Kr 1900/02

PostanowienieWSA w Krakowie2006-04-27

Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Małgorzata Brachel –Ziaja, Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy gmina, której prezydent wydał decyzję w pierwszej instancji, jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, nawet jeśli posiada interes prawny?
Ratio decidendi
Gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, nawet jeśli posiada interes prawny, gdy prezydent tej gminy wydał decyzję w pierwszej instancji. W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Gmina Miasta [...] wniosła skargę do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r., która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. odmawiającą zwrotu nieruchomości i orzekła o zwrocie nieruchomości na rzecz I. i Z. W. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 pkt 6 PPSA.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel –Ziaja AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: skargę odrzucić Wojewoda [...] decyzją znak: [...] z dnia [...] .2002 r. na podstawie art. 138par l pkt 2 k.p.a. oraz 136 ust. l i 3 , art. 137 ust. l, art. 139 i art. 140 ust. l i 2 w związku z art. 9a ustawy z dnia 21.08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /tekst jedn. Dz. U. Nr46 z 2000 r. póz. 543 z późn. zm./, po rozpatrzeniu odwołania I. i Z. W. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]. 2001 r., znak [...], orzekającej o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w [...] - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o zwrocie nieruchomości położonej w [...] , oznaczonej nr działki A obr. [...], o pow. [...] m2, obj. Kw [...] prowadzoną przez Sad Rejonowy w [...], Wydział VI Ksiąg Wieczystych na rzecz I. i Z. W. zam. w [...] przy ul. [...] , a nadto zobowiązał I. I Z. W. do wpłaty kwoty [...] zł na rzecz Gminy Miasta [...] tytułem zwrotu otrzymanego odszkodowania za wywłaszczenie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji na wskazane w niej konto . Z motywów decyzji wynika, że przedmiotowa nieruchomość składająca się z działek A2,A3 i A4 obr [...] została nabyta przez Skarb Państwa na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w trybie art. 6 ustawy z dnia 12.03 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości w celu realizacji inwestycji pod nazwą parking na przedłużeniu w kierunku północnym ul. [...] w [...] Wniosek poprzednich właścicieli obejmuje niewykorzystaną na cel wywłaszczenia część nieruchomości ozn. aktualnie nr działki A, obr [...] którą w toku postępowania zwrotowego Gmina Miasta [...] wydzierżawiła spółce [...] Sp. z o.o. w [...] umową zawartą w dniu [...]1998 r. z przeznaczeniem pod usługi komunikacji i parkingi, a obecnie przedmiotowa działka wchodzi w skład terenu stacji benzynowej. Postępowanie w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości trawa od dnia [...]. 1998 r., Prezydent Miasta [...] odmawiał zwrotu przedmiotowej nieruchomości mimo zaleceń, co do kierunku postępowania organów odwoławczych , a ostatnią decyzją również odmówił zwrotu wywłaszczonych nieruchomości z tym uzasadnieniem, że nastąpiła realizacją celu wywłaszczenia. Rozpatrując odwołanie stron od decyzji organu I instancji Wojewoda [...] ustalił i stwierdził, że wbrew ustaleniom organu I instancji wystąpiły w niniejszej sprawie przesłanki zwrotu nieruchomości przewidziane art. 136 w zw. za art 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami gdyż cel wywłaszczenia nigdy nie został zrealizowany. Zatem nieruchomość jako zbędną na cel wywłaszczenia należało zwrócić jej poprzednim właścicielom, z jednoczesnym rozliczeniem odszkodowania wedle reguł z art 140 ug.n. przy zastosowaniu art. 138 ust. 2 tej ustawy. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina Miasta [...] reprezentowana przez Prezydenta Miasta [...], domagając się jej uchylenia. Prezydent Miasta [...] podniósł, ze nie zgadza się z argumentacją organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu decyzji, bowiem ustalenia organu odwoławczego są oparte na błędnych przesłankach, a rozliczenie odszkodowania zapadło z obrazą art. 140u.g.n. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie Podtrzymał też swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i podniósł, iż brak jest jakichkolwiek okoliczności mogących mieć wpływ na ewentualną zmianę stanowiska organu II instancji, zajętego w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 97 par l ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. u. Nr 153, poz. 1271 zpóźn. zm./ sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1. 01. 2002 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie . Sąd zważył, co następuje: W postępowaniu przed sądem administracyjnym obowiązuję zasada skargowości, co oznacza, że sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi uprawnionego do jej wniesienia podmiotu . Stosownie do przepisu art. 50 par l prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w posterowaniu administracyjnym. Jaka wynika z powyższego Prezydentowi Miasta [...] - organowi pierwszej instancji rozstrzygającemu w sprawie, nie przysługuje w świetle powyższego przepisu legitymacja do wniesienia skargi Zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w uchwale składu pięciu sędziów z dn. 8.10.2000 r. OPK 14/00 - należy przyjąć, że gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, choćby nawet gmina miała interes prawny w rozumieniu tego przepisu ( art. 28 k. p. a.) , nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjna, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest prezydent tej gminy, który jednocześnie nie przestaje być organem właściwym do orzekania w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej zgodnie z generalnie określonymi kompetencjami przyznanymi mu w ogólnych normach kompetencyjnych i przepisami prawa materialnego również wówczas, kiedy miasto to wykonuje zadania powiatu , a on sprawuje funkcje starosty. (tak też T. Woś : Glosa do uchwały siedmiu sędziów NSA z 19.05.2003 r. OSP 1/03.., s 79) Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane przepisy

art. 138part. 137art. 139art. 140art. 9a ustawyart. 6 ustawyart. 136art. 138 ust. 2art. 140uart. 97art. 50art. 28 k.p.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło