II SA/Kr 1903/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Kętach z dnia 25 lutego 2011 r. Nr V/37/2011 w przedmiocie przyznawania i pozbawiania stypendiów sportowych oraz w sprawie przyznawania nagród sportowych trenerom i innym osobom wyróżniającym się osiągnięciami w działalności sportowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 16 października 2011 r. Wojewoda Małopolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Kętach z dnia 25 lutego 2011 r. Nr V/37/2011 w przedmiocie przyznawania i pozbawiania stypendiów sportowych oraz w sprawie przyznawania nagród sportowych trenerom i innym osobom wyróżniającym się osiągnięciami w działalności sportowej. Po wniesieniu skargi, a w przed jej rozpoznaniem, Wojewoda Małopolski pismem z dnia 20 grudnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Sprawa dotyczy bowiem skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Kętach, która została uchylona przez ten sam organ. Należy stwierdzić, że cofnięcie skargi również nie spowoduje utrzymania w mocy uchwały powodującej obejście prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.