II SA/Kr 192/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi I. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących I. P. i T. P. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi I. P. oraz T. P. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6.12.2012 (znak: [...]) utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 15.10.2012 r. (znak: [...]) w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgodny na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych w miejscowości O., na działce nr [...]. Decyzje te zapadły w następującym stanie sprawy: Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2011 r. G. S. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych w miejscowości O. na działce nr [...]. Pismami z dnia 3 stycznia 2012 r. organ I instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. o wyrażenie opinii w sprawie konieczności przeprowadzenia postępowania dotyczącego oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych. W opinii sanitarnej z dnia 18 stycznia 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, iż przedsięwzięcie polegające na budowie magazynu surowców wtórnych wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. również stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko określając także zakres raportu, który powinien być w niniejszej sprawie sporządzony. Pomimo powyższych opinii, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. Wójt Gminy [...] stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych. Decyzją z dnia 9 lutego 2012 r. organ I instancji określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego wyżej przedsięwzięcia. Od decyzji tej odwołanie złożyli I. P. i T. P. wskazując, iż planowana przez G. S. inwestycja graniczyć ma z częścią nieruchomości stanowiącej ich własność. W odwołaniu podkreślono, że część działki odwołujących się, która przylega do działki G. S. ma charakter rekreacyjny, a na skutek zamierzonej działalności ta cześć działki będzie narażona na wpływ takich czynników jak hałas czy też zapachy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 4 kwietnia 2012 r. uchyliło decyzje organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji, Kolegium wskazało, że "nie przeprowadzono w sposób wnikliwy postępowania dowodowego, a prawidłowe przeprowadzenie tego postępowania powinno doprowadzić do wniosku, iż dla zrealizowania planowanej inwestycji konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Dopiero przeprowadzenie takiej oceny umożliwi dokonanie ustaleń, czy i w jakim zakresie inwestycja oddziaływać będzie na środowisko, w szczególności w zakresie emisji hałasu oraz gazów i pyłów do powietrza. Postępowanie to powinno również umożliwić ocenę w jaki sposób odprowadzane będą ścieki, które powstawać mogą w procesie magazynowania odpadów". W toku ponownie prowadzonego postępowania, G. S. przy piśmie z dnia 14 maja 2012 r. przedłożył kartę informacyjną przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych w miejscowości O. na działce nr [...]. Karta ta została przesłana pismami z dnia 18 maja 2012 r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. oraz do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. W aktach sprawy znalazła się kolejna karta informacyjna przedsięwzięcia, dla inwestycji polegającej na budowie magazyny surowców wtórnych. Kartę tę przedłożył G. S., zaś jej autorem jest mgr inż. P. S.. Powyższa karta przesłana została pismami z dnia 4.06.2012 r. do wskazanych wyżej organów. Z treści pism Wójta Gminy [...] z dnia 4.06.2012 r. wynika, iż organ I instancji potraktował tą kartę jako "uzupełnienie do karty informacyjnej zawierające dodatkowe informacje o przedsięwzięciu". W opinii z dnia 18 czerwca 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał, iż przedsięwzięcie polegające na budowie magazynu surowców wtórnych w miejscowości O. na działce nr [...] nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W opinii z dnia 5 czerwca 2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska również uznał, że dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r. Wójt Gminy [...] stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych w miejscowości O. na działce nr [...], zaś decyzją z dnia 6 lipca 2012 r. ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego wyżej przedsięwzięcia. Od decyzji tej odwołanie wnieśli T. P. i I. P. zarzucając, iż organ I instancji nie przeanalizował emisji hałasu oraz emisji gazów i pyłów do powietrza, które wiązać się będą z zamierzoną działalnością. W uzasadnieniu odwołania wskazano, iż przyjęte w decyzji parametry emisji hałasu, "odbiegają od rzeczywistości", ponieważ dotychczasowa działalność G. S. prowadzącego skup i sprzedaż surowców wtórnych już aktualnie wiąże się ze znaczną uciążliwością. I. i T. P. nie zgodzili się na realizację inwestycji wskazując, że będzie ona w sposób negatywny oddziaływać na ich nieruchomość, która pełni aktualnie funkcję działki rekreacyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 26 września 2012 r. kolejny raz uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało m.in., że "w treści karty informacyjnej przedsięwzięcia, jak i wydanej w sprawie decyzji organu I mowa jest o budynku magazynu surowców wtórnych oraz o zlokalizowanej na terenie działki wiacie magazynowej o po w. ok. 40 m2. Poza informacją o tej wiacie nie ma w aktach sprawy żadnych danych, w jakim celu ta wiata będzie zlokalizowana i jak będzie prowadzona w niej działalność. Nie ma aktualnie możliwości ustalenia, czy również ta wiata i prowadzona w niej działalność nie będzie miała wpływu na prowadzone postępowanie, zwłaszcza w zakresie emisji zanieczyszczeń. Konieczne jest doprecyzowanie, czy i w jakim zakresie przedmiotowa wiata będzie oddziaływać na środowisko, jakiem celom na służyć jej lokalizacja i jaka ewentualnie będzie w niej prowadzona działalność". Nadto "w sprawie konieczne jest również wyjaśnienie jaki dokument stanowi aktualnie kartę informacyjną planowanego przedsięwzięcia". W toku dalszego postępowania wnioskodawca G. S., wyjaśnił w piśmie z dnia 11 października 2012 r., że właściwym dokumentem jest karta informacyjna przedsięwzięcia sporządzona przez mgr inż. P. S.. Wskazał również, że wiata magazynowa przeznaczona będzie do rozładunku odpadów oraz do ich ważenia na zamontowanej wadze. Decyzją z dnia 15 października 2012 r., znak: [...] Wójt Gminy [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynu surowców wtórnych w miejscowości O. na działce nr [...]. Od decyzji organu I instancji odwołanie ponownie złożyli I. P. i T. P.. W odwołaniu wskazano, że organ nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego, przyjął błędne założenia jakoby inwestycja nie wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, nie wyjaśnił wypływu inwestycji na ochronę powietrza, oraz przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu, a także nie dostrzegł niepełnych i nierzetelnych wyliczeń zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 6.12.2012 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...]. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 71 ust. l i ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie wymienione zostało w § 3 ust. l pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213 póz. 1397) jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Kolegium podało, że w sprawie nie zostało przeprowadzone postępowanie w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdzony został przez Wójta Gminy [...] w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2012 r. To postanowienie poprzedzone było opiniami: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia 18 czerwca 2012 r. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 5 czerwca 2012 r. Organ I instancji stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wskazując w uzasadnieniu uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. l ustawy, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu I instancji spełnia wymogi zawarte w art. 82 ust. l pkt 1. Kolegium podało, że przedmiotem środowiskowych uwarunkowań jest budowa magazynu surowców wtórnych w miejscowości O. na działce nr [...]. Inwestorem przedsięwzięcia jest "[...]" Skup i Sprzedaż Surowców Wtórnych G. S.. Działalność skupu polegać będzie na skupie, segregacji, magazynowaniu oraz przekazaniu do odzysku odpadów metali żelaznych oraz odpadów metali kolorowych. Skup [...] pracował będzie na jedną zmianę w godzinach od 8°° do 17°° od poniedziałku do piątku oraz w soboty od 8°° do 13°°. Roczny czas pracy skupu wynosić będzie 300 dni. W warsztacie zatrudniona zostanie jedna osoba -właściciel. W skali roku do skupu zostanie dostarczone około 24 Mg odpadów metali kolorowych i około 600 Mg odpadów metali żelaznych. Do budynku zapewniony jest dojazd z drogi gminnej. Miejsca parkingowe dla pojazdów przywożących oraz odbierających odpady zlokalizowane będą na placu przed obiektami magazynowymi skupu złomu. Działka na której ma zostać zlokalizowana inwestycja (nr [...]) posiada powierzchnię 0,19 ha. Teren przeznaczony pod działalność skupu złomu zajmował będzie powierzchnię około 0,19 ha. Na terenie działki znajdować się będzie budynek magazynowy o powierzchni około 300 m2 (orientacyjne wymiary 30 x 10 m), wykonany z konstrukcji stalowej, ściany z płyt warstwowych. Obiekt ten usytuowany będzie przy wschodniej granicy działki. Na terenie działki zlokalizowana będzie też wiata magazynowa o powierzchni około 40 m2 wykonana w konstrukcji stalowej, częściowo osłonięta blachą (orientacyjne wymiary 8x5 m). Teren przeznaczony pod plac jest obecnie utwardzony w sposób nie tworzący nawierzchni szczelnej. Podbudowa wykonana jest z pisaku, gruzu budowlanego, a nawierzchnia z klińca. Powierzchnia placu wynosi 980 m2. Jest to plac przeznaczony jako miejsce manewrowe dla klientów przywożących surowce wtórne oraz pojazdy wywożące te odpady, które będą przywożone na teren skupu przez osoby je dostarczające. Odpady po przywiezieniu będą ważone na wadze zainstalowanej na terenie działki. Przyjęty złom umieszczony na łyżce ładowarki po zważeniu zostanie przewieziony ładowarką do jednego z dwóch kontenerów o pojemności 30 m3 każdy, gdzie będzie magazynowany do czasu odebrania przez podmioty zajmujące się odzyskiem odpadów. Na miejsce zapełnionych kontenerów podstawiane będą puste kontenery. Odpady metali kolorowych magazynowane będą w "big-bagach" w budynku magazynowym. Odpady te będą okresowo odbierane przez firmy posiadające stosowne zezwolenia organów ochrony środowiska na ich transport. Odpady takie będą ładowane ręcznie lub za pomocą wózka widłowego na podstawione samochody. Na terenie działki nr [...] odpady nie będą magazynowane luzem na utwardzonym terenie. Wszystkie zbierane odpady przekazywane będą do odzysku. Mając na uwadze zakres, rozmiary i charakter przedsięwzięcia Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że określone w decyzji warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich a także wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym jak również w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - zostały określone w sposób prawidłowy. Organ I instancji, zdaniem organu odwoławczego, w sposób przekonywujący wyjaśnił, że o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przesądziły: rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz brak możliwości oddziaływania przedsięwzięcia na obszary chronione. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu wskazano, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia sporządzonej przez mgr inż. P. S. ujęte są zarówno rodzaje emisji, które wiązać się będą z budową a następnie funkcjonowaniem magazynu surowców wtórnych, jak i planowane sposoby ochrony środowiska przed tymi emisjami. Podkreślono, iż według karty informacyjnej przedsięwzięcia przewidziano następujące rodzaje emisji: źródłem emisji gazów i pyłów do powietrza będzie kotłownia gazowa oraz transport samochodowy, będą to pojazdy przywożące oraz wywożące odpady. Źródłem emisji hałasu będzie: -załadunek i rozładunek odpadów, -procesy cięcia odpadów -ładowarka -transport samochodowy. Przewidziano również wytwarzanie ścieków bytowych, które odprowadzane będą do szczelnego zbiornika wybieralnego i wywożone okresowo na oczyszczalnię ścieków a wody opadowo - roztopowe z terenów utwardzonych odprowadzone zostaną poprzez rozsącz na terenie własnej działki. Odpady komunalne magazynowane będą w pojemnikach o pój. 0,1 m3 i wywożone przez odpowiednie firmy na składowisko odpadów komunalnych. Przeanalizowano poszczególne źródła emisji. W zakresie emisji hałasu wskazano, że "funkcjonujący zakład realizujący zbiórkę metali żelaznych i nieżelaznych będzie źródłem emisji hałasu do środowiska. Ocenę przeprowadzono na podstawie analizy rozkładu przestrzennego poziomu dźwięku A w terenie obejmującym projektowane przedsięwzięcie i przyległe sąsiedztwo. W ocenie zastosowano metodę obliczeniową opartą na zależności między emisją dźwięku scharakteryzowaną ekwiwalentnym (maksymalnym) poziomem mocy akustycznej A poszczególnych źródeł, a emisją dźwięku w interesującym obszarze oddziaływania hałasu scharakteryzowaną ekwiwalentnym (maksymalnym) poziomem dźwięku A. Wykorzystany do analizy model obliczeniowy propagacji hałasu przemysłowego (w programie SON-2 autorstwa Zakładu Usług Obliczeniowych "[...]" w L.) jest zgodny z normą [...]. Analiza swym zakresem obejmuje: charakterystykę terenu w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanego obiektu wraz z ogólną oceną istniejącego klimatu akustycznego bez uwzględnienia analizowanego obiektu, charakterystykę źródeł hałasu i ich lokalizację, prognozę klimatu akustycznego wokół obiektu. Ze względu na zabudowę zagrodową występującą w otoczeniu inwestycji przyjęto dopuszczalny poziom hałasu jak dla zabudowy mieszkalnej zagrodowej: równoważny poziom dźwięku dla kolejnych najniekorzystniejszych 8 godzin = 55 dBA. Wartości dopuszczalne poziomu dźwięku (A) emitowanego do środowiska określono na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, póz. 826)". Jako źródła hałasu przyjęto: - Budynek magazynowy W tym zakresie podano, że w pomieszczeniu gdzie odbywało się będzie magazynowanie odpadów metali nieżelaznych sporadycznie może być wykonywane cięcie z wykorzystaniem przecinarki tarczowej. Poziom mocy akustycznej podczas cięcia elementów metalowych wynosi wg danych producenta urządzenia 95dB/AA Cięcie odbywa się sporadycznie i jego sumaryczny czas w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia wyniesie co najwyżej 10 minut. Hałas przy poszczególnych ścianach budynku nie będzie się rozkładał równomiernie tzn. najwyższy równoważny poziom dźwięku będzie występował przy miejscu gdzie będzie wykonywane cięcie. Przy ścianach budynku będą urządzone pola magazynowe odpadów, które będą izolowały częściowo ściany zewnętrzne obniżając ich poziom dźwięku. Jednakże do obliczeń przyjęto założenie, że wszystkie ściany mają jednakowy równoważny poziom dźwięku A wynikający z wyżej przedstawionej charakterystyki źródła hałasu. Obliczony na podstawie danych o poziomie dźwięku A w/w źródła hałasu oraz czasu jego emisji równoważny poziom dźwięku A wewnątrz budynku wynosi 78,2dB. Przegrody budowlane (ściany, drzwi, dach budynku) będą ograniczały propagację hałasu emitowanego przez w/w źródło hałasu do środowiska (poprzez swą izolacyjność akustyczną) jednocześnie stając się źródłami emisji hałasu. Charakterystyka akustyczna przegród budowlanych: * ściany zewnętrzne oraz dach wykonane z płyt warstwowych z rdzeniem z pianki poliuretanowej - wskaźnik izolacyjności akustycznej RAI = 25dB(A) – źródło danych: załącznik nr 3 ITB nr 338/2003, * brama wjazdowa (ocieplana), drzwi i okna - minimalna izolacyjność akustyczna 25dB. - Cięcie złomu Sporadycznie na placu przed dwoma kontenerami może być wykonywane cięcie z wykorzystaniem przecinarki tarczowej. Poziom mocy akustycznej podczas cięcia elementów metalowych wynosi wg danych producenta urządzenia 95dB/A/. Cięcie odbywa się sporadycznie i jego sumaryczny czas w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia wyniesie co najwyżej 10 minut. Obliczony na podstawie danych o poziomie dźwięku A w/w źródła hałasu oraz czasu jego emisji równoważny poziom dźwięku A punktowego źródła hałasu wynosi 78,2dB. - Transport wewnętrzny - ładowarka złomu Przywożone przez klientów odpady [...] są wyładowywane na łyżkę, którą ładowarka stawia na wadze ustawionej w budynku lub wiacie. Następnie złom przewożony jest do jednego z dwóch kontenerów ustawionych przy północnej granicy działki i tam zrzucany. Przy zakładanym maksymalnym dowozie złomu na poziomie 16 pojazdów w ciągu dnia liczba kursów ładowarki pomiędzy wagą a kontenerami nie przekroczy 20. Zakładając poruszanie się ładowarki tam i z powrotem po tej samej drodze natężenie ruchu wyniesie 40 przejazdów. Przyjęto do obliczeń najniekorzystniejszy wariant, kiedy całość tych przejazdów wystąpi w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia. Poziom mocy akustycznej ładowarki przyjęto na poziomie mocy akustycznej określanej dla pojazdów ciężarowych (lOOdB wg danych ITB338 -pojazdy ciężkie - operacja manewrowania), choć ładowarka, którą dysponuje Inwestor nie osiąga takiego poziomu (ładowarka o niewielkiej mocy i rozmiarach). Poziom równoważnego dźwięku dla zastępczego punktu emisji określa się ze wzoru: LAWeqi= LAWeq -10 log n. Średnia prędkość ładowarki 5 km/h. -Przyjęcie złomu Złom dowożony jest przez klientów różnego rodzaju pojazdami i musi zostać zważony na wadze. W tym celu złom jest zrzucany do łyżki, którą ładowarka stawia na wadze. Czynności przy zrzucaniu złomu na łyżkę będą źródłem hałasu o nieustalonym i zmiennym poziomie. Wg pomiarów własnych tego rodzaju czynność powoduje poziom hałasu od 80 do 85dB. Do obliczeń przyjęto 85dB. Czas rozładunku l pojazdu nie trwa dłużej niż 5 minut. Biorąc pod uwagę maksymalną ilość pojazdów dowożących złom danego dnia w ilości 16 sztuk łączny czas czynności rozładunku pojazdów będzie trwał co najwyżej 80 minut w ciągu dnia. Przyjęto do obliczeń najniekorzystniejszy wariant, kiedy całość tych czynności wystąpi w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia. Przyjmując czas emisji źródła hałasu oraz jego poziom mocy akustycznej obliczono -równoważny poziom dźwięku A tego źródła hałasu, który wyniesie 77,2dB. Wysokość źródła hałasu - l ,5m. - Załadunek złomu do kontenerów Przyjęty złom umieszczony na łyżce po zważeniu zostaje przewieziony ładowarką do jednego z dwóch kontenerów, gdzie jest zrzucany. Czynności przy zrzucaniu złomu do kontenerów będą źródłem hałasu o nieustalonym i zmiennym poziomie. Wg pomiarów własnych tego rodzaju czynność powoduje poziom hałasu od 80 do 85dB. Do obliczeń przyjęto 85dB Czas załadunku kontenera nie trwa dłużej niż 5 minut. Biorąc pod uwagę maksymalną ilość pojazdów dowożących złom danego dnia w ilości 16 sztuk łączny czas czynności załadunku kontenerów będzie trwał co najwyżej 80 minut w ciągu dnia. Przyjęto do obliczeń najniekorzystniejszy wariant, kiedy całość tych czynności wystąpi w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia. Przyjmując czas emisji źródła hałasu oraz jego poziom mocy akustycznej obliczono równoważny poziom dźwięku A tego źródła hałasu, który wyniesie 77,2dB. Wysokość źródła hałasu - l,5m. - Transport zewnętrzny - dowóz i wywóz złomu Funkcjonujące przedsięwzięcie generuje następujące strumienie pojazdów: * pojazdy dostarczające złom, * pojazdy wywożące złom. Biorąc pod uwagę bilans masowy projektowanej działalności gospodarczej natężenie pojazdów dowożących złom wyniesie co najwyżej 2240 pojazdów w ciągu roku, czyli średnio 8 pojazdów/dzień. Do analizy przyjęto natężenie ruchu na poziomie maksymalnie 16 pojazdów w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia. Pojazdy poruszać się będą na terenie przedsięwzięcia na drodze o maksymalnej długości 90m. Złom metali żelaznych będzie magazynowany w dwóch kontenerach. Złom metali nieżelaznych będzie magazynowany w małych pojemnikach lub big-bagach. Biorąc pod uwagę bilans masowy projektowanej działalności gospodarczej natężenie pojazdów wywożących złom wyniesie co najwyżej 83 pojazdy w ciągu roku, czyli co 3 do 4 dni l transport (zakładając średnią masę złomu żelaznego w kontenerach 8 t a masę transportu metali nieżelaznych 3 t). Do analizy przyjęto natężenie ruchu na poziomie maksymalnie 2 pojazdów w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia. Pojazdy poruszały się będą na terenie przedsięwzięcia na drodze o maksymalnej długości 90m. Poziom mocy akustycznej pojazdów dostarczających złom przyjmuje się na poziomie poziomu mocy dla pojazdów ciężarowych (lOOdB wg danych ITB338 -pojazdy ciężkie - operacja manewrowania), choć często dostawę złomu realizują samochody osobowe z przyczepami bądź samochody dostawcze. Poziom równoważnego dźwięku dla zastępczego punktu emisji określa się ze wzoru: LAWeqi= LAWeą -10 log n. Średnia prędkość pojazdów 20km/h. Dokonując oceny oddziaływania akustycznego obiektu stwierdzono, że "z analizy rozkładu równoważnego poziomu dźwięku A w porze dnia wynika, iż izofona o wartości 55dB (dopuszczalny poziom na najbliższym terenie chronionym akustycznie -terenie zabudowy zagrodowej) nie wykracza poza teren Inwestora. Na podstawie powyższej analizy uznano, iż funkcjonujące przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (na terenach chronionych akustycznie) wyrażonych wskaźnikami LAeq, d i Ueq, n, które to wskaźniki mają zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska, w odniesieniu do jednej doby". W zakresie emisji wszystkich substancji zanieczyszczających stwierdzono, że przedmiotowe przedsięwzięcie ze względu na emisję wszystkich substancji zanieczyszczających spełniać będzie wymagania ochrony środowiska nie powodując przekroczeń dopuszczalnych stężeń w powietrzu." Zatem, aktualnie przedstawione dowody, w tym dane i wyliczenia zawarte we wskazanej wyżej karcie, zdaniem SKO w [...], nie pozwalają na uznanie, iż funkcjonowanie Zakładu wiązać się będzie z ponadnormatywnym oddziaływaniem na teren nieruchomości sąsiednich, w tym nieruchomość I. i T. P.. Jeżeli działalność wykraczać będzie poza założenia ustalone w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, to wówczas prowadzenie działalności wiązać się może z narażeniem na odpowiedzialność, w tym również odpowiedzialność karną określoną w przepisach art 329 i nast. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. jedn.: Dz. U. 2008 r. Nr 25 póz. 150). Aktualnie brak jest podstaw do twierdzenia, iż planowana działalność wykraczać będzie poza ramy ustalone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Jeżeli chodzi o wykazywane w odwołaniu nieścisłości i błędne założenia w zakresie obliczeń SKO wskazało, że decyzja ustaliła, iż w skali roku do skupu zostanie dostarczone około 24 Mg odpadów metali kolorowych i około 600 Mg odpadów metali żelaznych. Tak więc obliczenia bazują na tym założeniu. Zwrócono uwagę, że wg treści karty informacyjnej przedsięwzięcia "biorąc pod uwagę bilans masowy projektowanej działalności gospodarczej natężenie pojazdów dowożących złom wyniesie co najwyżej 2240 pojazdów w ciągu roku, czyli średnio 8 pojazdów/dzień. Do analizy przyjęto natężenie ruchu na poziomie maksymalnie 16 pojazdów w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia. Pojazdy poruszały się będą na terenie przedsięwzięcia na drodze o maksymalnej długości 90m". Zatem obliczenia hałasu uwzględniły możliwość przyjazdu w ciągu 8 godzin 16 pojazdów, co dwukrotnie przekracza przyjętą średnią. Nie wystąpił tu, zdaniem organu odwoławczego, błąd arytmetyczny. Również nie może być mowy o błędzie przy obliczeniach hałasu z zakresie przyjęcia złomu i załadunku złomu do kontenerów. Wg treści karty "przy zakładanym maksymalnym dowozie złomu na poziomie 16 pojazdów w ciągu dnia, liczba kursów ładowarki pomiędzy wagą a kontenerami nie przekroczy 20. Kolegium wyjaśniło, że zakładając poruszanie się ładowarki tam i z powrotem po tej samej drodze natężenie ruchu wyniesie 40 przejazdów. Przyjęto do obliczeń najniekorzystniejszy wariant, kiedy całość tych przejazdów wystąpi w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin pory dnia". Tak więc złom może być dowożony na poziomie maksymalnie 16 pojazdów na dobę, a następnie ładowarka ma wykonywać 40 kursów między wagą i kontenerem (w obie strony). Skargę do sądu administracyjnego na decyzję SKO w [...] z dnia 6.12.2012 r. wnieśli I. P. oraz T. P.. Zaskarżonej Decyzji zarzucono: 1. brak przeprowadzenia wnikliwego postępowania dowodowego i niewyjaśnienie przyczyn, dla których organ uznał, że przedmiotowej sprawie nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, tj. naruszenie art. 63 ust. l ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...); 2. nieprzeprowadzenie wnikliwego postępowania dowodowego i wydaniu rozstrzygnięcia w oparciu o niedostatecznie wyjaśniony stan faktyczny, wyrażające się w bezkrytycznym przejęciu ustaleń podanych przez inwestora w opracowaniu "karta informacyjna przedsięwzięcia" z całkowitym pominięciem dokonania ustaleń własnych przez organ, w wyniku, czego dokonano błędnych ustaleń w zakresie wpływu planowanej inwestycji na nieruchomość skarżących, w szczególności w zakresie emisji w postaci hałasu, zapachu, pyłów i innych zanieczyszczeń; 3. nieodniesienie się do wszystkich zarzutów Skarżących zawartych w odwołaniu z dnia 25.10.2012 r. W oparciu o powyższe zarzuty żądano uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 15 października 2012 r. Złożono także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że SKO w [...] zaakceptowało błędny zdaniem skarżących pogląd, że w sprawie nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Skarżący podkreślili, że SKO w przedmiotowym postępowaniu, kwestię potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, rozstrzygało odmiennie w sprawie tego samego wniosku inwestora. Decyzją bowiem SKO w [...] z dnia 4 kwietnia 2012 r. została uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzja organu I instancji z dnia 4 lutego 2012 r., zaś SKO uznało, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest konieczne. Pomimo to, SKO w dalszej części postępowania, zakończonym wydaniem zaskarżonej niniejszą skargą decyzji, nie przeprowadziło żadnego postępowania dowodowego oraz nie uzasadniło dlaczego sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest już konieczne. Podano, że organ II instancji nie wskazał na żadne okoliczności uzasadniające odstąpienie od swojego poglądu w zakresie wymogu przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wyrażonego w decyzji z dnia 4 kwietnia 2012 r. W szczególności w zaskarżonej decyzji nie badał i nie wyjaśnił stronom postępowania, jaki wpływ na zmianę poglądu w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko miało złożenie nowej karty informacyjnej przedsięwzięcia w toku postępowania. Organ II instancji nie wskazał też okoliczności i dowodów oraz nie uzasadnił podstaw prawnych i faktycznych odstąpienia od swojego poglądu w sprawie dotyczącej tej samej inwestycji. W efekcie, zdaniem skarżących, organy obu instancji nie wyjaśniły, na jakiej podstawie prawnej i faktycznej oraz w jakim zakresie, udokumentowana w aktach niniejszego postępowania zamiana karty informacyjnej przedsięwzięcia przy zachowaniu parametrów inwestycji, wpłynęła na rezygnację z wymogu przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Poza tym zarzucono, że organ II instancji w zaskarżonej decyzji, akceptując błędne stanowisko organu I instancji w zakresie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko inwestycji, nie odniósł się do okoliczności, że zgodnie z opinią sanitarną z dnia 18 stycznia 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, wskazał, że przedsięwzięcie polegające na budowie magazynu surowców wtórnych wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko oraz że zgodnie z postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. również stwierdził potrzebę przeprowadzenia raportu, określając także jego zakres. Odnośnie zarzutu nr 2, skarżący podali, że organy obu instancji orzekały tylko i wyłącznie w oparciu o wnioski i dane zawarte w opracowaniu - "karta informacyjna przedsięwzięcia" sporządzonej na zlecenie inwestora przez mgr inż. P. S.. Zdaniem skarżących organy nie dokonały żadnych własnych ustaleń. Wskazano, że dokument, na którym oparły się organy administracji w zaskarżonej decyzji nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 par. l KPA i jako dokument prywatny nie powinien stanowić jedynego źródła materiału faktycznego sprawy, w celu ustalenia prawdy obiektywnej. Podkreślono, że treść dokumentu, na którym oparto zaskarżoną decyzję, był w trakcie postępowania zmieniany i uzupełniany przez Inwestora, w tym kontekście organy administracji z daleko posuniętą ostrożnością traktować powinny jego treść. W postępowaniu, w wyniku, którego wydano zaskarżoną decyzję, całkowicie pominięto dowód z przesłuchania stron, nie skonfrontowano danych i ustaleń zawartych w dokumencie prywatnym sporządzonym przez mgr inż. P. S. ze stanowiskiem skarżących i podnoszonymi przez nich argumentami i dowodami. Błędne i nieuzasadnione jest, zdaniem skarżących, stanowisko organu II instancji przejawiające się w stwierdzeniu, że brak jest dowodów przeciwnych, że przedmiotowe przedsięwzięcie ze względu na emisję wszystkich substancji zanieczyszczających spełniać będzie wymagania ochrony środowiska nie powodując przekroczeń dopuszczalnych stężeń w powietrzu. Obciążanie Skarżących przez organ II instancji obowiązkiem przedstawiania w odwołaniu od decyzji administracyjnej i tym samym w postępowaniu administracyjnym przeciwdowodów na odparcie danych, i argumentów podnoszonych przez inwestora, nie znajduje uzasadnienia w przepisach KPA, ani żadnych innych dot. postępowania administracyjnego. Podkreślono, iż skarżący w toku postępowania zwracali uwagę, że natężenie hałasu i innych immisji zakłóca prawidłowe korzystanie z ich nieruchomości. Podnosili, co wynika też z dokumentów urzędowych, że inwestycja położona jest na terenie zabudowy zagrodowej, z przeznaczeniem nieruchomości na pobyt ludzi. Zaakcentowano okoliczność, że skarżący przedstawili w toku postępowania dowód w postaci filmu obrazującego przyjęcie złomu i jego przeładunek, z którego jednoznacznie wynika, że rzeczywisty czas hałasu, nawet na etapie przed rozbudową składu złomu, jest większy niż założony przez inwestora i przejęty przez organy obu instancji. Powyższy dowód został w postępowaniu całkowicie pominięty przez organy obu instancji. Podkreślono także okoliczność, że wniosek inwestora dotyczy rozszerzenia (zalegalizowania) prowadzonej już działalności punktu skupu złomu. Tak wiec możliwe i zdaniem skarżących konieczne było przeprowadzenie w ramach postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji, postępowania dowodowego obejmującego oględziny, przesłuchanie stron, powołanie biegłych, w celu rzetelnego ustalenia stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wyrażone w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6.12.2012 r. oraz poprzedzająca j ą decyzja Wójta Gminy [...] z dnia 15.10.2012 r. - nie są zgodne z prawem, wobec czego podlegają uchyleniu. W pierwszej kolejności, wskazać należy, iż krytycznej oceny wymagają poczynione przez organy ustalenia, przyjęte za podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Nie ulegało w sprawie wątpliwości, iż planowane przez G. S. zamierzenie inwestycyjne polegające na "budowie magazynu surowców wtórnych" jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wniosek ten wynikał z par. 3 ust. l pkt 81 z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, póz. 1397). Podstawowym dokumentem w postępowaniu, którego przedmiotem są środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest karta informacyjną przedsięwzięcia, którą należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji (art. 74 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; Dz. U. Nr 199, póz. 1227 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako "u.i.ś"). Karta ta, zgodnie z art. 3 ust. l pkt 5 u.i.ś. zawiera podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, a w szczególności dane o rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, rodzaju technologii, ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, rozwiązaniach chroniących środowisko, rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko. Zwrócić jednak należy uwagę, że powyższy dokument, tak jak każdy dowód składany w postępowaniu administracyjnym, winien podlegać ocenie organu (art. 80 kpa) pod względem prawdziwości informacji w nim zawartych oraz prawidłowości wniosków przedstawionych przez autora tego dokumentu. W przypadku zaistnienia wątpliwości w powyższym zakresie zasadne jest wezwanie wnioskodawcy (inwestora) przez prowadzący postępowanie organ, do ich wyjaśnienia (por. K. Gruszecki, Komentarz do art. 74 u.i.ś. teza 2; opublikowane w: Lex). Analiza akt sprawy, w tym treści decyzji wydanych w kontrolowanym postępowaniu prowadzą jednak do wniosku, że orzekające w sprawie organy nie dokonały rzetelnej oceny wskazanego dokumentu. W szczególności wskazać należy, iż na stronie oznaczonej nr 3 Karty informacyjnej przedsięwzięcia podano, iż do obliczeń prognozowanych zanieczyszczeń powietrza oparto się na programie "Komin" w wersji z dnia 11.02.2003 r. Program ten opracowany został według "rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 5.12.2002 r.". Chodzi tu o rozporządzenie w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2003 Nr l, póz. 12). Podkreślenia jednak wymaga, że rozporządzenie to utraciło moc w dniu 19 sierpnia 2009 r. i nie obowiązywało w dacie sporządzania Karty informacyjnej oraz wydawania decyzji. Natomiast na dzień sporządzania Karty informacyjnej przedsięwzięcia obowiązywało rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. Nr 16, póz. 87). To ostatnie rozporządzenie powołane jest na strome 11 Karty informacyjnej, jako będące podstawą ustalenia dopuszczalnych poziomów substancji zanieczyszczających w powietrzu. Przedstawiona sytuacja powoduje, że nie jest jasne w sprawie, który akt prawny jest podstawą przyjętych obliczeń dotyczących wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. O ile bowiem normy przewidziane w obu wymienionych rozporządzeniach w zakresie wartości odniesienia dla dwutlenku azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego - ustalone są na takim samym poziomie, o tyle bez specjalistycznej wiedzy nie sposób już uznać, czy referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu (odpowiednio załącznik Nr 4 rozporządzenia z 2002 r. i zał. Nr 3 rozporządzenia z 2010 r.) - nie uległy zmianie. Powyższe powoduje, że nieprawidłowe mogą być wnioski przedstawione w Karcie informacyjnej w zakresie dotyczącym wyliczeń wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. Nadto, wątpliwości w sprawie budzi także sposób obliczenia w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia wartości dopuszczalnego poziomu hałasu. Należy bowiem wskazać, że przyjęte do tych obliczeń "tło akustyczne w rejonie inwestycji" -nie zostało prawidłowo ustalone. W powyższym zakresie Karta informacyjna wskazuje, że przyjęte do oceny źródła hałasu mają charakter chwilowy i wynikają np. z ruchu ciągników rolniczych, prac innych maszyn przy uprawach rolnych lub drobnej działalności gospodarczej w sąsiedztwie (str. 16 karty). Uszło jednak uwadze autorowi Karty informacyjnej, a także orzekającym w sprawie organom, iż planowana budowa magazynu surowców wtórnych na działce [...] - jest de facto kontynuacją działalności o tym samym profilu - już istniejącej na działce sąsiedniej - nr [...]. Zatem, na prawidłowe ustalenie tła akustycznego w rejonie planowanej inwestycji, niewątpliwie istotny wpływ będzie miał także hałas emitowany przez istniejący już zakład. Wskazana okoliczność nie była brana pod uwagę przy ocenie tła akustycznego w rejonie lokalizacji inwestycji, co w istotny sposób wpłynąć mogło na dokonane w sprawie wyliczenia, a przez to i na wynik sprawy. Z powyższą kwestią wiąże się jeszcze kolejne zagadnienie. Zgodnie bowiem z art. 85 ust. 2 pkt 2 u.i.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie takiej decyzji, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kpa, powinno zawierać - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. l, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W niniejszej sprawie organ I instancji w decyzji z dnia 15.10.2012 r. stwierdzając brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zobowiązany był zatem do odniesienia się do czynników, które za tym przemawiały. Podkreślić jednak należy, że przepis art. 63 ust. l pkt l lit b nakazuje organowi wziąć pod uwagę powiązania planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w szczególności organ winien mieć na uwadze możliwość kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać zamierzone przedsięwzięcie. W tym zakresie zauważyć więc trzeba, że uzasadnienie decyzji organu I instancji stwierdza, iż o braku potrzeby przeprowadzenia w tej sprawie oceny oddziaływania planowanego zamierzenia inwestycyjnego na środowisko przesądził m.in. brak powiązań zamierzonego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami. Konstatacja ta nie została jednak uzasadniona, czy też rozwinięta, a nadto pozostaje w oczywistej sprzeczności z niekwestionowanym w sprawie faktem, iż na działce nr [...] (tj. sąsiedniej względem inwestycji objętej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach) funkcjonuje zakład, którego przedmiotem jest także zbiórka surowców wtórnych. Inaczej mówiąc, w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, organ nie wziął pod uwagę relacji jaka zachodzić będzie między planowanym "magazynem surowców wtórnych", a zakładem już istniejącym (funkcjonującym) na sąsiedniej działce, o tym samym profilu działalności. Skoro bowiem planowana działalność jest kontynuacją (rozbudową) dotychczasowej bazy inwestora, to okoliczność tę należało mieć także na uwadze w trakcie decydowania o potrzebie przeprowadzenia w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Brak powyższego stanowi istotne uchybienie wydanej w sprawie decyzji i jest naruszeniem powołanego wyżej art. 63 ust. l pkt l lit b. Lakoniczny sposób wskazania czynników, które przesądziły, zdaniem organu, o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko -jest także naruszeniem art. 107 par. 3 Kpa. Wymienione bowiem przez organ uwarunkowania (np. skala przedsięwzięcia, wielkość zajmowanego terenu), nie zawierają żadnego uzasadnienia i odniesienia do realiów sprawy, mającego przekonać, iż zasadne było odstąpienie w sprawie od potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Taki sposób uzasadnienia decyzji, nie pozwala na poznanie przesłanek, którymi kierował się organ ją wydający. Niezależnie od wskazanych uchybień wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § l pkt l lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012, póz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla tę decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego zawarte są w art. 145 § l kpa. W pkt 4 powołanego przepisu jako przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego wskazano brak udziału strony w postępowaniu, bez jej własnej winy. Zdaniem sądu, sytuacja taka miała miejsce w kontrolowanej sprawie. Z akt administracyjnych wynika bowiem, iż za stronę kontrolowanego postępowania uznano m.in. J. C., do którego, kierowano zarówno decyzję organu I instancji, jak również wydaną w sprawie decyzję organu odwoławczego. Status strony wymienionej osoby wynikał z faktu, iż w znajdującym się w aktach sprawy rejestrze ewidencji gruntów, który był podstawą wyznaczenia kręgu stron w tym postępowaniu, wymieniona osoba wskazana była jako współwłaściciel działki nr [...] w miejscowości O., która znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonej inwestycji (mapa dołączona do wniosku inwestora na k. l akt adm.). Ponieważ ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji sądowej kierowanej do J. C. wynikało, iż osoba ta zmarła, sąd ustalił, iż zdarzenie to miało miejsce w dniu 31.07.2012 r. (akt zgonu k. 63 akt sądowych), a więc przed wydaniem kontrolowanych w sprawie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W takiej sytuacji, osobie tej nie mógł przysługiwać przymiot strony w toczącym się postępowaniu, bowiem z chwilą śmierci utraciła ona zdolność prawną. W tej sytuacji postępowanie podlegało zawieszeniu na podstawie art. 97 par. l pkt l Kpa. Z akt administracyjnych nie wynika natomiast aby organy administracji prowadziły kontrolowane obecnie postępowanie z udziałem następców prawnych J. C., czyli aktualnych współwłaścicieli działki nr [...] w O.. Zaniechanie ustalenia następców prawnych J. C. spowodowało więc, iż krąg stron nie został prawidłowo ustalony, zaś okoliczność, iż następcom prawnym wymienionej osoby nie zapewniono czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym powoduje, iż postępowanie to dotknięte jest wadą o jakiej mowa w powołanym wyżej art. 145 § l pkt 4 kpa. Stwierdzenie wystąpienia tej wady obliguje sąd, zgodnie z powołanym już wcześniej art. 145 § l pkt l lit. b p.p.s.a. do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej je decyzji organu I instancji. Wskazać przy tym należy, że wbrew wymogowi wynikającemu z art. 40 par. l kpa, każde z pism organów obu instancji kierowanych do J. C., adresowane było jednocześnie do H. C.. Uchybienie to uniemożliwiło organom wychwycenie faktu, iż jeden z adresatów tak wadliwie zaadresowanej korespondencji zmarł w toku postępowania administracyjnego. W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu będzie prawidłowe ustalenie kręgu jego stron, poprzez ustalenie następców prawnych J. C. -zmarłej strony postępowania. Nadto, niezbędna będzie ocena przedłożonego dokumentu w postaci Karty informacyjnej przedsięwzięcia, w szczególności pod względem danych przyjętych do wyliczeń i wniosków w niej zawartych. Winno to nastąpić także pod kątem i przy uwzględnieniu zastrzeżeń zgłaszanych w sprawie przez skarżących I. P. oraz T. P., co do długości (czasu) i skali hałasu emitowanego do środowiska przez istniejący już zakład. W przypadku stwierdzenia, że dane zawarte w karcie nie są prawidłowe, wezwać należy inwestora do złożenia dodatkowych wyjaśnień, ewentualnie korekt karty lub przedstawienia dodatkowych danych lub wyliczeń. W powyższym zakresie organ weźmie także pod uwagę rozbieżności występujące między kartą przedsięwzięcia przedłożoną przez inwestora przy piśmie z dnia 14.05.2012 r. a kartą opracowaną przez mgr inż. P. S.. Niezbędna będzie także ocena planowanego przedsięwzięcia, z punktu widzenia możliwości kumulowania się jego oddziaływań na środowisko z oddziaływaniem istniejącego już zakładu na działce nr [...] w O.. Oceny organu winny znaleźć należyte uzasadnienie w treści decyzji. Z uwagi na fakt, że kontrola zaskarżonych decyzji wykazała istotne uchybienia, sąd działając na podstawie art. 145 § l pkt l lit b i lit. c p.p.s.a.) decyzje te uchylił. O kosztach sąd orzekł na zasadzie art. 200 p.p.s.a. w zw. z par. 18 ust. l pkt l lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1438 ze zm.)