II SA/Kr 1946/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi M. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. H. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek S. S. z dnia [...].2000r. Wydaną z upoważnienie Prezydenta Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].2000r. znak [...] orzeczono zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz wydaniu E. i S. S. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną : wód.- kań.- elek.-gaz , w [...] przy ul. [...], na działkach nr A, B. C, D, E, F, G, i H obręb [...]. Powyższa decyzja zaskarżona w drodze odwołania przez M. H. została uchylona wydaną z upoważnienia Wojewody [...] decyzją z dnia [...].2000r. w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wydaną z upoważnienie Prezydenta Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...].2001r. znak [...] po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawie art. 28, art. 33 ust.l, art. 34 ust.4, art. 36 i 37 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994 Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm. ) zatwierdzono projekt budowlany oraz wydano E. i S. S. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną : wód.- kan.- elek.- gaz , w [...] przy ul. [...], na działkach nr A B C, D, E. F, G, i H obręb [...] W uzasadnieniu decyzji wskazano : na złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji nr [...] z dnia [...].2000r. znak [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, na wykazanie się przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz stosowną zgodą na wejście na teren celem wykonania przyłączy infrastruktury technicznej, na lokalizacji obiektu zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, na wykonanie projektu budowlanego przez osobę uprawnioną zgodnie z przepisami - w tym techniczno - budowlanymi, a także na wyniki postępowania uzupełniającego prowadzonego w związku z uchyleniem poprzedniej decyzji organu pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...].2001r. znak [...] wydaną z upoważnienia Wojewody [...] na podstawie na podstawie art. 138 §1 pkt. l oraz art. 81 ust. l pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) orzeczono o utrzymaniu w mocy zaskarżonej przez M. H. decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2001 r. znak [...]. W uzasadnieniu decyzji, w nawiązaniu do zarzutów odwołania wskazano na złożenie wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji nr [...] z dnia [...].2000r. znak [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] budynek dnia [...].2000r., których wykonanie nie zostało wstrzymane. Jak wyjaśniono, projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny nie spowoduje niedopuszczalnego pogorszenia warunków oświetlenia, bowiem jego usytuowanie nie narusza przepisów technicznych określających warunki usytuowania obiektu ze względu na ochronę sąsiedniej nieruchomości przed ograniczeniem dopływu światła dziennego. Powołano w tym zakresie przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. z 4.02.1999 r. - Dz. U. Nr 15 z dnia 25 lutego 1999 r. póz. 140). a w szczególności § 13 ust. l pkt. l ust. 2-3 wskazując, iż wymagania wynikające z tych przepisów zostały uwzględnione w projekcie. Budynek o wysokości 8,77 m od poziomu terenu do kalenicy, znajduje się w odległości 8 m od budynku nr K na sąsiedniej działce, a lico budynku nr L jest jeszcze cofnięte. Od strony działki nr A następuje zbliżenie projektowanego budynku na odległość dwóch metrów do granicy, na co sąsiad wyraża zgodę. Od tej strony ściana budynku spełnia wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Wysokość od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego, nie jest większa niż odległość między budynkami. Z powołaniem regulacji zawartej w art. 34 ust. 3 pkt. l Prawa Budowlanego z 1994r. wskazano także, że projekt budowlany przedmiotowego budynku mieszkalnego zawiera niezbędne elementy, zostały opisane odległości projektowanego budynku od granic działki oraz od obiektów na działkach sąsiednich, a także rzędne wysokościowe. Projekt posiada również niezbędne uzgodnienia, a zatem nie naruszono przepisu art. art. 35 ust. l pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r. Inwestor uzyskał dla terenu inwestycji decyzję z dnia 6.06.2000 r. o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, decyzja ta jest ostateczna i znajduje się w aktach sprawy. Ponadto odnośnie uzgodnień wskazano na zawartą w załączniku nr [...] decyzji z dnia [...].2000 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wytyczną uzgodnienia projektu z Dyrekcją [...] Parków Narodowych, przy braku dotyczącej uzgodnienia rozwiązań architektonicznych z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody, którego nie wymaga też na etapie pozwolenia na budowę żaden przepis szczególny. Poddano analizie również załączoną do odwołania "Architektoniczną ocena istniejącego budynku przy ul. L w [...] w aspekcie planowanej budowy domu jednorodzinnego na sąsiedniej działce nr A -opracowaną przez mgr inż. arch. P. Z., którą uznano za nie mającą znaczenia dla znaczenia dla prawidłowości przedstawionego projektu. Wyjaśniono ponadto, że załączona w uzupełnieniu odwołania dokumentacja geodezyjna sporządzona przez J. B. dotyczy działki nr I i nie wskazuje na podwyższenie terenu działki nr -A. gdyż pokazuje ten teren jako niedostępny (taki opis znalazł się na mapce i świadczy o braku szczegółowych informacji o działce), a rzędne terenu wzdłuż granicy działki nie wskazują na istotne różnice wysokościowe. Odnosząc się także do zarzutu naruszenia art. 97 §1 pkt. 4 kpa, uznając go za niesłuszny wskazano, że wniesienie skargi na decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania, a kwestia ta została niezależnie rozstrzygnięta w postanowieniu Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2001 r. znak [...] Prawidłowość postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie podlegała następnie kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wywołanej skargą M. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].2001 r. znak [...] Wnosząc w niej ó uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji wyżej wymieniona zarzucał : obrazę prawa materialnego, która miała wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 5 ust l pkt. 5 oraz ust.2 pkt. 2 b ustawy Prawo budowlane, § 13 ust. l pkt. l rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, c/ art. 34 ust.3 pkt l ustawy Prawo budowlane, art. 3 5 ust l pkt. 2 ustawy Prawo budowlane; obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a w szczególności art. 97 § l pkt. 4 kpa. Postanowieniem z dnia 11.09.2001 r. sygn. akt SA/Kr 1481/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji , kolejnym postanowieniem zwiesił postępowanie sądowe, zaś po jego podjęciu, wyrokiem z dnia 24.04.2002r. sygn. akt SA)Kr 625)02 na podstawie art. 21 ust. l pkt l i ust. l pkt l i 3 oraz art. 55 ust. l ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach postępowania. Uznając skargę za uzasadnioną Naczelny Sąd Administracyjny nawiązał w uzasadnieniu wyroku do wynikającego z art. 7 kpa obowiązku organów administracji dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego, który winien znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 kpa ). W tym kontekście wskazał na wadliwości ustaleń oraz oceny dowodów organu drugiej instancji odnośnie podnoszonego przez skarżącą zarzutu dezaktualizacji mapy sytuacyjno-wysokościowa. na której bazuje projekt budowlany z uwagi na dokonanie przez inwestorów podniesienia przedmiotowego terenu, jak również na konieczność wyjaśniona w sposób nie budzący wątpliwości tych okoliczności oraz przedstawienia stanowiska organu w uzasadnieniu decyzji w sposób jednoznaczny i zrozumiały. Dopiero jednoznaczne wyjaśnienie wskazanej okoliczności mogło pozwolić zdaniem Sądu na wypowiedzenie się co do naruszenia art. 34 ust. l pkt l Prawa budowlanego z 1994r. Ponadto za istotne uchybienie uznał Naczelny Sąd Administracyjny brak w aktach dokument dotyczącego uzgodnienia projektu zagospodarowania działki oraz rozwiązań architektonicznych z Dyrekcją [...] Parków Narodowych, stosownie do wymogów zawartych w załączniku nr [...] decyzji z dnia [...].2000 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a uzupełnienie materiału dowodowego w wyżej wskazanym kierunku warunkowało odniesienie się do zarzutu naruszenia art. 5 ust. l pkt 5 oraz ust. 2 pkt 2 b Prawa budowlanego. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na bezzasadność innych zarzutów skargi oraz bezprzedmiotowość dotyczącego naruszeni art. 97 § l pkt 4 kpa w świetle treści wydanego po jej złożeniu wyroku z dnia [...].2001 r. sygn. akt II SA/Kr 1548/00, którym oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].2000r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].2000r. znak [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji. Decyzją z dnia [...].2002 r. znak [...] wydaną z upoważnienia Wojewody [...] na podstawie art. na podstawie art. 138 §1 pkt. l oraz art. 81 ust. l pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89. poz. 414 z późn. zm.). po ponownym rozpatrzeniu sprawy z odwołania M. H. od decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].2001 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr A przy ul. [...] w [...], wraz z przyłączami infrastruktury przez działki nr B, C. D, E, F. G - kanalizacji sanitarnej, wody, kabla elektrycznego niskiego napięcia i gazu. dla inwestorów E. S. i S. S. - organ drugiej instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Nawiązując w uzasadnieniu do rozstrzygnięcia i wskazali zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 24.04.2002r. sygn. akt SA)Kr 625)02. odnośnie zarzutu dotyczącego aktualności mapy sytuacyjno - wysokościowej, na której bazuje projekt budowlany organ odwoławczy wyjaśnił, że w chwili obecnej została sporządzona inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza budynku wybudowanego już w stanie surowym na działce nr A. Inwentaryzacja wykonana przez uprawnionego geodetę wykazała aktualne rzędne terenu istniejącego przy narożnikach zrealizowanego na przedmiotowej działce budynku oraz inne rzędne na terenie przedmiotowej działki, między innymi od strony nieruchomości skarżących sąsiadów. Porównanie zbadanych rzędnych z rzędnymi wysokościowymi uwidocznionymi na mapie terenu sąsiedniej nieruchomości wykazuje, że teren przedmiotowej działki nie jest położony wyżej niż teren sąsiadów, w odniesieniu do poziomu morza (rzędne bezwzględne). Załączona do akt inwentaryzacja geodezyjna - operat z daty pomiaru w dniu [...].2002r. zgłoszony do zasobu geodezyjnego w Urzędzie Miasta [...] w dniu [...].2002r. - wskazuje, że teren przedmiotowej działki nie został przez inwestora podniesiony, przy czym nie znajduje się podstaw by temu dokumentowi odmówić mocy dowodowej. Załączona poprzednio do akt wraz z odwołaniem opinia geodezyjna Biura Geodezyjnego "[...]" nie została uznana jako pełnowartościowy dowód w sprawie, bo nie była oparta na wnikliwej analizie stanu faktycznego i pomiarach geodezyjnych na terenie działki nr A, skoro na załączonym do tej opinii rysunku teren przedmiotowej działki opisany był jako niedostępny, a powyższe stanowi podstawę do odmówienia jej i mocy dowodowej. Ponadto przed uzyskaniem pozwolenia na budowę i jej rozpoczęciem inwestor uzyskał dla przedmiotowej inwestycji uzgodnienie Zakładu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. Świadczy to o prawidłowości przygotowania dokumentacji, w tym również w szczególności projektu zagospodarowania terenu. W toku dodatkowego postępowania wyjaśniającego, jakie zostało przeprowadzone przed wydaniem decyzji, zbadane zostały wpisy w okazanym przez inwestora dzienniku budowy. Z przebiegu opisanych tam czynności wynika, że obiekt był realizowany zgodnie z pozwoleniem na budowę, a z chwilą doręczenia postanowienia NSA o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, roboty budowlane zostały wstrzymane, gdyż inwestor zastosował się do zalecenia sądu. Potwierdza to również protokół z kontroli przeprowadzonej przez organ nadzoru budowlanego - kserokopia zgodna z oryginałem w aktach sprawy. Realizowany projekt był uzgodniony pod względem dostosowania formy i gabarytu zabudowy do wymagań Dyrekcji [...] Parków Krajobrazowych, powołanej do realizowania zadań z zakresu ochrony przyrody i walorów krajobrazowych na terenie parków i krajobrazowych i ich otuliny. Projekt uzyskał pozytywną opinię Dyrekcji - został zaopiniowany bez uwag, co potwierdza pismo opiniujące w tej sprawie z dnia [...] 2002r. znak: [...] podpisane przez Dyrektora [...] Parków Krajobrazowych w [...]. Opinia została włączona do akt sprawy. Z projektu i dokumentacji budowy oraz wykonanej inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wynika, że przedmiotowy obiekt ma wysokość 8.50 m. a odległość między przedmiotowym budynkiem a domem strony skarżącej, usytuowanym na sąsiedniej działce, wynosi co najmniej 8.64 m. Z porównania tych wysokości wynika, że wysokość przedmiotowego budynku jest mniejsza niż odległość od budynku mieszkalnego strony skarżącej. Usytuowanie i wysokość przedmiotowego budynku jednorodzinnego, są zgodne z przepisami techniczno - budowlanymi, w szczególności z przepisem § 13 ust. l pkt l rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( tekst jednolity Dz. U. Nr 15 z 1999r.. poz. 140 ). Przepis § 13 ust. l pkt l rozporządzenia stanowi, że " odległość budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, z zachowaniem przepisów § 57 i 60. Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli odległość od obiektu przesłaniającego jest nie mniejsza niż jego wysokość - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 55 m włącznie." Ponadto § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że wysokość obiektu przesłaniającego, o której mowa w ust. l, liczy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego. W przedmiotowej : sprawie wysokość, jaka powinna być analizowana zgodnie z powyższym przepisem, jest # mniejsza niż maksymalna wysokość projektowanego obiektu (8.50 m) Rzędne terenu w tym przypadku nie zwiększają wyżej opisanej różnicy wysokości. Przedmiotowy obiekt jest niewielkim budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, a jego realizacja zgodna z przepisami techniczno - budowlanymi nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich. Relacje wysokości i odległości były wnikliwie badane, również pod względem ochrony przed ograniczeniem dopływu światła do okien budynku skarżących usytuowanego na sąsiedniej działce. Nie stwierdzono naruszenia przepisów techniczno - budowlanych, jak również pogorszenia walorów użytkowych sąsiedniego budynku. Wnosząc w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].2002 r. znak [...] M, H. zarzucała obrazę prawa materialnego, która miała wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie: art. 5 ust. l pkt 6 i ust.2 pkt 2 b oraz art. 35 ust l pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a także art. 29 ust. l pkt l ustawy Prawo wodne. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu instancji i zasądzenie kosztów postępowania w według norm przepisanych, a także wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dopuszczenia dowodu z załączonej opinii technicznej biegłego na okoliczność, że przedmiotowy projekt budowlany nie spełnia wymagań zawartych w ustawie prawo wodne oraz. że uzasadniony jest w związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skargi dotyczącym kwestii merytorycznych wyżej wymieniona podnosiła że projekt przedmiotowego obiektu budowlanego nie zapewnia ochrony uzasadnionych interesów skarżącej, a w szczególności ochrony dopływu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się w budynku skarżącej zlokalizowanym na sąsiedniej działce. Organy administracji nie uwzględniły specyficznego położenia terenu, który powoduje, iż nawet przy zachowaniu wymagań z § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przy obecnym położeniu budynku nie zostanie zapewniony dostęp do światła dziennego dla budynku skarżącej. Wynika to z tego, że działka skarżącej znajduje się po północnej stronie porośniętego wysokim starodrzewiem wzgórza [...] co powoduje, że pomieszczenia w jej budynku są stale nieoświetlone, a lokalizacja projektowanego budynku po stronie zachodniej tuż obok budynku skarżącej jeszcze bardziej tą sytuację pogorszy. Za pozbawione podstaw uznawała skarżąca stwierdzenie zawarte w końcowej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji jakoby relacje wysokości i odległości były wnikliwie badane, również pod względem ochrony przed ograniczeniem dopływu światła do okien budynku skarżącej podnosząc, że organ nie wskazuje na czym takowe badanie miałoby polegać i kiedy było przeprowadzane. Skarżąca wskazywała dalej, że w aktach sprawy znajduje się informacja iż inwestor uzyskał dla terenu inwestycji decyzję z dnia [...].2000r. o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, o czym dowiedziała się dopiero z treści tegoż uzasadnienia. Skarżąca jako właścicielka sąsiedniej działki powinna być stroną postępowania poprzedzającego wydanie opisanej decyzji, co nie miało miejsca. Decyzja z [...].2000r. jest bezwzględnie nieważna , w następstwie powyższego należy uznać nie doszło do skutecznego wyłączenia przedmiotowego gruntu z produkcji rolnej, a to z kolei uniemożliwia wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] Wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik S. S. wnosił o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie, ewentualnie - oddalenie skargi, a także o zasądzenie od strony skarżącej na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając powyższe uczestnik podnosił, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji w związku z czym budowa przedmiotowego budynku została zakończona. Zainteresowani złożyli do Urzędu Miasta [...] Wydział Architektury. Geodezji i Budownictwa zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr A obręb [...] położonej w [...] przy ul. [...] oraz w dniu [...].2002 r. otrzymali zawiadomienie informujące, że Urząd nie zgłasza sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania. Zainteresowani uzyskali nadanie numeru porządkowego na budynek oraz zameldowali się w nim, a w świetle zaistniałej sytuacji rozpoznanie niniejszej sprawy utraciło swój przedmiot. Wydane pozwolenie na budowę zostało bowiem .. skonsumowane" przez całkowite ukończenie budowy, co stwarza podstawę do zastosowania art. 161 § l pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od powyższego z ostrożności procesowej uczestnik wskazywał, że wszelkie zarzuty strony skarżącej dotyczące wydania pozwolenia na budowę są całkowicie bezzasadne. Pozwolenie to zostało wydane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami , w żaden sposób nie narusza prawa, co potwierdza nie tylko cały tok postępowania administracyjnego przed wydaniem tego pozwolenia, ale także późniejszy prawomocny wyrok Sądu Okręgowego Wydział [...] w [...] z dnia [...].2004r. sygn. akt [...] oddalający powództwo strony skarżącej przeciwko zainteresowanym o odszkodowanie złożone w związku z wzniesieniem przez nich przedmiotowego domu . Uczestnik przedłożył kserokopie opisanych wyżej dokumentów oraz kserokopie opinii biegłego sporządzonych w sprawie odszkodowawczej, a także wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] .2006r [...]. wnosząc o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje Zgodnie z treścią art. 97 par. l ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153. poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako ppsa), rozstrzygając w granicach danej sprawy, uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany powołaną podstawą prawną oraz granicami skargi wyznaczonymi przez zakres zaskarżenia , podnoszone w niej zarzuty i zgłaszane wnioski ( art. 134 ppsa ). Orzekanie w granicach sprawy oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego, przy czym fakt uprzedniego wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyroku z dnia 24.04.2002r. sygn. akt SA)Kr 625)02 ma ten skutek, że ponowna kontrola dotyczy w istocie czynności oraz decyzji podjętych po tej dacie oraz następuje z uwzględnieniem wiążącego charakteru oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu tego orzeczenia ( art. 153 ppsa oraz art. 30 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. Nr 74. poz. 368 z późn. zm., uchylonej z dniem 1.01.2004r. ). Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawa materialnego i procedury oraz sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie , a pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność) zostało uznane za błędne. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu eliminację błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia dostrzeżonych wadliwości, przy czym wskazania te nie mogą z góry narzucać sposobu rozstrzygnięcia konkretnych kwestii związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia sprawy. Ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego traci moc wiążącą w wypadku zmiany stanu prawnego tego rodzaju, iż określony pogląd stanie się nieaktualny, zaś analogiczny skutek może spowodować zmiana po wydaniu orzeczenia sądowego istotnych okoliczności faktycznych. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało z przedmiot wydanie pozwolenia na budowę i toczyło się z uwzględnieniem norm zawartych w art. 28 – 40 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 106 z 2000r.. poz. 1126 z późniejszymi zmianami do dnia wydania zaskarżonej decyzji ) oraz przepisów ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r.. poz. 107 ze zmianami jak wyżej ). Zgodnie z treścią art. 28 ust. l wyrażającego jedną z podstawowych zasad Prawa budowlanego - roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Brzmienie powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a ich realizacja przez inwestora przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę, które powinno być umorzone na podstawie art. 105 § l kpa. Taki pogląd prezentowany jest konsekwentnie na przestrzeni czasu w orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego na tle stanów faktycznych związanych ze stosowaniem art. 48 Prawa budowlanego ( wyrok NSA w Warszawie z 6.10.1998r. IV SA 1750/96 -zam. zb. LEX nr 43777, wyrok NSA w Warszawie z 15.11.2000r. IV SA 1164/98 -zam. zb. LEX nr 53387. wyrok NSA w Warszawie z 6.10.1999r. IV SA 279/99 - zam. zb. LEX nr 47832 i inne ) . przy czym uznać należy, iż umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego odnosi się nie tylko działań podjętych w warunkach samowoli budowlanej, ale także tych sytuacji , w których realizacja robót budowlanych i wykonanie obiektu następowało w momencie dysponowania przez inwestora ostateczną decyzją o pozwoleniu na budową, która została następnie uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania, a tym przedmiotem jest konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego. wynika z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, a skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Na uwagę zasługuje pogląd prezentowany w doktrynie przez J. Zimmermanna. w którego ocenie istota bezprzedmiotowości postępowania polega na tym, że "Nastąpiło (...) takie zdarzenie prawne lub faktyczne, które spowodowało, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu) a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z którą prawo łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej" (J. Zimmermann, Ordynacja podatkowa.... s. 212). Uznając wyżej powołane stanowisko za trafne należy zatem wskazać, że skoro pozwolenie na budowę stanowi prawem przewidzianą legitymację dla inwestora do rozpoczęcia i realizacji robót budowlanych, wybudowanie obiektu skutkuje brakiem elementu stosunku materialnoprawnego o charakterze przedmiotowym stwarzającego podstawę do wydania rozstrzygnięcia co do istoty. Rozważając stan faktyczny niniejszej sprawy należy zwrócić ponadto uwagę na treść art. 107 § 3 kpa. stanowiącego że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Istotna jest także regulacja zawarta w art. 7 kpa i art. 77 kpa obligujący organ administracji publicznej do dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Odnosząc te ogólne uwagi do stanu występującego w niniejszej sprawie należy w pierwszej kolejności zauważyć, iż zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 107 § 3 kpa. Ta negatywna ocena odnosi się zarówno do braków związanych z powołaniem i wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia w kontekście przesłanek wydania pozwolenia na budowę , o których mowa w art. 32 ust. l . ust. ł pkt 2 , art. 34 ust. l - 3 , art. 35 ust. l pkt 2 i 3 Prawa budowlanego, jak również ważnych z tego punktu widzenia ustaleń dotyczących faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy zawiera w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jedynie ustalenia czynione w związku z zaleceniami zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 24.04.2002r. sygn. akt SA/Kr 625/02, zapominając o uchyleniu w całości poprzedniej jego decyzji, której treść nie może stanowić uzupełnienia wydawanego ponownie rozstrzygnięcia. Nawet jeżeli uznać, że poza uchybieniami dostrzeżonymi \v ramach wykraczającej poza granice skargi sądowej kontroli decyzji Wojewody [...][...].2001r. znak [...] nie istniały inne wadliwości .w zakresie udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu niż wytknięte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 24.04.2002r. sygn. akt SA/Kr 625/02, nie można przyjąć iż powyższe zwalniało organ odwoławczy od wyjaśnienia i rozważenie wszelkich okoliczności istotnych dla wydanego rozstrzygnięcia przy ponownym merytorycznym rozpatrzeniu sprawy, bowiem okoliczności te mają charakter zmienny ( np. utrata prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wygaśnięcie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ). Z tych samych powodów nie można uznać, iż występujące w uzasadnieniu orzeczenia organu drugiej instancji braki zastępuje treść utrzymanej w mocy decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].2001 r. znak [...] zwłaszcza, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniesiono się w ogóle do zawartych w niej ustaleń oraz oceny prawnej stanu faktycznego. Wskazane wadliwości prowadzonego ponownie postępowania odwoławczego skutkują naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy . a mają z nimi ścisły związek dalsze dostrzegane uchybieniami, które ujawnia analiza uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Zwrócić bowiem należy uwagę na pojawiające się w nim stwierdzenia organu odwoławczego co do faktu istnienia w chwili orzekania inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej budynku wybudowanego już w stanie surowym na działce nr A . Z uzasadnienia przedmiotowego orzeczenia wynika nadto, że w toku dodatkowego postępowania wyjaśniającego, jakie zostało przeprowadzone przed wydaniem decyzji, zbadane zostały wpisy w okazanym przez inwestora dzienniku budowy. Z przebiegu opisanych tam czynności wynikać miało , że obiekt był realizowany zgodnie z pozwoleniem na budowę. a z chwilą doręczenia postanowienia NSA o wstrzymaniu wykonania tej decyzji, roboty budowlane zostały wstrzymane, gdyż inwestor zastosował się do zalecenia sądu. Tę okoliczność potwierdzać miał również protokół z kontroli przeprowadzonej przez organ nadzoru budowlanego, którego kserokopię zgodną z oryginałem zgromadzono w aktach sprawy. Powołane wyżej ustalenia i wskazania organu odwoławczego naprowadzają na rozważaną na wstępie kwestię istnienia względnie nieistnienia w dacie wydania zaskarżonej decyzji przesłanek warunkujących potrzebę oraz dopuszczalność orzekania w przedmiotowej sprawie o pozwoleniu na budowę dla dalszej realizacji niezakończonych robót budowlanych zgodnie z przedstawionym projektem budowlanym. W tym istotnym aspekcie ustalenia organu drugiej instancji są także niepełne brak w uzasadnieniu decyzji rozważań dotyczących znaczenia , jakie organ nadaje stwierdzonemu faktowi, co jak poprzednie uchybienia narusza zasady wynikające z art. 7 kpa. 77 kpa i 107 §3 kpa. Wskazane wyżej naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy uzasadniają uwzględnienie skargi w niniejszej sprawie i uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § l pkt l c ppsa niezależnie od podnoszonych w niej zarzutów. Zważywszy iż stwierdzenie naruszenia prawa materialnego jako w myśl art. 145 § l pkt l a p.p.s.a. odrębna podstawa do uchylenia decyzji może być dokonane dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego, poza rozważaniami pozostają nawiązujące do tychże kwestii zarzuty skargi i związane z nimi wnioski dowodowe uczestnika. Odnośnie wniosku S. S. o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z zakończeniem przedmiotowej budowy, brakiem sprzeciwu właściwego co do przystąpienia do użytkowania obiektu, uzyskaniem nadanie numeru porządkowego na budynek oraz zameldowali się w nim inwestorów należy wskazać, iż powoływane okoliczności nie stwarzają podstawy do zastosowania art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa we wskazanym przepisie mamy do czynienie w sytuacji, w której w toku postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Powyższe zachodzi w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona w toku postępowania sądowodaministracyjnego bytu prawnego w nadzwyczajnym, wewnętrznym administracyjnym postępowaniu kontrolnym, względnie w trybie autokontroli lu z uwagi na wygaśnięcie decyzji, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku biorąc z podstawę art. 145 § l pkt l c ppsa oraz odnośnie kosztów postępowania art. 200 ppsa.