II SA/Kr 1946/11

Kraków dnia 10 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 grudnia 1997 r., [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu z dnia 9 lipca 2012 r. w ten sposób, że w uzasadnieniu postanowienia, fragment "Z informacji podanych przez uczestnika postępowania J. M. w piśmie z dnia 22 marca 2012 r. wynika, że następcami prawnymi po zmarłej J. M. są R. M. i D. P.. Niemniej jednak brak wskazania następców prawnych po zmarłej L. M. uzasadnia zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" zastępuje się fragmentem o treści "Z informacji podanych przez uczestnika postępowania J. M. w piśmie z dnia 22 marca 2012 r. wynika, że następcami prawnymi po zmarłej L. M. są R. M. i D. P.. Niemniej jednak brak wskazania następców prawnych po zmarłej J. P. uzasadnia zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) zwanej dalej p.p.s.a. - sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis art. 156 §2. przesądza natomiast, iż sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. W niniejszym postępowaniu sąd wydając postanowienie w dniu 9 lipca 2012 r. w uzasadnieniu, we fragmencie o którym mowa w sentencji, błędnie wpisał nazwiska zmarłych uczestników postępowania. Błąd ten należy traktować jako oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu wyżej przytoczonego przepisu, podlegającą sprostowaniu z urzędu na posiedzeniu niejawnym Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji.