II SA/Kr 1953/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie: AWSA Dorota Dąbek NSA Wiesław Kisiel (spr) Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2005 r sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2002 r Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] 1997 r., nr [...], wydaną na podstawie art.40 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. nr 14, poz.60 z późn.zm.) Burmistrz Miasta i Gminy [...] nakazał J. L. usunięcie sadzonek drzew z pasa drogowego dróg gminnych nr działki [...] i [...] oraz zebranie namiaru nadsypanej ziemi z pobocza drogi gminnej nr działki [...] na całej długości posesji nr [...] w [...] w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia [...] 1998 r., nr [...] oraz przez Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy (wyrok z dnia 16 lutego 1999 r., II SA/Kr 872/98). Natomiast wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 9 maja 2001 r., II SA/Kr 2134/99 oddalono skargę J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 1999 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. J.L. oświadczyła do protokołu w dniu [...] 2001 r., że domaga się, aby postępowanie zakończone decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] 1997 r. było na nowo przeprowadzone. Nieprawidłowo bowiem organ uznał, że strona zajęła pas drogowy drogi gminnej na działce nr [...]. Działka ta jest własnością strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że to oświadczenie jest żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją tegoż Kolegium z dnia [...] 1998 r., nr [...] Na tej podstawie wydało decyzję z dnia [...] 2002 r., [...] odmawiająca wznowienia wskazanego postępowania administracyjnego. Uznano bowiem, że strona wymieniła wyłącznie takie okoliczności, które już podnosiła w toku postępowania administracyjnego, które chciałaby wznowić oraz w czasie postępowania sądowoadministracyjnego. Dla organu administracyjnego nie ulegało wątpliwości, że nie pojawiły się żadne nowe okoliczności w sprawie. Dlatego brakowało uzasadnienia do uwzględnienia wniosku strony o wznowienie postępowania. Argumentacja ta została powtórzona w ponownej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2002 r., [...] W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. L. zarzuciła organowi administracyjnemu, iż naruszył art148 K.p.a. Skarżąca jest bowiem zdania, że dotrzymała miesięcznego terminu przewidzianego w art.148 K.p.a., tj. zażądała wznowienia niezwłocznie po tym, jak nabrała przekonania, że wcześniejsze decyzje zostały wydane w wyniku przestępstwa. Skoro tego argumentu strona wcześniej nie podnosiła, więc obecne zgłoszenie powinno (jej zdaniem) skutkować wznowieniem postępowania administracyjnego. Również wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej z 1991 r. uzasadnia wznowienie postępowania zakończonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w 1998 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, ponownie przytaczając najważniejsze argumenty ze swych dwóch decyzji odmawiających wznowienia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Art.145 K.p.a. ustala zamknięty katalog przesłanek wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swych decyzjach nie przeczy, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (art.145 § 1 pkt 5 K.p.a.). Strona nie bierze jednak pod uwagę faktu, że dla wznowienia w tym trybie nie wystarczy zaledwie subiektywne, niczym nie poparte przekonanie strony że powołuje się na nowe fakty, ale zarazem nie umie na poparcie wskazać jakikolwiek dowodu. Również subiektywne przekonanie strony, że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa (art.145 § 1 pkt 2 K.p.a.) nie może być wystarczającym uzasadnieniem dla wznowienia postępowania administracyjnego, skoro bez prawomocnego wyroku sądu karnego organ administracyjny nie jest władny przyjąć popełnienie przestępstwa, zaś strona nie przedłożyła, ani nie wskazała wyroku tego rodzaju. Prawidłowo więc organ administracyjny odmówił wznowienia postępowania, albowiem nie miał żadnych podstaw do przyjęcia, że wznowione postępowanie potwierdzi twierdzenia strony. Fakty, jakie strona przywołuje były już przedmiotem zakończonego postępowania administracyjnego i sądowoadministacyjnego, więc nie uzasadniają one wznowienia postępowania administracyjnego. Podstawą decyzji odmawiającej wznowienie postępowania jest art.149 § 3 K.p.a., ale brak powołania tego przepisu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło mieć wpływu na wynik postępowania kontrolowanego obecnie przez Sąd (art.145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dlatego uchybienie to w żadnym stopniu nie uzasadnia uwzględnienia skargi J.L. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz.1692).