II SA/Kr 196/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 listopada 2011 r. nr [....] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. wyroku z dnia 16 kwietnia 2012r. Wójt Gminy O. decyzją z dnia [...] września 2011r., znak: [...] po rozpatrzeniu wniosku Z.G. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynku inwentarskiego (30 sztuk bydła) wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] położnej w R. przy ul. [...]. Z powyższą decyzją nie zgodziła się G.K. , która będąc właścicielką nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym usytuowanym równolegle do działki, na której planowano przedmiotową inwestycję, wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. SKO w K. decyzją z dnia [...] listopada 2011r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło stan faktyczny sprawy, wskazując, że w dniu 25 lutego 2011r. została wydana decyzja nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy, z tym, że rozstrzygnięcie to zostało uchylone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wobec czego poddano ponownej analizie wymogi przewidziane w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ I instancji podał, iż wniosek Z.G. (inwestora) o ustalenie warunków zabudowy dotyczył budowy budynku inwentarskiego, przy czym planowana inwestycja nie znajdowała się na liście przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a inwestor posiadał już gospodarstwo rolne i zagrodę istniejącą na nieruchomości wskazanej pod przyszłą zabudowę. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji SKO w K. z dnia [...] listopada 2011r. wskazano, na ustalenia organu I instancji, który stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 61 ust. 4 Prawa budowlanego, nie stosuje się kryterium tzw. "dobrego sąsiedztwa" do zabudowy zagrodowej, w przypadku, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Ze względu zaś na to, że średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego na terenie Gminy O. wynosiła 1,9502 ha, a inwestor posiadał gospodarstwo o powierzchni 6,7670 ha, to powyżej opisany warunek został spełniony. Organ I instancji zaznaczył także, iż teren planowanej inwestycji nie wymagał wyłączenia gruntów z użytkowania rolniczego oraz, że miał on dostęp do drogi publicznej, istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu było wystarczające dla zamierzenia budowlanego, a decyzja o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 22 września 2011r., znak: [...] była zgodna z przepisami odrębnymi. Kolegium stwierdziło, że wobec powyższego Wójt Gminy O. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji planowanej przez Z.G. Następnie organ odwoławczy przywołał zarzuty odwołującej się G.K. , mianowicie iż realizacja planowanej inwestycji stanowić będzie dla Niej, jako właścicielki nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, poważne uciążliwości, przez co nie zostaną zabezpieczone interesy osób trzecich, gdyż ustalenie linii nowej zabudowy w taki sposób jak w kwestionowanym rozstrzygnięciu, wpłynie niekorzystnie zarówno na warunki mieszkaniowe, jak i na wartość nieruchomości. Dalej SKO w K. przechodząc do uzasadnienia swojego stanowiska w sprawie podniosło, że sprawa ustalenia warunków zabudowy dla planowanej przez Z.G. inwestycji była już - w wyniku składanych odwołań - przedmiotem rozpatrzenia przez skład orzekający Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. . W swoim rozstrzygnięciu z dnia 13 kwietnia 2011r., nr [...] Kolegium obszernie omówiło tryb i zasady ustalania warunków zabudowy, w tym także takiej inwestycji, która polega na zabudowie zagrodowej, wskazując przy tym na przepisy stanowiące podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy dla tego rodzaju inwestycji, jak również zwróciło uwagę na mankamenty i uchybienia, jakimi dotknięte było badane rozstrzygnięcie organu I instancji, wskazując w szczególności na konieczność jednoznacznego ustalenia powierzchni gospodarstwa rolnego posiadanego przez Z.G. oraz wykazania, że gospodarstwo to posiada powierzchnię przekraczającą średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w Gminie O. Kolegium wskazało również, że jakkolwiek w przypadku inwestycji polegającej na zabudowie zagrodowej, nie jest wymagane sąsiedztwo działki zabudowanej i dostosowanie parametrów przyszłej inwestycji do zabudowy istniejącej, to jednak ustalone i przyjęte parametry winny mieć oparcie w analizie urbanistyczno-architektonicznej oraz być należycie uzasadnione, co dotyczyło w szczególności linii nowej zabudowy. Jednocześnie za przedwczesne uznane zostały przez skład orzekający Kolegium zarzuty podniesione przez G.K. odnośnie naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie albowiem szczegółowe rozwiązania projektowe następują w projekcie budowlanym oraz w projekcie zagospodarowania działki, które to dokumenty są sprawdzane i badane w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Z powyższą decyzją SKO w K. z dnia [...] listopada 2011r., znak: [...] nie zgodziła się G.K. i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji zgodnie z ustalonymi warunkami zabudowy nie zostaną w sposób określony przepisami § 11 i § 12 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie zabezpieczone interesy osób trzecich i w wyniku uwzględnienia zgłoszonych przesłanek skarżąca wniosła o przesunięcie i wyznaczenie nowej linii zabudowy jako przedłużenie linii zabudowy wyznaczonej przez istniejące budynki gospodarcze jako przedłużenie tj. przesunięcie w kierunku zachodnim (zgodnie z załączoną do skargi kserokopią mapy na której kolorem czerwonym zaznaczono wnioskowaną linię zabudowy w 2-ch wariantach nowego budynku inwentarskiego). Dalej skarżąca wskazała, iż realizacja przedmiotowej inwestycji w warunkach określonych zaskarżoną decyzją będzie stanowiła dla niej jako właścicielki nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym położonej równolegle do pasa gruntu, na którym planowana jest inwestycja duże straty w przyszłości, gdyż nastąpi obniżenie wartości nieruchomości skarżącej i przekreśli jakiekolwiek inne zagospodarowanie pozostałej części niezabudowanych działek inaczej niż pod uprawę. Dodała także, iż w związku z tym, że planowane usytuowanie inwestycji jest równoległe do nieruchomości skarżącej od strony północnej w odległości od linii zabudowy i kierunkiem wiatrów zachodnich i północnych, wiejących najczęściej na terenie południowej Polski będzie naruszało warunki w/w przepisu. Skarżąca za nie do przyjęcia uznała wyznaczenie linii nowej zabudowy jako przedłużenie linii zabudowy wyznaczonej przez istniejące budynki mieszkalne po południowej stronie działki inwestora. Skarżąca podniosła ponadto, że w myśl § 12 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie "budowle rolnicze uciążliwe dla otoczenia powinny być odizolowane od przyległych terenów pasami zieleni średnio-i wysokopiennej", natomiast posiadany przez skarżącą budynek mieszkalny nie posiada od strony planowanej inwestycji żadnego z w/w zabezpieczenia. Pomiędzy jedynym oknem od strony północnej nie ma żadnego drzewa, ani krzewu, które mogłoby stanowić naturalną ochronę przed nieprzyjemnymi zapachami. W konkluzji skargi skarżąca stwierdziła, że zostanie ona pozbawiona jakiegokolwiek wpływu na przyjęte na etapie projektowania przedmiotowej inwestycji rozwiązania, takie jak np. usytuowanie obiektu. W odpowiedzi na skargę SKO w K. w całości podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia 29 listopada 2011r., znak:[...] wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga skutkuje uchyleniem tak zaskarżonej, jak również poprzedzającej ją decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W myśl natomiast art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jak natomiast wynika z okoliczności sprawy, uczestnik postępowania J.P. , traktowany przez organy jako strona postępowania, zmarł w toku postępowania przed organem I instancji lub jeszcze przed jego wszczęciem. Tak więc postępowanie administracyjne powinno się toczyć z udziałem jego następców prawnych. Jak wynika z oświadczenia skarżącej, zmarły miał żonę i syna, który nie brał udziału w postępowaniu. Powyższe naruszenie prawa skutkuje zatem uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, rzeczą organu będzie zatem ustalenie następów prawnych zmarłego J.P. i przeprowadzenie postępowania z ich udziałem. Uzupełniająco należy wskazać, że uchylając decyzje, sąd nie dokonał merytorycznej oceny zarzutów skargi i poglądów przedstawionych przez organ, gdyż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, które w myśl art. 153 p.p.s.a. wiązałyby organy i sąd w dalszym toku postępowania, wyrażona zostałaby bez udziału wszystkich stron postępowania, bez zapoznania się z ich stanowiskiem co do wniosku inwestora i w praktyce czyniłaby ich udział w sprawie czysto iluzorycznym. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b i art. 135 p.p.s.a.