II SA/Kr 1962/11
WyrokWSA w Krakowie2012-08-31
Skład orzekający: Aldona Gąsecka-Duda, Mirosław Bator, Krystyna Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty dotyczące naruszenia przepisów technicznych (nasłonecznienie, zacienienie, odległość od drogi) przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę, uwzględniając specyfikę zabudowy jednorodzinnej z częścią usługową?Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie przeprowadził należytego postępowania odwoławczego, nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, a także nie wyjaśnił prawidłowo kwestii zgodności projektu budowlanego z przepisami technicznymi dotyczącymi nasłonecznienia, zacienienia oraz odległości od drogi publicznej. Ponadto, nie oceniono wystarczająco analizy nasłonecznienia i zacienienia, a także nie wyjaśniono uzasadnienia odstępstwa od przepisów dotyczących odległości od drogi publicznej. Niewystarczająco zbadano również kwestię zapewnienia miejsc parkingowych dla części usługowej budynku.Stan faktyczny
Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów dotyczących nasłonecznienia, zacienienia, odległości od drogi publicznej oraz brak zapewnienia miejsc parkingowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody, uznając, że organ odwoławczy nie rozpoznał należycie sprawy i nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody i orzeka, że decyzja ta nie może być wykonywana.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2012 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. –K. w K. sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Wojewody z dnia 27 października 2011 r. nr [.,..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.
Prezydent Miasta K. decyzją z 14 czerwca 2011 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 i 4, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z 7. 07. 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623) udzielił pozwolenia na rozbiórkę istniejącej zabudowy na działce [....] obr. [....] t.j. budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla D.N.. na zamierzenie budowlane: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w parterze wraz z instalacjami wewnętrznymi (wod-kan, gazową, c.o., elektryczną) oraz budową przyłączy: gazowego, wodociągowego, kanalizacji ogólnospławnej z przebudową stanowiska słupowego wraz z zasilaniem oraz budowa zjazdu indywidualnego z ul. [....] - ETAP l zlokalizowanego na działkach nr: [....] obr. [....] - kubatura; [....] obr. j.w. - zjazd, przyłącz gazowy, przyłącz kanalizacyjny, przebudowa stanowiska słupowego".
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy Nr [....] z 1 marca 2010 r. znak: [....] . Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ww. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz z wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant do projektu budowlanego dołączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Odnosząc się do wniesionych w toku postępowania uwag i zastrzeżeń organ wyjaśnił, iż nieprzekraczalna linia zabudowy dla projektowanego budynku została ustalona w decyzji o warunkach zabudowy jako przedłużenie linii utworzonej przez elewacje zachodnie budynków nr [....] przy ul. [....] i nr [....] przy ul. [....] , w odległości 2,0 - 3,0 m od granicy z działką drogową nr [....] .
Ponadto z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo planowanej inwestycji z istniejącym budynkiem położonym na dz. nr [....] , w granicy z terenem inwestycji - zalecono lokalizację całego budynku mieszkalno-usługowego lub części przylegającej do "sąsiada", w głębi terenu w linii elewacji budynku nr [....] przy ul. [....] , położonego na działce nr [....] obr. [....] . Zgodnie z załączonym do wniosku projektem budowlanym przedmiotowy budynek projektowany na działce nr [....] w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy z działką nr [....] ma długość i wysokość takie jak budynek nr [....]. Część projektowanego budynku oddalona od budynku nr [....] o więcej niż 3 m została zaprojektowana zgodnie z przebiegiem nieprzekraczalnej linii zabudowy ustalonej przez ww. decyzję o warunkach zabudowy. Został spełniony również warunek określony w § 12 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisu określonego w § 60 ww. rozporządzenia organ wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się analiza nasłonecznienia i zacieniania budynku jednorodzinnego na działce nr [....] obr. [....] , zawierająca część opisową i graficzną, wykonaną przez autora projektu budowlanego. W analizie tej wykazano, że projektowany na działce nr [....] budynek mieszkalny jednorodzinny spowoduje częściowe zacienienie elewacji zachodniej oraz wschodniej istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [....] , przy jednoczesnym zapewnieniu nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych w tym budynku przez czas określony w § 60 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, a zatem zarzut stron dotyczący naruszenia tego przepisu nie znajduje uzasadnienia. Ponadto organ wskazał na zakres postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Odwołanie od ww. decyzji wniosły A.K. i W.Z . Odwołujące się podniosły następujące zarzuty: ograniczenia dostępu światła dziennego oraz widoku z okien od strony południowej ich budynku, naruszenia wymogów § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podkreśliły, że planowana zabudowa zmniejsza oświetlenie budynku nr [....] na działce nr [....] i w wyniku realizacji inwestycji nastąpi obniżenie wartości ich nieruchomości. Ponadto skarżące zarzuciły, iż naruszone zostały przepis art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych przez usytuowanie planowanego budynku w odległości około 2 m od drogi.
Wojewoda [....] decyzją z 27 października 2011 r. znak: [....] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż analizę projektu budowlanego przeprowadzono w odniesieniu do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. W toku postępowania organu l instancji skorygowano obszar oddziaływania projektowanego obiektu, określając iż, obejmuje działki nr: [....] obręb [....] . Nie stwierdzono, aby projektowany obiekt wprowadzał ograniczenia w ich zagospodarowaniu. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. W projekcie określona została l kategoria geotechniczna obiektu, przy prostych warunkach gruntowych. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Organ II instancji stwierdził, iż projekt zagospodarowania terenu stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kserokopii aktualnej mapy sytuacyjno - wysokościowej dla celów projektowych, potwierdzonej za zgodność z oryginałem. W aktach sprawy znajdują się stosowne oświadczenia i uzgodnienia dotyczące połączenia działki z drogą publiczną tj. ul. [....] oraz zapewnienia możliwości, wraz z warunkami, podłączenia projektowanych budynków do sieci: wodociągowej i kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej. Zaprojektowany obiekt posiada trzy kondygnacje nadziemne. Wysokość projektowanego budynku do poziomu attyki wynosi 10,45 m i nawiązuje do wysokości budynku sąsiedniego. Przedmiotowa inwestycja jest zgodna z warunkami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie zachowania minimum 35 % powierzchni terenu inwestycji jako powierzchni biologicznie czynnej, która w projekcie wynosi 200,3 m tj. 40 % terenu oraz wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy do 31 % powierzchni terenu - wskaźnik ten w projekcie wynosi 25 % (powierzchnia zabudowy wynosi 125,5 m - wg wyliczenia str. 18 opisu technicznego projektu budowlanego) - do obliczeń jako podstawę przyjęto powierzchnię terenu inwestycji = 497 m2.
Organ odwoławczy stwierdził, iż projektowany budynek został usytuowany na terenie działki nr [....] , w następujących odległościach: - bezpośrednio przy granicy działki nr [....] ścianą przylegającą do ściany budynku nr [....] oraz w odległości 3,00 m ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych do granicy działki nr [....] , od strony północnej; od 3,00 m do 3,70 m ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych oraz w odległości 4,00 m, ścianą z otworami okiennymi i drzwiowymi do granicy działki nr [....] , od strony południowej. Odległości te są zgodne z wymogami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., (Dz. U. Nr 75, póz. 690 ze zm.) zawarte w § 12 i 13 zostały spełnione.
Nadto organ II instancji wskazał, iż działka objęta inwestycją jest działką wąską (szer. 13,20 m < 16 m). Projektowany budynek jednorodzinny będzie przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce nr [....] . Część budynku, która nie przylega do ściany budynku na działce sąsiedniej została usytuowana ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w odległości 3 m od granicy tej działki, co jest zgodne z cytowanymi wyżej przepisami. Od strony zachodniej (od ul. ....) budynek mieszkalny został zaprojektowany zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy dotyczącymi linii zabudowy od strony tej ulicy.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, że planowana zabudowa ogranicza widok z okna, zmniejsza oświetlenie budynku nr [....] na działce nr [....] i w konsekwencji realizacji inwestycji nastąpi obniżenie wartości ich nieruchomości Wojewoda [....] stwierdził, iż nie znajdują one potwierdzenia. Budynek został tak zaprojektowany, że nie wprowadza żadnych ograniczeń w odniesieniu do przepisów § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okien pomieszczeń budynku skarżących (ściany od strony zachodniej jak i wschodniej), nie znajduje się projektowany obiekt. Nie następuje również ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, który określony przepisami § 60 ww. rozporządzenia, dla pokoi mieszkalnych w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7°°-1700 wynosi ponad 3 godziny (dla okien od strony wschodniej budynku nr [....] jest spełniony w godzinach 7°°-1030 a dla okien od strony zachodniej tego budynku jest spełniony w godzinach 1230-17°°). Budynek skarżących nie posiada okien od strony południowej. Ewentualne obniżenie wartości nieruchomości skarżących w wyniku zrealizowania przedmiotowej inwestycji nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie pozwolenia na budowę ww. inwestycji, gdyż badanie wartości rynkowej działek (zmniejszenie czy też zwiększenie wartości nieruchomości, mieszkań) nie podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowłanej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [....] wniosła W.Z. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że organ odniósł się do zarzutów odwołania pobieżnie, naruszając tym samym art. 7 i art. 77 kpa. Wskazała, że wbrew ustaleniom decyzji o warunkach zabudowy linia zabudowy nie pokrywa się z linią elewacji budynku położonego na działce nr [....] . Nadto sporządzona analiza zacienienia nie odnosi się do elewacji południowej, która również zostanie zacieniona, co skutkować będzie nie spełnieniem warunków określonych w § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skoro planowana inwestycja nie jest zabudową śródmiejską uzupełniającą, ale zabudową jednorodzinną to ograniczenie czasu nasłonecznia budynku o którym mowa w ww. przepisie nie ma zastosowania. Do zabudowy takiej odnosi się przede wszystkim § 57. Inwestycja powinna również spełniać wymogi określone w § 309 pkt 9 rozporządzenia. Zdaniem skarżącej organ bezzasadnie odstąpił od ogólnej reguły sytuowania budynków w odległości określonej w § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ nie wyjaśnił, czy budowa w granicy z nieruchomością skarżącej nie narusza zasad współżycia społecznego i nie zakłóca zasad korzystania z sąsiedniej nieruchomości ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia rzeczy. Organ nie zbadał, mimo podniesionych w tym względzie zarzutów, w jaki sposób budowa wpłynie na wartość ich działki. Nadto nie uzasadnił, iż w niniejszej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych pozwalający na usytuowanie budynku w odległości mniejszej niż 6 m od drogi. Nie uwzględniono również w decyzji faktu, iż budynek będzie zawierał część usługową, co rodzi konieczność zagwarantowania odpowiedniej ilości miejsc parkingowych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki kreślone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.
Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu.
Na wstępie należy wskazać, że organy administracji publicznej zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa, stanowiącą zasadę ogólną postępowania administracyjnego, uszczegółowioną w dyspozycji art. 77 § 1 kpa obowiązane są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj. wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz do uzasadnienia decyzji z zastosowaniem wymogów określonych w przepisie art. 107 § 3 kpa. Zgodnie natomiast z ogólną postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta przez organ pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia środka zaskarżenia, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Trzeba podkreślić, że kontrola instancyjna przeprowadzona przez organ odwoławczy obejmuje zarówno legalność rozstrzygnięcia sprawy przez organ pierwszej instancji jak i dokonaną przez ten organ ocenę stanu faktycznego sprawy. Organ drugiej instancji nie może zatem ograniczyć się wyłącznie do kontroli pierwszoinstancyjnego orzeczenia lecz ma obowiązek rozpatrzenia sprawy we własnym zakresie. Uprawniony jest także, jeżeli uzna to za konieczne, przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe (art. 136 kpa). Prawidłowa ocena przekazanej organowi odwoławczemu decyzji l instancji oznacza, że organ odwoławczy jest obowiązany ocenić prawidłowość kwestionowanej decyzji we wszystkich jej aspektach podniesionych i niepodniesionych w odwołaniu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 10.10.2011 r. , sygn. akt II SA/Kr 488/11, Lex nr 1070576; wyrok NSA z 1. 10 2009 r, sygn. akt II FSK 658/08, Lex nr 532803).
Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że organ II instancji nie uczynił zadość ww. przepisom, ponieważ nie przeprowadził należycie postępowania odwoławczego i nie rozpoznał należycie sprawy, w związku z czym nie ustosunkował się należycie do wszystkich zarzutów i wątpliwości wskazanych w odwołaniu A.K. i W.Z.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623 ze zm.) w tym: art. 32 ust. 4 , art. 34 i art. 35 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z art. 34 ust 1 i 3 cyt. ustawy projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt budowlany powinien zawierać:
1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;
2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;
3) stosownie do potrzeb: oświadczenia jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych; Oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych;
4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ odwoławczy nie odniósł się w żaden sposób do faktu, iż organ l instancji wydał decyzję, którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił j pozwolenia na budowę inwestorowi D.N. na działce [....] obr. [....] w K. budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w parterze wraz z instalacjami wewnętrznymi (wod-kan, gazową, c.o., elektryczną) oraz budową przyłączy: gazowego, wodociągowego, kanalizacji ogólnospławnej z przebudową stanowiska słupowego wraz z zasilaniem oraz budową zjazdu indywidualnego z ul. [....] - ETAP l zlokalizowany na działkach nr: [....] obr. [....] - kubatura; na działce nr [....] - zjazd, przyłącza gazowe i kanalizacyjne oraz przebudowa stanowiska słupowego - jakkolwiek w dacie wydania ww. decyzji organ nie dysponował aktualnymi zapewnieniami właściwych jednostek o dostawie mediów, co jest wymagane przepisem art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z 34 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Dotyczy to zapewnienia MPWiK w K. w zakresie odbioru ścieków i zasilania w wodę z 30 marca 2009 r. , które było aktualne "przez 2 lata od daty wydania,, czyli do 30 marca 2011 r., a zatem utraciło swoją aktualność przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej. Także informacja [....] Spółki Gazowniczej o warunkach przyłączenia do sieci gazowej projektowanego obiektu z 1 czerwca 2010 r. straciła ważność w dniu 1 czerwca 2011. r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy ustosunkuje się do tej kwestii.
Przede wszystkim jednak należy wskazać, że w postępowaniu odwoławczym Wojewoda [....] nie wyjaśnił prawidłowo czy zatwierdzony projekt budowlany spełnia wymagania określone w przepisach technicznych tj. w § 13 oraz przede wszystkim w § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, póz. 690 ze zm.), co było kwestionowane w odwołaniu. Zgodnie z § 60 ust. 1 ww. rozporządzenia pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia, co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) - w godzinach 7,00 - 17,00. Organy obu instancji podały w uzasadnieniach swoich decyzji, że dla przedmiotowego projektu budowlanego inwestor przedłożył analizę nasłonecznienia i zacienienia budynku jednorodzinnego na działce nr [....] obr. [....] w K. sporządzoną przez uprawnionego architekta dr arch. J.S . Należy podkreślić, że w ocenie Sądu żaden z organów rozpoznających sprawę nie ocenił w sposób nie budzący wątpliwości czy zaprojektowanie części elewacji frontowej budynku na działce nr [....] zgodnie z "nieprzekraczalną linią zabudowy" ustaloną w decyzji o warunkach zabudowy w taki sposób, że linia zabudowy planowanego budynku w części jest wysunięta przed linię zabudowy budynku strony skarżącej (dz. nr...) nie spowoduje ponadnormatywnego ograniczenia nasłonecznienia i zacienienia budynku sytuowanego na działce nr [....] . Mając to na uwadze trzeba stwierdzić, że przedłożona w aktach administracyjnych analiza nie jest kompletna, nie zawiera bowiem przekrojów pionowych, które umożliwiają pokazanie czy budynek projektowany umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi stosownie do treści § 13 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia. (a więc nie tylko części mieszkalnej budynku nr....). Także z graficznej części analizy obrazującej czas nasłonecznienia budynku na działce nr [....] brak wskazania, w którym miejscu znajdują się okna w ścianie wschodniej i zachodniej budynku przesłanianego. W tej sytuacji nie można uznać za prawidłowe ograniczenie się organu odwoławczego do przytoczenia części ustaleń przedmiotowej analizy bez dokonania jej oceny.
Kolejną kwestię, niewyjaśnioną przez organ odwoławczy stanowi kwestia sytuowania przedmiotowego budynku w odległości mniejszej niż 6 m od drogi publicznej tj. ul. [....] . Zgodnie bowiem z treścią art. 43 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. nr 19 póz. 115 ze zm. ) obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 6 m od drogi gminnej w terenie zabudowanym. Co prawda w decyzji Prezydenta M. K. z 1 marca 2010 r. ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w punkcie 11.1 a załącznika nr 1 - warunki zabudowy - dopuszczono sytuowanie elewacji zachodniej budynku na działce inwestora w odległości 2,0- 3,0 m od granicy z działką drogową nr [....] , ale w zaskarżonej decyzji i w poprzedzającej ją decyzji organu l instancji organy nie wyjaśniły czym uzasadnione jest ww. odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych. Tym bardziej, że w ww. decyzji o warunkach zabudowy organ wyznaczył "nieprzekraczalną linię zabudowy", co jest niezgodnie z dyspozycją § 4 ust. 1 rozporządzenia Min. Infrastruktury z 26. 08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U., nr 164, póz. 1588) nakazującą ustalenie "obowiązującej linii nowej zabudowy". Należy zauważyć, że w uzasadnieniu decyzji odwoławczej organ ograniczył się jedynie do przytoczenia ww. treści załącznika nr 1 do decyzji o warunkach zabudowa, co w ocenie Sądu nie jest wystarczające.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze trzeba zgodzić się ze stroną skarżąca, iż ww. kwestie wymagają wyjaśnienia, ponieważ nie zostały prawidłowo rozpoznane przez organ odwoławczy. Oceny wymaga również kwestia zabezpieczenia normatywnej ilości miejsc parkingowych związana z faktem iż projektowany budynek na dz. nr [....] w części jest budynkiem usługowym. W związku z tym powstaje pytanie czy jedno miejsce parkingowe, dodatkowo sytuowane w głębi działki inwestora (zgodnie z planem zagospodarowania działki nr [....] stanowiącym część zatwierdzonego projektu budowlanego) jest wystarczające.
Konkludując, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy rozpatrzy - z godnie z wymogami zasady dwuinstancyjności - sprawę w jej całokształcie, w tym odniesie się w pełni do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a także uwzględni wyżej przedstawione wskazania Sądu.
W tej sytuacji, wobec tego, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy na podstawie przepisu art. 145 §1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a należało orzec jak w punkcie ł sentencji.
O niewykonywaniu decyzji orzeczono w punkcie II sentencji na podstawie art. 152 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło