II SA/Kr 1967/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr. ) Sędziowie: WSA-del. Renata Detka AWSA Mariusz Kotulski Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki - skargę oddala - II S A/Kr/1967/01 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] 1999r, wydaną na podstawie art.48 ustawy z dnia 7.07.1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz. 414 z późn.zm./ oraz art.104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nakazał J. K. dokonanie rozbiórki tymczasowego obiektu gospodarczego przeznaczonego na opał wybudowanego na działce nr 75/10 położonej w Z. bez wymaganego prawem zgłoszenia W uzasadnieniu decyzji wskazał , że na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 1998r ustalono, że na w/w działce został wybudowany tymczasowy obiekt gospodarczy przeznaczony na opał. Obiekt o wymiarach 2,25 x 4,50 m został zrealizowany w 1998r. Zgodnie z art.29 ust. l pkt l lit.a) oraz pkt 5 a) w/w obiekt jest zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Natomiast zgodnie z art.30 ust. l pkt l na wykonanie takiego obiektu potrzebne jest zgłoszenie budowy. Inwestor nie dopełnił tego obowiązku i obiekt wybudował bez zgłoszenia. Zgodnie z art.48 prawa budowlanego obiekty wybudowane bez zgłoszenia podlegaj ą przymusowej rozbiórce. W odwołaniu inwestor zarzucił, że zgodnie z nowelizacją ustawy Prawo budowlane, możliwe jest wybudowanie obiektu (szopki) lub altanki do powierzchni 25 m kw. bez uzyskiwania zezwolenia od władz samorządowych. Decyzją z dnia [...] 2001r znak : [...], wydaną na podstawie art.138 § l pkt l kpa , po rozpoznaniu odwołania inwestora Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że w czasie postępowania ustalono, że inwestor w 1998r na działce nr 75/10 w Z. wykonał obudowę składu drzewa w formie drewnianego zadaszenia na słupach drewnianych, obitego deskami ażurowymi, bez fundamentów. Mając na uwadze treść art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego, organ stwierdził, że obiekt ten jest tymczasowym obiektem budowlanym przez który rozumie się obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Tym samym obiekt taki podlega prawu budowlanemu. Zgodnie z regułą ustanowioną w art. 28, 29 i 30 Prawa budowlanego budowa każdego obiektu budowlanego (a więc również tymczasowego) wymaga pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia. Powyższy wymóg nie dotyczy jedynie enumeratywnie wyliczonych w ustawie przypadków. Wśród nich nie jest wymieniony obiekt taki jak wykonany przez inwestora. Dlatego też organ administracji obowiązany był wypełnić dyspozycję art. 48 ustawy i orzec rozbiórkę obiektu. W myśl tego przepisu właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części , będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na po wyższą decyzję J. K. podniósł, że przedmiotowy obiekt jest mu potrzebny, szopę wybudował sam, nie wiedząc o obowiązku zgłoszenia takiego obiektu. Podał, że szopa ta nikomu nie przeszkadza. W odpowiedzi na skargę strona przecina wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Stan faktyczny ustalony przez organ nie jest kwestionowany. Zgodnie ze słowniczkiem wyrażeń ustawowych zawartym w art.3 pkt l lit.c) Prawa budowlanego obiektem budowlanym jest m.in. obiekt małej architektury. Przez obiekt małej architektury (art.3 pkt 4 c ustawy) należy z kolei rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. W myśl definicji ustawowej zawartej w pkt 5 omawianego przepisu, tymczasowym obiektem budowlanym jest obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Wobec powyższego uznać należy, że obudowa składu opału w postaci zadaszenie i ażurowych ścian z desek jest obiektem małej architektury. Nie może być uznana za obiekt tymczasowy, gdyż nie jest obiektem przeznaczonym do czasowego użytku ani też jego funkcja nie jest taka, jak podano w pkt 5 art.3 ustawy. Zgodnie z treścią art. 28 prawa budowlanego z 1994r. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Z treści art.29 prawa budowlanego, obowiązującego w dacie dokonania samowoli i dacie wydania zaskarżonej decyzji wynika , że pozwolenia na budowę nie wymagała m.in. budowa: -obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną, i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, -obiektów małej architektury, -tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. l, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu, - altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 w miastach i 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości 5 m przy dachach stromych i 4 m przy dachach płaskich. W myśl art.30 ustawy budowa wyżej wymienionych obiektów , za wyjątkiem altan i obiektów gospodarczych na działkach pracowniczych, wymagała zgłoszenia właściwemu organowi. Poza sporem było, że inwestor takiego zgłoszenia nie dokonał. Zgodnie z treścią art.48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Działania inwestora wyczerpały znamiona tego przepisu, gdyż wzniósł on obiekt budowlany bez wymaganego zgłoszenia. Dlatego też obowiązkiem organu było orzeczenie o nakazaniu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu. Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku dokonanej kontroli podnieść należy, że takiego naruszenia przepisów przy wydaniu zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził. Dlatego też , na podstawie przepisu art.151 ustawy orzeczono jak w sentencji.