II SA/Kr 197/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Mirosław Bator (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej "[...]" D., S. sp. j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania skargę oddala Uzasadnianie Postanowieniem z 30 marca 2010 r. Prezydent Miasta K. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa hali magazynowej artykułów spożywczych wraz z pomieszczeniami socjalno-biurowymi i infrastrukturą wewnętrzną t.j. miejsca postojowe, plac manewrowy na działce nr "1" obr. [...], oraz wjazdem na dz. "1" i "2" obr. jw. przy ul. [...] w K.". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz podano, iż planowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami projektu planu. Postanowieniem z dnia 2 września 2010 r., działając na podstawie art. 97 § 2 w zw. z art. 101 § 1 i § 3 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Prezydent Miasta K. podjął zawieszone postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wskazanej powyżej inwestycji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 7 sierpnia 2010 r. Rada Miasta K. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania obszaru "[...]". Organ wskazał, że zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a., w razie ustąpienia przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, organ administracji podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Ze względu na położenie terenu przedmiotowej inwestycji w obszarze obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania obszaru "[...]", nie zachodzi możliwość ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji, a zatem postępowanie w w/w sprawie jest bezprzedmiotowe i jako takie winno być umorzone. Z uwagi na to, iż umorzenie postępowania możliwe jest jedynie w toku toczącego się postępowania, który powinien mieć charakter ciągły, tzn. toczyć się bez przerwy od momentu jego wszczęcia, aż do chwili wydania decyzji przez organ prowadzący postępowanie - orzeczono jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Firma Handlowa "A" D. S. Sp. Jawna, wskakując, że wystąpiła do Rady Miasta K. z wezwaniem o usunięcie naruszenia jej interesu prawnego spowodowanego uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego Obszaru "[...]". Spółka wskazała, że należąca do niej nieruchomość została przeznaczona pod tereny rolnicze bez możliwości zabudowy, a dla tej samej nieruchomości wydana została ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Uchwała pozostaje zatem w sprzeczności z pozostającą w obrocie prawnym decyzją o pozwoleniu na budowę, a jej konsekwencją będzie rażące ograniczenie prawa własności i trudności w efektywnym korzystaniu z nieruchomości. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. i art. 97 § 2 k.p.a. oraz art. 59 ust. 1 i art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) – utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że przepis art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustanawia jedynie nowe (dodatkowe) przesłanki przedmiotowe fakultatywnego zawieszenia postępowania, nieznane regulacjom kodeksowym. W pozostałym zakresie zawieszenie postępowania, podlegają regulacjom kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro, w okresie zawieszenia postępowania, procedura uchwalania planu dla wyżej podanego obszaru została zakończona i Rada Miasta K. podjęła w dniu 9 czerwca 2010 r. stosowną uchwałę o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to, mając na uwadze brzmienie powołanego wyżej art. 62 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a także treść art. 97 § 2 k.p.a. stanowiącego, że w razie ustąpienia przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, organ administracji podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony, Prezydent Miasta K. nie miał innej możliwości, jak tylko podjąć postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej przez inwestora inwestycji. Zdaniem Kolegium, organ I instancji właściwie ustalił stan faktyczny sprawy - nie było bowiem podstaw do dalszego zawieszenia postępowania, gdyż Rada Miasta K. podjęła uchwałę w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w okresie zawieszenia postępowania, a przed upływem 12 miesięcy od złożenia wniosku przez inwestora. Kolegium stwierdziło, że ze względu na położenie terenu inwestycji w obszarze obowiązującego z dniem 7 sierpnia 2010 r. miejscowego planu zagospodarowania obszaru "[...]" nie zachodzi możliwość ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji w drodze decyzji. Odnosząc się do zarzutów wskazanych w zażaleniu, a dotyczących wystąpienia przez inwestora do Rady Miasta K. z wezwaniem o usunięcie naruszenia jego interesu prawnego, do którego miało dojść w związku z podjęciem uchwały Rady Miasta K. z dnia 9 czerwca 2010r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", organ wskazał, że zarzuty te wykraczają poza zakres proceduralnej kwestii zawieszenia postępowania. Ponadto zaznaczono, że fakt wystąpienia skarżących w przedmiocie uchwały Rady Miasta nie oznacza, że procedura planistyczna nie została zakończona, a uchwała nie obowiązuje. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła Firma Handlowa "A" D., S. Sp. Jawna, zarzucając naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 7, 77, 107 § 3 i 138 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu wskazano, że zawieszenie postępowania w trybie art. art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie ma charakteru automatycznego. Skoro dla oceny prawidłowości zastosowania instytucji zawieszenia postępowania należy badać treść uchwalonego planu miejscowego, należy uznać że losy tego planu powinny podlegać ocenie organu administracji na etapie podjęcia postępowania. Niesłusznie zatem odwoławczy odmówił zbadania argumentów podniesionych w zażaleniu, a dotyczących wadliwości sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Strona skarżąca wskazała, że w dniu 18 października 2010 r. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta K. Nr [...] z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego "[...]". W związku z okolicznością, że w trakcie sporządzenia planu doszło do istotnego naruszenia trybu sporządzenia przedmiotowego planu (m.in. poprzez sprzeczność z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego K.), zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności tej uchwały. Zdaniem strony skarżącej Prezydent Miasta K. podjął zawieszone postępowanie przedwcześnie, gdyż los miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Obszaru "[...]" jest niepewny. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że w części nieruchomości skarżących plan ten zostanie uchylony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p.n.: "budowa hali magazynowej artykułów spożywczych wraz z pomieszczeniami socjalno-biurowymi i infrastrukturą wewnętrzną tj. miejsca postojowe, plac manewrowy na działce nr "1" obr. [...] oraz wjazdem na dz. "1" i "2" obr. jw. przy ul [...] w K.". Jak słusznie zauważył organ odwoławczy instytucja zawieszenia postępowania w przypadku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy została uregulowana zarówno w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i w innych ustawach m. innymi w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W konsekwencji możliwe jest zawieszenie postępowania zarówno w przypadku ziszczenia się przesłanek, o których mowa w art. 97 § 1 pkt. 1 - 4 oraz art. 98 k.p.a., jak i w przypadku, o którym mowa w art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z regulacją wskazanego art. 62 ust. 1 w/w ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. W rozpatrywanej sprawie postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wszczęte zostało na wniosek Firmy "A" D., S., Sp. Jawna złożony w dniu 22 lutego 2010 r. Z kolei do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...]" (obejmującego także teren planowanej inwestycji) przystąpiono uchwałą Rady Miasta K. z dnia 28 lutego 2007 r. nr [...]. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu, przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. A zatem wystarczającą do zawieszenia postępowania okolicznością jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Za w pełni uzasadnione uznać zatem należy zawieszenie postępowania w sytuacji kiedy została już podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu, tym bardziej, że jak ustalono, planowana inwestycja narusza zapisy projektowanego planu. Dodatkowo zaznaczyć należy, że organy administracji powinny korzystać z instytucji fakultatywnego zawieszenia postępowania administracyjnego w szczególności w sytuacji, gdy możliwe jest powstanie sprzeczności pomiędzy ustaleniami nowo uchwalonego planu, a decyzją o warunkach zabudowy, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. W dniu 9 czerwca 2010 r. Rada Miasta K. podjęła uchwałę o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...]", który swym zasięgiem objął również teren planowanej inwestycji (uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 7 lipca 2010r., Nr 343, poz. 2377). Mając na uwadze konstrukcję wskazanego art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również art. 97 ust. k.p.a. wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo wydało postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 97 § 2 k.p.a. gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zwieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na zadanie stron. Ponieważ, jak wskazano powyżej, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został przyjęty uchwałą Rady Miasta K. z dnia 9 czerwca 2010 r., a prace nad tym właśnie planem stanowiły przyczynę zwieszenia postępowania (w oparciu o art. 62 ust. 1), to tym samym po jego uchwaleniu odpadła przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Organ nie powinien co prawda w uzasadnieniu postanowienia wskazywać na zamiar umorzenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, gdyż nie było to przedmiotem tego wpadkowego rozstrzygnięcia, ale jest to wadliwość która nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy. Zarzuty wskazane w skardze są bezzasadne. Stwierdzając zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania (odpadnięcie przyczyn zawieszenia) organ nie tyle uprawniony, ale obowiązany jest do podjęcia zawieszonego postępowania. Organ nie ma zarazem żadnych podstaw oceniać czy akt z wydaniem którego (w niniejszej sprawie jest to uchwała Rady Miasta Krakowa Nr CIII/1384/10 z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego "[...]") odpadła przyczyna zawieszenia, jest dotknięty wadą która może w przyszłości doprowadzić do wzruszenia tego aktu w odrębnym postępowaniu, ani też oceniać prawdopodobieństwa jego wzruszenia i od tej oceny uzależniać podjęcie postępowania. Taka ocena bowiem leży całkowicie poza jego kompetencją a uprawienie takie czy też jak chce tego strona skarżąca obowiązek nie wynika z żadnego obowiązującego przepisu. Reasumując powyższe rozważania wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozstrzygając przedmiotową sprawę prawidłowo uznało, że w sprawie zachodzą przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania w oparciu o art. 97 § 2 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.