II SA/Kr 1974/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Antoniego M. na decyzję Wojewody T. z dnia 20 lipca 1998 r., (...) w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych - uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; (...). Decyzją z dnia 28.05.1998 r. (...) Prezydent Miasta T. działając na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm. - zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r./ odmówił wnioskowi Antoniego M. udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu remontu kapitalnego obiektu mieszkalnego położonego na dz.ewid. 2/1 obr. 147 w T. przy ul. K. 102. W uzasadnieniu podniesiono, że część dz.ewid. 2/1 na której zlokalizowany jest budynek, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod komunikację. Odwołanie Antoniego M. nie zostało uwzględnione i Wojewoda Tarnowski decyzją z dnia 20.07.1998 r. (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje. Organ odwoławczy, podtrzymał stanowisko organu I instancji, iż skoro przedmiotowy budynek znajduje się na terenie przeznaczonym w planie pod budowę drogi, nie jest możliwe udzielenie wnioskowanego pozwolenia. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Antoni M. i wniósł ojej uchylenie jak i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił, że obie decyzje naruszają jego prawo własności oraz wymagania określone w przepisach Prawa budowlanego. Decyzje uniemożliwiają skarżącemu przeprowadzenie niezbędnych prac remontowych, w celu zabezpieczenia istniejącej substancji mieszkalnej przed opadami atmosferycznymi oraz zabezpieczenia ściany zewnętrznej budynku przez wstrząsami spowodowanymi ruchem kołowym, jak również wykonania elewacji zewnętrznej w celu poprawienia jego estetyki. Podniósł, że nie można zamierzonych przez niego robót kwalifikować jako remontu kapitalnego bowiem w grę nie wchodzą zmiany konstrukcyjne budynku a jedynie zabezpieczenie budynku w celu zagwarantowania bezpieczeństwa osób i mienia. Skarżący nie kwestionuje, że przedmiotowy budynek położony jest w terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę drogi krajowej dwupasmowej ale po wykonaniu pierwszego etapu, drugi /dotyczący przedmiotowego budynku/ przewidziany jest do realizacji w bliżej nie określonym terminie. Organy administracyjne nie podjęły też kroków zmierzających do wywłaszczenia nieruchomości, co wprowadza stan "tymczasowości i niepewności życiowej". Dalej skarżący zarzucił, że w sprawie nie przeprowadzono, żadnego postępowania dowodowego w postaci wizji lokalnej, ekspertyzy budowlanej co do stanu technicznego budynku. Zdaniem skarżącego organy winny podąć kroki zmierzające do wywłaszczenia nieruchomości na której zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt budowlany. W odpowiedzi na skargę Wojewoda T. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Pismem z dnia 20.04.1998 r. Antoni M., wystąpił o wydanie" decyzji zezwalającej remont kapitalny budynku mieszkalnego (...)". W aktach sprawy znajduje się tylko wyrys graficznej części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak można sądzić, organ I instancji, przyjął, że wniosek skarżącego zmierza do wykonania remontu polegającego na zmianie lub wymianie elementów konstrukcyjnych obiektu. Na podstawie akt sprawy nie można wyprowadzić wniosku, co skarżący rozumiał pod pojęciem remontu kapitalnego. Prawo budowlane z 1994 r. w art. 3 pkt 8 definiuje tylko pojęcie remontu. Nie ma natomiast definicji ustawowej pojęcia remontu kapitalnego. W języku polskim, przez remont kapitalny rozumie się taki remont, który polega na wymianie i naprawie zużytych ważnych zespołów i części obiektu oraz przywrócenie do stanu pierwotnego jego wartości użytkowej. Z treści skargi może wynikać, że przez remont kapitalny skarżący rozumiał zabezpieczenie poszycia dachu przed opadami atmosferycznymi, bliżej nie sprecyzowane zabezpieczenie ściany zewnętrznej budynku jak i wykonanie elewacji zewnętrznej budynku. Zgodnie z art. 9 Kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Tak jak to powiedziano wyżej, postępowanie zostało wszczęte na podstawie lakonicznego wniosku skarżącego. Obowiązkiem organów było ustalenie, co skarżący rozumie pod pojęciem "remontu kapitalnego". Gdyby skarżący zamierzony remont, określił w taki sposób, jak uczynił to w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - rozważenia wymagałoby, czy chodzi tu o remont zwolniony od wymogu uzyskania pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 1 /ale wymagający zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r./, czy też o remont wymagający takiego pozwolenia, a być może o bieżącą konserwację. Dopiero wyjaśnienie tej okoliczności pozwoliłoby na podjęcie właściwej decyzji. Przeprowadzona kontrola sądowa stwierdziła więc. naruszenie art. 7 i 9 Kpa. co miało wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji musiało prowadzić do uznania skargi za uzasadnioną. Dlatego też na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 29 i art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym należało orzec jak w sentencji.