II SA/Kr 1982/03

Sygn. akt II SA/ Kr 1982/ 03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr. ) Sędziowie: WSA Ewa Rynczak WSA Barbara Pasternak Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I Instancji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. P. kwotę [...] ( [...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2003 r. Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.), art. 4 ust. 1 pkt 11 w zw. z art. 38 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 1998 r. Nr 91 poz. 578 ze zm.) i art. 104 k.p.a. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla J. L. na zamierzenie budowlane: "rozbudowa budynku mieszkalnego i przedłużenie dachu nad budynkiem" na działce nr A obr. [...] Rej. [...] W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożono w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] 2002 r. (znak: [...]) - utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 r. podał , że w czasie postępowania A. P. wiosła uwagi i zgłosiła kategoryczny sprzeciw w sprawie wydania przedmiotowej decyzji. Zarzucała, że: 1) planowana rozbudowa koliduje z istniejącym przyłączem wodociągowym do jej posesji (budynek nr [...] przy ul. [...]); 2) ściana o gr. 25 cm dzieląca budynek stanowi jej własność, a ona nie wyraża zgody na budowanie na niej ścianki gr. 12 cm rozdzielającej poddasze; 3) przebudowa dachu (przedłużenie połaci dachu) nad częścią budynku Z. L. zagraża jej budynkowi. Ponadto A. P. stwierdziła, że Z. L. dopuściła się samowoli budowlanej dokonując rozbudowy parteru budynku od strony zachodniej. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ ustalił, że na żadnej mapie geodezyjnej sporządzonej przez uprawnionych geodetów nie został ujawniony przyłącz wodociągowy do domu A. P. Jednocześnie autor projektu budowlanego, stwierdził, że planowana rozbudowa nie koliduje z nim. Na podstawie opinii technicznej opracowanej przez T. P. na zlecenie sądu rejonowego, projektu rozgraniczenia własności A. P. i Z. L. z 1991 r. i wydanego na podstawie powyższego projektu postanowienia sądu o rozgraniczeniu nieruchomości z dnia [...]1992 r., organ ustalił, że przedmiotowy budynek podzielony został wzdłuż istniejącej ściany o grubości 25 cm. Każdej stronie przypadła ½ części ściany. Projektowana ścianka o grubości 12 cm, rozdzielająca istniejącą powierzchnię strychową, miała być wymurowana po stronie stanowiącej własność Z. L. Ponadto organ ustalił, że planowana przebudowa dachu od strony północno-zachodniej będzie przedłużeniem istniejącego dachu. Powstała w ten sposób powierzchnia strychu nie będzie przeznaczona na pomieszczenia mieszkalne. Zgodnie z projektem budowlanym, przebudowa nie narusza w żaden sposób części dachu i budynku A. P. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego samowoli budowlanej organ ustalił, że sprawa ta została rozstrzygnięta na etapie decyzji wzizt przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w piśmie z dnia [...] 2002 r. ([...]) stwierdził, że nie znalazł podstaw do prowadzenia postępowania w tej sprawie. Następnie organ I instancji stwierdził, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (określone powyżej postanowienie sądu rejonowego, Akt Własności Ziemi, oświadczenie Z. L., iż stan prawny na dzień złożenia podania nie uległ zmianie). Mając na uwadze powyższe organ podał, że projekt zagospodarowanie terenu jest zgodny z wymaganiami zawartymi w decyzji wzizt z dnia [...] 2002 r. oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie, wykonany został przez uprawnioną osobę. Na tej postawie orzekł jak w sentencji. W odwołaniu od powyższej decyzji A. P. wniosła o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy. Zarzuciła, że decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa. Precyzując zarzut wskazała na ustalenie organu, iż każdej ze stron przypadało po ½ własności ściany dzielącej przedmiotowy budynek. W jej ocenie jednak, "podział taki był niedopuszczalny, ponieważ ściana nie została podzielona przez żadne postanowienie sądu". Współwłasność "polega na ½ w całości a nie ½ z całości" - czego organ nie rozróżniał. Zarzuciła także , że przy ustaleniu prawa do władania ścianą nie można było się opierać na opinii T. P., gdyż została ona sporządzona na zlecenie sądu orzekającego w sprawie zniesienia współwłasności. W postępowaniu tym nie zostało wydane postanowienie kończące sprawę, gdyż sprawa została umorzona w 1989 r. Rozgraniczenia natomiast dotyczyło wyłącznie postanowienie sądu z dnia [...] 1992r. odwołujące się do projektu rozgraniczenia sporządzonego przez inż. E. J. Podział zaproponowany w tym projekcie i zatwierdzony przez sąd, został ustalony po zewnętrznej stronie ściany nośnej od strony A. P. Zatem ściana nie stanowiła granicy, a sprawa własności tej ściany nie została wyjaśniona przez sąd. Zdaniem odwołującej postępowanie należało zawiesić do czasu sądowego uregulowania tej sprawy. Ponadto podniosła, że nie zostały spełnione warunki wynikające z decyzji wzizt z dnia "[...] 2002 r.". nr [...] gdyż w projekcie brakowało: ekspertyzy technicznej całego budynku, nie rozwiązano kolizji planowanej rozbudowy z przebiegiem istniejącego przyłącza wodociągowego do budynku nr 0. W tym zakresie odwołująca sprecyzowała, że projektowaną budowlę posadowiono na istniejącym na mapie rurociągu wody zasilającym budynki na działkach nr B i A. Rurociąg powstał w latach 70-tych XX wieku, a budowa na nim zwiększała ryzyko awarii. Przedmiotowy projekt budowlany nie uwzględniał elementów zabezpieczających ten rurociąg, nie rozwiązano problemu dostępności rurociągu na wypadek awarii. Ponieważ obrys zewnętrzny projektowanego budynku zachodził na istniejący wodociąg, odwołująca podważyła twierdzenie projektanta projektu budowlanego, że planowana rozbudowa w żaden sposób nie będzie kolidowała z tym wodociągiem. W tej sytuacji wniosła o przeprowadzenie inwentaryzacji rurociągu wody pitnej na działce nr B i A. Poza tym wskazała, że projekt budowlany nie spełniał warunków decyzji wzizt także z tego powodu, że nie zabezpieczono interesów osób trzecich przy realizacji planowanej inwestycji oraz brakowało dostosowania przebudowy do charakteru i formy już istniejącej części budynku. Projekt przedstawiał linie dachu po stronie A. P. z "wypustem", a tymczasem kończyła się ona na równi ze ścianą. Projekt nie zachowywał jednolitej harmonii wyglądu budynku. Poza tym , jak chodzi o budowę przez Z. i J. L. przybudówki od strony zachodniej, odwołująca podała, że część obiektu została wystawiona nielegalnie na przyłączu wody pitnej. Obecnie na tej części planowano dalszą jej rozbudowę wraz z zadaszeniem, co znacznie obciąży nacisk na instalację wodociągową. Mając na uwadze powyższe odwołująca wniosła o wyjaśnienie zaistniałych sprzeczności. Decyzją z dnia [...] 2003 r. znak: [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. "Nr 49" poz. 414 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji dotyczące decyzji wzizt z dnia [...] 2002 r. oraz dotyczące prawa inwestora do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Dodatkowo ustalił, że Z. L. wyraziła pisemną zgodę dla J. L. na dokonanie przedmiotowej rozbudowy. Wskazał, że inwestor przedłożył projekt budowlany, który w szczególności uzyskał uzgodnienie w zakresie przyłączenia do sieci infrastruktury w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w [...]. Inwestor był zobowiązany dopełnić warunki wynikające z uzgodnień, a ewentualne zmiany miał obowiązek dodatkowo uzgodnić z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w [...] Odnosząc się do zarzutów dotyczących sposobu sporządzenia projektu budowlanego organ odwoławczy wskazał, że projektant ma obowiązek uwzględnić zasady wynikające z przepisów prawa, a w związku z wykonaniem projektu podlega odpowiedzialności zawodowej. Pozostałe zarzuty dotyczyły zagadnień związanych z własnością nieruchomości. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. P. wniosła o uchylenie w całości decyzji z dnia [...] 2003 r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] 2003 r. z powodu rażącego naruszenia prawa. Organ odwoławczy stwierdzając, że zezwolenie na budowę budynku nie może obejmować sprawy własności budynku "ponieważ to należy do obowiązków projektanta", naruszył prawo. Doprowadził bowiem do wydania decyzji, która dotyczyła w części własności skarżącej. Powtórzyła zarzut odwołania, że zgodnie z postanowieniem sądu z dnia [...] 1992 r. i projektem, na którym się ono opierało, granica w przedmiotowym budynku przebiegała po zewnętrznej krawędzi ściany (narożach). Przez to cała ściana stanowiła własność skarżącej, a tymczasem organy orzekające w sprawie przyjęły, że była ona przedmiotem współwłasności. Ponadto dla skarżącej problematyczna pozostała sprawa planowania przedmiotowej rozbudowy na przyłączu wody pitnej. To przyłącze nie zostało "przekazane" do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodnokanalizacyjnego w [...]. Poza tym skarżąca zarzuciła, że organ odwoławczy nie odniósł się do jej zarzutów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Sąd zważył , co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Stosownie do treści art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art.134 ustawy). W wyniku dokonanej oceny stwierdzić należy , że kwestionowana decyzja jest niezgodna z prawem. Zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] 2003r , czyli po dniu wejścia w życie (11.07.2003r) ustawy z dnia 27 marca 2003r o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.03.80.718) . W myśl przepisu art.7 ust.1 tej ustawy do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2. Oznacza to , że w sprawie miały zastosowanie przepisy prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 11 lipca 2003r. Treść art.32 ust.4 prawa budowlanego , w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji , była następująca : " Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei przepis art.35 prawa budowlanego stanowił , że "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi , 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Na wstępie zauważyć należy , że stosownie do art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę . Mimo to sprawdzenie o jakim mowa w art.35 prawa budowlanego dotyczyć może zarówno tego , czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego , jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z , nie zmienionym od tej daty wydania decyzji o wz i zt , planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby w trakcie realizacji kompetencji z art. 35 ust. 1 pkt 1 a i b Prawa budowlanego organ dostrzegł niezgodność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zainicjować wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia zawiesić postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, na podstawie art. 97 § l pkt 4 kpa. Nie wolno mu jedynie odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji dostrzeżenia takiej sprzeczności, gdyż ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego , brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem . Co do następnego zarzutu skarżącej - o niespełnieniu warunków decyzji wzizt - podnieść należy , że zgodnie z treścią art.34 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. W decyzji wzizt z dnia [...].2002r został m.in. określony warunek , że zamierzona rozbudowa nie może spowodować powiększenia powierzchni budynku o więcej niż 10 %. Organy nie ustaliły, czy warunek ten został spełniony. Ocenę tę uniemożliwiły braki projektu, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego , a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz.906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej z 1999r. z nieczytelnymi kserokopiami pieczęci. Stosownie do § 12 cytowanego rozporządzenia część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego obiektu budowlanego powinna przedstawiać: 1) elewacje w liczbie dostatecznej do wyjaśnienia formy architektonicznej obiektu oraz jego wyglądu zewnętrznego ze wszystkich widocznych stron, z określeniem graficznym lub opisowym na rysunku wykończeniowych materiałów budowlanych i kolorystyki elewacji, 2) rzuty wszystkich charakterystycznych poziomów obiektu, w tym widok dachu lub przekrycia oraz przekroje, 3) w stosunku do budynku ogrzewanego - rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe przegród zewnętrznych wraz z niezbędnymi szczegółami budowlanymi, mającymi wpływ na właściwości cieplne i szczelność przegród, jeżeli ich odwzorowanie nie było wystarczające na rysunkach, o których mowa w pkt 2, 4) podstawowe urządzenia instalacji ogólnotechnicznych i technologicznych lub ich części, jeżeli ich odwzorowanie nie było wystarczające na rysunkach, o których mowa w pkt 2, 5) zasadnicze elementy wyposażenia technicznego, ogólnobudowlanego, umożliwiającego użytkowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym: a) instalacje oraz urządzenia sanitarne, grzewcze, wentylacyjne i gazowe, b) instalacje i urządzenia elektryczne i telekomunikacyjne oraz instalację piorunochronną, c) instalacje i urządzenia ochrony przeciwpożarowej określone w przepisach szczególnych, wraz ze sposobem powiązania instalacji obiektu bezpośrednio z sieciami (urządzeniami) zewnętrznymi albo z instalacjami zewnętrznymi na zagospodarowywanym terenie oraz związanymi z nimi urządzeniami technicznymi, uwidocznione na rzutach i przekrojach pionowych obiektu, co najmniej w formie odpowiednio opisanych schematów lub przedstawione na odrębnych rysunkach. Część rysunkowa projektu przebudowy obiektu budowlanego powinna wyróżniać graficznie stan istniejący. Zatwierdzony przez organ projekt budowlany jest niekompletny. Nie zawiera projektów branżowych , nie zawiera rzutu parteru i poddasza, opis jest niespójny z rysunkiem Według opisu projektu schody w rozbudowywanej części budynku prowadzą na strych. Co innego wynika z rysunku przekroju. Opis projektu jest niespójny z rysunkami. Wobec braku wszystkich rzutów nie można zatem stwierdzić , czy zamierzona rozbudowa spowoduje powiększenia powierzchni budynku o więcej niż 10 %. Porównanie rysunku sporządzonego przez biegłego Pochopienia i przedstawionej w zatwierdzonym projekcie inwentaryzacji wskazuje, że po dacie opinii biegłego Pochopienia przedmiotowy budynek został rozbudowany. Skarżąca podnosiła w postępowaniu zarzut , że nastąpiło to bez pozwolenia na budowę. Rzeczą organu budowlano-architektonicznego było zatem okoliczności te wyjaśnić, łącznie z ewentualnym zawieszeniem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę do czasu wydania decyzji przez organ nadzoru budowlanego. Wyjaśnienie zawarte w uzasadnieniu decyzji na pewno nie jest wystarczające. Wydanie pozwolenia na budowę w sytuacji dokonania samowolnej rozbudowy budynku wprost prowadziłoby bowiem do legalizacji wcześniej dokonanej samowoli. Organy administracji również nie ustosunkowały się należycie do zarzutu kolizji między planowaną rozbudową a przebiegiem przyłącza wodociągowego. Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art.34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.