II SA/Kr 20/07

WyrokWSA w Krakowie2007-12-20

Skład orzekający: Andrzej Irla, Izabela Dobosz, Inga Gołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może podjąć zawieszone postępowanie administracyjne, gdy decyzja organu rozstrzygającego zagadnienie wstępne została zaskarżona do sądu administracyjnego, ale nie jest jeszcze prawomocna?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej może podjąć zawieszone postępowanie z urzędu, gdy ustały przyczyny uzasadniające jego zawieszenie. W przypadku gdy postępowanie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, ustanie przyczyny zawieszenia następuje z chwilą otrzymania przez organ rozstrzygającego pierwotną sprawę decyzji organu rozstrzygającego zagadnienie wstępne, nawet jeśli ta decyzja nie jest jeszcze prawomocna. Kluczowe jest bowiem rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, a nie jego ostateczność.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich. Postępowanie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez Prezesa IPN kwestii osadzenia wnioskodawcy w więzieniu. Po otrzymaniu decyzji Prezesa IPN, organ podjął postępowanie, mimo że decyzja ta została zaskarżona do WSA. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. poprzez podjęcie postępowania przed wyczerpaniem środków odwoławczych od decyzji IPN.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: NSA Izabela Dobosz (spr.) AWSA Inga Gołowska Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [....] w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego skargę oddala Postanowieniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 97 § 2 i art. 101 § 1 kpa podjęto z urzędu postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem Kierownika Urzędu z dnia [...] r. ( nr [...]) w sprawie, w której stroną jest J. G. Organ stwierdził, że do zawieszenia postępowania został zobligowany treścią przepisu art. 8 ust. 2 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 2002 r., Nr 42, póz. 371 ze zm.), iż okoliczność, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, w przypadku osadzenia bez wyroku w więzieniu lub innym miejscu odosobnienia na terytorium Polski potwierdza na wniosek osoby zainteresowanej Prezes IPN - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu. W dniu [...] r. wpłynęła do Urzędu decyzja Prezesa IPN z dnia [...] r., nr [...], w związku z czym Kierownik Urzędu w myśl art. 97 § 2 kpa podjął postępowanie w celu rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie uprawnień kombatanckich na podstawie przepisu art. 4 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy. W dniu [...] r. wpłynął od J. G. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarża w nim wspomniane wyżej postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] r., wnosi o jego zmianę i utrzymanie postępowania nadal w zawieszeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zawisłego przed IPN- Oddział w [...] ( sygn. [...]). Uważa, że postanowienie zostało wydane z ewidentnym naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 102 i 103 kpa. Z podjęciem postępowania należało bowiem zaczekać na wydanie prawomocnego i ostatecznego orzeczenia IPN-u. Tymczasem podjęto postępowanie wcześniej, gdy postępowanie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Decyzja bowiem Prezesa IPN-u z dnia [...] r. została zaskarżona do WSA w Warszawie, a jej rozpoznanie z pewnością będzie trwało przynajmniej kilka miesięcy. W tej sytuacji podejmowanie postępowania i wydawanie merytorycznego orzeczenia bez dania mu możliwości zawnioskowania dalszych dowodów jest przedwczesne i z mocy prawa nieważne. Postanowieniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] -wydanym na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa utrzymano w mocy postanowienie z dnia [...] r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego. Organ stwierdził, iż postępowanie przed Prezesem IPN zostało ostatecznie zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] r., utrzymującej w mocy poprzednią decyzję nr [...] z dnia [...] r. Strona zaskarżyła tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z art. 52 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r., co powoduje, że toczy się postępowanie przed sądem, a jednocześnie nie toczy się już żadne postępowanie przed IPN, który w sposób ostateczny rozstrzygnął sprawę. Nie dopatrzono się zatem naruszenia żadnych przepisów kpa w podjęciu zawieszonego wcześniej postępowania. W skardze do WSA na to postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] r. J. G. zarzuca naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez podjęcie postępowania mimo niewyczerpania przysługującego mu prawa do środków odwoławczych, co tym samym skutkuje dalsze zawieszenie postępowania; podnosi też błędną ocenę stanu faktycznego stanowiącego przesłankę faktyczną wydanej decyzji; podnosi też zarzut obrazy art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach (...) wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...]. Skarżący interpretuje art. 97 § 1 pkt 4 kpa w taki sposób, iż organ może podjąć zawieszone postępowanie dopiero po rozstrzygnięciu zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Decyzja Prezesa IPN z dnia [...] r., utrzymująca w mocy poprzednią decyzję nr [...] z dnia [...] r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ów wyrokiem z dnia 8 listopada 2006r. ( sygn. akt IV SA/Wa 1580/06) oddalił jego skargę, ale przysługuje od tego orzeczenia skarga kasacyjna, której termin upływa w dniu [...] r. Jak długo przysługujące mu środki prawne nie zostały wyczerpane, tak długo decyzja Prezesa IPN-u nie jest decyzją ostateczną, a zatem Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie był władny do podjęcia zawieszonego postępowania i wydania merytorycznego orzeczenia. W dalszej części skargi J. G. cytuje ustalenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , z którymi jego zdaniem powinien zapoznać się Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Opisuje ponadto szczegółowo swoją działalność kombatancką. Żąda uzupełnienia postępowania dowodowego poprzez przesłuchanie S. B. oraz uwzględnienie w ocenie zebranych dowodów, wytycznych oraz opinii wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., a także w pismach Prezesa IPN, który zdaniem skarżącego za wiarygodne uznaje jego twierdzenia dotyczące udziału w AK. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ podnosi, iż być może skarżący błędnie rozumie treść art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] r. ( Nr [...].[...] akt administracyjnych) wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 kpa postanowił zawiesić postępowanie z urzędu do czasu rozstrzygnięcia przez IPN ewentualnego potwierdzenia przez Prezesa IPN - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach (...). Uznał organ bowiem, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia tej kwestii, stanowiącej tzw. zagadnienie wstępne dla toczącego się postępowania o przyznanie skarżącemu uprawnień kombatanckich. Od rodzaju wydanej decyzji Prezesa IPN-u zależy rozstrzygnięcie tej sprawy, a postępowanie zawieszono "do czasu otrzymania decyzji Prezesa IPN". Art. 97 § 2 kpa przewiduje, iż organ podejmie postępowanie z urzędu, gdy "ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania". Przyczyny te ustały w momencie, gdy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych otrzymał decyzję Prezesa IPN-u z dnia [...] r., tj. [...] r. ( k. [...] akt administracyjnych). IPN nie potwierdził bowiem w tej decyzji okoliczności, które musiałby wziąć pod uwagę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych orzekając o uprawnieniach kombatanckich J. G. Fakt, iż decyzja IPN-u nie była jeszcze ostateczna, gdyż został od niej wniesiony środek odwoławczy, ani też to, iż skarżący odwoływał się od już ostatecznej decyzji Prezesa IPN-u z dnia [...] r. nie mają znaczenia w sprawie, gdyż przesłanką zawieszenia postępowania nie było wydanie ostatecznej ani też prawomocnej decyzji Prezesa IPN-u, ale rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, którego nie mógł rozstrzygnąć Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych we własnym zakresie. A to stało się po otrzymaniu decyzji Prezesa IPN, w oczekiwaniu na którą postępowanie zawieszono w dniu [...] r. Z powyższych względów skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 p.o.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło