II SA/Kr 20/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 2 października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł. Pismo zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2013r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenie nie zostało wykonane. Natomiast w piśmie z dnia 23 stycznia 2013 r. skarżący podał, że z uwagi na wyznaczenie terminu rozprawy administracyjnej w sprawie podziału działki, postępowanie sądowo-administracyjne stało się bezprzedmiotowe, stąd wnosi o "pozostawienie skargi bez rozpoznania". Stosownie do art. . 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2012 r., póz. 270) p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy wskazać, że oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 23 stycznia 2013 r., które należy uznać za cofnięcie skargi nie mogło odnieść skutku w postaci umorzenia postępowania. Zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, post. NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., l OSK 1829/07) merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przeciwnym bowiem razie skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.