II SA/Kr 200/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel- Ziaja WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2009r. sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 listopada 2008r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Pismem z dnia [....] lipca 2008 r. Wójt Gminy Z. działając na zasadzie art.53 ust.4 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wystąpił w trybie art.106 kpa do Marszałka Województwa [....] o uzgodnienie projektu decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn: budowa 12 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w tym [....] bliźniaków wraz z infrastruktura, tj. przyłączami: energetycznym, wodociągowym, gazowym i kanalizacyjnym na działce nr [....] w D. w części oznaczonej literami A,B,C,D – z uwagi na to, że teren objęty wnioskiem położony jest w obszarze przeznaczonym zgodnie z ustaleniami nieobowiązującego już miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. z dnia 24 czerwca 1993 r. do realizacji usług publicznych tj. w strefie rezerwy komunikacyjnej pod budowę drogi ekspresowej tzw. " północnego obejścia K". Postanowieniem z 20 sierpnia 2008 r. Nr [....] Marszałek Województwa [....] odmówił uzgodnienia projektu opisanej powyżej decyzji wskazując, iż zgodnie z zapisami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [....] przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [....] Nr XV/174/03 z dnia 22 grudnia 2003 r. teren objęty wnioskiem przeznaczony jest pod realizację drogi ekspresowej S7 i zamknięcia północnego obejścia K. , należących do inwestycji celu publicznego wymienionych w art.39 ust.3 pkt 3 i art.48 wyżej przywołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Okoliczność ta uzasadnia konieczność utrzymania rezerw terenowych, które zresztą przewidziane są w kolejnych miejscowych planach gminy Z. jako element zewnętrznej obwodnicy K. Organ uzgadniający dodał, że zapisy powołanego wyżej Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [....] są zgodne z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 maja 2004 r w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (Dz.U. Nr 128, poz. 1334). Reasumując, uzgodnienie projektowanej inwestycji nie będzie możliwe bez określenia innego, nie kolidującego z planowaną inwestycją przebiegu drogi ekspresowej S7 i wskazanej wyżej obwodnicy oraz wprowadzenia nowego zapisu do ww. Planu Województwa [....]. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła H.S. . W uzasadnieniu żaląca się podniosła, że postanowienie organu uzgadniającego ogranicza jej prawo własności działki nr [....] w D. nabyte w drodze dziedziczenia w 1986 r. Żaląca się podkreśliła, że od 22 lat obszar, w którym położona jest jej nieruchomość objęty jest tzw. rezerwą komunikacyjną. Złożyła także wniosek o wykupienie działki nr [....] po cenie rynkowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , postanowieniem nr [....] z dnia 28 listopada 2008 r. utrzymało w mocy ww. postanowienie Marszałka Województwa [....] . W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że stosownie do brzmienia art.53 ust.4 pkt 10 w związku z art.64 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z poźn. zm) decyzje o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych służących realizacji celu publicznego, o którym mowa w art.39 ust.3 pkt 3 i art.48 - w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art.67 ustawy, o której mowa w art.88 ust.1. Uzgodnień takich dokonuje się w trybie art.106 kpa tj. w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Mając na uwadze powyższe Kolegium skonstatowało, że zasadnie Marszałek Województwa [....] odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanego przedsięwzięcia uznając, że obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego Województwa [....] określa na terenie objętym wnioskiem realizację drogi ekspresowej S7 i zamknięcia północnego obejścia Krakowa, należących do inwestycji celu publicznego wymienionego w art.39 ust.3 pkt 3 i art.48 wyżej przywołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ta zaś okoliczność, w połączeniu z faktem, że droga ekspresowa S7 została ujęta w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 2004 r. w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (Dz.U. Nr 128, poz.1334) mającym charakter aktu prawa miejscowego uzasadniała wydanie postanowienia o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla rzeczonej inwestycji. Na wyżej wskazane postanowienie Kolegium skargę złożyła H.S. zarzucając mu naruszenie art.53 ust. 4 pkt 10 i ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art.10, art.8, art.7 w związku z art.77 k.p.a. Uzasadniając skargę skarżąca powołała się na pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [....] sierpnia 2008 r., w świetle którego planowana realizacja trasy drogi ekspresowej S7 straciła swoją aktualność, jako że droga ta będzie prowadzona po wschodniej stronie gminy M. i zachodniej stronie gminy [....] . W ocenie skarżącej pominięcie przez organ odwoławczy wskazanego pisma stanowi naruszenie zasady zaufania obywateli do organów administracji, wyrażonej w art.8 k.p.a. Co więcej okoliczność ta świadczy zdaniem strony o nie wyjaśnieniu przez orzekające w sprawie organy okoliczności stanu faktycznego, co jest naruszeniem art.7 w związku z art.77 k.p.a. W ocenie skarżącej Marszałek Województwa [....] przed wydaniem kwestionowanego postanowienia powinien zwrócić się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z prośbą o udzielenie informacji, czy planowany przebieg północnego odcinka obwodnicy K. trasy ekspresowej S7 jest nadal aktualny bądź też uzgodnić projektowaną inwestycję pod warunkiem uwzględnienia stanowiska określonego przez GDDKiA. Orzekając zaś odmownie organy bezpodstawnie ograniczyły skarżącą w wykonywaniu prawa własności nieruchomości stanowiącej tereny inwestycji, co potwierdzać ma wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie [....] - Polska. Skarżąca podniosła także zarzut naruszenia zarówno przez organ uzgadniający, jak i organ II instancji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu wyrażonej w art.10 k.p.a, bowiem strony nie miały możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału przed wydaniem orzeczenia. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 28 listopada 2008 r. , [....] i wniosło o oddalenie skargi. W ocenie Kolegium zarzuty skarżącej są w całkowicie bezzasadne, a analiza całokształtu przeprowadzonego postępowania prowadzi do wniosku, że organ uzgadniający słusznie przyjął, że projektowane zmiany zagospodarowania terenu nie są dopuszczalne i zasadnie orzekł o odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przewidywanego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowi zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. W wyniku dokonanej przez Sąd oceny stwierdzić należy, że skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak i postanowienie je poprzedzające jest zgodne z prawem. Zgodnie z art.53 ust.4 pkt 10 w związku z art.64 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z poźn. zm) decyzje o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu m.in. z marszałkiem województwa w zakresie zadań rządowych służących realizacji celu publicznego, o którym mowa w art.39 ust.3 pkt 3 i art.48 - w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art.67 ustawy, o której mowa w art.88 ust.1 cyt. ustawy. Uzgodnień takich dokonuje się w trybie art.106 kpa. Teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy położony jest w obszarze przeznaczonym wg nieobowiązującego już miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. z dnia 24 czerwca 1993 r. do realizacji usług publicznych tj. w strefie rezerwy komunikacyjnej pod budowę drogi ekspresowej tzw. " północnego obejścia K". Zgodnie z zapisami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [....] przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [....] Nr XV/174/03 z dnia 22 grudnia 2003 r. teren objęty wnioskiem przeznaczony jest pod realizację drogi ekspresowej S7 i zamknięcia północnego obejścia Krakowa, należących do inwestycji celu publicznego wymienionych w art.39 ust.3 pkt 3 i art.48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ta okoliczność, w połączeniu z faktem, że droga ekspresowa S7 została ujęta w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 2004 r. w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (Dz.U. Nr 128, poz.1334) uzasadniała wydanie postanowienia o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Marszałek Województwa [....] wydał postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r. na podstawie ww. przepisów prawnych, w granicach swoich kompetencji i zgodnie z art.106 kpa, co obligowało organ II instancji do utrzymania go w mocy. Zarzut naruszenia art.53 ust.4 pkt10 i ust.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest zatem niezasadny. Nie są też uzasadnione pozostałe zarzuty podniesione w skardze, szczególnie co do niewyjaśnienia przez orzekające w sprawie organy okoliczności stanu faktycznego. Nie budzi bowiem wątpliwości, że teren objęty wnioskiem skarżącej położony jest w obszarze przeznaczonym wg nieobowiązującego już miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. w strefie rezerwy komunikacyjnej, jak również że zgodnie z zapisami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [....] teren ten jest nadal przeznaczony pod realizację drogi ekspresowej S7 (załącznik graficzny cz.B.10 i B.12). Pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [....] sierpnia 2008 r., nie zmienia ww. stanu prawnego, dopóki nie zostaną zmienione zapisy ww. planu. Brak też przepisu nakazującego zwrócenie się przez Marszałka Województwa [....] przed wydaniem kwestionowanego postanowienia do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z prośbą o udzielenie informacji, czy planowany przebieg trasy ekspresowej S7 jest nadal aktualny skoro zmiana ta nie została wprowadzona do Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [....], podobnie jak brak podstaw do uzgodnienia projektowanej inwestycji "pod warunkiem uwzględnienia stanowiska określonego przez GDDKiA". Sąd nie podziela też stanowiska, iż wydając zaskarżone postanowienia organy bezpodstawnie ograniczyły skarżącą w wykonywaniu prawa własności nieruchomości stanowiącej tereny inwestycji, natomiast kwestia ewentualnego odszkodowania pozostaje poza zakresem rozpoznania nin. sprawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zarówno przez organ uzgadniający, jak i organ II instancji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu wyrażonej w art.10 kpa, Sąd uznał go za nieuzasadniony bowiem skarżąca nie potrafiła sprecyzować na rozprawie w jaki sposób zasada ta została, jej zdaniem, naruszona, a jak wynika z akt administracyjnych została poinformowana o postępowaniu uzgodnieniowym przez wójta gm. Z. i brała w nim udział składając zażalenie . W związku z powyższym Sąd nie stwierdził w przedmiotowej sprawie naruszenia przepisów postępowania ani też prawa materialnego i uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.