II SA/Kr 204/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.R.-V. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi D.R.-V. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 29 grudnia 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania W dniu 27 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął drogą elektroniczną, wniosek D.R.-V. o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego wnioskodawczyni został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka skierowana do D.R.-V. na adres podany w skardze, zawierająca urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, została zwrócona przez pocztę do sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 204/15 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. W dniu 4 maja 20145 r. D.R.-V. złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia podnosząc, że doręczenie było nieprawidłowe. Podała, że przesyłki sądowe doręczane za pośrednictwem InPost nie są dostarczane. Nadto podniosła, że jest osobą schorowaną, po przebytym dopiero wylewie ocznym. Została zarzucona pismami procesowymi, co przy stanie jej zdrowia spowodowało, że nie dała rady zająć się wszystkimi swoimi sprawami sądowymi. Wyraziła konieczność uzyskania pomocy profesjonalnego pełnomocnika w przedmiotowej sprawie. Wnioskodawczyni wniosła o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej względnie potraktowanie sprzeciwu jako nowego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w przypadku wniesienia sprzeciwu - jeżeli tylko nie podlega on odrzuceniu - zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym w drodze postanowienia. Oznacza to, że na skutek wniesienia sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek ponownie rozpatrzyć wniosek skarżących w sprawie przyznania im prawa pomocy w zakresie żądanym przez wnioskodawcę. Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Artykuł 252 P.p.s.a. wprowadza wymóg złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, którego wzór określa Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245). W myśl art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania właściwej formy, a brak ten nie został uzupełniony. Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Przepisy przewidują również kwestię fikcji prawnej doręczenia w art. 73 P.p.s.a. Stosownie do jego treści w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w podanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, w jakim pismo pozostawało w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy W niniejszej sprawie zastosowane zostały zasady wynikające z brzmienia powołanych powyżej przepisów. Przesyłka skierowana do wnioskodawczyni D.R. –V. , zawierająca urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", była awizowana po raz pierwszy w dniu 20 marca 2015 r. Doręczyciel pozostawił przesyłkę w Urzędzie Pocztowym nr [...] w K. , o czym umieścił zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 30 marca 2015 r. przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 8 kwietnia 2015 roku dokonano zwrotu przesyłki do nadawcy z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie". Nie ma racji wnioskodawczyni podnosząc w sprzeciwie, że przesyłkę doręczono firma "[...]". Przesyłki sądowe z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do stron są wysyłane za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego "[...] ". Jak wynika z akt sądowych, doręczyciel dokonał podwójnego tzw. awiza (zostawił dwa zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki). Skoro zatem skarżąca nie odebrała przesyłki pod adresem wskazanym w skardze, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, w jakim pismo pozostawało w placówce pocztowej, tj. z dniem 3 kwietnia 2015 r. W tej sytuacji 7-dniowy termin do złożenia wniosku na urzędowym formularzu upływał z dniem 10 kwietnia 2015 r. W terminie tym braki nie zostały przez skarżącą uzupełnione. W tym stanie rzeczy należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a.