II SA/Kr 2053/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Kazimierz Bandarzewski ( spr.) Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. M. kwotę [...] zł. ([...] złotych ), tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...].2001 r. W. i T. L. złożyli do Burmistrza Miasta i Gminy w [...] wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego spożywczo-przemysłowego w miejscowości [...] na działkach nr A, B i C (akta sprawy, karla nr [...]). Do tego wniosku dołączono projekt budowlany, zawierający projekt zagospodarowania działki; opis techniczny budowy; decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].2000 r. dotyczącą zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "pawilon handlowy branży spożywczo-przemysłowej" z terminem ważności na dzień [...].2001 r.: uzgodnienie projektu lokalizacji budynku wraz z przyłączem energetycznym; odpis z księgi wieczystej; warunki przyłączenia do sieci elektrycznej oraz projekt techniczny instalacji wewnętrznej elektrycznej, sanitarnej i wodociągowej. Burmistrz Miasta w [...] decyzją z dnia [...] .2001 r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1. art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży spożywczo-przemysłowej na działce nr A. B, C w [...], ustalając powierzchnię zabudowy, powierzchnię użytkową i kubaturę, wraz z przyłączem energetycznym napowietrznym według projektu oraz przyłączem wodociągowym z wodociągu miejskiego na działce nr C i odprowadzaniem ścieków do projektowanego osadnika wybieralnego na działce nr A. Decyzją tą zobowiązano jednocześnie inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że inwestycja ta jest zgodna z planem miejscowym, a inwestorzy wystąpili o wydanie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestorzy wykazali prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także uzyskali zgodę właściciela działki nr D na dokonanie przyłącza obiektu budowlanego do sieci energetycznej. Projekt budowlany został prawidłowo sporządzony przez osobę uprawnioną i inwestycja nie narusza interesów osób trzecich. Decyzją tą otrzymał J. M. w dniu [...] 2002 r. i wniósł od niej w dniu [...].2002 r. odwołanie, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego. Odwołujący się podniósł, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest jeszcze ostateczna, skoro jest ona przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. Zaskarżono bowiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I-instancji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z tym, w ocenie odwołującego się, organ I instancji naruszył art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w ten sposób, że udzielił pozwolenia na budowę w okresie, w którym decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie była jeszcze ostateczna. Wojewoda [...], działając jako organ odwoławczy przeprowadził uzupełniające postępowanie wyjaśniające i we/wał organ I instancji do uzupełnienia materiału dowodowego, po czym decyzją z dnia [...] 2002 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podano, że projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z planem miejscowym i decyzją ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestorzy przedłożyli, zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), wszystkie wymagane dokumenty, w tym kompletny projekt budowlany oraz dowód stwierdzający prawo do terenu inwestycji. Planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wymagane ustawą Prawo ochrony środowiska. Nieprawidłowością nie mającą istotnego znaczenia jest podpisanie decyzji przez organ I instancji bez wyraźnego wskazania, że organ ten działał na podstawie upoważnienia Starosty [...]. Burmistrz Miasta w [...] ma bowiem uprawnienia do wydania takich decyzji na podstawie porozumienia. Podniesiono również, iż wprawdzie decyzja organu I instancji nie jest w pełni zgodna z ustalonym odpowiednim rozporządzeniem wzorem pozwolenia na budowę, jednakże wady te, polegające na braku numeru decyzji i wskazaniu załączników tej decyzji, nie mają charakteru istotnego. Wskazano również, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wydana w zakresie przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego jest ostateczna. Decyzję Wojewody [...] otrzymał J. M. w dniu [...].2002 r. i dnia [...] 2002 r. wniósł na nią do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja narusza przepisy Prawa budowlanego w ten sposób, że nie dochowano obowiązkowi uzgodnienia inwestycji z wojewódzkim konserwatorem zabytków i tym samym naruszono art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt budowlany nie zawiera projektu osadnika, oświadczenia o warunkach przyłączenia terenu inwestycji do dróg krajowych oraz zapewnień do dostarczania wody i odbioru śmieci. Skarżący podniósł również, że projekt budowlany nie zawiera badań geotechnicznych i w tym zakresie organy administracji naruszyły art. 32 ust. l ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106. poz. 1126 ze zm.). zawarta zaś w aktach opinia geotechniczna nie została sporządzona przez osobę uprawnioną. W skardze podniesiono również brak prawidłowej pieczęci organu na decyzji, a także naruszenie § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (jednolity tekst z 1999 r. Dz. U. Nr 15. poz. 140 ze zm.), polegającego na udzieleniu pozwolenia na budowę zbyt dużego pawilonu w stosunku do powierzchni działki. Naruszono również, zdaniem skarżącego, § 18 ww. rozporządzenia, poprzez brak zapewnienia przy zagospodarowaniu działki odpowiedniej liczby miejsc parkingowych, jak również art. 5 ust. l pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106, póz. 1126 ze zm.) w ten sposób, że nie zabezpieczono właścicieli sąsiednich nieruchomości przed hałasem pochodzącym z pawilonu handlowego. W skardze podniesiono, iż jakakolwiek nieruchomość, która ż przyczyn obiektywnych nie może być zabudowana, nie może być również kwalifikowana jako działka budowlana. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wyjaśnił, że w tej sprawie nie naruszono przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W szczególności zachowano warunki określone w art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), a inwestycja nie wymagała uzgodnienia z konserwatorem zabytków jak i oceny oddziaływania na środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący w dniu [...] 2002 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja organu I-instancji podlegają uchyleniu jednakże częściowo z innych przyczyn niż wskazane zostały w skardze. Sąd administracyjny nie jest bowiem związany zarzutami podniesionymi w skardze i zobowiązany jest dokonać samodzielnej kontroli podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie organy administracji dokonały błędnej wykładni przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym, a także przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. Nr 140, poz. 906), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem. Zgodnie z art. 32 ust. 4 w związku z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę wydaje się po złożeniu przez inwestora: 1) złożeniu wniosku w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. 2) wykazaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi. 2) dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Do wniosku o pozwolenie na budowę w tej sprawie nie dołączono dowodu stwierdzającego posiadanie przez inwestorów prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się kopia wypisu z księgi wieczystej, obejmującej działki nr A, E. F i G (akta sprawy, karta nr [...]). jednakże w tej sprawie teren inwestycji obejmuje działki nr A, B, C i nr D. Inwestorzy nie przedłożyli dokumentu potwierdzającego posiadanie prawa do dysponowania całą nieruchomością na cele budowlane, nie tylko obejmującą działki nr B i C. ale i nie dołączono zgodę właściciela (jak wskazywał na to organ administracji w zaskarżonej decyzji) na korzystanie z działki nr D. Należy przy tym podnieść, że opia wykazu zmian gruntowych, kopia wypisu z rejestru gruntów oraz kopia wyrysu z ewidencji gruntów (akta sprawy, karty nr [...],[...]) nie stanowią dowodów posiadania prawa do danej nieruchomości. W niniejszej sprawie organy administracji nieprawidłowo ustaliły krąg stron. Teren projektowanej inwestycji obejmuje, między innym działkę nr A, która graniczy z działką nr H. Z akt sprawy nie wynika zaś. aby właściciel (względnie użytkownik wieczysty) działki nr H brał udział w postępowaniu. Ponadto w postępowaniu nie brał udział właściciel działki nr D, mimo że na tej działce miała nastąpić budowa przyłącza energetycznego do projektowanego budynku. Brak zapewnienia udziału w postępowaniu wszystkim stron stanowi istotne uchybienie proceduralne, naruszające art. 10 § l k.p.a. Stosownie do treści art. 35 ust. l Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W niniejszej sprawie organy administracji zbyt pobieżnie zbadały zgodność projektowanej inwestycji obejmującej budowę pawilonu handlowego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...]. Zgodnie z tym planem teren inwestycji częściowo znajdował się na obszarze [...] z przeznaczeniem tego obszaru jako terenu zabudowy zagrodowej i mieszkalnictwa jednorodzinnego z dopuszczeniem zabudowy rzemieślniczej (akta sprawy, karta nr [...] i [...]), część zaś terenu inwestycji znajdowała się poza tym obszarem - przy czym ani z dołączonego fragmentu części opisowej planu miejscowego, ani fragmentu części graficznej tego planu nie można ustalić przeznaczenia tego fragmentu terenu inwestycji. Organ I-instancji w ogóle nie odniósł się do zgodności inwestycji pod nazwą pawilon handlowy z treścią planu miejscowego obejmującą obszar [...] i nie wykazał, aby objętą tą sprawą inwestycja stanowiła np. zabudowę rzemieślniczą. Poza tym nie zawarto żadnego wyjaśnienia co do zgodności inwestycji z terenem, znajdującym się poza obszarem [...]. Nie ustalono zgodności zamierzonej inwestycji z treścią planu miejscowego co do działki nr D. W ogóle z akt sprawy nie wynika oznaczenie w planie miejscowym obszaru, na którym zlokalizowano działkę nr D. Prowadzi to do wniosku, iż w tej sprawie organy administracji nie dokonały sprawdzenia zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego naruszając tym samym art. 35 ust. 1 pkt l lit. a Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie organy administracji nie dopełniły innych wymogów wynikających z art. 35 Prawa budowlanego. Organ I-instancji udzielił pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego częściowo nieobjętego decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja organu I-instancji obejmuje bowiem pozwolenie na budowę pawilonu handlowego na działce nr A, B i C w miejscowości [...], budowę przyłącza energetycznego napowietrznego w długości 30 metrów z działki nr D oraz budowę przyłącza wodociągowego z wodociągu miejskiego zlokalizowanego na działce nr C oraz odprowadzanie ścieków do projektowanego osadnika wybieralnego na działce nr A (akta sprawy, karta nr [...]). Z uzasadnienia tego pozwolenia na budowę wynika, że zostało ono wydane na podstawie warunków określonych decyzją Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...].2000 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zwanej daje w skrócie decyzją wzizt. Decyzja wzizt określa warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie pawilonu handlowego na działce nr A, B i C w [...], a przy tym jako warunki w zakresie obsługi infrastruktury technicznej wskazano jedynie, że obiekt ten należy podłączyć do wodociągu miejskiego, ścieki odprowadzać do projektowanego pojemnika wybieralnego i dokonać przyłączenia prądu z sieci energetycznej (akta sprawy, karta nr [...]). W związku z tym należy uznać, że decyzja wzizt obejmowała jedynie budowę obiektu budowlanego jakim jest pawilon handlowy, nie obejmując swoim zamierzeniem przyłączy do tego obiektu. Natomiast pozwolenie na budowę obejmuje poza pawilonem handlowym również wykonanie przyłącza energetycznego, przyłącza wodociągowego oraz kanalizacji. Potwierdza to stanowisko, że decyzja wzizt obejmowała zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie samego obiektu w postaci pawilonu handlowego, bez przyłączy. Tym samym w tej sprawie nie jest zgodna decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę z decyzją wzizt. Kolejnym obowiązkiem organów orzekających w tej sprawie było skontrolowanie kompletności projektu budowlanego. W tej sprawie projekt budowlany nie jest kompletny i zawiera istotne błędy. Zgodnie z art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych ł wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany. określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia; 3) stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody. ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Projekt budowlany przedłożony przez inwestorów nie zawiera prawidłowego projektu zagospodarowania terenu. Granice objęte daną inwestycją (zaznaczone na mapie zagospodarowania działki kolorem zielonym) zostały określone jako granice działek nr A, B i C. Z treści decyzji zawierającej pozwolenie na budowę wynika zaś, że obejmuje ono także budowę przyłącza energetycznego napowietrznego w długości 30 metrów z działki nr D. Działka nr D w ogóle została pominięta w graficznym opracowaniu zagospodarowania terenu inwestycji. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt l Prawa budowlanego projekt budowlany zawierający projekt zagospodarowania działki winien obejmować układ komunikacyjny i układ zieleni -elementów tych w ogóle nie zawiera projekt zawarty w aktach sprawy. Organy orzekające w tej sprawie nie dopatrzyły się naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym artykułem projekt budowlany winien zawierać, stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu. odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. W niniejszej sprawie sporządzony projekt budowlany zawiera jedynie oświadczenie dostawcy energii elektrycznej o zapewnieniu dostaw tej energii. Projekt w ogóle nie zawiera oświadczenia o zapewnieniu dostaw z wodociągu ogólnodostępnego (miejskiego) oraz zapewnieniu dostępu do dróg lądowych. Analiza wymagań określonych w rozporządzeniu wskazuje, że w tej sprawie organy administracji uznały za prawidłowo sporządzony projekt budowlany, zawierający następujące braki: a) brak oznaczenia na stronie tytułowej projektu imion i nazwisk wszystkich projektantów opracowujących wszystkie części projektu obiektu budowlanego wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, oraz datę opracowania i podpisami pod projektem - stanowi to naruszenie § 3 ust. l pkt 4 rozporządzenia. Na stronie tytułowej powinny być wskazane nazwiska następujących projektantów: S. P., J. R., R. M., W. L. i M. P. jako osób biorących udział w projektowaniu poszczególnych części projektu. Uwidocznione zostało jedynie nazwisko projektanta M. P. Projekt w ogóle nie zawiera żadnego dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnień do projektowania poszczególnych części projektu budowlanego. W tym zakresie jedynie na etapie postępowania odwoławczego organ II-instancji zwrócił się o uzupełnienie materiału dowodowego o kopię uprawnień do projektowania M. P. i dokument wskazujący na posiadanie tych uprawnień został na tym etapie postępowania dołączony do akt sprawy. Winien zaś stanowić integralną część projektu budowanego. b) brak umieszczenia na części rysunków wchodzących w skład projektu budowlanego metryki projektu - stanowi to naruszenie § 4 ust. 1 rozporządzenia. W szczególności metryki nie ma na rysunkach zamieszczonych na kartach nr [...]. projektu szamba trój komorowego bezodpływowego oraz rysunkach zamieszczonych na kartach nr [...] nr [...] i nr [...]; c) część stron projektu budowlanego nie jest ponumerowana - stanowi to naruszenie 5 rozporządzenia; d) projekt budowlany nie jest ani oprawiony, ani w jakikolwiek sposób zabezpieczony przed jego dekompozycją - stanowi to naruszenie § 6 ust. 1 rozporządzenia; e) projekt zagospodarowania działki będący częścią projektu budowlanego nie zawiera informacji o wpisaniu lub braku wpisania terenu, na którym projektowany jest obiekt z przyłączami do rejestru zabytków lub podleganiu ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - stanowi to naruszenie § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia. Jest to w tej sprawie o tyle istotne, że decyzja wzizt określała teren inwestycji jako zlokalizowany z II strefie ochrony konserwatorskiej a dodatkowo już po wydaniu przez organ I instancji pozwolenia na budowę, ale przed rozpatrzeniem odwołania. Miejski Konserwator Zabytków w [...] wyraził pozytywną opinię dla projektowanej budowy wraz z istniejącą i projektowaną zielenią (akta sprawy, karta nr [...]). f) część rysunkowa planu zagospodarowania działki, sporządzona na mapie, nie określa: orientacji położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata, wejść i wjazdów na teren inwestycji, rodzaj i zasięgu uciążliwości, układu dróg wewnętrznych, dojazdów, parkingów, ukształtowania zieleni - stanowi to naruszenie § 8 ust. 3 pkt 1, 2, 4 rozporządzenia; Również projekt architektoniczno-budowlany zawiera wady. Wbrew wyraźnej treści § 11 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, projekt ten w opisie technicznym nie zawiera niektórych charakterystycznych parametrów technicznych obiektu, w szczególności jego wysokości i długości. Opis techniczny nie określa sposobu spełnienia wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 Prawa budowanego i tym samym narusza § 11 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Część techniczna projektu architektoniczno-budowlanego nie zawiera określeń zapewniających realizację warunków niezbędnych do korzystania z projektowanego obiektu stanowiącego pawilon handlowy. Naruszono § 18 ust. l rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (jednolity tekst z 1999 r. Dz. U. Nr 15, poz. 140 ze zm.), który nakazuje zapewnienie, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, odpowiedniej liczby miejsc postojowych dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsc postojowych dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Spełnienie tego warunku było konieczne zwłaszcza, że projektowany obiekt stanowi pawilon handlowy. W opisie technicznym projektu nie zamieszczono danych technicznych projektowanego pawilonu handlowego charakteryzujących wpływ tego obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem: a) zapotrzebowania i jakości wody oraz ilości, jakości i sposobu odprowadzania ścieków, b) rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów, c) emisji hałasu, d) wpływu obiektu na istniejący drzewostan, powierzchnie ziemi w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne. Zamieszczone w projekcie (na nie ponumerowanej stronie) jedno zdanie wskazujące na brak spowodowania pogorszenia skażenia środowiska w związku z realizacją projektowanego budynku w żaden sposób nie spełnia w wymagań określonych w § 11 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia. Projekt nie zawiera również informacji określającej, że przyjęte rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne ograniczają lub eliminują wpływ obiektu na zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane. Opis techniczny nie określa warunków ochrony przeciwpożarowej projektowanego obiektu budowlanego, czym narusza 11 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia. Nie można uznać za spełnienie takich warunków zamieszczenie na kopii graficznej projektu zagospodarowania działki pieczęci rzeczoznawcy ds. zabezpieczenia przeciwpożarowego. Jedynie część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego spełnia wymogi § 12 i § 13 rozporządzenia. Decyzja organu I instancji została podjęta przez Burmistrza Miasta w [...] bez wskazania, iż organ ten wykonywał kompetencje administracyjne na podstawie porozumienia zawartego z właściwym starostą. Prawo budowlane upoważnia do rozstrzygania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego starostów lub prezydentów miast na prawach powiatu, a nie wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast nie mających praw powiatu. Stąd wydana w tej sprawie przez organ I instancji decyzja powinna wskazywać podstawę prawną właściwości rzeczowej i miejscowej Burmistrza Miasta w [...]. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze należy wskazać, że te z nich, które dotyczą wydania w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie nieostatecznej decyzji wzizt nie są zasadne. Z akt sprawy wynika bowiem, że odwołanie od decyzji wzizt z dnia [...].2000 r. obejmującej zamierzenie inwestycyjne pod nazwą budowa pawilonu handlowego na działkach nr A. B i C w miejscowości [...] zostało wniesione po terminie i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...].2001 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia (akta sprawy, karta nr [...]). Oznacza to. że minął termin do wniesienia odwołania i tym samym decyzja I-instancyjna stała się z mocy prawa ostateczna. Nawet ewentualne późniejsze wniesienie skargi na decyzję wzizt do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi przeszkody przed uzyskaniem przymiotu ostateczności decyzji wzizt. Decyzja administracyjna organu I-instancji staje się ostateczna z chwilą upływu 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, jeżeli odwołanie nie zostało wniesione, bądź w przypadku wniesienia środka zaskarżenia - / chwila wydania przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję organu I-instancji. Nie odbiera cechy ostateczności decyzji wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zarówno zaskarżona decyzja Wojewody [...] jak i poprzedzająca ją decyzja organu I-instancji naruszają przepisy prawa materialnego oraz postępowania w stopniu uzasadniających ich uchylenie. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. w tej sprawie właściwe organy administracji prowadząc postępowanie powinny ustalić stan faktyczny, w szczególności zbadać, czy przedmiotowy pawilon handlowy został wybudowany, czy też nie i stosownie do tego podjąć czynności na podstawie przepisów Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § l pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 32, art. 33, art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego, a także §§ 3, 4, 5, 8 i 11 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego), a także przepisów postępowania administracyjnego (art. 10 k.p.a., art. 77 § l k.p.a., art. 80 k.p.a.. art. 107 § 3 k.p.a.), które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę uiszczonego wpisu.