II SA/Kr 208/16
PostanowienieWSA w Krakowie2017-05-17
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata może zostać oddalony z powodu niewystarczających informacji o stanie majątkowym wnioskodawcy, mimo jego zarzutów o naruszenie przepisów przez sąd?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata został oddalony, ponieważ wnioskodawca nie wykazał swojej niezdolności do ponoszenia kosztów postępowania. Mimo wezwania do uzupełnienia informacji o stanie majątkowym, wnioskodawca nie przedstawił wymaganych dokumentów ani wyczerpujących oświadczeń, co uniemożliwiło sądowi rzetelną ocenę jego sytuacji finansowej. Brak współpracy strony z sądem w tym zakresie uzasadnia oddalenie wniosku.Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek T.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. dotyczącą udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia informacji o jego stanie majątkowym, jednak wnioskodawca nie przedstawił wymaganych dokumentów, kwestionując zasadność wezwania. W konsekwencji, referendarz oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 grudnia 2015 r. znak :[...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a wniosek oddalić
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek T.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, uzupełniony pismem z dnia 11 maja 2017 r., w sprawie skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego K. z dnia 17 grudnia 2015 r.
Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawcę informacje dotyczące jego stanu majątkowego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. wezwał go do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji :
- udokumentowanie za pomocą kserokopii faktur i rachunków miesięcznych kosztów utrzymania, w szczególności opłat za media za ostatni okres rozliczeniowy ( gaz, prąd, woda, ścieki ) a także telefon, ubezpieczenia, podatek od nieruchomości, wydatki na żywność i leki, wizyty lekarskie, aktualnych zaświadczeń o stanie zdrowia. W przypadku zaległości z tytułu tych opłat za media należy przedstawić aktualne zaświadczenie z właściwych organów potwierdzających tę okoliczność;
- oświadczenie jaki miesięczny dochód uzyskuje i z jakiego tytułu;
- przedstawienie historii rachunku bankowego skarżącego za ostatnie trzy miesiące, z aktualnym saldem;
- przedłożenie zeznania podatkowego skarżącego za rok 2015;
- oświadczenie czy jest właścicielem lub współwłaścicielem pojazdu mechanicznego, jeśli tak niech poda markę i rok produkcji;
- oświadczenie czy skarżący korzysta z pomocy opieki społecznej, jeśli tak
to w jakim zakresie niech przedstawi stosowne decyzje.
W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca w piśmie z dnia 11 maja 2017 r. ( przesłanym drogą elektroniczną, podpisany osobiście 12 maja 2017 r. ) wniósł o wskazanie dokładanego przepisu i dokładnej treści przepisu i orzecznictwa, bowiem według wiedzy wnioskodawcy nie ma takiego przepisu i nie ma uzasadnienia dla tak absurdalnych czynności o jaką wnosi sąd. Art. 255 P.p.s.a w żaden sposób nie uzasadnia wzywania o takie dokumenty. Sąd nie wskazał w piśmie podstawy prawnej dla tak absurdalnej czynności, sąd narusza w tym zakresie prawo. W tym zakresie traktuje wnioskodawcę w sposób skrajanie poniżający i bez szacunku dla praw obywatela.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:
Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów
W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. To strona ma wskazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn.. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10).
Dlatego też w przedmiotowej sprawie wnioskodawca w ocenie orzekającego nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Brak współpracy z jego strony w kwestii wyjaśnienia wątpliwości co do stanu majątkowego i rodzinnego uniemożliwił rzetelną ocenę jego sytuacji finansowej.
W tym miejscu orzekający pragnie też podkreślić z całą stanowczością, iż wszystkie podjęte przez niego działania dotyczące rozpoznania wniosku T.L. o przyznanie prawa pomocy zostały podjęte w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa i z poszanowaniem uprawnień, które przysługują w tym przedmiocie stronom postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło