II SA/Kr 208/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. i R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 listopada 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewoda decyzją z 24 listopada 2017 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 25 kwietnia 2017 r., o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [...] S.A. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterach wraz z instalacjami wewnętrznymi (...) przy ul. [...] w K. na działach nr [...], [...] obr. [...] jedn. ewid [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję wnieśli D. S. i R. S.. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie podano, że oddziaływanie zrealizowanej inwestycji spowoduje zmniejszenie użyteczności i komfortu korzystania przez skarżących i pozostałych mieszkańców "[...]" z ich mieszkań i samej nieruchomości. Przez ich przysłonięcie i zacienienie mogą ponadto stracić na wartości. Również planowane prace ziemne mogą spowodować powstanie zagrożenia, poprzez naruszenie warunków hydro-dynamicznych budynku skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd - na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem - w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lipca 2010r. (sygn. akt II GSK 779/10, publ. LEX nr 673837), obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku. W innym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku. Powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 720/10). Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1843/10). Rozpoznając złożony wniosek nie można również pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Zdaniem sądu, niewątpliwie istnieje ryzyko, że w przypadku uwzględnienia skargi i przyznania racji skarżącej mogłoby dojść do powstania znacznej szkody, jednakże nie po stronie skarżącej, lecz inwestora. To inwestor ponosi bowiem ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2008 r., II OZ 131/08). Skarżący nie wykazali istnienia okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie im ochrony tymczasowej. Ich wniosek opiera się na obawach dotyczących zmniejszenia użyteczności i komfortu korzystania z ich nieruchomości, spadku jej wartości oraz na niepopartym szerszą argumentacją zarzucie "naruszenia warunków hydro-dynamicznych". Wyjaśnić trzeba, że sam fakt realizacji inwestycji, na którą inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, nie świadczy jeszcze o możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. O ile, bowiem realizacja takiego zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany otoczenia inwestycji, to w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Przedmiot oceny stanowi jedynie to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. Przewidywane niedogodności związane z realizowaną inwestycją nie mogą więc uzasadniać wstrzymania procesu inwestycyjnego. Również samo przeświadczenie strony o zmniejszeniu wartości jej nieruchomości w wyniku realizacji inwestycji na sąsiedniej działce, czy bliżej nieuzasadniony zarzut "naruszenia warunków hydro-dynamicznych" nie spełniają przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd. Należy wyjaśnić, że wadliwość zaskarżonej decyzji będzie przedmiotem oceny dokonywanej na rozprawie. Rozprawa została wyznaczona na dzień 9 maja 2018 r., czyli w bardzo krótkim okresie. Zgodnie z art. 152 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Jeżeli więc zarzuty skargi okażą się skuteczne, to już od dnia wyroku zaskarżona decyzja przestanie wywoływać skutki prawne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji postanowienia