II SA/Kr 2089/03
WyrokWSA w Krakowie2005-12-13
Skład orzekający: Wiesław Kisiel, Halina Jakubiec, Piotr Lechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dodatek szkoleniowy dla bezrobotnego powinien być przyznawany w stałej wysokości, niezależnie od wysokości zasiłku dla bezrobotnych, który przysługuje danej osobie?Ratio decidendi
Dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu skierowanemu na szkolenie w stałej wysokości, stanowiącej 20% podstawowej kwoty zasiłku dla bezrobotnych, niezależnie od tego, czy bezrobotny spełnił przesłanki do uzyskania zasiłku w wyższej wysokości. Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie pozostawiają tej kwestii uznaniu administracyjnemu ani nie uzależniają jej od wniosku osoby uprawnionej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego utrzymującą w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta o przyznaniu skarżącemu prawa do dodatku szkoleniowego oraz o utracie tego prawa. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące dobrowolnego ubezpieczenia w ZUS i zaliczenia pracy w okresie nauki, a na rozprawie stwierdził, że dodatek został mu niesłusznie przyznany. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że kwestie podniesione przez skarżącego wykraczają poza zakres postępowania, a dodatek szkoleniowy był należny.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie: WSA Halina Jakubiec (spr) NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r sprawy ze skargi W. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 9 lipca 2003 r Nr [...] w przedmiocie zasiłku szkoleniowego skargę oddala
Wojewoda decyzją z dnia 9 lipca 2003r Nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta dnia [...] 2003r.( znak [...] nr [...] ) o przyznaniu W. J.prawa do dodatku szkoleniowego od [...] 2003r w wysokości [...] zł. miesięcznie , oraz decyzję z dnia [...] .2003r. ([...] nr [...] o utracie przez W. J. prawa do dodatku szkoleniowego od dnia [...]. 2003r.
W uzasadnieniu decyzji organy powołały przepis art. 16 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003r Nr 58 poz. 514), stanowiący ,że dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie szkolenia na które został on skierowany przez starostę przy czym wysokość dodatku szkoleniowego wynosi 20 proc. Zasiłku o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy.
W przepisie art. 24 ust. 1 ustawodawca określił podstawową kwotę zasiłku przysługującego bezrobotnemu , dlatego kwota dodatku szkoleniowego jest stała , niezależnie od tego czy bezrobotny spełnił przesłanki do uzyskania zasiłku w wysokości 80 % czy 120 % kwoty zasiłku podstawowego.
Nadto organ powołał przepis § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lutego 1997 r w sprawie szczegółowych zasad przyznawania świadczeń określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. Nr 25 poz 132 ). Przepis ten określa , że dodatek szkoleniowy przysługuje za każdy dzień szkolenia , przysługuje od dnia rozpoczęcia szkolenia a ustaje z dniem jego zakończenia - za wyjątkiem dni nieusprawiedliwionej nieobecności na szkoleniu.
W skardze na powyższą decyzję , określoną przez skarżącego W.J. jako ewidentnie błędną, podniesione zostały kwestie związane z kontynuacją dobrowolnego ubezpieczenia w ZUS, zaliczenia pracy w okresie nauki w szkole , określenia odrębną decyzją statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku .Precyzując żądanie skargi na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005r W. J. stwierdził , że dodatek szkoleniowy został mu niesłusznie przyznany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na ustalony w toku postępowania stan faktyczny z którego wynika , że skarżący posiada status osoby bezrobotnej ,a prawo do zasiłku utracił z powodu wyczerpania maksymalnego okresu na jaki zasiłek mógł być przyznany. W [...] 2003r skierowany został na szkolenie, skutkiem czego było przyznanie dodatku szkoleniowego. Natomiast kwestie poruszone w skardze a dotyczące między innymi dobrowolnego kontynuowania ubezpieczenia są poza granicami postępowania wyznaczonymi przedmiotem decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego dodatek szkoleniowy jest świadczeniem należnym skarżącemu a zaskarżona przez niego decyzja nie narusza praw skarżącego. W szczególności dobrowolna kontynuacja ubezpieczenia nie stała na przeszkodzie przyznaniu statusu bezrobotnego.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje :
Sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r.i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo O ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z dnia 2002r Nr 153 poz. 1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne, na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz .U. Dz 2002r. Nr 153 poz. 1270 )- w skrócie ppsa.
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sadowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji , organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami -bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi.
Powołany przez organy przepis art. 16 ust.1 oraz ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w) nakłada na starostów kierujących osoby bezrobotne na szkolenie, obowiązek przyznania dodatku szkoleniowego, w wysokości określonej przepisem ust. 2 art. 16. Sformułowanie tego przepisu nie pozostawia tej kwestii ani uznaniu administracyjnemu, ani nie uzależnia od wystąpienia z odpowiednim wnioskiem przez osobą uprawnioną. Wysokość tego dodatku wynosi 20% zasiłku, o którym mowa w art.24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, czyli podstawowej kwoty zasiłku, niezależnie od tego czy uprawnionemu przysługiwał zasiłek w podwyższonej wysokości.
Podniesione w skardze zarzuty związane z postępowaniem przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych nie mają znaczenia dla oceny i wyników postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu . Sąd nie dopatrzył się uchybień przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wyniki postępowania. Z tego względu skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło