II SA/Kr 2102/96

uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny uprawniony z mocy art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ do kontroli zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, stwierdza że kwestionowana decyzja jest co najmniej przedwczesna. Skarżący od samego początku twierdzili, że wybudowana hala jest obiektem tymczasowym, przeznaczonym do przechowywania towarów znajdujących się w obiekcie głównym, przeznaczonym do remontu wybudowanym na czas tego remontu o czym zgłosili w dniu 22.11.1996 r. O tymczasowości tego obiektu świadczy także obszerna opinia biegłego sądowego, do której organ w ogóle się nie ustosunkował. Skoro skarżący są właścicielami przedsiębiorstwa handlowego dysponują dużą ilością towaru i zamierzają budynek w którym towary te są przechowywane remontować to należało przed podjęciem decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego obiektu wnikliwie ustalić czy wybudowany obiekt jest obiektem tymczasowym /na budowę którego nie jest wymagane pozwolenie budowlane/ - tym bardziej, że o remoncie tym powiadomili organ i przedłożyli opinię kompetentnej - biegłego sądowego , że istotnie jest to obiekt tymczasowy. Ponieważ zagadnienia te wbrew wymogom wynikającym z art. 7, art. 77 par. 1 Kpa nie zostały zbadane, organ w ogóle się do nich nie ustosunkował, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 22 ust. 2 pkt 3 i art. 55 ust. 1 ustawy o NSA orzekł jak w sentencji.