II SA/Kr 212/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Anna Pałasz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2012 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Wojewody z dnia 13 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...] Wojewoda , na podstawie art. 81 ust 1 i 82 ust 3 oraz art. 30 ust.6 pkt 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 243, poz.1623 z 2010 r. / i art. 138 par 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania J.L. , od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych określonych jako "budowa 10 miejsc postojowych wraz z dojazdem" przy ul. [...] w K. , teren inwestycji: działki nr [...] ,[...] i [...] obr. [...], - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda wskazał, że w dniu 14 czerwca 2011 r. J.L. , zgłosił zamiar budowy 6 stanowisk postojowych na działkach nr [...] ,[...] obr [...] . Organ l instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 znak: [...], na podstawie art. 30 ust 2 Prawa budowlanego oraz art. 123 k.p.a. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie do dnia 28.07.2011 r. . Skarżący pismem z dnia 1.08.2011 r. przedłożył do organu l instancji dokumenty w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane oraz wyjaśnił, że budowa dotyczy 10 miejsc postojowych wraz z dojazdem na działkach nr [...] ,[...] i [...] obr. [...]. i dołączył "zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych na 10 miejsc postojowych"'. Prezydent Miasta K. decyzją., Nr: [...], , znak: [...]. z dnia [...] sierpnia 2011 r., wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych określonych jako budowa 10 miejsc postojowych wraz z dojazdem na działkach nr [...] ,[...] i [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] w K W uzasadnianiu tej decyzji Prezydent wyjaśnił, że w ramach postępowania uzupełniającego inwestor zmienił, zakres i lokalizację inwestycji w odniesieniu zgłoszenia z dnia 14 czerwca 2011 r. nie przedkładając żądanych postanowieniem z 7 lipca 2011 r. dokumentów. Od decyzji tej w ustawowym terminie J.L. wniósł odwołanie, w którym zarzucił, iż organ l instancji uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu, bowiem zgłoszenie zostało złożone w dniu 14 czerwca 2011 r., a postanowienie o uzupełnieniu zgłoszenia w dniu 19 lipca 2011 r. Odwołujący powołał się przepis na art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, który dawał mu podstawę do przystąpienia do robót budowlanych. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania i zbadaniu sprawy stwierdził, że wniesiony sprzeciw jest słuszny w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 1.08. 2011 r. obejmującego budowę 10 miejsc postojowych z dojazdem na działkach nr [...] ,[...] i [...] obr [...]. Przepis art. 27 Prawa budowlanego zawiera katalog przedsięwzięć budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę. Katalog ten stanowi ściśle określony zbiór zamknięty, co oznacza, że tylko budowa tych obiektów ! tylko te roboty są wyłączone spod działania ogólnej zasady zawartej w art. 28 Prawa budowlanego, która stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę Niedopuszczalne jest stosowanie w stosunku do listy z art. 29 Prawa budowlanego wykładni rozszerzającej. Inwestor zgłosił natomiast zamiar wykonania robót budowlanych obejmujących inwestycję polegającą na budowie 10 miejsc postojowych wraz z dojazdem do nich. Do realizacji takiej inwestycji wymagane jest już uzyskanie wspomnianego pozwolenia. Ponadto w ocenie organu odwoławczego, pismem z dnia 1 sierpnia 2011 r. dokonano nowego zgłoszenia. Dlatego też organ odwoławczy ocenił wniesiony sprzeciw w odniesieniu do zgłoszenia z 1 sierpnia 2011 r. i z tego powodu uznał, że decyzja organu l instancji została wydana w terminie, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że bez znaczenia dla oceny poprawności tego orzeczenia pozostaje fakt prowadzenia przez organ l instancji sprawy ze zgłoszenia z dnia 1.08. 2011 r. dotyczącego 6 miejsc postojowych na działkach nr [...], [...] obr [...]. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący J.L. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody , jak również poprzedzającej ją decyzję organu l instancji z powodu jej niezgodności z prawem . Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów: 1/ prawa materialnego tj. art. 30 ust 2 w zw. z art. 30 ust 55 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, oraz art. 29 ust 1 pkt 10 tej ustawy poprzez błędne przyjęcie, że realizacja zgłoszonej inwestycji wymaga pozwolenia na budowę, 2/ prawa procesowego tj. art. 100 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, pomimo doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków zgłoszenia, jak również sprzeciwu po upływie przewidzianego ustawą Prawo budowlane 30 dniowego terminu. Skarżący wskazał, iż wniesiony sprzeciw został dokonany po terminie 30 dniowym, o którym mowa w art. 30 ust.2 w zw. z art. 30 ust.5 Prawo budowlane. Podkreślił, iż jego pismo z dnia 1 sierpnia 2011 r. było tylko uzupełnieniem do wcześniejszego wniosku. Skarżący powołując się na treść przepisu art.29 ust.1 pkt. 10 ustawy Prawo budowlane, podniósł, iż budowa 10 miejsc postojowych nie wymaga pozwolenia na budowę, a droga dojazdowa dotyczyła tylko swobodnego przemieszczania się pomiędzy tymi miejscami. Ponadto organ l instancji naruszył przepisy postępowania w szczególności art. 110 w zw. z art. 126 k.p.a. przez nie uwzględnienie, iż akt administracyjny wywiera skutki prawne od chwili jego doręczenia bądź ogłoszenia stronie, a także naruszył przepis art.7 k.p.a. przez błędne ustalenie stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna . Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z przepisem art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm./ zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów postępowania - o ile naruszenie ich mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji. Przepis art. 134 par. 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zatem sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze, jak i ponad te zarzuty w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przeprowadzona w myśl powyższych przepisów kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody , nie dała podstawy do jej zakwestionowania. Rozstrzygnięcie organów obu instancji nastąpiło w odniesieniu do zgłoszenia inwestora z dnia 1. 08. 2011 r. obejmującego budowę 10- ciu miejsc postojowych z wraz z drogą - dojazdem na działkach [...] ,[...] [...] obr. [...]. Bezsporna jest w sprawie okoliczność, że inwestor J.L. w dniu 14. 06. 2011 r. /data wpływu/ zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych "obejmujących wymianę nawierzchni żwir - płyty betonowe na bruk betonowy oraz wydzielenie 6 stanowisk postojowych wraz z drogą dojazdową i wysepką -trawnik" na działkach nr [...] ,[...] obr [...]. Postanowieniem z dnia [...]07.2011 r., znak [...], Prezydent Miasta K. nałożył na inwestora J.L. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych /k. [...]./ Postanowienie to zostało doręczone prawidłowo wykazanemu pełnomocnikowi inwestora T.P. , który podjął przesyłkę w wyniku powtórnego awizowania w dniu 20. 07. 2011 r. Pismem z dnia 1. 08. 2011 r. pełnomocnik inwestora – T.P. złożył pismo o treści, jak na k. [...] akt adm. "w związku z wezwaniem do usunięcia braków /...../", do którego dołączył przytoczone na wstępie zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych datowane 8. 06. 2011 r. na budowę 10 miejsc postojowych wraz z drogą. W pierwszym rzędzie trzeba więc stwierdzić, że trafnie organy obu instancji skonstatowały, że złożone zgłoszenie z dnia 1. 08. 2011 r. nie jest tożsame ze zgłoszeniem z dnia 14. 06. 2011 r. . Pierwsze obejmuje budowę 6 miejsc postojowych na działkach nr [...] i nr [...]. Drugie; budowę 10 miejsc postojowych wraz z drogą dojazdową na innym terenie tj. na działkach nr [...] ,[...] [...] . Nie można wiec traktować drugiego zgłoszenia jako uzupełnienie pierwszego. Jest to nowe zgłoszenie obejmujące, inne zamierzenie inwestycyjne zlokalizowane w innym-terenie, a nie uzupełnienie pierwotnego. Trafnie wywodzi Wojewoda, że przepis art. 29 Prawa budowlanego zawiera katalog obiektów i robót budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę i które z mocy art. 30 ust 1 pkt 1) mogą być wykonywane w oparciu o zgłoszenie właściwemu organowi. Takimi robotami, które zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 10 i art. 30 ust 1 pktl) Prawa budowlanego mogą być wykonane w oparciu o " - "zgłoszenie są miejsca postojowe dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Jednakże inwestor zgłosił zamiar wykonania miejsc postojowych wraz drogę dojazdową do nich. Taka inwestycja wymaga już uzyskania pozwolenia na budowę stosownie do treści art. 28 Prawa budowlanego. W takim przypadku organ prowadzący postępowanie ma obowiązek z mocy art. 30 ust 6 pkt.1) wnieść sprzeciw wobec zamiaru wykonania budowy. Należy także stwierdzić, że sprzeciw organu został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego . Bowiem jak w. wskazano zgłoszenie inwestora zostało złożone w Urzędzie Miasta K. -Punkt Obsługi Mieszkańców w dniu 1. 08 . 2011 r., zaś sprzeciw Prezydenta Miasta K. został wniesiony w dniu 19. 08. 2011 r. - data wydania decyzji Nr [...] ., decyzja ta została wysłana w dniu 23. 08. 2011 r. (data stempla pocztowego), a doręczona pełnomocnikowi inwestora w wyniku powtórnego awizowania w dniu 2. 09. 2011 r. (z powodu niemożności doręczenie w dniu 23.08. 2011 r. - v. k. [...] akt adm. - dowód doręczenia przesyłki). Zarzut skarżącego, że sprzeciw został mu doręczony po terminie zakreślonym ustawą w świetle powyższego jest chybiony. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. II OSK 105/2010 wyjaśnił że: "Trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem, którego zachowania oczekuje się od organu, co oznacza, że tylko w tak zakreślonych ramach czasowych organ administracji jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszonych przez inwestora prac budowlanych. Upływ tego terminu oznacza dla organu brak możliwości wniesienia sprzeciwu. Dla zachowania terminu z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego konieczne jest wydanie i wysłanie przed upływem tego terminu albo sprzeciwu albo postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia. Przyjęcie, że datą wniesienia sprzeciwu jest data jego doręczenia stronie faktycznie skróciłoby trzydziestodniowy termin i umożliwiłoby stronie unikania skutków prawnych sprzeciwu przez opóźnianie daty odbioru wysłanej korespondencji. Z tego też względu skład sądu nie podziela poglądu, iż skutek prawny wywołuje dopiero doręczenie stronie pisma zawierającego oświadczenie organu." Inna od przedstawionej wykładnia przepisu art. 30 ust 5 Prawa budowlanego byłaby niezgodna z jego treścią i celem. Wykładnia nie może dopuścić takiej interpretacji prawa by służyła ego obejściu a nawet niweczeniu: Uzależnienie— realizacji art. 30 ust 5 Prawa budowlanego, który wszakże w zakresie terminu do zgłoszenia sprzeciwu jest adresowany do organu, - od przyjęcia przez stronę decyzji, faktycznie by ubezskuteczniało instytucję sprzeciwu. Przy stosowaniu doręczenia w trybie art. 44 k.p.a., dopiero w wyniku powtórnego awizowania, okazywałoby się czy organ zachował, czy też nie termin do wniesienia sprzeciwu. Zatem termin do wniesienia sprzeciwu przez organ jest zachowany, jeżeli przed upływem 30 dni od zgłoszenia o zamiarze wykonania budowy lub robót wymienionych w art. 29 w zw z art. 30 ust 5 Prawa budowlanego, zostanie wydana decyzja o wniesieniu sprzeciwu i wysłana adresatowi. Jak wynika z bezspornych okoliczności przesyłka z przedmiotową decyzją o sprzeciwie została nadana w UP w dniu 23.08. 2011 r. (data stempla pocztowego). Zatem organ zachował prawem przewidziany dla niego termin do wniesienia sprzeciwu i obojętne jest z tego punktu widzenia dla oceny sprawy, że przesyłka pozostawała w placówce UP do dyspozycji odbiorcy-adresata od 23.08. 2011 r. do dnia jej odbioru tj. 2. 09. 2011 r. W końcu nie znajduje też oparcia w okolicznościach sprawy zarzut skarżącego jakoby organ dokonał błędnej interpretacji wniosku o planowanej budowie drogi dojazdowej, gdyż w istocie chodziło o możliwość poruszania się pomiędzy stanowiskami postojowymi. Zarzut ten nie wytrzymuje konfrontacji z treścią zgłoszenia, które jest jednoznaczne i nie wymaga interpretacji. Biorąc pod uwagę powyższe, należało skargę, jako bezzasadną oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm.).