II SA/Kr 2123/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ukarania grzywną I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. S. kwotę [...] zł. ( [...] złotych ), tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 2123/02 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...].2002r Wójt Gminy w [...], na podstawie art.88 § 1 kpa uznał za bezzasadną odmowę przez M. S. złożenia zeznań, okazania przedmiotu oględzin i udziału w wizji lokalnej w dniu [...] 2002 r w sprawie o wycięcie bez wymaganego zezwolenia dwóch dębów rosnących na działce nr A w [...] , zgodnie z wezwaniem z dnia [...].2002 r. Nadto postanowił ukarać M. S. karą grzywny w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu postanowienia podał , że po wszczęciu postępowania w sprawie dwukrotnie wyznaczył wizje lokalne w terenie , na które mimo prawidłowych wezwań nikt się nie stawił. Po raz trzeci wizja została wyznaczona na dzień [...].2002 r. Pismem z dnia [...] .2002 r. pouczono osoby wezwane , że za niestawienie się na oględziny bez uzasadnionej przyczyny , wezwani zostaną ukarani grzywną. Wobec faktu , że , mimo prawidłowo doręczonych wezwań , na wizję nikt się nie stawił, należało orzec jak w sentencji postanowienia. W zażaleniu na to postanowienie M. S. wniósł o jego uchylenie. Zarzucił, że jest nękany przez Wójta Gminy [...] i pracowników urzędu gminy. Podał , że jego żona doznała wylewu krwi do mózgu, przeszłą [...] ciężkie operacje i przebywała w szpitalu od [...]. do [...] 2002r oraz, że opiekuje się żoną i niewidomą matką. Wyjaśnił, że jedyny dąb, który rósł na jego posesji został wywrócony z korzeniami i leży na działce, co jest widoczne z ulicy [...]. Postanowieniem z dnia [...] 2002 r. sygn. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa , utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Po przytoczeniu stanu faktycznego kolegium stwierdziło , że zgodnie z art.50 § 1 kpa organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. Nadto , zgodnie z art.88 § 1 kpa , kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się (art. 51), mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do 200 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił , że przedmiotem postępowania było ustalenie czy w istocie na nieruchomości należącej do M. S. doszło do ścięcia drzew bez wymaganego prawem zezwolenia. Ustalenia tego nie można było dokonać , gdyż skarżący uniemożliwił dokonanie wizji lokalnej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie M. S. wniósł o jego uchylenie. Podał, że nieprawdą jest, aby wyciął 2 dęby. Zarzucił, że urzędniczki wójta trzykrotnie przybywały na miejsce oględzin, spacerowały po ulicy [...], skąd widać było dokładnie wywrócone drzewo. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia [...] 2002 r skarżący podkreślił , że wywrócone drzewo leży tuż przy siatce ogrodzeniowej. Podał również , że wtedy , gdy były wyznaczane wizje czuwał przy żonie w szpitalu. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Stosownie do przepisu art.50 § l kpa organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. W myśl art.54 § l kpa w wezwaniu należy wskazać: 1) nazwę i adres organu wzywającego, 2) imię i nazwisko wzywanego, 3) w jakiej sprawie oraz w jakim charakterze i w jakim celu zostaje wezwany, 4) czy wezwany powinien się stawić osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie, 5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce stawienia się wezwanego lub jego pełnomocnika, 6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania. § 2. Wezwanie powinno być zaopatrzone podpisem pracownika organu wzywającego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego. Jak wynika z karty [...] przedłożonych akt administracyjnych , m.in. do M. S. zostało skierowane w dniu [...].2002r wezwanie o treści: " wzywa się wszystkie wymienione w rozdzielniku strony i świadków do wzięcia udziału w wizji osobiście lub przez upoważnionych pisemnie przedstawicieli w dniu [...] 2002 r o godzinie [...]. Zbiórka uczestników wizji nastąpi przy działce A w [...] (posesja M.S.). Wezwanie to zawierało w pouczeniu przytoczoną treść przepisu art.88 § 1 kpa. Stwierdzić należy , że dla ustalenia odpowiedzialności za niezastosowanie się do wezwania konieczne jest ustalenie czy wezwanie było przez organ prawidłowo zredagowane, ponieważ tylko spełnienie warunków, którym powinno odpowiadać wezwanie upoważnia do zastosowania przepisu art.88 § 1 kpa.. Z treści przytoczonego wezwania nie wynika w jakim charakterze i w jakim celu był wzywany na oględziny M. S. Powyższe uzasadnia twierdzenie, że wezwanie to nie było prawidłowe. Jeżeli z wezwania nie wynikało , czy skarżący jest wzywany do złożenia zeznań "jako świadek lub biegły" albo "okazania przedmiotu oględzin" , to niezrozumiałe jest ujęcie w postanowieniu organu I instancji stwierdzenia "uznał za bezzasadną odmowę przez M. S. złożenia zeznań, okazania przedmiotu oględzin". Nadto , jak wynika z treści art.50 § 1 kpa organ jest uprawniony do wzywania osób do udziału w czynnościach wymienionych w art. 50 § l tylko wtedy, gdy "jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych". Organy nie ustosunkowały się do podniesionych przez skarżącego twierdzeń, że przedmiotowe drzewo było doskonale widoczne z ulicy [...]. Nie wiadomo w związku z tym, czy zgodnie z tym przepisem skarżący został wezwany do osobistego udziału w oględzinach. Powyższe przesądza o tym, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów art.50 , art.54 i art.88 kpa. Stosownie do treści art.145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.