II SA/Kr 2159/03

WyrokWSA w Krakowie2005-11-21

Skład orzekający: Mariusz Kotulski, Wojciech Jakimowicz, Krystyna Daniel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo utrzymało w mocy decyzję odmawiającą przyznania zasiłku okresowego, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną wnioskodawcy i ograniczone środki finansowe organu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły sytuację materialną skarżącego i że odmowa przyznania zasiłku okresowego wynikała z ograniczeń finansowych MOPR. Przyznanie zasiłku okresowego jest świadczeniem uznaniowym, a organ nie jest zobowiązany do jego przyznania, jeśli nie ma środków, pod warunkiem, że skarżący otrzymuje inne formy pomocy. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa ani stronniczości organów.
Stan faktyczny
A.C. zwrócił się o przyznanie zasiłku okresowego i celowego. MOPR odmówił zasiłku okresowego, przyznając jedynie zasiłek celowy i opłacając obiady, uzasadniając to brakiem środków finansowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując na uznaniowy charakter świadczeń i ograniczone fundusze. A.C. zaskarżył decyzję SKO, zarzucając naruszenie prawa, brak rozprawy i przesłuchania świadków oraz stronniczość.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie AWSA Wojciech Jakimowicz WSA Krystyna Daniel / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2005 r. sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego - skargę oddala - Wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2003 r. Pan A.C. zwrócił się do Dyrekcji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. o przyznanie zasiłku okresowego w kwocie 461 zł na okres 6 miesięcy oraz zasiłku celowego w kwocie 95 zł na bilety MPK. Decyzją z [...].05. 2003 r. MOPR znak [...] odmówił A.C. zasiłku okresowego w kwocie 461 zł przez okres co najmniej pół roku. W uzasadnieniu organ, wskazał na zbyt małe środki finansowych i konieczność zaspokojenia przez MOPR w K. , w pierwszej kolejności świadczeń obligatoryjnych, dodając że organ rozumie trudną sytuację A.C. i w tym celu udziela mu zasiłków celowych i opłaca obiady. Wydanie decyzji zostało poprzedzone przeprowadzeniem w dniu [...]. 04. 2003 r. wywiadu środowiskowego aktualizującego dane dotyczące A.C. , który, jak stwierdzono, jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku i żadnego własnego źródła dochodu i który znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. A.C. odwołał się od tej decyzji, wnosząc o przesłuchanie dyrektora MOPR M.S. na okoliczność wyjaśnienia dlaczego dyskryminuje go oraz przesłuchanie Prezydenta K. M.L. aby wyjaśnił zasady przyznawania pomocy społecznej. Wniósł też o przeprowadzenie rozprawy w postępowaniu przed organem II instancji. Decyzją z dnia [...] .07.2003r. Znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję wydaną z przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. w dniu [...].05.2003 r. odmawiającą przyznania A.C. pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego w kwocie po 461,00 zł. miesięcznie przez okres co najmniej pół roku. W uzasadnieniu organ wskazał na przyznanie A.C. zasiłku celowego w kwocie 150 zł z przeznaczeniem na żywność oraz bezpłatnych obiadów w barze [...]. Nadto Kolegium wskazało, że świadczenia takie jak zasiłki okresowe i celowe są świadczeniami uznaniowymi, a MOPR w K. ma małe środki finansowe na pomoc społeczną. Zaznaczono, że Kolegium nie ma kompetencji do oceniania Prezydenta i rozliczania go z obietnic wyborczych. W ocenie Kolegium działalność MOPR w K. jest zgodna z prawem, nie stwierdzono uchybień w postępowaniu tego organu, które powodowałyby potrzebę wydania postanowienia sygnalizacyjnego w myśl art. 20 ust. 1 ustawy z 12.10 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych A.C. wniósł skargę do NSA na .decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].07. 2003 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił m.in., że decyzja Kolegium wydana została bez rozpatrzenia sprawy z jego udziałem na rozprawie jawnej i przesłuchania powołanych świadków tj. Dyrektora MOPR oraz Prezydenta Miasta. Zarzucił także Kolegium nierówność traktowania stron, bowiem, jak wskazał, nie znał treści pisma MOPR w K. o realizacji świadczeń pomocy społecznej na którym oparło się Kolegium. W ten sposób został pozbawiony prawa do zasiłku okresowego w kwocie po 461 zł miesięcznie. Nadto uważa, "że postępowanie Kolegium jest stronnicze i neguje wszelkie jego prawa podmiotowe jako człowieka i obywatela". W związku z powyższym wniósł o uznanie, że zaskarżona decyzja wydana została przez Samorządowe Kolegium z rażącym naruszeniem prawa i jako takiej o jej uchylenie, o uchylenie decyzji organu l instancji, rozpoznanie sprawy przed SKO w K. na rozprawie, o uznanie, że jego prawa jako człowieka i obywatela są systematycznie łamane. Odnosząc się do podniesionych przez A.C. zarzutów Kolegium podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wskazując, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadząc postępowania odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie znalazło podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Kolegium przedstawiło sytuację finansową ośrodka, powołując się na pismo wyjaśniające Dyrektora MOPR w K. z dnia 16.07.2003r.z którego wynika ,że organ nie posiadał środków na zadania fakultatywne tj. zasiłki okresowe, a głównym powodem odmowy przyznania A.C. przedmiotowego świadczenia był brak środków finansowych na ten cel. Wykazując zrozumienie dla trudnej sytuacji bytowej A.C. organ l instancji przyznał mu natomiast w miesiącu maju 2003 r. zasiłek celowy, finansowany ze środków własnych, w wysokości 150 zł. oraz bezpłatne obiady. Organ pomocy nie pozostawił zatem strony bez wsparcia finansowego. Kolegium nie znalazło także przesłanek z art. 89 k.p.a. uzasadniających przeprowadzenie rozprawy w w/w sprawie, dlatego też rozpatrzyło odwołanie skarżącego na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało swoje stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] 07.2003 r. i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w sytuacji niniejszej sprawy ze skargi A.C. - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na wstępie należy wskazać, że sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach swojej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procedury, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 w/w ustawy) Dlatego też przedmiotem kontroli sądu w przedmiotowej sprawie jest wyłącznie prawidłowość wydania zaskarżonej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].07.2003r. Znak: [...] oraz prawidłowość zastosowanych uregulowań prawnych. Przedmiotem postępowania w rozpatrywanej sprawie była kwestia dotycząca odmowy przyznania A.C, zasiłku okresowego w kwocie w kwocie 461 zł na okres 6 miesięcy. Sprawa zasiłku oraz zasiłku celowego w kwocie 95 zł na bilety MPK była przedmiotem wcześniejszej decyzji MOPR z dnia [...] maja 2003 r. Zgodnie z art. 2 ustawy o pomocy społecznej celem pomocy społecznej jest zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych osób i rodzin oraz umożliwienie im bytowania w warunkach odpowiadających godności człowieka. Pomoc społeczna powinna w miarę możliwości doprowadzić do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Świadczenie pomocy społecznej powinno służyć również umacnianiu rodziny. Potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej. W konsekwencji ustawodawca wskazuje, iż realizacja pomocy społecznej zgodnie z tak ustalonymi celami wymaga również realistycznej oceny możliwości finansowych organów, które są powołane do zaspakajanie niezbędnych potrzeb życiowych osób i rodzin. Przy ograniczonych środkach finansowych pomoc taka z konieczności może być przyznawana w wysokości nie w pełni zaspakajającej istniejące potrzeby osób wymagających udzielenia pomocy. Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza kryterium dochodowego określonego w art. 4 ust. 1 w/w ustawy, a dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie niezbędnych potrzeb, w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, brak możliwości zatrudnienia, brak uprawnień do renty rodzinnej po osobie na której ciążył obowiązek alimentacyjny, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Stosownie do art. 31 ust. 4 ustawy zasiłek okresowy ustala się do wysokości stanowiącej różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej ustalonym w art. 4 ust. 1 tejże ustawy, a dochodem tej osoby, nie niższym jednak niż 10 zł na rodzinę. Z treści art. 31 ustawy o pomocy społecznej wynika że organ, w sytuacji gdy spełnione są inne wymagane przesłanki, nie jest zobligowany do przyznania świadczenia formie zasiłku okresowego, ale może go przyznać o ile są spełnione przesłanki wyrażone w dyspozycji. Nadto należy wskazać, że czas pobierania zasiłku oraz jego wysokość, poza sztywno określoną górną granicą zasiłku, jest ustalany przez organ administracyjny w ramach uznania administracyjnego. Oznacza to, że Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji administracyjnej jest obowiązany sprawdzenia czy decyzja została podjęta w oparciu o prawidłowo ustalone oraz właściwie ocenione okoliczności faktyczne. Stosownie do dyspozycji art. 7 i 77 kpa, a tym samym czy nie nosi znamion decyzji dowolnej. Oznacza to, że wybór konkretnego rozstrzygnięcia, dokonany przez organ w ramach uznania administracyjnego o ile nie nosi znamion dowolności pozostaje poza kontrola Sądu. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy administracji poprawnie ustaliły sytuację w jakiej znajduje się skarżący. Z ustaleń wynika, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i bytowej i wymaga udzielenia pomocy społecznej stosownie do art. 2 i 4 ustawy o pomocy społecznej, l jak ustalił Sąd pomoc taką otrzymuje w formie przyznanego mu przez MOPR w K. miesiącu maju 2003 r. zasiłku celowego, finansowanego ze środków własnych, w wysokości 150 zł z przeznaczeniem na żywność oraz bezpłatnych obiadów. Nie jest więc pozbawiony wsparcia finansowego. Zarazem Sąd stwierdził, że odmowa przyznania mu zasiłku okresowego o jaki wnioskował wynika z ograniczonych środków finansowych jakimi dysponuje MOPR w K. Z pisma dyrektora MOPR w K. z dnia 16.07.2003r.z wyjaśniającego te kwestię wynika, że organ nie posiadał środków na zadania fakultatywne tj. zasiłki okresowe. Sąd nie stwierdził, aby decyzja podjęta przez organy obu instancji nosiła znamiona stronniczości i niechęci wobec A.C. , tym bardziej, że nie został on pozbawiony jakiejkolwiek pomocy społecznej. Na koniec należy wskazać, że ponawiane zarzuty A.C. o to, że Kolegium nie przeprowadziło rozprawy administracyjnej rozpatrując jego sprawę, należy uznać za nieuzasadnione. Organy obu instancji nie są stroną w przedmiotowej sprawie a więc nie zachodzi konieczność uzgadniania interesów stron, nie zachodzą również inne przesłanki z art. 89 kpa zobowiązujące do przeprowadzenia rozprawy. Mając powyższe na uwadze , skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło