II SA/Kr 216/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej A. M. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr [...] z dnia 16 października 2015 r., znak: [...] Wójt Gminy T. ustalił na wniosek M.U. , warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego budowę parkingu, drogi dojazdowej, lamp oświetleniowych oraz pylonu reklamowego na działce nr [...] położonej w miejscowości W. , gmina T. Rozstrzygnięcie to zapadło po tym jak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , decyzją z 6 sierpnia 2015r. ([...] ) uchyliło poprzednio wydaną decyzję organu I instancji nr [...] z dnia 22 maja 2015 r., z powodu nie odniesienia się do § 3 ust. 1 pkt 56 lit. b rozporządzania z dnia 9.11.2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w zakresie garażów, parkingów samochodowych lub zespołów parkingów, pomimo że w analizie wyraźnie stwierdzono, że wnioskowana działce numer [...] inwestycja jest niezbędnym uzupełnieniem dla funkcjonującego już budynku usługowo handlowego. Wskazano także na nie określenie jaką powierzchnię użytkową zajmują już aktualnie istniejące na działkach numer [...] i [...] parkingi wraz z towarzyszącą im infrastrukturą (chociażby w postaci dróg dojazdowych oraz placów manewrowych). Wnioskodawca M.U. przedłożył pismo informujące, że powierzchnia użytkowa istniejących parkingów samochodowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr [...] i [...] wynosi 1948,52 m2, natomiast projektowana infrastruktura na działce nr [...] wynosić będzie 1388,40 m2. Dołączone zostały dwa projekty zagospodarowania terenu (zamienne) w skali 1:500 przedstawiające powierzchnie użytkową istniejących parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą dla obsługi działalności handlowo - usługowej na działkach numer [...] i [...] oraz powierzchnię użytkową projektowanych na działce numer [...] miejsc parkingowych wraz z towarzyszącą im infrastrukturą. Sporządzony też został przez uprawnionego urbanistę projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy. Z decyzją tą nie zgodziły się A.M. i K.M. wnosząc odwołanie i zarzucając: 1) naruszenie art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa w zw. z art. 8 kpa polegające na uchybieniu obowiązku wszechstronnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego sprawy prowadzące do naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli poprzez pominięcie w zakresie ustaleń faktycznych: a) określenia w sposób błędny wielkości powierzchni użytkowej do wykonanej analizy oddziaływania projektowanych parkingów na podstawie rozporządzenia RM z dnia 9.11.2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 56) i określenie powierzchni użytkowej projektowanego przedsięwzięcia na poziomie 3336,92 m2, b) określenie w decyzji w sposób przybliżony ilości planowanych miejsc parkingowych - około 40 na terenie działki [...] , co czyni decyzję nieokreśloną jednoznacznie oraz nie określa czy z tymi, które zostały już zbudowane na działce nr [...] oraz wybudowanych na terenie działek nr [...] i [...] , c) okoliczności, iż inwestycja dla której ustalono warunki zabudowy na działce oznaczonej nr [...] nie narusza praw osób trzecich co w sytuacji prowadzonego postępowania o zasiedzenie części działki [...] jest oczywistą nieprawdą. Obecnie w Sądzie Rejonowym w T. prowadzone jest postępowanie o zasiedzenie części działki nr [...] użytkowanej ponad 30 lat i stanowiącej zjazd z drogi publicznej. Zabudowanie tej części działki pozbawi odwołujące jedynego możliwego i niezbędnego dojazdu do mojej działki nr [...] d) nie dołączenie do zaskarżonej decyzji mapy projektowanych inwestycji parkingów i innych określonych w decyzji, e) lokalizacja parkingu na terenie działki nr [...] w granicy działek [...] i [...] jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami tj. § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich wykorzystanie, f) utrudnianie prawa do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem zgodnie z art. 10 kpa poprzez wyłączenie z możliwości wglądu do części dokumentacji co mnie zmusiło do pisemnej interwencji, 2) naruszenie art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez brak ujęcia istotnych elementów jakie winna zawierać zaskarżana decyzja w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności poprzez brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co czyni uzasadnienie pozornym i niepowiązanym z rozstrzygnięciem a dotyczącym tezy że projektowana inwestycja nie powoduje uciążliwości spowodowanych przez hałas, zanieczyszczenie powietrza, wody, gleby, 3) naruszenie art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199 z późn. zm., dalej upzp) poprzez stwierdzenie, iż wniosek o ustalenie warunków zabudowy zawiera niezbędne informacje określone w tym przepisie, w sytuacji, gdy załączona do wniosku mapa w oparciu o którą sporządza się analizę, powinna być aktualna i odzwierciedlać aktualny w chwili prowadzenia przez organ stan faktycznych nieruchomości, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca z uwagi, iż mapa ta przedstawia dane nieaktualne, załączono mapę z zaznaczonymi nie istniejącymi obiektami na [...] m. in. budynkiem mieszkalnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 17 grudnia 2015r. znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 upzp, uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 1 tiret 415 tj. w części określającej ilość miejsc postojowych na "ok. 40" oraz części ustalającej lokalizację parkingu " w granicy z działkami numer [...] i [...] ", ustaliło, iż ilość miejsc postojowych na działce numer [...] w W. nie może przekroczyć 40 miejsc, w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu podano, iż w sporządzonej w sprawie przez uprawnioną urbanistę analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stwierdzono, że szerokość frontu objętej wnioskiem działki numer [...] w W. wynosi 47 metrów. Analizą objęto zatem obszar 141 metrów wokół przedmiotowej działki (trzykrotna szerokość jej frontu). Ustalono, że na działkach w obszarze analizowanym znajdują się budynki usługowo - handlowe i mieszkalne o wysokościach od 6 m do 12 m oraz budynki gospodarcze i garażowe o wysokościach od 2.50 m - 6.0 m. Budynki te posiadają dachy zarówno jedno, dwu jak i wielospadowe o kącie nachylenia do 45°. Rodzaj zabudowy, wysokość do kalenicy, powierzchnia zabudowy oraz powierzchnia biologicznie czynna poszczególnych budynków usytuowanych w obszarze analizowanym została szczegółowo przedstawione w formie tabelarycznego zestawienia stanowiącego element części tekstowej przeprowadzonej w sprawie analizy. Wyliczono, że średnia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (do kalenicy) dla budynków mieszkalnych na terenie objętym analizą wynosi 9,16 m, dla budynków gospodarczych i garażowych średnia wysokość wynosi 5,26 m, a dla budynków usługowych 6,75 m. Dla planowanego pylonu reklamowego uznano za właściwą wysokość maksymalnie 9 m wyjaśniając, że nie jest to wprawdzie średnia wysokość wszystkich budynków występujących na obszarze objętym analizą, lecz z uwagi na fakt, że pylon reklamowy aby spełniał swoją funkcję musi być widoczny, przyjęto jako podstawę ustalenia jego wysokości średnią wysokość (po zaokrągleniu) istniejących w obszarze analizowanym budynków mieszkalnych. W analizie ustalono nadto, że średnia powierzchnia zabudowy działek na których znajdują się budynki mieszkalne i gospodarcze na terenie objętym analizą wynosi 25,3%, a działek usługowych - 40%. Dla planowanej inwestycji zawnioskowano powierzchnię zabudowy 40 % (jak dla zabudowy usługowej). Wskazano, że średnia powierzchnia biologicznie czynna zabudowy mieszkaniowej wynosi 63,7% a dla zabudowy usługowej 30%. Dla planowanej inwestycji jako związanej z usługami zawnioskowano powierzchnię biologicznie jak dla zabudowy usługowej tj. min. 30%. Wysokość zabudowy dla pylonu reklamowego – ustalona została na maksymalnie 9 metrów, powierzchnia zabudowy - do 40 % powierzchni objętej wnioskiem działki i powierzchnia biologicznie czynna -minimum 30% powierzchni działki. Zaznaczono, że skoro planowana inwestycja nie wiąże się z realizacją budynku, dla lokalizacji pylonu reklamowego, parkingów i lamp oświetleniowych linię zabudowy należy usytuować poza liniami rozgraniczającymi drogi powiatowej (wynoszącymi 20m), minimum 10 m od osi drogi powiatowej. Taki sposób ustalenia wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej oraz wysokości i linii zabudowy znajduje oparcie w treści § 4 ust. 4, § 5 ust. 2 i § 7 ust. 4 przytaczanego wyżej rozporządzania w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Objęta wnioskiem działka posiada istniejący zjazd z drogi powiatowej. Spełniony został zatem warunek wymagany treścią art. 61 ust. 1 pkt 2 upzp. Z analizy wynika, że występujące na działce objętej wnioskiem sieci infrastruktury technicznej są wystarczające dla obsługi planowanego zamierzenia inwestycyjnego (art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy). Teren działki nr [...] o powierzchni 0,30 ha, stanowiący użytek S-RV i B-RV, nie wymaga uzyskania zgody na przeznaczenie gruntu na cele nierolnicze (art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp). Wnioskowany teren nie jest objęty żadną formą ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu oraz ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej. Brak jest również podstaw do twierdzenia, że decyzja nie jest zgodna z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5 upzp). W analizie wskazano nadto, że objęta wnioskiem M.U. inwestycja na działce nr [...] jest niezbędnym uzupełnieniem dla funkcjonującego już budynku usługowo handlowego zlokalizowanego na sąsiedniej działce nr [...] . Inwestor w ostatnim czasie nabył przedmiotowa działkę w celu polepszenia warunków dla funkcjonującego sklepu. Wykonanie drogi dojazdowej, dodatkowych miejsc parkingowych zwiększy możliwość klientom korzystania z usług handlowych, oświetlenie zwiększy bezpieczeństwo terenu. Wykonanie pylonu reklamowego w nowoczesnej i estetycznej formie pozwoli zaprezentować asortyment oraz ceny towarów, będzie skutecznie promować usługi handlowe. Jego lokalizacja przy drodze powiatowej gwarantuje dobrą widoczność reklamy ważną dla przechodniów i klientów sklepu. W analizie wskazano nadto, że powierzchnia terenu zajętego pod usługi handlu oraz planowaną inwestycję wynosi 56 arów, w tym powierzchnia użytkowa istniejących parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działkach nr [...] i [...] wynosi 1948,52 m2, natomiast powierzchnia użytkowa projektowanych na działce nr [...] miejsc parkingowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą wynosić będzie 1388,40 m2. Zatem, łącznie powierzchnia istniejących już i projektowanych parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą, wynosić będzie 3336,92 m2 i nie spowoduje przekroczenia progu 0,50 ha o którym mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - dla planowanej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wskazał na treść § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzania, podając, iż powierzchnia zabudowy budynku handlowo - usługowego na działkach numer [...] i [...] w W. wynosi 1192,80 m2 i jest zdecydowanie mniejsza od określonej w rozporządzeniu wartości 2 ha. Z koli odnosząc się do treści § 3 ust. 1 pkt 56 wymienionego rozporządzenia również łącznie powierzchnia istniejących już (1948,52 m2) i projektowanych (1388,40 m2) parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą wynosić będzie 3336,92 m2 i nie spowoduje przekroczenia progu 0,50 ha. Podano, iż nie można uznawać, że parkingi samochodowe wraz z towarzyszącą im infrastrukturą zajmują całą pozostałą, niezabudowaną budynkiem (o pow.1192,80 m2) powierzchnię działki objętych wnioskiem nr [...] (3000 m2) i pozostałych dwóch działek numer [...] (o pow. 2674 m2) i [...] (o pow. 2967 m2). Stąd zawarte w odwołaniu wyliczenie, iż istniejące już na działkach numer [...] i [...] i te obje wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy - projektowane na działce numer [...] parkingi samochodowe wraz z towarzyszącą im infrastrukturą zajmą powierzchnię 7448,2 m2 tj. powierzchnię stanowiącą różnice pomiędzy łączną powierzchnią wszystkich trzech w/w działek (8641 m2) i powierzchnią zabudowy istniejącego już budynku handlowo - usługowego (1192,80 m2), uznano za wyliczenie błędne. Co do kolejnego zarzutu podano, że z treści art. 63 ust 2 upzp wynika, że decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Informację tej treści zamieszcza się w decyzji. Oznacza to, iż samo ustalenie warunków zabudowy nie jest związane z przysługiwaniem praw do określonej nieruchomości, jak również w żaden sposób nie oddziałuje na przysługiwanie tych praw innym osobom. Ustalenia warunków zabudowy dokonuje się w oderwaniu od tych praw. Dla wystąpienia z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy inwestor nie musi legitymować się jakimkolwiek tytułem prawnym do gruntu objętego tym wnioskiem. W postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy organ nie bada uprawnień inwestora do terenu objętego wnioskiem, co oznacza, iż organ na wniosek strony zobowiązany jest wydać decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla terenu należącego do osoby trzeciej. Z tych też powodów zarzuty dotyczące sporów granicznych, uznać należy za nieuzasadnione. W punkcie 6 decyzji zawarto warunek, iż "projektowana inwestycja nie może utrudniać dostępu do drogi publicznej właścicielom sąsiednich działek". Dopiero na kolejnym etapie postępowania inwestor zobowiązany będzie do przedstawienia projektu zagospodarowania działki objętej wnioskiem. Również ewentualne "utrudnienie prawa do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem zgodnie z art. 10 kpa", co "zmusiło strony do pisemnej interwencji", nie skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji celem ponownego rozpatrzenia sprawy. Zasadnie natomiast podniesiono w odwołaniu, że określenie w decyzji w sposób przybliżony ilości planowanych miejsc parkingowych - "ok. 40" czyni decyzję "nieokreśloną jednoznacznie". Zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. z 2013r. Nr 164, poz. 1589) ustalenia dotyczące obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej zapisuje się w szczególności poprzez określenie sposobu zaopatrzenia w wodę, energię elektryczną i cieplną, środki łączności, odprowadzania ścieków i gospodarowania odpadami, a także określenie dostępu do drogi publicznej oraz wymaganej ilości miejsc parkingowych. Z zapisu tego wynika, że określenie liczby miejsc postojowych jest elementem decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 54 pkt 2 lit. ustawy, decyzja o ustaleniu warunków zabudowy określa warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji oraz wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Przepisami odrębnymi chroniącymi interesy osób trzecich są między innymi przepisy techniczno-budowlane. Jak wynika z § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odnośnie miejsc postojowych dla samochodów muszą być zatem uwzględnione w trakcie ustalania warunków zabudowy. Ustalenia w tym zakresie są istotnym elementem ochrony interesów osób trzecich, o której mowa w 64 ust. 1 w zw. z art. 54 pkt 2 lit. upzp. Wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy nie można co do zasady odstąpić od wiążącego określenia takich wymogów, które winny być dostosowane do konkretnego jego przeznaczenia i rodzaju sposobu zabudowy. Koniecznym jest określenie ilości tych miejsc już w decyzji o warunkach zabudowy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 października 2012r., sygn. akt II OSK 812/11, Lex Omega nr 1234145). Określenie tego warunku nie musi oczywiście stanowić bezwzględnej liczby, ale musi być na tyle precyzyjne, aby na stanowiło konkretną i miarodajną wskazówkę na kolejnym etapie postępowania (np. poprzez wskazanie "widełek" w zakresie ilości miejsc parkingowych). Wymogu takiego nie spełnia natomiast określenie ilości tych miejsc niedookreślonym sformułowaniem "około". Zasadnie również w odwołaniu podniesiono, że ustalenie w decyzji lokalizacji objętego wnioskiem parkingu na terenie działki nr [...] "w granicy działek [...] i [...] " pozostaje w sprzeczności z treścią § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. O ile przywoływane rozporządzenie nie określa ilości miejsc postojowych (jak wyżej wskazano rozstrzygnięcie o ilości miejsc zawierać winna decyzja o warunkach zabudowy), o tyle rozstrzyga o odległość tych miejsc od granicy działki budowlanej (§19 ust. 2 rozporządzenia). Rozstrzygnięcie o usytuowaniu miejsc parkingowych od granicy nastąpić winno na kolejnym etapie postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła A.M. zarzucając naruszenie: art. 7 kpa, i art. 77 § 1 kpa w zw. art. 8 kpa polegające na obowiązku wszechstronnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez: - naruszenie przepisów rozporządzenia RM z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko § 3 ust. 1 pkt 56 i niezaliczenie projektowanej inwestycji do mogących znacząco oddziaływać na środowisko - naruszenie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - naruszenie przepisów kpa art. 15 , art. 127, art. 138 § 1 pkt 2 wydając orzeczenie reformatoryjne w sposób naruszający prawo strony do dwuinstancyjnego postępowania. W uzasadnieniu skargi podano, iż dokonano błędnych wyliczeń powierzchni dla uznania czy wymagana jest decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych poprzez zaniżenie powierzchni analizowanej. Zgodnie z decyzją [...] z 3.06.2014 Starostwa Powiatowego cała powierzchnia działek [...] i [...] jest już zgodnie z zatwierdzonym projektem zajęta pod inwestycje (budynek handlowy, parkingi, drogi dojazdowe) o powierzchni 5641m2 oraz dodając część projektowanej rozbudowy inwestycji na działce [...] w wielkości 1388,40m2 czyli łącznie 7029,40 m2.co przekracza powierzchnię 0,5 ha określoną w §3 ust.1 pkt 54 rozporządzenia RM z dnia 9.11.2010 nr 213 poz.1397 (ze zmianami) co wymaga uzyskania decyzji środowiskowej. Decyzja SKO nr [...] również w punkcie drugim orzeczenia ustalając ilość miejsc postojowych na 40 nie zweryfikowała powierzchni planowanych inwestycji na działce nr [...] ponownie lecz przyjęła powierzchnię wielkości 1388m2 z decyzji Wójta przy założeniu ok. 40 miejsc parkingowych, które określały powierzchnię na 1388m2, co jest oczywistym błędem. Błędne jest dzielenie jednej inwestycji obejmującej działki nr [...] ,[...] i w konsekwencji [...] na oddzielne inwestycje, przez co sztucznie zaniżono powierzchnie poszczególnych "inwestycji" i w ten sposób skutecznie obchodzone są przepisy dotyczące uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach co stawia właścicieli działek sąsiednich w niekorzystnej sytuacji. Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne stanowi w istocie jedną całość obejmującą nieruchomość, gdzie zlokalizowany jest budynek handlowy oraz kolejne działki, gdzie znajduje się infrastruktura zapewniająca funkcjonowanie obiektu. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa, a - w myśl art. 135 p.p.s.a. - Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przez organ art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można się natomiast zgodzić, że rozstrzygnięcie organu II instancji – który przede wszystkim jest organem merytorycznym, a nie jedynie kontrolnym - naruszyło art. 15 kpa. Podobnie bezzasadny jest zarzut nawiązujący do kwestionowanego przez skarżącą prawa własności części działki nr [...] . Z treści art. 63 ust 2 upzp wynika, że decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Oznacza to, iż samo ustalenie warunków zabudowy nie jest związane z przysługiwaniem praw do określonej nieruchomości, jak również w żaden sposób nie oddziałuje na przysługiwanie tych praw innym osobom, a dla wystąpienia z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy inwestor nie musi legitymować się jakimkolwiek tytułem prawnym do gruntu objętego tym wnioskiem. Przechodząc do okoliczności, które spowodowały uchylenie decyzji należy wskazać, że fakty istotne z punktu widzenia § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (dalej; rozporządzenie), organ ustalił w oparciu o dokumenty i wyliczenia przedłożone przez inwestora, bezkrytycznie je aprobując. Opierając się o nie przyjął, że łączna powierzchnia parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą nie spowoduje przekroczenia progu 0,50 ha. O ile trafne jest stanowisko organu, że wnioskowana na działce numer [...] inwestycja jest niezbędnym uzupełnieniem dla funkcjonującego już budynku usługowo handlowego i że w rozumieniu w/w przepisu rozporządzenia, konieczne jest uwzględnienie łącznej powierzchni parkingów wraz z towarzyszącą im infrastrukturą (chociażby w postaci dróg dojazdowych oraz placów manewrowych) na wszystkich trzech działkach tj. również o nr [...] i [...] , oraz że okoliczność ta ma znaczenie na płaszczyźnie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (w szczególności w związku z art. 71 ust. 2 pkt. 2 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt. 3), o tyle samo wyliczenie tej powierzchni budzi istotne zastrzeżenia. Z dokumentacji zdjęciowej przedłożonej przez skarżącą na rozprawie jednoznacznie wynika, że zrealizowana w zakresie parkingów wraz z towarzyszącą im infrastrukturą inwestycja na działkach nr [...] i [...] , odbiega od tej, która przedstawiona została na wizualizacji graficznej przedłożonej do akt przez inwestora (k. [...] ). Ponadto przedłożona przez inwestora kopia projektu zagospodarowania terenu zamiennego (k. [...] ) również nie ma waloru dokumentu urzędowego. Nawet jednak przy założeniu, że zagospodarowanie terenu przedstawia się tak jak z tej kopii wynika, zastrzeżenia budzą parametry wskazane w analizie urbanistycznej (k.[...] ), które stały się podstawą do określenia parametrów dla planowanej inwestycji. Przykładowo można wskazać, że w analizie podano, iż powierzchnia biologicznie czynna na działce nr [...] wynosi 30%, natomiast z kopii mapy przedłożonej przez inwestora wynika, że jest to powierzchnia znacznie mniejsza, gdyż pomiar dokonany przy uwzględnieniu skali wskazuje, że powierzchnia ta nie wynosi nawet 15%. Również obliczenia przy uwzględnieniu skali co do miejsc parkingowych wraz z towarzyszącą im infrastrukturą - dokonane na podstawie w/w kopii mapy - poddają w wątpliwość wartości liczbowe wskazane przez inwestora (k.[...] ), na których oparł się organ. Dlatego w ponownym postępowaniu organ II instancji, na podstawie wszelkich możliwych dowodów ustali, jaką powierzchnię na działkach nr [...] i [...] zajmują parkingi wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, istotną w związku z treścią § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia. Jeśli po przeprowadzeniu postępowania dowodowego okaże się, że parametry wskazane w analizie urbanistycznej są nieprawidłowe lub jeśli wynikać będzie, że łączna powierzchnia parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia spowoduje przekroczenia progu 0,50 ha., organ II instancji rozstrzygnie w oparciu o art. 138 § 2 kpa. W przeciwnym wypadku zastosuje art. 138 § 1 kpa. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.