II SA/Kr 217/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 26 listopada 2009 r. znak: [....] postanawia: odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu wraz z pouczeniem o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W dniu [....] maja 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) dalej ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 ppsa w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ona odrzuceniu bez wzywania strony o jej uzupełnienie. Skarżący nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej i mimo stosownego pouczenia w tym zakresie, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej i jej odrzuceniem na podstawie art. 178 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.